TB-500 20 mg

▎ TB-500-structuur

▎ TB-500 Onderzoek

Moleculaire achtergrond

TB-500 is een N-terminaal geacetyleerd heptapeptide met de sequentie Ac-LKKTETQ, overeenkomend met residuen 17–23 van thymosine bèta-4 (Tβ4). TB-500 verschilt van Tβ4 met de volledige lengte, een peptide van 43 aminozuren. PubChem vermeldt TB-500 onder CID 62707662, met de molecuulformule C38H68N10O14 en een molecuulgewicht van ongeveer 889,0 g/mol.[1,8]

Onderzoeksvooruitgang

Onderzoekers onder leiding van Khandoker Asiqur Rahaman gebruikten ultrahoge vloeistofchromatografie in combinatie met Q-Exactive Orbitrap-massaspectrometrie om een ​​methode te ontwikkelen voor de gelijktijdige analyse van TB-500 en zijn metabolieten. De onderzoekers onderzochten het TB-500-metabolisme in menselijk serum, in vitro enzymsystemen en urine verzameld van ratten die waren blootgesteld aan TB-500. Ac-LK werd gerapporteerd als de belangrijkste vroege metaboliet, terwijl Ac-LKK gedurende een langere periode detecteerbaar bleef. Bij fibroblast-krastests vertoonde de oorspronkelijke TB-500 geen significante wondsluitingsreactie vergeleken met de controlegroep, terwijl de metaboliet Ac-LKKTE onder de testomstandigheden een significant verschil vertoonde.[1]

In de volgende onderzoeken werd thymosine bèta-4 (Tβ4) van volledige lengte of recombinant onderzocht, in plaats van TB-500 zelf. Ze zijn opgenomen als gerelateerd Tβ4-onderzoek en mogen niet worden geïnterpreteerd als direct bewijs voor het N-geacetyleerde TB-500-heptapeptide.[7]

Het team van Wandi Li isoleerde uit vetweefsel afkomstige stamcellen (ADSC's) van patiënten die liposuctie hadden ondergaan en stelden de cellen in vitro bloot aan Tβ4 van volledige lengte. De onderzoekers beoordeelden proliferatie-, apoptose-, migratie- en genexpressie-eindpunten met behulp van CCK-8-assays, flowcytometrie, scratch-assays en RT-qPCR. Ze rapporteerden een hogere ADSC-proliferatie bij geselecteerde Tβ4-concentraties en veranderingen in proliferatie- en apoptose-gerelateerde metingen onder de studieomstandigheden.[2] Xiaoyu Zhang en collega's bestudeerden vervolgens Tβ4 over de volledige lengte in een experimenteel ADSC/fat-graft-systeem en rapporteerden een verhoogde tunnelvorming van nanobuisjes via de Rac/F-actine-route, samen met veranderingen in mitochondriale overdracht, markers voor oxidatieve stress, apoptose en vascularisatie-gerelateerde eindpunten.

Afb.1. Proliferatiegerelateerde metingen gerapporteerd in uit vetweefsel afkomstige stamcellen blootgesteld aan Tβ4 over de volledige lengte in de geciteerde studie.[2]

Een CCK-8-test werd gebruikt om de ADSC-proliferatie over Tβ4-concentraties en tijdstippen te vergelijken. B RT-qPCR werd gebruikt om proliferatiegerelateerde genexpressie te evalueren, waaronder PCNA en MKI67. Statistische vergelijkingen en volledige experimentele omstandigheden worden gerapporteerd in de oorspronkelijke publicatie.[2]

Afb.2. Longfunctie-, histologische en fibrose-gerelateerde metingen gerapporteerd na blootstelling aan recombinant menselijk Tβ4 in het op bleomycine gebaseerde muismodel.[4]

De bronfiguur toont het experimentele schema, metingen van het lichaamsgewicht, het hydroxyprolinegehalte in de longen, longfunctieparameters en histologische kleuring in de gerapporteerde muisgroepen. Groepsdefinities, onderzoeksdoses, statistische methoden en volledige experimentele procedures worden gegeven in de oorspronkelijke publicatie.[4]

Yuze Zhang en collega's bestudeerden recombinant menselijk thymosine bèta-4 (rhTβ4) in muismodellen van cardiale ischemie-reperfusie en permanente coronaire ligatie. De auteurs rapporteerden verschillen in hartfunctie, fibrose, NT-proBNP en infarctgerelateerde metingen in rhTβ4-studiegroepen. RNA-sequencing en celgebaseerde hypoxie/reoxygenatie-experimenten werden ook gebruikt om ErbB-geassocieerde signalering te onderzoeken, waaronder ErbB2/Raf1 en apoptose-gerelateerde eindpunten. Dit werk had betrekking op recombinant Tβ4 van volledige lengte en mag niet worden behandeld als direct bewijs voor TB-500.[5]

Xiankui Li en collega's evalueerden recombinant menselijk thymosine bèta-4 met behulp van miltcelproliferatietests en een huidwondmodel met volledige dikte bij BALB/c-muizen. De auteurs rapporteerden veranderingen in de proliferatie en differentiatie van lymfocyten en in metingen van wondsluiting onder de omstandigheden van het muizenonderzoek. Het bestudeerde materiaal was recombinant Tβ4 van volledige lengte, en niet TB-500.[6]

Onderzoeksbeperkingen

Direct gepubliceerd bewijsmateriaal over TB-500 zelf blijft beperkt. Rahaman et al. karakteriseerde het metabolisme van het N-geacetyleerde heptapeptide en rapporteerde verschillende kortere metabolieten, waaronder Ac-LK en Ac-LKK. In de fibroblast-krastest die in dat onderzoek werd gebruikt, vertoonde de ouder-TB-500 geen significante wondsluitingsactiviteit vergeleken met de controlegroep, terwijl Ac-LKKTE dat wel deed.[1] Deze bevindingen bevestigen niet de biologische activiteit van TB-500 in andere experimentele systemen.

Een extra beperking is het veelvuldig gebruik van de namen TB-500 en thymosine beta-4 alsof ze dezelfde moleculaire entiteit beschrijven. Dat doen ze niet. Uit een scoping review uit 2026 bleek dat het grootste deel van de gepubliceerde reparatiegerelateerde literatuur betrekking heeft op de volledige Tβ4, terwijl het directe bewijs voor TB-500 beperkt was tot één enkele opgenomen studie.[7] Resultaten verkregen met synthetisch of recombinant Tβ4 met de volledige lengte mogen daarom niet automatisch worden geëxtrapoleerd naar het TB-500-fragment met zeven aminozuren.

COCER Peptides presenteert TB-500 uitsluitend voor laboratoriumonderzoek en analytisch gebruik. Het is niet bedoeld voor menselijk of diergeneeskundig gebruik. Het hierboven beschreven onderzoek vat de bevindingen samen die zijn gerapporteerd in publicaties van derden en maakt een onderscheid tussen directe TB-500-onderzoeken en gerelateerde volledige Tβ4-onderzoeken; het is geen verklaring over de klinische werkzaamheid, veiligheid, diagnose, behandeling, preventie of gebruiksinstructie.

▎ Relevante citaten

[1] Rahaman K, Muresan A, Zoon J, et al. Ontwikkeling van analytische methoden voor TB-500 en zijn metabolieten door LC-MS/MS[M]. 2022.10.13140/RG.2.2.32176.02564.

[2] Ho ENM, Kwok WH, Lau MY, et al. Dopingcontroleanalyse van TB-500, een synthetische versie van een actief gebied van thymosine β4, in urine en plasma van paarden door middel van vloeistofchromatografie-massaspectrometrie[J]. Journal of Chromatography A, 2012,1265:57-69.DOI:10.1016/j.chroma.2012.09.043.

[3] Shan L, Wang F, Zhai D, et al. Matrixmetalloproteïnasen induceren afbraak van de extracellulaire matrix via verschillende routes om leverfibrose te verlichten[J]. Biogeneeskunde en farmacotherapie, 2023,161.DOI:10.1016/j.biopha.2023.114472.

[4] Carleton MM, Sefton M V. Bevordering van endogeen herstel van skeletspieren met behulp van regeneratieve biomaterialen [J]. Journal of Biomedical Materials Research Deel A, 2021,109(12):2720-2739.DOI:10.1002/jbm.a.37239.

[5] Ye J, Xie C, Wang C, et al. Bevordering van de regeneratie van zacht weefsel van het bewegingsapparaat door biomateriaal-gemedieerde modulatie van macrofaagpolarisatie [J]. Bioactieve materialen, 2021,6(11):4096-4109.DOI:10.1016/j.bioactmat.2021.04.017.

[6] Roberts K, Kim JT, Huynh T, et al. Transcriptoomprofilering van een synergetische herstelstrategie voor volumetrisch spierverlies [J]. Bmc Musculoskeletale aandoeningen, 2023,24(1).DOI:10.1186/s12891-023-06401-1.

[7] Cezar C A. Magnetisch responsieve biomaterialen voor verbeterde regeneratie van skeletspieren [M]. 2015.https://www.proquest.com/dissertations-theses/magnetically-responsive-biomaterials-enhanced/docview/1761573755/se-2.

ALLE ARTIKELEN EN PRODUCTINFORMATIE DIE OP DEZE WEBSITE WORDEN VERSTREKT, ZIJN UITSLUITEND VOOR DE VERSPREIDING VAN INFORMATIE EN EDUCATIEVE DOELEINDEN.  

De op deze website aangeboden producten zijn uitsluitend bedoeld voor in vitro onderzoek. In vitro onderzoek (Latijn: *in glas*, wat in glaswerk betekent) vindt plaats buiten het menselijk lichaam. Deze producten zijn geen farmaceutische producten, zijn niet goedgekeurd door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) en mogen niet worden gebruikt om een ​​medische aandoening, ziekte of kwaal te voorkomen, behandelen of genezen. Het is bij wet ten strengste verboden om deze producten in welke vorm dan ook in het menselijk of dierlijk lichaam te introduceren.