TB-500 20 mg

▎ Struktura TB-500

▎ TB-500 Badania

Tło molekularne

TB-500 jest N-końcowo acetylowanym heptapeptydem o sekwencji Ac-LKKTETQ, odpowiadającej resztom 17–23 tymozyny beta-4 (Tβ4). TB-500 różni się od pełnej długości Tβ4, który jest peptydem składającym się z 43 aminokwasów. PubChem umieszcza TB-500 pod numerem CID 62707662, o wzorze cząsteczkowym C38H68N10O14 i masie cząsteczkowej około 889,0 g/mol.[1,8]

Postęp badań

Naukowcy pod kierunkiem Khandokera Asiqura Rahamana wykorzystali ultrawysokosprawną chromatografię cieczową w połączeniu ze spektrometrią mas Q-Exactive Orbitrap, aby opracować metodę jednoczesnej analizy TB-500 i jego metabolitów. Badacze zbadali metabolizm TB-500 w ludzkiej surowicy, układach enzymatycznych in vitro i moczu pobranym od szczurów narażonych na działanie TB-500. Zgłoszono, że Ac-LK jest głównym wczesnym metabolitem, podczas gdy Ac-LKK pozostaje wykrywalny przez dłuższy okres. W testach zarysowania fibroblastów macierzysty TB-500 nie wykazał znaczącej odpowiedzi na zamknięcie rany w porównaniu z kontrolą, podczas gdy metabolit Ac-LKKTE wykazywał znaczącą różnicę w warunkach testu.[1]

W poniższych badaniach oceniano pełnej długości lub rekombinowaną tymozynę beta-4 (Tβ4), a nie samą TB-500. Są one uwzględnione jako powiązane badania nad Tβ4 i nie powinny być interpretowane jako bezpośredni dowód na istnienie N-acetylowanego heptapeptydu TB-500.[7]

Zespół Wandi Li wyizolował komórki macierzyste pochodzące z tkanki tłuszczowej (ADSC) od pacjentów, którzy przeszli liposukcję i wystawili je na działanie pełnej długości Tβ4 in vitro. Badacze ocenili punkty końcowe proliferacji, apoptozy, migracji i ekspresji genów za pomocą testów CCK-8, cytometrii przepływowej, testów zarysowania i RT-qPCR. W warunkach badania odnotowali wyższą proliferację ADSC przy wybranych stężeniach Tβ4 oraz zmiany w pomiarach związanych z proliferacją i apoptozą.[2] Xiaoyu Zhang i współpracownicy badali następnie pełnej długości Tβ4 w systemie eksperymentalnym ADSC/przeszczep tłuszczu i odnotowali zwiększone tworzenie się nanorurek tunelujących na szlaku Rac/F-aktyny, wraz ze zmianami w transferze mitochondriów, markerach stresu oksydacyjnego, apoptozie i punktach końcowych związanych z unaczynieniem.[3]

Ryc. 1. W cytowanym badaniu odnotowano pomiary związane z proliferacją w komórkach macierzystych pochodzących z tkanki tłuszczowej poddanych działaniu Tβ4 pełnej długości.[2]

Do porównania proliferacji ADSC w różnych stężeniach Tβ4 i punktach czasowych zastosowano test CCK-8. Do oceny ekspresji genów związanych z proliferacją, w tym PCNA i MKI67, zastosowano B RT-qPCR. Porównania statystyczne i pełne warunki eksperymentalne przedstawiono w oryginalnej publikacji.[2]

Ryc.2. Pomiary czynności płuc, badania histologiczne i związane ze zwłóknieniem odnotowane po ekspozycji na rekombinowany ludzki Tβ4 w mysim modelu opartym na bleomycynie.[4]

Rysunek źródłowy przedstawia harmonogram eksperymentów, pomiary masy ciała, zawartość hydroksyproliny w płucach, parametry czynności płuc i barwienie histologiczne w zgłoszonych grupach myszy. Definicje grup, dawki badawcze, metody statystyczne i pełne procedury eksperymentalne podano w oryginalnej publikacji.[4]

Yuze Zhang i współpracownicy badali rekombinowaną ludzką tymozynę beta-4 (rhTβ4) w mysich modelach niedokrwienia i reperfuzji serca oraz trwałego podwiązania naczyń wieńcowych. Autorzy odnotowali różnice w czynności serca, zwłóknieniu, NT-proBNP i pomiarach związanych z zawałem w grupach badanych rhTβ4. Do badania sygnalizacji związanej z ErbB, w tym ErbB2/Raf1 i punktów końcowych związanych z apoptozą, wykorzystano także sekwencjonowanie RNA i eksperymenty z niedotlenieniem/reoksygenacją na komórkach. Praca ta dotyczyła rekombinowanego Tβ4 pełnej długości i nie powinna być traktowana jako bezpośredni dowód na TB-500.[5]

Xiankui Li i współpracownicy oceniali rekombinowaną ludzką tymozynę beta-4 za pomocą testów proliferacji komórek śledziony i modelu rany skórnej pełnej grubości u myszy BALB/c. Autorzy opisali zmiany w proliferacji i różnicowaniu limfocytów oraz w pomiarach zamknięcia ran w warunkach badania na myszach. Badanym materiałem był rekombinowany pełnej długości Tβ4, a nie TB-500.[6]

Ograniczenia badawcze

Bezpośrednio opublikowane dowody na temat samego TB-500 pozostają ograniczone. Rahaman i in. scharakteryzował metabolizm N-acetylowanego heptapeptydu i podał kilka krótszych metabolitów, w tym Ac-LK i Ac-LKK. W teście zarysowania fibroblastów zastosowanym w tym badaniu macierzysty TB-500 nie wykazał znaczącej aktywności zamykania ran w porównaniu z kontrolą, podczas gdy Ac-LKKTE to zrobił.[1] Odkrycia te nie potwierdzają aktywności biologicznej TB-500 w innych układach doświadczalnych.

Dodatkowym ograniczeniem jest częste używanie nazw TB-500 i tymozyny beta-4 tak, jakby opisywały tę samą jednostkę molekularną. Oni nie. Przegląd zakresu przeprowadzony w 2026 r. wykazał, że większość opublikowanej literatury dotyczącej napraw dotyczy pełnej długości Tβ4, podczas gdy bezpośrednie dowody na TB-500 ograniczały się do jednego uwzględnionego badania.[7] Dlatego też wyników uzyskanych dla syntetycznego lub rekombinowanego Tβ4 pełnej długości nie należy automatycznie ekstrapolować na siedmiaminokwasowy fragment TB-500.

COCER Peptides przedstawia TB-500 wyłącznie do badań laboratoryjnych i zastosowań analitycznych. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani weterynarii. Opisane powyżej badanie podsumowuje ustalenia zgłoszone w publikacjach stron trzecich i odróżnia bezpośrednie badania TB-500 od powiązanych pełnometrażowych badań Tβ4; nie jest to oświadczenie dotyczące skuteczności klinicznej, bezpieczeństwa, diagnozy, leczenia, profilaktyki ani instrukcji użytkowania.

▎ Odpowiednie cytaty

[1] Rahaman K, Muresan A, Son J i in. Opracowanie metod analitycznych dla TB-500 i jego metabolitów metodą LC-MS/MS[M]. 2022.10.13140/RG.2.2.32176.02564.

[2] Ho ENM, Kwok WH, Lau MY i in. Analiza kontroli dopingowej TB-500, syntetycznej wersji aktywnego regionu tymozyny β4, w moczu i osoczu koni, metodą chromatografii cieczowej ze spektrometrią mas [J]. Journal of Chromatography A, 2012,1265:57-69.DOI:10.1016/j.chroma.2012.09.043.

[3] Shan L, Wang F, Zhai D i in. Metaloproteinazy macierzy indukują degradację macierzy pozakomórkowej różnymi drogami, aby złagodzić zwłóknienie wątroby [J]. Biomedycyna i farmakoterapia, 2023,161.DOI:10.1016/j.biopha.2023.114472.

[4] Carleton MM, Sefton M V. Promowanie endogennej naprawy mięśni szkieletowych za pomocą biomateriałów regeneracyjnych [J]. Journal of Biomedical Materials Research Part A, 2021,109(12):2720-2739.DOI:10.1002/jbm.a.37239.

[5] Ye J, Xie C, Wang C i in. Promowanie regeneracji tkanek miękkich układu mięśniowo-szkieletowego poprzez modulację polaryzacji makrofagów za pośrednictwem biomateriałów [J]. Materiały bioaktywne, 2021, 6(11):4096-4109.DOI:10.1016/j.bioactmat.2021.04.017.

[6] Roberts K, Kim JT, Huynh T i in. Profilowanie transkryptomu synergistycznej strategii naprawy utraty mięśni wolumetrycznych [J]. Bmc Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, 2023,24(1).DOI:10.1186/s12891-023-06401-1.

[7] Cezar C A. Biomateriały reagujące magnetycznie na rzecz wzmożonej regeneracji mięśni szkieletowych [M]. 2015.https://www.proquest.com/dissertations-theses/magnetically-Response-biomaterials-enhanced/docview/1761573755/se-2.

WSZYSTKIE ARTYKUŁY I INFORMACJE O PRODUKTACH ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TEJ STRONIE INTERNETOWEJ SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO ROZPOZNAWANIA INFORMACJI I CELÓW EDUKACYJNYCH.  

Produkty udostępniane na tej stronie przeznaczone są wyłącznie do badań in vitro. Badania in vitro (łac. *w szkle*, czyli w wyrobach szklanych) przeprowadzane są poza organizmem człowieka. Produkty te nie są środkami farmaceutycznymi, nie zostały zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i nie wolno ich stosować w celu zapobiegania, leczenia lub leczenia jakichkolwiek schorzeń, chorób lub dolegliwości. Przepisy prawa surowo zabraniają wprowadzania tych produktów do organizmu człowieka lub zwierzęcia w jakiejkolwiek formie.