▎ পাইনেলন গৱেষণা
পাইনেলনৰ গৱেষণাৰ পটভূমি কি?
পাইনেলনৰ উৎপত্তি হৈছে পাইনেল গ্ৰন্থিৰ শাৰীৰিক কাৰ্য্যৰ গভীৰ অন্বেষণৰ পৰা। দীৰ্ঘদিন ধৰি বিজ্ঞানীসকলে এই ৰহস্যময় অন্তঃস্ৰাৱী অংগ পাইনেল গ্ৰন্থিৰ প্ৰতি অত্যন্ত আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰি আহিছে। আকাৰত সৰু হ’লেও ই শৰীৰৰ শাৰীৰিক ছন্দ আৰু অন্যান্য দিশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। প্ৰাথমিক গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে পাইনেল গ্ৰন্থিয়ে বিভিন্ন জৈৱ সক্ৰিয় পদাৰ্থ নিঃসৰণ কৰিব পাৰে, যিয়ে গৱেষকসকলৰ ইয়াৰ পৰা বিশেষ প্ৰভাৱ থকা উপাদানসমূহ অন্বেষণ কৰাৰ উৎসাহক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। পলিপেপটাইড গৱেষণা প্ৰযুক্তিৰ অগ্ৰগতিৰ লগে লগে মানুহে পাইনেল গ্ৰন্থিৰ সৈতে জড়িত পদাৰ্থৰ অধিক বিশদ বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কৃত্ৰিম ট্ৰাইপেপটাইড হিচাপে এই প্ৰসংগত পাইনেলনক পৃথক কৰি চিনাক্ত কৰা হৈছিল। গৱেষণাৰ পটভূমিত বিভিন্ন স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ৰোগ, বাৰ্ধক্যজনিত সমস্যা আদিৰ বিষয়েও উদ্বেগ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।বিজ্ঞানীসকলে মগজুৰ কাৰ্য্যক্ষমতা উন্নত কৰাৰ লগতে বাৰ্ধক্য প্ৰক্ৰিয়াত বিলম্ব কৰাৰ ফলপ্ৰসূ উপায় বিচাৰি উলিয়াব বুলি আশা কৰিছে আৰু পাইনেলনৰ উত্থানে এই সমস্যাসমূহ সমাধানৰ বাবে নতুন আশা কঢ়িয়াই আনিছে, যাৰ ফলত ইয়াৰ ওপৰত গৱেষণা আৰম্ভ হৈছে।
পাইনেলনৰ ক্ৰিয়াৰ ব্যৱস্থা কি?
বিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতিৰ সঞ্চয়ত বাধা দিয়া
ৰিচেপ্টৰ-নিৰ্ভৰশীল বা স্বতন্ত্ৰ অক্সিডেটিভ চাপৰ উদ্দীপকৰ দ্বাৰা প্ৰৰোচিত চেৰিবেলাৰ গ্ৰেনুল কোষ, নিউট্ৰফিল, আৰু ফিঅ'ক্ৰ'ম'চাইট'মা (PC12) কোষত প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতি (ROS)ৰ সঞ্চয় প্ৰক্ৰিয়াৰ মাত্ৰা-নিৰ্ভৰশীল সীমাবদ্ধতা দেখুৱাইছে (Khavinson V, 2011)। ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে ই এন্টি-অক্সিডেচনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে আৰু অক্সিডেটিভ চাপৰ ফলত কোষৰ ক্ষতি হ্ৰাস কৰিব পাৰে। ROS সঞ্চয়ত বাধা দি পাইনেলনে কোষৰ স্বাভাৱিক শাৰীৰিক কাৰ্য্য বজাই ৰখাত সহায় কৰে আৰু কোষৰ অক্সিডেটিভ ক্ষতিৰ ক্ষতি হ্ৰাস কৰে।
নেক্ৰটিক কোষৰ মৃত্যু হ্ৰাস কৰা
পাইনেলনে প্ৰপিডিয়াম আয়'ডাইড পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা জুখিলে নেক্ৰটিক কোষৰ মৃত্যু হ্ৰাস কৰিব পাৰে [1] । অৰ্থাৎ পাইনেলনে কোষক মৃত্যুৰ ভাবুকিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে আৰু কোষৰ জীৱন ক্ষমতা বজাই ৰাখিব পাৰে। ইয়াৰ নিৰ্দিষ্ট ক্ৰিয়াৰ ব্যৱস্থাত কোষক নেক্ৰচিছ প্ৰগ্ৰেমত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দিবলৈ কোষৰ মৃত্যু সংকেত পথৰ নিয়ন্ত্ৰণ জড়িত থাকিব পাৰে।
ERK 1/2 সক্ৰিয় কৰা আৰু কোষ চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা
পাইনেলনৰ সুৰক্ষামূলক প্ৰভাৱৰ লগত ই আৰ কে ১/২ সক্ৰিয় হয় আৰু কোষ চক্ৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ সময়ৰ গতি পলম হয় [1] । ই আৰ কে ১/২ হৈছে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আন্তঃকোষীয় সংকেত পৰিবহন অণু, আৰু ইয়াৰ সক্ৰিয়কৰণে কোষৰ প্ৰসাৰ, পাৰ্থক্য আৰু জীয়াই থকাত সহায় কৰিব পাৰে। পাইনেলনে ই আৰ কে ১/২ সক্ৰিয় কৰাটো ইয়াৰ কোষ সুৰক্ষামূলক প্ৰভাৱ প্ৰয়োগ কৰাৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ উপায় হ’ব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও পাইনেলনে কোষ চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, যিয়ে কোষক নিজকে মেৰামতি কৰাত সহায় কৰিব পাৰে আৰু মানসিক চাপৰ সময়ত স্বাভাৱিক বৃদ্ধি আৰু বিকাশ বজাই ৰাখিব পাৰে।
কোষৰ জিনমৰ সৈতে সম্ভাৱ্য পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া
যিহেতু ROS সঞ্চয় আৰু কোষৰ মৃত্যুৰ সীমাবদ্ধতা কম ঘনত্বত সংপৃক্ত হয়, আনহাতে পাইনেলনৰ অধিক ঘনত্বত কোষ চক্ৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ অব্যাহত থাকে, গতিকে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পাৰি যে ইয়াৰ জনা এন্টিঅক্সিডেন্ট কাৰ্য্যকলাপৰ উপৰিও পাইনেলনে কোষৰ জিনমৰ সৈতেও প্ৰত্যক্ষভাৱে ক্ৰিয়া কৰিব পাৰে [1] । কোষৰ জিনমৰ সৈতে এই পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ লগত জিন প্ৰকাশৰ নিয়ন্ত্ৰণ জড়িত থাকিব পাৰে, যাৰ ফলত কোষৰ শাৰীৰিক কাৰ্য্য আৰু বিপাকীয় প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰভাৱ পৰে।
পাইনেলনৰ প্ৰয়োগ কি কি?
১/ স্মৃতিশক্তি উন্নত কৰা
স্মৃতিশক্তি মগজুৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম আৰু স্মৃতিশক্তি গঠন আৰু একত্ৰীকৰণত পাইনেলনে ইতিবাচক ভূমিকা ল’ব পাৰে। ই স্নায়ুসংবহনকাৰীৰ ভাৰসাম্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, স্নায়ুৰ পুনৰুত্পাদন বৃদ্ধি কৰা, আৰু চিনেপ্টিক প্লাষ্টিচিটি বৃদ্ধি কৰা আদি ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে স্মৃতিশক্তিৰ কাৰ্য্যকলাপ উন্নত কৰিব পাৰে।
পাইনেলনে স্নায়ুকোষৰ বৃদ্ধি আৰু মেৰামতিৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পাৰে, আৰু এই প্ৰভাৱ একাধিক ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে লাভ কৰিব পাৰি। মগজুৰ স্বাভাৱিক কাৰ্য্যকলাপ বজাই ৰখাৰ বাবে স্নায়ুকোষৰ বৃদ্ধি আৰু মেৰামতি অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এফালে ই স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ প্ৰসাৰ আৰু পৃথকীকৰণক উদ্দীপিত কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত নতুন স্নায়ুকোষৰ সৃষ্টি বৃদ্ধি পায় [2] । স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ আত্মনবীকৰণ আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ স্নায়ুকোষলৈ পৃথক হোৱাৰ ক্ষমতা থাকে আৰু ইয়াৰ প্ৰসাৰ আৰু পৃথকীকৰণে ক্ষতিগ্ৰস্ত বা বয়সীয়াল স্নায়ুকোষক পুনৰ ভৰাই তুলিব পাৰে আৰু মগজুৰ গঠন আৰু কাৰ্য্য উন্নত কৰিব পাৰে। আনহাতে, পাইনেলনে নিউৰ’ট্ৰফিক কাৰকৰ প্ৰকাশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি স্নায়ুকোষৰ বৃদ্ধি আৰু মেৰামতিৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পাৰে। নিউৰ’ট্ৰফিক কাৰক হৈছে স্নায়ুকোষৰ জীয়াই থকা, বৃদ্ধি আৰু পৃথকীকৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা প্ৰ’টিনৰ এটা শ্ৰেণী। ইহঁতে এক্স'নেল বৃদ্ধি, চিনেপ্চ গঠন আৰু স্নায়ুকোষৰ নিউৰন জীয়াই থকাত সহায় কৰিব পাৰে [3] ।.
ইয়াৰ উপৰিও পাইনেলনে মগজুত ৰক্ত সঞ্চালন উন্নত কৰাটোৱে জ্ঞান ক্ষমতা বৃদ্ধিতো সহায় কৰে। ভাল তেজৰ পৰিবহনে মগজুক পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ অক্সিজেন আৰু পুষ্টিকৰ উপাদান যোগান ধৰিব পাৰে আৰু স্নায়ুকোষৰ স্বাভাৱিক বিপাকীয় ক্ৰিয়া আৰু কাৰ্য্য অক্ষুণ্ণ ৰাখিব পাৰে। ই মগজুৰ ৰক্তবাহী নলী প্ৰসাৰিত কৰি আৰু মস্তিষ্কৰ তেজৰ সোঁত বৃদ্ধি কৰি মগজুত ৰক্ত সঞ্চালন উন্নত কৰিব পাৰে। এলঝেইমাৰ ৰোগ আৰু স্মৃতিশক্তি হেৰুৱাৰ দৰে লক্ষণৰ বাবে পাইনেলনৰ প্ৰভাৱ মগজুৰ স্নায়ুজৈৱিক কাৰ্য্যকলাপ উন্নত কৰাৰ ক্ষমতাত নিহিত হৈ থাকিব পাৰে আৰু স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো লেহেমীয়া কৰিব পাৰে। এলঝেইমাৰ ৰোগৰ দৰে স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগৰ লগত সাধাৰণতে স্নায়ুকোষৰ মৃত্যু, চিনেপ্টিক ক্ষতি, স্নায়ুৰ প্ৰদাহ আদি ৰোগজনিত পৰিৱৰ্তন ঘটে। পাইনেলনে এই লক্ষণসমূহৰ পৰা উপশম পাব পাৰে যেনে স্নায়ুকোষৰ বৃদ্ধি আৰু মেৰামতি আৰু স্নায়ুপ্ৰদাহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা [4] ।.
২/ চৰম মানসিক আৰু আৱেগিক কাৰক
দীৰ্ঘদিনীয়া মানসিক চাপ, উদ্বেগ, হতাশা আদি চৰম মানসিক আৰু আৱেগিক কাৰকে স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ক্ষতিসাধন কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত জ্ঞানশক্তিৰ বিসংগতিৰ দৰে সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। পাইনেলনে স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰত চৰম মানসিক আৰু আৱেগিক কাৰকৰ প্ৰভাৱ উন্নত কৰিব পাৰে যেনে স্নায়ুসংবহনকাৰীৰ ভাৰসাম্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, প্ৰদাহজনিত প্ৰতিক্ৰিয়া হ্ৰাস কৰা আৰু স্নায়ুৰ পুনৰুত্পাদন বৃদ্ধি কৰা [5] । কিছুমান গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে Pinealon এ উদ্বেগ আৰু হতাশাৰ দৰে আৱেগিক সমস্যাৰ উন্নতি সাধন কৰি ৰোগীৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
৩/ টোপনি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা
পাইনেলনে মানৱ শৰীৰৰ জৈৱিক ঘড়ী নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে আৰু টোপনিৰ হৰম’নৰ নিঃসৰণক প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে, যিটো টোপনিৰ মান উন্নত কৰাৰ লগতে অনিদ্ৰাৰ লক্ষণসমূহৰ পৰা উপশম পোৱাৰ বাবে অতি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ।
টোপনিৰ হৰম’নে মূলতঃ মেলাটনিনক বুজায়, যিটো পাইনেল গ্ৰন্থিৰ পৰা নিঃসৰণ কৰা হৰম’ন আৰু ই টোপনি-জাগৰণৰ চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত মূল ভূমিকা পালন কৰে। পাইনেলনে পাইনেল গ্ৰন্থিৰ কাৰ্য্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰি মেলাটনিনৰ নিঃসৰণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে [6] । পাইনেল গ্ৰন্থি হৈছে মগজুত অৱস্থিত এটা অন্তঃস্ৰাৱী অংগ। পোহৰ-আন্ধাৰ চক্ৰৰ প্ৰতি ই অতি সংবেদনশীল। ই আন্ধাৰ পৰিৱেশত মেলাটনিন নিঃসৰণ কৰি টোপনিৰ সহায় কৰিব, আনহাতে পোহৰৰ পৰিৱেশত ই মেলাটনিন নিঃসৰণত বাধা দিব যাতে জাগৰণ বৃদ্ধি পায়।
ইয়াৰ উপৰিও Pinealon ৰ টোপনি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা প্ৰভাৱ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰত ইয়াৰ অন্যান্য নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰভাৱৰ সৈতেও জড়িত হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ই মগজুৰ স্নায়ুসংবহন ব্যৱস্থা, যেনে চেৰ'টনিন আৰু ড'পামাইন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, যিয়ে টোপনি নিয়ন্ত্ৰণতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে [7] । চেৰ’টনিন হৈছে আৱেগ, টোপনি, ভোক আদি শাৰীৰিক কাৰ্য্যৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত এটা স্নায়ুসংবহনকাৰী। ই টোপনিৰ প্ৰসাৰ ঘটাব পাৰে আৰু উদ্বেগ আৰু হতাশাৰ দৰে আৱেগিক সমস্যাৰ পৰা উপশম ঘটাব পাৰে। ড’পামিন হৈছে শাৰীৰিক কাৰ্য্য যেনে পুৰস্কাৰ, প্ৰেৰণা আৰু মনোযোগৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত এটা স্নায়ুসংবহনকাৰী। ই টোপনিৰ গভীৰতা আৰু গুণগত মান নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে।
৪/ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰা
পাইনেলনে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কোষৰ কাৰ্যকলাপক উদ্দীপিত কৰি শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। ইমিউন চিষ্টেম হ’ল শৰীৰৰ প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা, যিটো বিভিন্ন কোষ আৰু অণুৰে গঠিত, য’ত শ্বেত ৰক্তকণিকা, এন্টিব’ডি, চাইট’কাইন আদিকে ধৰি এই কোষ আৰু অণুবোৰে একেলগে কাম কৰি শৰীৰত আক্ৰমণ কৰা ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণুবোৰক চিনাক্ত কৰি নিৰ্মূল কৰে আৰু শৰীৰক সংক্ৰমণ আৰু ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
পাইনেলনে একাধিক ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কোষৰ কাৰ্য্যকলাপক উদ্দীপিত কৰিব পাৰে। ই প্ৰতিৰোধ কোষ যেনে লিম্ফোচাইট আৰু মেক্ৰ'ফেজৰ ওপৰত প্ৰত্যক্ষভাৱে ক্ৰিয়া কৰিব পাৰে আৰু ইহঁতৰ প্ৰসাৰ, পৃথকীকৰণ আৰু কাৰ্য্যকলাপত সহায় কৰিব পাৰে [8] । লিম্ফোচাইট হৈছে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কোষ আৰু ইয়াক বিভিন্ন প্ৰকাৰ যেনে টি কোষ, বি কোষ, প্ৰাকৃতিক হত্যাকাৰী কোষত ভাগ কৰিব পাৰি, যিবোৰ ক্ৰমে কোষীয় প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা আৰু হিউম’ৰেল প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ লগত জড়িত। মেক্ৰ’ফেজ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ফেগ’চাইট যিয়ে শৰীৰত আক্ৰমণ কৰা ৰোগ সৃষ্টিকাৰী জীৱাণুবোৰক ফেগ’চাইট’জ আৰু হজম কৰিব পাৰে আৰু লগতে চাইট’কাইন নিঃসৰণ কৰি ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কাৰ্য্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে।
সামৰণিত ক’ব পাৰি যে মগজুৰ জ্ঞানমূলক কাৰ্য্য উন্নত কৰাত পাইনেলনে উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ পেলায়। ই ফলপ্ৰসূভাৱে স্মৃতিশক্তি আৰু মনোযোগ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত মানুহে অধ্যয়ন আৰু কামত উন্নত প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ বৃদ্ধ জনসংখ্যা আৰু মগজুৰ ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ বাবে ইয়াৰ গুৰুত্ব অতিশয় বেছি। টোপনি নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ই জৈৱিক ঘড়ীটোক স্বাভাৱিকভাৱে কাম কৰাব পাৰে, অনিদ্ৰাৰ সমস্যাৰ পৰা উপশম দিব পাৰে, আৰু টোপনিৰ মান উন্নত কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত শৰীৰৰ আৰোগ্য আৰু কাৰ্য্যক্ষমতা ৰক্ষাৰ নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰা হয়। ইয়াৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰা বৈশিষ্ট্যই মানৱ শৰীৰক বিভিন্ন ৰোগৰ আগ্ৰাসনক প্ৰতিহত কৰাত সহায় কৰে আৰু ৰোগৰ আশংকা হ্ৰাস কৰে।
লেখকৰ বিষয়ে
ওপৰত উল্লেখ কৰা সামগ্ৰীসমূহ সকলো গৱেষণা, সম্পাদনা আৰু সংকলন Cocer Peptides দ্বাৰা কৰা হৈছে।
বৈজ্ঞানিক জাৰ্নেল লেখক
আলটচুল এম আছিল এজন বিশিষ্ট আভ্যন্তৰীণ বিশেষজ্ঞ আৰু ক্লিনিকেল গৱেষক। ১৯৩২ চনত হাৰ্ভাৰ্ড মেডিকেল স্কুলৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।আলটচুলে হাৰ্ভাৰ্ড মেডিকেল স্কুলৰ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্লিনিকেল প্ৰফেচাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ১৯৪৭ চনৰ পৰা ১৯৬৮ চনলৈকে মেছাচুচেটছৰ বেলমণ্টৰ মেকলিন হাস্পতালত আভ্যন্তৰীণ চিকিৎসা আৰু ক্লিনিকেল চাইক'লজিৰ গৱেষণাৰ সঞ্চালক আছিল এণ্ডক্ৰাইন ব্যৱস্থা।
আল্টচুলে অসংখ্য প্ৰকাশন আৰু গ্ৰন্থৰ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হৈছে ১৯৬৯ চনত জামাত প্ৰকাশিত 'দ্য পাইনেল,'। জুলিয়ান আই কিটাইৰ সহযোগত লিখা এই প্ৰবন্ধটোৱে পাইনেল গ্ৰন্থিৰ শৰীৰবিজ্ঞান আৰু বিভিন্ন শাৰীৰিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত ইয়াৰ সম্ভাৱ্য প্ৰভাৱৰ গভীৰ পৰ্যালোচনা আগবঢ়াইছে। চিকিৎসা গৱেষণা আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আলচুলেৰ অৱদানে আভ্যন্তৰীণ চিকিৎসা আৰু অন্তঃস্ৰাৱী বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলাইছে।
Altschule M উদ্ধৃতিৰ উল্লেখত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে [2] ।
