Ipamorelin 10 mg

▎ Δομή Ipamorelin

▎ Ipamorelin Έρευνα

Μοριακό υπόβαθρο

Η Ipamorelin είναι ένα συνθετικό αμιδωμένο πενταπεπτίδιο με την αλληλουχία Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH2. Το PubChem καταγράφει το Ipamorelin με CID 9831659, με μοριακό τύπο C38H49N9O5 και μοριακό βάρος περίπου 711,9 g/mol. Δημοσιευμένες μελέτες έχουν χαρακτηρίσει την Ipamorelin ως εκκριταγωγό της αυξητικής ορμόνης που δρα στο σύστημα υποδοχέα γκρελίνης/αυξητικής ορμόνης-εκκριτικής ορμόνης.[1,8]

Ερευνητική Πρόοδος

Ο Peter B. Johansen και οι συνεργάτες του χορήγησαν Ipamorelin σε ενήλικους θηλυκούς αρουραίους τρεις φορές την ημέρα για 15 ημέρες και μέτρησαν τον διαμήκη ρυθμό ανάπτυξης χρησιμοποιώντας σήμανση τετρακυκλίνης της εγγύς κνήμης. Οι συγγραφείς ανέφεραν μια δοσοεξαρτώμενη αύξηση του διαμήκους ρυθμού ανάπτυξης και της αύξησης σωματικού βάρους κατά την περίοδο της μελέτης. Ο ολικός IGF-I, οι πρωτεΐνες που δεσμεύουν τον IGF, οι δείκτες ορού σχηματισμού και απορρόφησης οστού και η περιεκτικότητα σε GH της υπόφυσης αξιολογήθηκαν επίσης. Η μελέτη δεν βρήκε αντίστοιχη αλλαγή στον συνολικό IGF-I ή στους μετρούμενους δείκτες οστικής ανανέωσης, ενώ η απόκριση GH σε μια οξεία πρόκληση Ipamorelin ήταν μέτρια χαμηλότερη μετά από επανειλημμένη έκθεση. Αυτά τα ευρήματα δημιουργήθηκαν σε ένα μοντέλο ανάπτυξης αρουραίου υπό τις συνθήκες δοσολογίας που χρησιμοποιήθηκαν στη δημοσίευση.[2]

Η Beverley Greenwood-Van Meerveld και οι συνεργάτες της αξιολόγησαν την Ipamorelin σε ένα μοντέλο μετεγχειρητικού ειλεού επίμυος που παρήχθη με λαπαροτομία και εντερικό χειρισμό. Η γαστρική κένωση μετρήθηκε χρησιμοποιώντας ένα ραδιοσημασμένο γεύμα και χρησιμοποιήθηκαν χωριστά σκευάσματα γαστρικού βυθού για την εξέταση των συσταλτικών αποκρίσεων των λείων μυών. Οι συγγραφείς ανέφεραν λιγότερη γαστρική κατακράτηση μετά από ενδοφλέβια έκθεση σε Ipamorelin απ' ό,τι σε μετεγχειρητικά ζώα που έλαβαν θεραπεία με όχημα και παρατήρησαν αλλαγές στη συσταλτικότητα που διεγείρεται από ακετυλοχολίνη και ηλεκτρικό πεδίο στα πειράματα απομονωμένων ιστών. Οι ερευνητές ερμήνευσαν τα ευρήματα ως συνεπή με μια απόκριση που προκαλείται από τον υποδοχέα γκρελίνης σε αυτό το μοντέλο τρωκτικών.[3]

Εικόνα 1. Μετρήσεις γαστρικής κένωσης που αναφέρθηκαν μετά από έκθεση σε Ipamorelin στο μοντέλο μετεγχειρητικού ειλεού επίμυος.[3]

Το αρχικό σχήμα συγκρίνει τη γαστρική κατακράτηση, το γεωμετρικό κέντρο και την κίνηση του ραδιοσημασμένου γεύματος σε μάρτυρες μη POI, αρουραίους POI που έλαβαν θεραπεία και ομάδες μελέτης Ipamorelin. Το μέγεθος της ομάδας, η δόση της μελέτης, η διαδρομή, οι στατιστικές μέθοδοι και οι πλήρεις πειραματικές διαδικασίες αναφέρονται στην αρχική δημοσίευση.[3]

Τα δεδομένα και οι στατιστικοί σχολιασμοί που εμφανίζονται στο σχήμα αναπαράγονται από την αναφερόμενη μελέτη και περιγράφουν μόνο το συγκεκριμένο πείραμα μετεγχειρητικού ειλεού.[3]

Ο J. Svensson και οι συνεργάτες του συνέκριναν το Ipamorelin, το GHRP-6, την αυξητική ορμόνη και το όχημα σε θηλυκούς αρουραίους Sprague-Dawley ηλικίας 13 εβδομάδων κατά τη διάρκεια μιας μελέτης 12 εβδομάδων. Οι μετρήσεις των οστών ελήφθησαν με DXA, περιφερική ποσοτική αξονική τομογραφία, αρχή Αρχιμήδη και ανάλυση βάρους τέφρας. Οι συγγραφείς ανέφεραν υψηλότερο σωματικό βάρος και ολική περιεκτικότητα σε μεταλλικά οστά της κνήμης και του σπονδύλου στις ομάδες θεραπείας σε σύγκριση με το όχημα. Ωστόσο, η περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα των οστών διορθωμένη για αύξηση σωματικού βάρους παρέμεινε αμετάβλητη. Η αύξηση της περιεκτικότητας σε μεταλλικά οστά του φλοιού σχετίστηκε με μεγαλύτερη επιφάνεια διατομής οστού παρά με αυξημένη ογκομετρική οστική πυκνότητα.[4]

Η Sabrina Lall και οι συνεργάτες της συνέκριναν δύο φορές την ημέρα έκθεση σε Ipamorelin και αυξητική ορμόνη σε ποντίκια με έλλειψη GH και άθικτα GH. Οι ερευνητές μέτρησαν το σωματικό βάρος, το βάρος του λίπους, το σχετικό σωματικό λίπος, τη λεπτίνη ορού και την πρόσληψη τροφής. Οι συγγραφείς ανέφεραν μια μέτρια αύξηση στο σωματικό βάρος με το Ipamorelin, μαζί με υψηλότερες σχετικές μετρήσεις βάρους λίπους και σωματικού λίπους σε επιλεγμένες ομάδες ποντικών. Η έκθεση στο GHS, συμπεριλαμβανομένης της Ipamorelin, συσχετίστηκε επίσης με υψηλότερη πρόσληψη λεπτίνης ορού και τροφής σε ποντίκια χωρίς GH. Η μελέτη σχεδιάστηκε για να εξετάσει τις μεταβολικές αποκρίσεις ανεξάρτητες από την GH σε μοντέλα ποντικών και δεν καθιερώνει επιδράσεις στους ανθρώπους.[5]

Ο Ian Ahnfelt-Rønne και οι συνεργάτες του εξέτασαν την κατανομή των σχετικών εκκριτικών παραγόντων της αυξητικής ορμόνης NN703 και GHRP-6 σε αρουραίους και διερεύνησαν την επίδραση της γαστρεντερικής εκτομής στην απελευθέρωση GH που σχετίζεται με το GHRP-6. Το NN703 είχε αναπτυχθεί μέσω ενός πεπτιδομιμητικού προγράμματος που περιελάμβανε την Ipamorelin ως μια ενδιάμεση ένωση μολύβδου, αλλά τα πειράματα που αναφέρονται σε αυτή τη δημοσίευση δεν χορηγούσαν απευθείας Ipamorelin. Οι συγγραφείς παρατήρησαν ουσιαστικό εντοπισμό των ελεγχόμενων εκκριτικών παραγόντων στο αδενικό στομάχι και μειωμένη απόκριση GH που σχετίζεται με το GHRP-6 μετά από γαστρεντερική εκτομή. Επομένως, αυτό το έγγραφο παρέχει σχετικό μηχανιστικό πλαίσιο GHS παρά άμεσες αποδείξεις για το Ipamorelin.[6]

Ο Mallikarjun Gouda και ο CB Ganesh μελέτησαν την οξική Ipamorelin σε αρσενικό Oreochromis mossambicus για 21 ημέρες. Οι ερευνητές αξιολόγησαν την πρόσληψη τροφής, την ιστολογία των όρχεων, την ανοσοαντιδραστικότητα της ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης, την έκφραση των υποδοχέων ανδρογόνων και την κυκλοφορούσα ωχρινοτρόπο ορμόνη και την 11-κετοστοστερόνη. Ανέφεραν δοσοεξαρτώμενες διαφορές στην πρόσληψη τροφής και σε αρκετούς πληθυσμούς γεννητικών κυττάρων, μαζί με υψηλότερη έκφραση υποδοχέα ανδρογόνων και συγκεντρώσεις ορμονών σε επιλεγμένες ομάδες οξικής Ipamorelin. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά στην αναλογία των ανοσοαντιδραστικών ινών GnRH μεταξύ των ομάδων. Αυτά τα ευρήματα είναι ειδικά για ένα μοντέλο αναπαραγωγής ψαριών και για τη μορφή οξικού που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη.[7]

Εικ2. Η ιστολογία των όρχεων και η ποσοτικοποίηση των γεννητικών κυττάρων αναφέρθηκαν μετά από έκθεση σε οξική Ιπαμορελίνη στο Oreochromis mossambicus.[7]

Το αρχικό σχήμα δείχνει σπερματοφόρους λοβούς και πληθυσμούς γεννητικών κυττάρων σε ψάρια ελέγχου και τις ομάδες μελέτης οξικής Ipamorelin. Ιστολογικές ετικέτες, μέγεθος ομάδας, δόσεις μελέτης και πειραματικές μέθοδοι αναφέρονται στην αρχική δημοσίευση.[7]

Περιορισμοί Έρευνας

Οι μελέτες που συνοψίζονται παραπάνω διεξήχθησαν κυρίως σε αρουραίους, ποντίκια, απομονωμένους ιστούς ή ψάρια και αντιμετωπίζουν διαφορετικά πειραματικά ερωτήματα. Τα αποτελέσματα από αυτά τα συστήματα δεν είναι άμεσα εναλλάξιμα. Τα είδη, η βιολογία των υποδοχέων, η χημική μορφή, η οδός έκθεσης, η διάρκεια της μελέτης και η επιλογή τελικού σημείου μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τις παρατηρήσεις που αναφέρονται. Επιπλέον, η μελέτη Ahnfelt-Rønne αξιολόγησε τα NN703 και GHRP-6 αντί για την ίδια την Ipamorelin, ενώ η μελέτη Gouda χρησιμοποίησε οξική Ipamorelin αντί της ένωσης ελεύθερης βάσης.[6,7]

Η FDA εντόπισε ανησυχίες για την ασφάλεια και τον χαρακτηρισμό της σύνθετης οξικής Ipamorelin που προορίζεται για ορισμένες οδούς χορήγησης, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής ανοσογονικότητας που σχετίζεται με τη συσσωμάτωση ή των ακαθαρσιών που σχετίζονται με πεπτίδια και της πρόσθετης πολυπλοκότητας χαρακτηρισμού που προκύπτει από αφύσικα αμινοξέα. Ο FDA σημειώνει επίσης ότι μια δημοσιευμένη κλινική μελέτη ενδοφλέβιας χορήγησης Ipamorelin ανέφερε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου, ενώ δεν έχουν εντοπιστεί επαρκείς πληροφορίες ασφάλειας για ορισμένες άλλες ενέσιμες οδούς.[9] Αυτές οι κανονιστικές παρατηρήσεις αφορούν τη χρήση σύνθετων ναρκωτικών και δεν τεκμηριώνουν την ασφάλεια, την αποτελεσματικότητα ή την ισοδυναμία του ανεξάρτητου παρεχόμενου εργαστηριακού ερευνητικού υλικού.

Το COCER Peptides παρουσιάζει το Ipamorelin αποκλειστικά για εργαστηριακή έρευνα και αναλυτική χρήση. Δεν προορίζεται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Η έρευνα που περιγράφεται παραπάνω συνοψίζει ευρήματα που αναφέρονται σε δημοσιεύσεις τρίτων και δεν αποτελεί δήλωση κλινικής αποτελεσματικότητας, ασφάλειας, διάγνωσης, θεραπείας, πρόληψης ή οδηγίες χρήσης.

▎ Σχετικές αναφορές

Αναφορές

[1] Raun K, Hansen BS, Johansen NL, et al. Ipamorelin, ο πρώτος εκλεκτικός εκκριταγωγός της αυξητικής ορμόνης[J]. European Journal of Endocrinology, 1998,139(5):552-561.

DOI:10.1530/eje.0.1390552.

[2] Johansen PB, Nowak J, Skjærbæk C, et al. Η Ipamorelin, ένα νέο πεπτίδιο που απελευθερώνει αυξητική ορμόνη, προκαλεί διαμήκη ανάπτυξη οστού σε αρουραίους [J]. Growth Hormone & IGF Research, 1999,9(2):106-113.

DOI:10.1054/ghir.1999.9998.

[3] Greenwood-Van Meerveld B, Tyler K, Mohammadi E, et al. Αποτελεσματικότητα της ipamorelin, ενός μιμητικού της γρελίνης, στη γαστρική δυσκινητικότητα σε μοντέλο τρωκτικών μετεγχειρητικού ειλεού [J]. Journal of Experimental Pharmacology, 2012, 4:149-155.

DOI:10.2147/jep.s35396.

[4] Svensson J, Lall S, Dickson SL, et al. Οι εκκριταγωγοί της GH ipamorelin και το πεπτίδιο-6 που απελευθερώνει GH αυξάνουν την περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα των οστών σε ενήλικους θηλυκούς αρουραίους [J]. Journal of Endocrinology, 2000,165(3):569-577.

DOI:10.1677/joe.0.1650569.

[5] Lall S, Tung LYC, Ohlsson C, et al. Αυξητική ορμόνη (GH)-ανεξάρτητη διέγερση της παχυσαρκίας από GH Secretagogues[J]. Biochemical and Biophysical Research Communications, 2001,280(1):132-138.

DOI:10.1006/bbrc.2000.4065.

[6] Ahnfelt-Rønne I, Nowak J, Olsen U B. Τα πεπτίδια που απελευθερώνουν την αυξητική ορμόνη δρουν ως εκκριματαγωγοί της γκρελίνης;[J]. Endocrine, 2001,14(1):133-135.

DOI:10.1385/endo:14:1:133.

[7] Gouda M, Ganesh C B. Η επίδραση του αγωνιστή της γκρελίνης ipamorelin acetate στον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-όρχεων σε ένα ψάρι κιχλίδας, Oreochromis mossambicus[J]. Animal Reproduction Science, 2024,268:107550.

DOI:10.1016/j.anireprosci.2024.107550.

[8] NCBI PubChem. Ipamorelin. PubChem CID 9831659.

[9] Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων. Ορισμένες μαζικές φαρμακευτικές ουσίες για χρήση σε σύνθεση που ενδέχεται να παρουσιάζουν σημαντικούς κινδύνους για την ασφάλεια: οξική ιπαμορελίνη.

ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΑ ΑΡΘΡΑ, ΤΕΧΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΕΡΕΥΝΑ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ.

Τα προϊόντα που προσφέρονται από την Cocer Peptides προορίζονται αποκλειστικά για in vitro και εργαστηριακή έρευνα και ΔΕΝ προορίζονται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση, ανθρώπινη κατανάλωση, κλινική χρήση, διαγνωστική χρήση, θεραπευτική χρήση, σύνθεση, αυτοχορήγηση, ένεση ή οποιαδήποτε άλλη μορφή χορήγησης σε ανθρώπους ή ζώα. Αυτά τα προϊόντα δεν προορίζονται για τη διάγνωση, τη θεραπεία, τη θεραπεία, τον μετριασμό ή την πρόληψη οποιασδήποτε ασθένειας ή ιατρικής κατάστασης, ούτε προορίζονται να επηρεάσουν τη δομή ή τη λειτουργία του ανθρώπινου ή ζωικού σώματος. Εκτός εάν ρητά αναφέρεται διαφορετικά, τα προϊόντα που προσφέρονται σε αυτόν τον ιστότοπο δεν έχουν αξιολογηθεί ή εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Τυχόν παραπομπές σε δημοσιευμένες μελέτες, βιοχημικές οδούς, μοριακούς μηχανισμούς ή πειραματικά ευρήματα παρέχονται αποκλειστικά για επιστημονικούς σκοπούς και ερευνητικούς σκοπούς και δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή, θεραπευτικούς ισχυρισμούς, οδηγίες δοσολογίας ή οδηγίες χρήσης. Οι αγοραστές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη διασφάλιση ότι όλα τα προϊόντα αποκτώνται, χειρίζονται, αποθηκεύονται, χρησιμοποιούνται και απορρίπτονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, κανονισμούς, θεσμικές απαιτήσεις και πρότυπα ασφάλειας εργαστηρίου.