تسامورلی 20 میلی گرم

▎ ساختار Tesamoreli

▎ تحقیقات Tesamoreli

زمینه مولکولی

Tesamoreli (TH9507) یک آنالوگ 44 آمینو اسید مصنوعی هورمون آزاد کننده هورمون رشد انسانی (GHRH) است. یک گروه ترانس 3-هگزنویل به باقی مانده تیروزین ترمینال N متصل می شود، اصلاحی که برای افزایش مقاومت در برابر تخریب آنزیمی ایجاد شده است. PubChem Tesamoreli را تحت CID 16137828 با فرمول مولکولی C221H366N72O67S و وزن مولکولی تقریباً 5136 گرم در مول فهرست می کند.[7,8]

پیشرفت تحقیق

اکهارت اس. محققین هورمون رشد (GH)، فاکتور رشد شبه انسولین-1 (IGF-1)، پارامترهای سمی سینتیک، وزن بدن، شیمی بالینی، هماتولوژی و یافته های مرتبط با اندام را اندازه گیری کردند. آنها افزایش پاسخ‌های GH و IGF-1 را در مدل‌های حیوانی و قرار گرفتن در معرض دوز مرتبط با TH9507 را گزارش کردند. در مطالعات زیرمزمن که تا 4 ماه به طول انجامید، تغییرات برگشت پذیر کبد، کلیه، هماتولوژیک، شیمی بالینی و وزن اندام در سگ ها مشهودتر بود و توسط نویسندگان در زمینه مواجهه طولانی مدت با GH فوق فیزیولوژیکی و/یا IGF-1 تفسیر شد. نیمه عمر ظاهری حذف گزارش شده در سگها بین 21 تا 45 دقیقه بود.[2]

مندل یانسن و همکارانش فارماکوکینتیک TH9507 را در سگ‌های بیگل نر پس از تجویز پودر خشک داخل تراشه و قرار گرفتن در معرض زیر جلدی در حدود 375 میکروگرم بر کیلوگرم مطالعه کردند. یک مطالعه داخل وریدی جداگانه برای برآورد فراهمی زیستی مطلق استفاده شد. TH9507 پلاسما با روش رادیوایمونواسی اندازه گیری شد. نویسندگان فراهمی زیستی نسبی را تقریباً 41٪ برای مسیر داخل تراشه در مقایسه با تزریق زیر جلدی و فراهمی زیستی مطلق تخمینی تقریباً 13٪ گزارش کردند. مقادیر نیمه عمر پایانی بین تزریق داخل تراشه و زیر جلدی مشابه بود، در حالی که میانگین زمان ماندن پس از زایمان داخل تراشه در شرایط مطالعه طولانی‌تر بود.[3]

شکل 1. غلظت TH9507 پلاسما پس از تجویز داخل تراشه و زیر جلدی در سگ‌های بیگل گزارش شد.[3]
شکل منبع، میانگین هندسی غلظت TH9507 پلاسما را در طول زمان، از جمله مقادیر پس از تصحیح برای تداخل سنجش پایه، نشان می‌دهد. دوز، اندازه گروه، روش تحلیلی و مراحل کامل فارماکوکینتیک در نشریه اصلی گزارش شده است.[3]

Boniface M. Chege و همکارانش 120 موش صحرایی Sprague-Dawley تازه از شیر گرفته شده را به مدت 15 هفته به رژیم های استاندارد، کم پروتئین با کالری بالا (LPHC) یا با پروتئین طبیعی با کالری بالا (NPHC) به طور تصادفی انتخاب کردند و سپس هر گروه غذایی را به چهار گروه درمانی به مدت 9 هفته دیگر با TSA +DLinT تقسیم کردند. TDF + 3TC + DTG بدون tesamorelin یا AZT + 3TC + ATV/r. نویسندگان وزن بدن، گلوکز خون ناشتا، تحمل گلوکز خوراکی، لیپیدهای پلاسما، وزن کبد، تری گلیسیرید کبدی، چاقی، انسولین و GH را ارزیابی کردند. در گروه‌های NPHC و LPHC، گروه TDF + 3TC + DTG بدون tesamorelin و گروه cART کلاسیک افزایش در چندین اندازه‌گیری متابولیک و غلظت GH پایین‌تر نشان دادند. نویسندگان گزارش کردند که تجویز همزمان تسامورلین با رژیم TDF + 3TC + DTG با اندازه‌گیری‌های متابولیک متفاوتی در مقایسه با همان رژیم cART بدون تسامورلین همراه بود. از آنجا که tesamorelin تنها به عنوان بخشی از یک رژیم ترکیبی مورد مطالعه قرار گرفت، این مطالعه اثر مستقل آن را جدا نمی کند.[4]

شکل 2. اندازه گیری هفتگی ناشتا-گلوکز خون در طول مرحله درمان مطالعه موش مورد اشاره.[4]
شکل منبع، چهار گروه درمانی را در شرایط رژیم غذایی استاندارد، با پروتئین معمولی با کالری بالا و پروتئین کم با کالری بالا مقایسه می کند. تعاریف گروهی، مقایسه‌های آماری و روش‌های مطالعه کامل در نشریه اصلی گزارش شده‌اند.[4]

در یک مطالعه مرتبط، Boniface M. Chege و همکارانش از همان سه شرایط غذایی و چهار چارچوب گروه درمانی برای بررسی نتایج بافت‌شناسی الکتروکاردیوگرافی و میوکارد در موش‌ها استفاده کردند. محققان تفاوت های بین گروهی قابل توجهی را در چندین اندازه گیری ECG گزارش کردند. فیبروز میوکارد در حیواناتی که رژیم مبتنی بر DTG بدون تزامورلین و رژیم کلاسیک cART تحت شرایط غذایی پر کالری دریافت می‌کردند گزارش شد، در حالی که گروه دریافت کننده DTG همراه با تسامورلین الگوی بافت‌شناسی متفاوتی را نشان داد. نویسندگان این یافته ها را به عنوان شواهدی مبنی بر اینکه رژیم غذایی و رژیم ضد رتروویروسی بر فنوتیپ قلبی تأثیر می گذارد و اینکه درمان مشترک با تزامورلین پاسخ را اصلاح می کند تفسیر کردند. از آنجایی که مطالعه از یک رژیم ترکیبی استفاده کرد، سهم مستقل تزامورلین را نمی توان از تداخلات درمانی جدا کرد.[5]

شکل 3. اندازه‌گیری‌های فیبروز بطن چپ در گروه‌های رژیم غذایی و درمان ضدرتروویروسی در مطالعه موش‌های صحرایی ذکر شده گزارش شده است.[5]
رقم منبع، نمرات فیبروز را در گروه‌های سالین، DTG + تسامورلین، DTG-فقط، و گروه‌های cART کلاسیک تحت رژیم‌های غذایی معمولی چو، پروتئین معمولی متراکم کالری، و کم پروتئین با کالری متراکم مقایسه می‌کند. مقایسه های آماری و شرایط آزمایشی کامل در نشریه اصلی گزارش شده است.[5]

آندره نوپ و همکارانش برای شناسایی چندین آنالوگ GHRH و متابولیت‌های مرتبط در پلاسما، از جمله Geref (Sermorelin)، CJC-1293، CJC-1295، و Tesamoreli مرتبط با Egrifta، یک روش خالص‌سازی ایمنی و نانو UHPLC-HRMS/MS ایجاد کردند. روش برای ویژگی، خطی بودن، بازیابی، محدودیت‌های تشخیص، عدم دقت و اثرات ماتریس مورد ارزیابی قرار گرفت. در آزمایش‌های حیوانی، ترکیبات اصلی حداقل تا چند ساعت پس از تجویز قابل تشخیص بودند، در حالی که متابولیت‌های مورد انتظار در نمونه‌های جوندگان شناسایی نشدند. این مطالعه عمدتاً به تشخیص تحلیلی برای کاربردهای ضد دوپینگ پرداخته و کارایی بیولوژیکی یا ایمنی یک ماده تحقیقاتی Tesamoreli را ارزیابی نکرد.[6]

محدودیت های تحقیق

مطالعات خلاصه‌شده در بالا از سیستم‌های تجربی مختلف استفاده می‌کنند و به سؤالات تحقیقاتی مختلف، از جمله سم‌شناسی غیر بالینی، فارماکوکینتیک سگ‌ها، مطالعات ترکیبی ضدرتروویروسی در موش‌ها، و تشخیص طیف‌سنجی جرمی تحلیلی، پاسخ می‌دهند. نتایج حاصل از این سیستم ها به طور مستقیم قابل تعویض نیستند. در مطالعات Chege، tesamorelin همراه با یک رژیم TDF + 3TC + DTG تجویز شد. بنابراین، مقایسه‌ها می‌توانند تفاوت‌های بین گروه‌های ترکیبی را توصیف کنند، اما نمی‌توانند به طور کامل سهم مستقل tesamorelin را از هم جدا کنند یا تداخلات با درمان ضد رتروویروسی را حذف کنند.[4،5]

Tesamoreli همچنین نام مناسب پپتید فعال در محصولات بیولوژیکی EGRIFTA SV و EGRIFTA WR مورد تایید FDA است. FDA تسامورلین را به عنوان یک آنالوگ مصنوعی 44 آمینو اسید GHRF انسانی با اصلاح هگزنویل N ترمینال توصیف می کند و فرمولاسیون EGRIFTA تایید شده را تحت BLA 022505 فهرست می کند. آنها تاییدیه FDA، برابری، ایمنی، یا اثربخشی را برای یک ماده تحقیقاتی COCER Peptides مستقل ارائه نمی کنند.

COCER Peptides Tesamoreli را صرفاً برای تحقیقات آزمایشگاهی و استفاده تحلیلی ارائه می دهد. برای استفاده انسانی یا دامپزشکی در نظر گرفته نشده است. این ماده پپتید COCER EGRIFTA SV یا EGRIFTA WR نیست و دارو یا محصول بیولوژیکی مورد تایید FDA نیست. تحقیقی که در بالا توضیح داده شد، یافته‌های گزارش‌شده در نشریات شخص ثالث را خلاصه می‌کند و بیانیه‌ای درباره اثربخشی بالینی، ایمنی، تشخیص، درمان، پیشگیری، یا دستورالعملی برای استفاده نیست.

▎ نقل قول های مرتبط

مراجع

[1] González-Sales M، Barrière O، Tremblay PO، و همکاران. تجزیه و تحلیل فارماکوکینتیک جمعیت Tesamoreli در بیماران مبتلا به HIV و افراد سالم [J]. فارماکوکینتیک بالینی، 2015، 54 (3): 285-294.

DOI: 10.1007/s40262-014-0202-x.

[2] فردیناندی ES، Brazeau P، High K، و همکاران. فارماکولوژی غیر بالینی و ارزیابی ایمنی TH9507، آنالوگ عامل آزاد کننده هورمون رشد انسانی [J]. Basic & Clinical Pharmacology & Toxicology, 2007,100(1):49-58.

DOI:10.1111/j.1742-7843.2007.00008.x.

[3] Jansen M, Darby I, Abribat T, et al. تحویل ریوی TH9507، یک آنالوگ فاکتور آزاد کننده هورمون رشد، در سگ [J]. مجله بین المللی داروسازی، 2004، 276 (1-2): 75-81.

DOI:10.1016/j.ijpharm.2004.02.012.

[4] Chege BM، Mwangi PW، Githinji CG، و همکاران. به نظر می رسد رژیم های غذایی اثرات قابل توجهی بر توسعه درمان ترکیبی ضد رتروویروسی (cART) سندرم متابولیک مرتبط [J] دارند. PLoS ONE، 2024,19(2):e0298752.

DOI:10.1371/journal.pone.0298752.

[5] Chege BM، Mwangi PW، Githinji CG، و همکاران. به نظر می رسد درمان ضد رتروویروسی ترکیبی با رژیم های غذایی با پروتئین کم یا نرمال و با کالری بالا باعث ایجاد تغییرات الکتروکاردیوگرافی مضر قابل توجهی در یک مدل جونده می شود [J]. مجله تحقیقات پزشکی و بیولوژیکی برزیل، 2026،59: e14744.

DOI: 10.1590/1414-431X2026e14744.

[6] Knoop A, Thomas A, Fichant E, et al. شناسایی کیفی هورمون‌های آزادکننده هورمون رشد در پلاسمای انسان با استفاده از خالص‌سازی ایمونوفینیتی و LC-HRMS/MS[J]. شیمی تجزیه و تحلیل زیستی، 2016، 408 (12): 3145-3153.

DOI: 10.1007/s00216-016-9377-3.

[7] NCBI PubChem. تسامورلی. PubChem CID 16137828.

[8] سازمان غذا و داروی ایالات متحده. اطلاعات تجویز EGRIFTA WR (tesamorelin). بازبینی شده در مارس 2025.

[9] سازمان غذا و داروی ایالات متحده. کتاب بنفش: EGRIFTA / EGRIFTA SV / EGRIFTA WR, BLA 022505.

تمام محصولات، مقالات، مواد فنی، توضیحات محصول، و سایر اطلاعات ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای تحقیقات آزمایشگاهی، اطلاعات، و تحقیقات الکترونیکی قانونی در نظر گرفته شده است.

محصولات ارائه شده توسط Cocer Peptides منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی و آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است و برای استفاده انسانی یا دامپزشکی، مصرف انسانی، استفاده بالینی، استفاده تشخیصی، استفاده درمانی، ترکیب، خود تجویز، تزریق، یا هر شکل دیگری از تجویز به انسان یا حیوانات در نظر گرفته نشده است. این محصولات برای تشخیص، درمان، درمان، کاهش یا پیشگیری از هر گونه بیماری یا وضعیت پزشکی در نظر گرفته نشده اند، و همچنین قرار نیست بر ساختار یا عملکرد بدن انسان یا حیوان تأثیر بگذارند. مگر اینکه صراحتاً خلاف آن ذکر شده باشد، محصولات ارائه شده در این وب سایت توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای استفاده انسانی یا دامپزشکی ارزیابی یا تایید نشده اند. هرگونه ارجاع به مطالعات منتشر شده، مسیرهای بیوشیمیایی، مکانیسم‌های مولکولی، یا یافته‌های تجربی صرفاً برای بحث‌های علمی و اهداف تحقیقاتی ارائه می‌شود و توصیه‌های پزشکی، ادعاهای درمانی، راهنمایی دوز یا دستورالعمل‌های استفاده را شامل نمی‌شود. خریداران صرفاً مسئول اطمینان از اینکه همه محصولات مطابق با قوانین، مقررات، الزامات سازمانی و استانداردهای ایمنی آزمایشگاهی به دست آمده، نگهداری، استفاده و دفع می شوند، هستند.