|
1 zestawy (10 fiolek)
| Ilość: | |
|---|---|
▎ nad kortagenem Badania
Tło molekularne
Cortagen (Ala-Glu-Asp-Pro) to syntetyczny tetrapeptyd otrzymany w drodze ukierunkowanej syntezy przez zespół kierowany przez rosyjskiego uczonego V. Kh. Khavinsona, na podstawie analizy aminokwasów preparatu peptydowego kory mózgowej Cortexin [1].
Postęp badań
W badaniach przeprowadzonych przez IV Zarubinę i PD Shabanov stwierdzono, że preparat peptydowy „cortexin” i syntetyczny tetrapeptyd „cortagen” przyspieszają powrót do zmienionego zachowania u szczurów z niedokrwieniem o różnym poziomie tolerancji na niedotlenienie (szczury z wysoką tolerancją na niedotlenienie i szczury z niską tolerancją na niedotlenienie). Ponadto oba peptydy powiązano ze zmniejszoną peroksydacją lipidów i zachowaniem aktywności przeciwutleniającej w tkance mózgowej szczura. Odkrycia te odnoszą się do eksperymentalnego modelu szczurzego i nie ustalają skuteczności klinicznej ani wskazanego leczenia niedokrwienia mózgu [2].
BI Kuznik podał, że u kurcząt poddanych hipofisektomii we wczesnym okresie noworodkowym do 45. dnia po urodzeniu rozwija się anemia, komórkowy i humoralny niedobór odporności, hiperkoagulacja i zahamowanie fibrynolizy. Analogiczna operacja przeprowadzona na starych ptakach powoduje mniej istotne zmiany w erytrocytach, odporności i hemostazie. W tych eksperymentach na ptakach stwierdzono, że tetrapeptyd epitalonu (Ala-Glu-Asp-Gly) odwraca zmierzone zmiany w erytrocytach, odporności i hemostazie, podczas gdy kortagen (Ala-Glu-Asp-Pro), który różni się od epitalonu końcowym aminokwasem (Pro zamiast Gly), nie wpływa na badane parametry [3]..
Sergey V. Anisimov przeanalizował ekspresję 15 247 transkryptów w sercach 6-miesięcznych samic myszy CBA w eksperymentalnej grupie eksponowanej na Cortagen przy użyciu mikromacierzy cDNA. W badaniu stwierdzono, że analiza porównawcza hybrydyzacji mikromacierzy cDNA próbek serca z grupy kontrolnej i eksperymentalnej wykazała, że 234 klony (1,53% całkowitej liczby klonów) wykazywały istotne zmiany w ekspresji, odpowiadające 110 genom należącym do różnych znanych kategorii funkcjonalnych. Maksymalna regulacja w górę i w dół wyniosła odpowiednio +5,42 i -2,86 [4].
Badania LN Turchaninovej wykazały, że ekspozycja na Cortagen w szczurzym modelu przecięcia i szycia nerwu kulszowego była związana ze zwiększoną szybkością wzrostu i szybkości przewodzenia regenerujących się włókien nerwowych odpowiednio o 27% i 40%. [5] .
Hybrydyzacja in situ przeprowadzona przez TB Kazakova na skrawkach parafinowych mózgu szczura wykazała zmiany w ekspresji genu interleukiny-2 związanej z syntetycznymi peptydami Vilon, Epithalon i Cortagen w niektórych komórkach podwzgórze in vivo, w badanych warunkach eksperymentalnych [6].
Teimuraz Lezhava badał wpływ syntetycznego bioregulatora peptydowego Cortagen na heterochromatynę całkowitą, heterochromatynę konstytutywną [perycentromerową, jądrowy region organizacyjny (NOR)] i fakultatywną (chromatynę nieaktywną przy transkrypcji) heterochromatynę. Naukowcy zastosowali molekularne metody cytogenetyczne: różnicową kalorymetrię skaningową; aktywność genów rybosomów w proksymalnym satelicie centromerowego chromosomu – NOR; polimorfizm strukturalnej perycentromerycznej C-heterochromatyny; oraz zmienność fakultatywnej heterochromatyny (FH) w hodowanych limfocytach od osób w wieku 80 lat i starszych. W hodowlach limfocytów ex vivo naukowcy podali, że Cortagen był powiązany ze zmianami w organizacji całkowitej heterochromatyny i aktywności genów rybosomalnych w pobliżu regionów organizatorów jąderkowych; nie odnotowano deheterochromatynizacji strukturalnej heterochromatyny otaczającej centromer; i zaobserwowano zmiany dotyczące fakultatywnej heterochromatyny [7].
Ryc. 1. a Metafazy z asocjacją chromosomów akrocentrycznych Ag-dodatnich. b Częstość asocjacji chromosomów akrocentrycznych w hodowlach limfocytów starszych osobników leczonych Cortagenem [7] . *p < 0,001
V.Ch. W badaniu Khavinsona zbadano eksperymentalne działanie syntetycznych peptydów Vilon (Lys-Glu), Epithalon (Ala-Glu-Asp-Gly) i Cortagen (Ala-Glu-Asp-Pro), a także możliwy udział szlaku przekazywania sygnału sfingomieliny w ich wpływie na tymocyty myszy. W zgłoszonych doświadczeniach z tymocytami u myszy, Vilon wykazał najsilniejszy wpływ komitogenny na proliferację tymocytów i modulował aktywność komitogenną interleukiny-1β. Epithalon był słabszy, podczas gdy Cortagen nie wywoływał takich efektów. Vilon wywierał wyraźniejszy wpływ stymulujący na aktywność sfingomielinazy w błonach tymocytów myszy w porównaniu z Epithalonem i Cortagenem [8].
Ograniczenia badawcze
Chociaż zaproponowano tkankowo-specyficzny mechanizm działania Cortagenu, jego podstawy molekularne pozostają niejasne. Teoria „za pośrednictwem komórek” zaproponowana przez zespół Khavinsona zakłada, że peptydy pochodzące z określonych tkanek mogą wpływać na reakcje w powiązanych systemach eksperymentalnych pochodzących z tkanek. Jednakże pozostaje nierozwiązane, czy proponowana specyficzność wynika z dopasowania konformacyjnego sekwencji peptydowych z receptorami na powierzchni komórek docelowych, czy też z niespecyficznych zmian w przepuszczalności błony, które następnie wpływają na metabolizm wewnątrzkomórkowy [9]..
COCER Peptides przedstawia Cortagen wyłącznie do użytku laboratoryjnego. Nie jest przeznaczony do podawania, spożycia lub stosowania klinicznego u ludzi lub weterynarii. Badania omówione powyżej podsumowują ustalenia przedstawione w literaturze przedklinicznej i ex vivo; ustalenia te nie potwierdzają bezpieczeństwa ani skuteczności u ludzi, a niniejszy dokument nie zawiera instrukcji dotyczących dawkowania lub podawania. Nie wymaga się zatwierdzenia przez FDA.
