1 κιτ (10 φιαλίδια)
| Διαθεσιμότητα: | |
|---|---|
| Ποσότητα: | |
▎ Πιστοποιητικό Ανάλυσης (COA)
Κάντε κλικ στο 'Έλεγχος του COA' στην ενότητα προϊόντος παραπάνω για να αποκτήσετε πρόσβαση στο διαθέσιμο Πιστοποιητικό ανάλυσης για αυτό το προϊόν. Ανατρέξτε στην αναφορά για πληροφορίες παρτίδας και αναλυτικά αποτελέσματα.
Για χρήση μόνο για εργαστηριακή έρευνα. Όχι για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση.
▎ Δομή Cagrilintide
Πηγή: PubChem |
Ακολουθία: Pyr-KCNTATCATQRLAEFLRHSSNNFGPILPPTNVGSNTP CAS: 1415456-99-3 Τύπος: C 174H 269N 45O 52S2 MW 4409 g/mol |
▎ Cagrilintide Research
Μοριακό υπόβαθρο
Το Cagrilintide είναι ένα συνθετικό, μακράς δράσης ανάλογο ακυλιωμένης αμυλίνης που αποτελείται από 37 αμινοξέα με τροποποίηση C20 λιπαρού διοξέος. Δρα ως μη εκλεκτικός αγωνιστής στους υποδοχείς αμυλίνης (AMY1R, AMY2R και AMY3R) και στον υποδοχέα καλσιτονίνης (CTR). Το PubChem καταγράφει το Cagrilintide με CID 171397054, με μοριακό τύπο C194H312N54O59S2 και μοριακό βάρος περίπου 4409 g/mol.[7]
Ερευνητική Πρόοδος
Χρησιμοποιώντας αλληλουχία RNA μονού πυρήνα (snRNA-seq), οι Ludwig et al. κατασκεύασε έναν μεταγραφικό άτλαντα που περιλαμβάνει περισσότερα από 530.000 κύτταρα από το ουραίο εγκεφαλικό στέλεχος αρουραίων, ποντικών και μακάκων και το συνδύασε με τη χωρική μεταγραφική. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έκθεση cagrilintide για να εξετάσουν τους νευρωνικούς πληθυσμούς στο ραχιαίο πνευμονογαστρικό σύμπλεγμα (DVC). Ανέφεραν οξείες μεταγραφικές αποκρίσεις σε νευρώνες Calcr/Ramp3 της οπίσθιας περιοχής και, μετά από μεγαλύτερη έκθεση σε αρουραίους, αυξημένη έκφραση Prlh στους νευρώνες NTS Calcr/Prlh. Τα πειράματα παρακολούθησης υποστήριξαν έναν ρόλο για αυτούς τους νευρωνικούς πληθυσμούς στη μακροπρόθεσμη απόκριση πρόσληψης τροφής και σωματικού βάρους που παρατηρήθηκαν στο μοντέλο αρουραίου. Τα ευρήματα περιγράφουν διασταυρούμενες αποκρίσεις νευρικού κυκλώματος και μεταγραφικές αποκρίσεις υπό τις πειραματικές συνθήκες που χρησιμοποιήθηκαν.[2]

Εικ. 1: Μεταγραφικός άτλας ενός πυρήνα διασταυρούμενων ειδών του συμπλέγματος ραχιαίο πνευμονογαστρικό στην αναφερόμενη μελέτη.[2]
Το αρχικό σχήμα συνοψίζει τον σχεδιασμό της μελέτης in vivo σε παχύσαρκους αρουραίους και ποντίκια που προκαλούνται από δίαιτα, μακάκους που δεν έλαβαν θεραπεία, νευρωνικούς και νευρογλοιακούς πληθυσμούς που ορίζονται από το UMAP και τη συμβολή κάθε πληθυσμού μεταξύ των ειδών. Πλήρεις ορισμοί ομάδων, αριθμοί κελιών και αναλυτικές μέθοδοι αναφέρονται στην αρχική δημοσίευση.[2]
Οι Carvas et al. διερεύνησε τη συμβολή των υποτύπων υποδοχέων αμυλίνης στις αποκρίσεις καγριλιντίδης χρησιμοποιώντας αρσενικά ποντίκια άγριου τύπου και νοκ-άουτ RAMP1/3 που διατηρήθηκαν σε δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Κατά τη διάρκεια της μελέτης 3 εβδομάδων, τα ζώα έλαβαν φορέα, καλσιτονίνη σολομού ή καγριλιντίδη. Οι συγγραφείς ανέφεραν διαφορές στις μετρήσεις σωματικού βάρους και πρόσληψης τροφής μεταξύ άγριου τύπου και νοκ-άουτ ποντικών RAMP1/3, μαζί με αλλαγές στη σηματοδότηση cFos στο ραχιαίο πνευμονογαστρικό σύμπλεγμα και στον πλευρικό παραβραχίονα πυρήνα. Η αλληλουχία μαζικού RNA χρησιμοποιήθηκε επίσης για την εξέταση προτύπων γονιδιακής έκφρασης σε επιλεγμένες περιοχές του εγκεφάλου. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν τη συμμετοχή των AMY1R και AMY3R στις αποκρίσεις στην καγριλιντίδη που παρατηρήθηκαν σε αυτό το μοντέλο ποντικού.[3]

Εικ2. Οι μετρήσεις πρόσληψης τροφής και σωματικού βάρους χρησιμοποιήθηκαν για την επιλογή δόσης καγριλιντίδης σε ποντίκια άγριου τύπου που τρέφονταν με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά στην αναφερόμενη μελέτη.[3]
Το αρχικό νούμερο συγκρίνει την ημερήσια και εβδομαδιαία πρόσληψη τροφής, το ημερήσιο σωματικό βάρος και τη σωρευτική αλλαγή σωματικού βάρους μεταξύ των ομάδων μελέτης με όχημα και cagrilintide. Τα μεγέθη των ομάδων, οι δόσεις, οι στατιστικές μέθοδοι και οι πλήρεις πειραματικές διαδικασίες αναφέρονται στην αρχική δημοσίευση.[3]
Petersen et al. χρησιμοποίησε ένα μοντέλο παχυσαρκίας που προκαλείται από δίαιτα σε αρσενικούς αρουραίους για να συγκρίνει την καγριλιντίδη και το GLP-3 μόνα τους και σε συνδυασμό, μαζί με συνδυασμούς σύγκρισης ταιριασμένων δόσεων που περιέχουν σεμαγλουτίδη ή GLP-2. Οι ερευνητές μέτρησαν το σωματικό βάρος, την πρόσληψη τροφής, τη μάζα του λιπώδους ιστού, τους κυκλοφορούντες μεταβολικούς δείκτες, την πρωτεομική του πλάσματος και τις μεταγραφικές αποκρίσεις του εγκεφάλου. Ανέφεραν μεγαλύτερες αλλαγές στο σωματικό βάρος και την πρόσληψη τροφής με τον συνδυασμό cagrilintide-GLP-3 από ό,τι με τις ισομοριακές μονοθεραπείες υπό τις συνθήκες της μελέτης, μαζί με διαφορές στη χοληστερόλη, τα τριγλυκερίδια, την ινσουλίνη, τις πρωτεΐνες του πλάσματος και τα προγράμματα κεντρικών νευρωνικών γονιδίων. Επειδή αυτή ήταν μια μελέτη συνδυασμού, τα αναφερόμενα ευρήματα δεν θα πρέπει να αποδοθούν μόνο στην καγριλιντίδη.[4]
Η Vera Wulfmeyer και οι συνεργάτες της χρησιμοποίησαν ένα ex vivo μοντέλο νεφρού-σωληναρίου από 20 αρσενικούς αρουραίους Zucker Diabetic Fatty (ZDF), συμπεριλαμβανομένων αδύνατων μαρτύρων και παχύσαρκων διαβητικών ζώων, για να διερευνήσουν τη νεφρική σηματοδότηση που σχετίζεται με την cagrilintide. Τα κλάσματα του φλοιού και του μυελού των σωληναρίων εκτέθηκαν σε φορέα, καγριλιντίδη ή καλσιτονίνη σολομού μετά από αναστολή φωσφοδιεστεράσης και μετρήθηκε η ενδοκυτταρική cAMP. Οι συγγραφείς ανέφεραν αλλαγές φωσφορυλίωσης που περιλαμβάνουν μεταφορείς ιόντων όπως NKCC2 και NCC σε υγιή σωληνάρια αρουραίου και σημαντική αύξηση cAMP στα φλοιώδη σωληνάρια από διαβητικούς επίμυες ZDF μετά από έκθεση σε καγριλιντίδη, ενώ υγιείς αρουραίοι δεν εμφάνισαν την ίδια απόκριση cAMP. Η δημοσίευση είναι μια περίληψη του συνεδρίου που περιγράφει προκαταρκτικά ex vivo ευρήματα, με φωσφοπρωτεωμικές αναλύσεις που αναφέρθηκαν ως σε εξέλιξη τη στιγμή της δημοσίευσης.[5]
Cao et al. χρησιμοποίησε κρυοηλεκτρονική μικροσκοπία και προσεγγίσεις μοριακής δυναμικής για να χαρακτηρίσει την καγριλιντίδη που είναι συνδεδεμένη με ενεργά σύμπλοκα AMY1R, AMY2R, AMY3R και CTR. Οι συγγραφείς ανέφεραν έναν τρόπο σύνδεσης τύπου αμυλίνης μαζί με ειδική για τον υποδοχέα διαμορφωτική δυναμική στους υποδοχείς της οικογένειας καλσιτονίνης.[6] Οι Gu et al. προσδιορίστηκαν ανεξάρτητα οι κρυο-ΕΜ δομές της καγριλιντίδης που δεσμεύτηκαν σε AMY1R και CTR και περιέγραψαν μοριακές επαφές που σχετίζονται με μη εκλεκτική ενεργοποίηση υποδοχέα συζευγμένου με Gs. Αυτές οι δομικές μελέτες ορίζουν τις αλληλεπιδράσεις πεπτιδίου-υποδοχέα υπό πειραματικές συνθήκες και δεν αποδεικνύουν από μόνες τους κλινική αποτελεσματικότητα ή ασφάλεια.[1]

Εικ3. Ευθυγράμμιση αλληλουχίας αμινοξέων και δομές κρυο-ΕΜ της καγριλιντίδης που συνδέονται με υποδοχείς αμυλίνης και τον υποδοχέα καλσιτονίνης στην αναφερόμενη δομική μελέτη.[6]
Η εικόνα πηγής δείχνει την αλληλουχία καγριλιντίδης και την τροποποίηση λιπιδίων μαζί με ενεργά, συζευγμένα με Gs σύμπλοκα AMY1R, AMY2R, AMY3R και CTR. Η δομική ευθυγράμμιση και τα στοιχεία υποδοχέα παρουσιάζονται όπως αναφέρθηκαν από τους συγγραφείς της μελέτης.[6]
Περιορισμοί Έρευνας
Οι μελέτες που συνοψίζονται παραπάνω χρησιμοποιούν διαφορετικά προκλινικά και αναλυτικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων μοντέλων τρωκτικών, ex vivo νεφρικών σωληναρίων, μεταγραφικού προφίλ και καθαρών συμπλεγμάτων υποδοχέα. Τα αποτελέσματα από αυτά τα συστήματα δεν είναι άμεσα εναλλάξιμα. Η μελέτη cagrilintide-GLP-3 αξιολόγησε έναν συνδυασμό και επομένως δεν μπορεί να προσδιορίσει την ανεξάρτητη συμβολή της cagrilintide σε κάθε αναφερόμενο αποτέλεσμα.[4] Η μελέτη νεφρών δημοσιεύτηκε ως περίληψη συνεδρίου με προκαταρκτικά ex vivo ευρήματα και δεν αξιολόγησε τη μακροχρόνια νεφρική συσσώρευση, την κλινική ασφάλεια ή τα αποτελέσματα των νεφρών στον άνθρωπο.[5]
Η Cagrilintide είναι ένα τροποποιημένο ανάλογο αμυλίνης, ενώ η φυσική αμυλίνη είναι γνωστή για την τάση της να συσσωματώνεται υπό ορισμένες βιολογικές συνθήκες. Η δομική τροποποίηση της καγριλιντίδης σχεδιάστηκε εν μέρει για τη μείωση της μαρμαρυγής, αλλά οι μελέτες που αναφέρονται εδώ δεν τεκμηριώνουν τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια, τη φαρμακοκινητική ή την κλινική απόδοση του ερευνητικού υλικού που παρέχεται ανεξάρτητα. Η ερμηνεία θα πρέπει να παραμένει συνδεδεμένη με την ακριβή μοριακή μορφή, το πειραματικό μοντέλο και τις συνθήκες μελέτης που αναφέρονται σε κάθε δημοσίευση.[1,5,6]
Το COCER Peptides παρουσιάζει το Cagrilintide αποκλειστικά για εργαστηριακή έρευνα και αναλυτική χρήση. Δεν προορίζεται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Αυτό το υλικό COCER Peptides δεν είναι φαρμακευτικό προϊόν εγκεκριμένο από την FDA. Η έρευνα που περιγράφεται παραπάνω συνοψίζει ευρήματα που αναφέρονται σε δημοσιεύσεις τρίτων και δεν αποτελεί δήλωση κλινικής αποτελεσματικότητας, ασφάλειας, διάγνωσης, θεραπείας, πρόληψης ή οδηγίες χρήσης.
▎ Σχετικές αναφορές
Αναφορές
[1] Gu Y, Yuan Q, Li X, et al. Δομικές και μηχανιστικές γνώσεις για τη διπλή ενεργοποίηση της καγριλιντίδης στους υποδοχείς αμυλίνης και καλσιτονίνης [J]. Acta Pharmacologica Sinica, 2026,47(1):162-172.
DOI: 10.1038/s41401-025-01635-2.
[2] Ludwig MQ, Coester B, Gordian D, et al. Ένας άτλαντας μεταξύ ειδών του ραχιαίου πνευμονογαστρικού συμπλέγματος αποκαλύπτει νευρικούς μεσολαβητές των επιδράσεων της cagrilintide στο ενεργειακό ισοζύγιο [J]. Nature Diabetes, 2026,8(6):1350-1367.
DOI:10.1038/s42255-026-01539-3.
[3] Carvas AO, Leuthardt A, Kulka P, et al. Η καγριλιντίδη μειώνει το σωματικό βάρος μέσω των υποδοχέων αμυλίνης 1 και 3 [J] του εγκεφάλου. eBioMedicine, 2025,118:105836.
DOI:10.1016/j.ebiom.2025.105836.
[4] Petersen J, Merrild C, Holm SK, et al. Η συνδυαστική θεραπεία Cagrilintide και GLP-3 ενισχύει την απώλεια βάρους και τα μεταβολικά αποτελέσματα σε παχύσαρκους αρσενικούς αρουραίους [J]. Nature Diabetes, 2026.
DOI:10.1038/s42255-026-01603-y.
[5] Wulfmeyer V, Billing A, Bhayana S, et al. #2426 Διερεύνηση του μηχανισμού δράσης της καγριλιντίδης στο νεφρό[J]. Nephrology Dialysis Transplantation, 2025,40(Supplement_3):gfaf116.1902.
DOI:10.1093/ndt/gfaf116.1902.
[6] Cao J, Belousoff MJ, Johnson RM, et al. Δομικά και δυναμικά χαρακτηριστικά της δέσμευσης της καγριλιντίδης με τους υποδοχείς καλσιτονίνης και αμυλίνης [J]. Nature Communications, 2025,16:3388.
DOI:10.1038/s41467-025-58680-y.
[7] NCBI PubChem. Cagrilintide. PubChem CID 171397054.
ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΑ ΑΡΘΡΑ, ΤΕΧΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΕΡΕΥΝΑ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ.
Τα προϊόντα που προσφέρονται από την Cocer Peptides προορίζονται αποκλειστικά για in vitro και εργαστηριακή έρευνα και ΔΕΝ προορίζονται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση, ανθρώπινη κατανάλωση, κλινική χρήση, διαγνωστική χρήση, θεραπευτική χρήση, σύνθεση, αυτοχορήγηση, ένεση ή οποιαδήποτε άλλη μορφή χορήγησης σε ανθρώπους ή ζώα. Αυτά τα προϊόντα δεν προορίζονται για τη διάγνωση, τη θεραπεία, τη θεραπεία, τον μετριασμό ή την πρόληψη οποιασδήποτε ασθένειας ή ιατρικής κατάστασης, ούτε προορίζονται να επηρεάσουν τη δομή ή τη λειτουργία του ανθρώπινου ή ζωικού σώματος. Εκτός εάν ρητά αναφέρεται διαφορετικά, τα προϊόντα που προσφέρονται σε αυτόν τον ιστότοπο δεν έχουν αξιολογηθεί ή εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Τυχόν παραπομπές σε δημοσιευμένες μελέτες, βιοχημικές οδούς, μοριακούς μηχανισμούς ή πειραματικά ευρήματα παρέχονται αποκλειστικά για επιστημονικούς σκοπούς και ερευνητικούς σκοπούς και δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή, θεραπευτικούς ισχυρισμούς, οδηγίες δοσολογίας ή οδηγίες χρήσης. Οι αγοραστές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη διασφάλιση ότι όλα τα προϊόντα αποκτώνται, χειρίζονται, αποθηκεύονται, χρησιμοποιούνται και απορρίπτονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, κανονισμούς, θεσμικές απαιτήσεις και πρότυπα ασφάλειας εργαστηρίου.