Vesugen 20mg

▎ Vesugen Yapısı

▎ Vesugen Araştırması

Moleküler Arkaplan

Vesugen, yayınlanmış literatürde sentetik tripeptit Lys-Glu-Asp (KED) için kullanılan ticari bir isimdir. PubChem, lisil-glutamil-aspartik asidi CID 87571363 altında, KED dizisine, C15H26N4O8 moleküler formülüne ve yaklaşık 390,39 g/mol moleküler ağırlığa sahip olarak listelemektedir. Yayınlanmış çalışmalar KED'i hücre kültürü, hayvan ve moleküler modelleme sistemlerinde incelemiştir; bulgular, oluşturuldukları deneysel koşullara özgü olmaya devam ediyor.[9]

Araştırma İlerlemesi

V. Kh. Khavinson ve meslektaşları, genç ve yaşlı hayvanlardan elde edilen dokuya özgü hücre kültürlerinde ve ayrışmış vasküler endotelyal hücre kültürlerinde Vesugen ve D-7 peptidini incelediler. Yazarlar, peptit maruziyetinden sonra proliferasyonla ilişkili protein Ki-67'nin ekspresyonunun arttığını bildirdi. Vesugen ve D-7'nin MKI67 geninin promotör bölgesi ile olası etkileşimlerini modellemek için moleküler yerleştirme analizi de kullanıldı. Hesaplamalı modelde, her iki peptit de rapor edilen çekirdek promoter bölgesi içindeki bir CATC dizisine temas etti. Çalışmanın bu bileşeni moleküler yerleştirmeye dayalı olduğundan, hücrelerde genomik DNA'ya peptit bağlanmasının doğrudan deneysel olarak gösterilmesinden ziyade önerilen bir etkileşim modelini desteklemektedir.[2]

Vladimir Khavinson ve meslektaşları KED ve EDR peptidlerini 5xFAD fare modelinde ve ilgili nöron deneylerinde araştırdılar. KED, çalışma protokolü kapsamında 2 ila 4 aylık 5xFAD farelere intraperitoneal olarak uygulandı. Yazarlar, KED'in hipokampal nöroplastisiteyi artırma eğiliminde olduğunu ve KED ve EDR'nin deneysel modelde dendritik-omurga ölçümlerinin korunmasıyla ilişkili olduğunu bildirdi. Önerilen bir mekanizma olarak olası diziye bağlı etkileşimleri araştırmak için moleküler modelleme ve peptid-DNA yerleştirme kullanıldı. Bu gözlemler genetiği değiştirilmiş bir fare modelinde ve hesaplamalı sistemlerde oluşturulmuştur ve insanlarda etki oluşturmamaktadır.[3]

Şekil 1. Bahsedilen çalışmada fizyolojik solüsyona, EDR'ye veya KED'ye maruz bırakılan vahşi tip ve 5xFAD farelerde hipokampal uzun süreli güçlenme ölçümleri rapor edilmiştir.[3]
Kaynak şekil, LTP indüksiyonundan önce ve sonra fEPSP eğiminin zaman akışını ve plastisiteyi tahmin etmek için kullanılan göreceli fEPSP eğimini gösterir. Grup tanımları, istatistiksel analizler ve tam deneysel koşullar orijinal yayında rapor edilmiştir.[3]

NI Chalisova ve meslektaşları, nöroimmünoendokrin sistem dokularının organotipik kültürlerinde ve bir bal arısı ilişkisel öğrenme modelinde Lys-Glu-Asp'yi inceledi. Doku kültürü deneylerinde yazarlar, CD5 ve CD68 ekspresyonundaki değişikliklerle birlikte epifiz bezi kültürlerinde daha yüksek Ki-67 ve daha düşük p53 ölçümleri de dahil olmak üzere proliferasyon ve apoptozla ilişkili belirteçlerde değişiklikler bildirdiler. Bazı yanıtların büyüklüğü, genç ve yaşlı hayvanlardan elde edilen kültürler arasında farklılık gösterdi. Yayın ayrıca bal arılarında ilişkisel öğrenme ölçümlerindeki değişiklikleri de bildirdi. Bu bulgular, klinik sonuçlardan ziyade organotipik kültürü ve omurgasız davranış modellerini tanımlamaktadır.[1]

NS Linkova ve meslektaşları, organotipik kültürde pineal lenfoid dokusunun hücresel bileşimini incelediler ve birkaç kısa peptidi karşılaştırdılar. Yazarlar, Vilon ve Epithalon'un seçilen lenfosit popülasyonlarına yönelik farklılaşmayı etkilediğini, oysa tripeptit Vesugen'in epifiz bağışıklık hücrelerinin farklılaşma kapasitesini değiştirmediğini ancak artan proliferatif potansiyel ile ilişkili olduğunu bildirdi. Bu nedenle çalışma, karşılaştırma peptidleriyle gözlemlenen aynı farklılaşma etkilerini göstermeden Vesugen için proliferasyonla ilişkili bir yanıt bildirdi.[4]

NA Kraskovskaya ve meslektaşları, in vitro model olarak amiloidle ilişkili sinaptotoksik koşullara maruz bırakılan birincil fare hipokampal nöronlarını kullandılar. Yayında bildirilen konsantrasyonda EDR, mantar-omurga sayısında %71'lik bir artışla ilişkilendirilirken, KED, model koşuluyla karşılaştırıldığında yaklaşık %20'lik bir artışla ilişkilendirildi. Bu ölçümler kültürlenmiş fare nöronlarında elde edilmiştir ve yazarlar tarafından açıklanan in vitro deneysel sistemle sınırlı kalmalıdır.[5]

LS Kozina ve meslektaşları kısa düzenleyici peptitler Pinealon, Vesugen, Vilon ve Epitalon'u çeşitli in vitro model sistemlerde değerlendirdiler. Yazarlar, kullanılan analizlerde peptitlerin doğrudan antioksidan aktivite göstermediğini ancak insan lipoprotein preparatlarında lipid peroksidasyon ölçümlerini değiştirdiğini ve ozmotik hemolize karşı eritrosit membran stabilitesini arttırdığını bildirdi. Ayrıca hücre içi reaktif oksijen türü ölçümlerinde ve nöronal hücre canlılığında, test edilen sistemler arasında peptite özgü farklılıklarla birlikte değişiklikler de bildirdiler. Çalışma in vitro yürütüldü ve in vivo farmakoloji veya klinik etkiler saptanmadı.[6]

Elena Sakhenberg ve meslektaşları, fetal mezenkimal kök hücrelerden uyarılmış nöron hücreleri üretmek için mikroRNA'ları, transkripsiyon faktörlerini ve küçük molekülleri birleştiren in vitro bir transdiferansiyasyon sistemi kullandılar. KED, EDR ve AEDG sürecin ilerleyen aşamalarında değerlendirildi. Yazarlar, çalışma koşulları altında AEDG ve KED'in p21 ekspresyonunda %15'lik bir azalma ve beta-galaktosidaz aktivitesinde 1,51 ila 2,4 katlık bir azalma ile ilişkili olduğunu bildirdi. Peptitler TUj-1 veya LaminB1 ekspresyonunu önemli ölçüde değiştirmedi. Bu bulgular tasarlanmış bir in vitro farklılaşma modelinde elde edilmiştir.[7]

Şekil 2. İn vitro nöronal transdiferansiyasyon deneyi sırasında kısa peptitlere maruz kaldıktan sonra hücre morfolojisi.[7]
Kaynak şekil, kontrol durumunda ve AEDG, EDR veya KED'e maruz kalma sonrasında indüklenen nöronal hücrelerin temsili faz kontrastlı mikroskopi görüntülerini gösterir. Tam kültür koşulları ve analitik yöntemler orijinal yayında rapor edilmiştir.[7]

Sergio Caputi ve meslektaşları, bazal ve nöroindüktif koşullar altında kültürlenen insan periodontal ligaman kök hücrelerinde AED, KED, KE, AEDG ve dört peptidin bir karışımını araştırdı. Yazarlar immünofloresan ve Western blot analizini kullanarak seçilen KED ve peptit karışımı koşullarında daha yüksek GAP43 ve Nestin ekspresyonu bildirdiler. MTT ölçümleri ayrıca hücre proliferasyonunda peptid ve zamana bağlı farklılıklar gösterdi. Bu sonuçlar kültürlenmiş insan kök hücrelerinden elde edilmiştir ve insanlardaki nörolojik etkilerin kanıtlarından ziyade in vitro farklılaşmaya ilişkin bulguları temsil etmektedir.[8]

Şekil 3. AEDG, KE, AED, KED veya peptit karışımına maruz bırakılan insan periodontal ligaman kök hücrelerinde bildirilen MTT proliferasyon ölçümleri.[8]
Kaynak rakamı, kültürün 24, 48 ve 72. saatlerinde ve 1 haftalık kültür sonrasındaki optik yoğunluk ölçümlerini karşılaştırmaktadır. İstatistiksel karşılaştırmalar ve tam kültür koşulları orijinal yayında rapor edilmiştir.[8]

Araştırma Sınırlamaları

Yukarıda özetlenen kanıtlar ağırlıklı olarak organotipik kültürlere, birincil nöron kültürlerine, kök hücre sistemlerine, hayvan modellerine ve moleküler yerleştirme analizlerine dayanmaktadır. Bu yaklaşımlar farklı deneysel soruları ele alır ve doğrudan birbirinin yerine kullanılamaz. Özellikle, KED'in MKI67 promoteri ile moleküler kenetlenmesi, hesaplamalı bir modeldir ve tek başına canlı hücrelerde doğrudan genomik bağlanma veya hedef etkileşimi göstermez.[2] Adı geçen çalışmalar ayrıca Vesugen/KED'in insanlarda farmakokinetik profilini, sistemik biyoyararlanımını, uzun vadeli güvenliğini veya klinik etkinliğini belirlemez.

Diğer bir sınırlama ise, örtüşen araştırma grupları içindeki kanıtların yoğunlaşması ve önerilen peptit-biyodüzenleyici mekanizmaların sınırlı bağımsız replikasyonudur. KED ayrıca hücre tipleri arasında farklı tepkiler de üretti: örneğin Vesugen, pineal kültürlerde bağışıklık hücresi farklılaşmasını değiştirmeden proliferatif potansiyeli artırdı; diğer çalışmalar ise nöronal veya kök hücre belirteçlerinde değişiklikler bildirdi.[4,7,8] Bu nedenle yorum, her yayında bildirilen tam peptid kimliğine, modeline, konsantrasyonuna ve son noktaya bağlı kalmalıdır.

COCER Peptides, Vesugen'i (KED) yalnızca laboratuvar araştırması ve analitik kullanım için sunar. İnsan veya veteriner kullanımı için tasarlanmamıştır. Bu materyal, FDA onaylı bir ilaç ürünü, ilaç, besin takviyesi, tıbbi cihaz veya veterinerlik ürünü olarak temsil edilmemektedir. Yukarıda açıklanan araştırma, üçüncü taraf yayınlarda bildirilen bulguları özetlemektedir ve klinik etkililik, güvenlik, tanı, tedavi, önleme veya kullanım talimatı beyanı değildir.

▎ İlgili Alıntılar

Referanslar

[1] Chalisova NI, Lopatina NG, Kamishev NG, ve diğerleri. Tripeptid Lys-Glu-Asp'nin nöroimmünoendokrin sistem hücrelerinin[J] fizyolojik aktivitesi üzerindeki etkisi. Deneysel Biyoloji ve Tıp Bülteni, 2012,153(4):569-572.

DOI:10.1007/s10517-012-1768-7.

[2] Khavinson VK, Tarnovskaya SI, Linkova NS, ve diğerleri. Yaşlanmada vasküler endotelyal hücre proliferasyonunun peptiderjik regülasyonunun epigenetik yönleri[J]. Gerontolojideki Gelişmeler, 2015,5(4):219-224.

DOI:10.1134/S2079057015040116.

[3] Khavinson V, Ilina A, Kraskovskaya N, ve diğerleri. Alzheimer Hastalığının Fare Modelinde Tripeptit-Epigenetik Düzenleyicilerin Nöroprotektif Etkileri[J]. İlaç, 2021,14(6):515.

DOI:10.3390/ph14060515.

[4] Linkova NS, Khavinson VK, Chalisova NI, ve diğerleri. Pineal bağışıklık hücrelerinin farklılaşmasının peptidetik uyarılması[J]. Deneysel Biyoloji ve Tıp Bülteni, 2011,152(1):124-127.

DOI:10.1007/s10517-011-1470-1.

[5] Kraskovskaya NA, Kukanova EO, Linkova NS, ve diğerleri. Tripeptidler, İn Vitro Modellenmiş Alzheimer Hastalığı[J] Koşullarında Nöronal Omurgaların Sayısını Yeniler. Deneysel Biyoloji ve Tıp Bülteni, 2017,163(4):550-553.

DOI:10.1007/s10517-017-3847-2.

[6] Kozina LS, Arutiunian AV, Stvolinskii SL, ve diğerleri. İn vitro model deneylerde düzenleyici peptidlerin biyolojik aktivitesi[J]. Gerontolojideki Gelişmeler, 2008,21(1):68-73.

PMID:18546826.

[7] Sakhenberg E, Linkova N, Kraskovskaya N, ve diğerleri. Kısa Peptitlerin Hücre Yaşlanması ve Nöronal Farklılaşma Üzerindeki Etkisi[J]. Moleküler Biyolojide Güncel Sorunlar, 2025,47(9):739.

DOI:10.3390/cimb47090739.

[8] Caputi S, Trubiani O, Sinjari B, et al. Kısa peptidlerin kök hücrelerin nöronal farklılaşması üzerindeki etkisi[J]. Uluslararası İmmünopatoloji ve Farmakoloji Dergisi, 2019,33:2058738419828613.

DOI:10.1177/2058738419828613.

[9] NCBI PubChem. Lisil-glutamil-aspartik asit (Lys-Glu-Asp; KED). PubChem CID 87571363.

BU WEB SİTESİNDE VERİLEN TÜM ÜRÜNLER, MAKALELER, TEKNİK MALZEMELER, ÜRÜN AÇIKLAMALARI VE DİĞER BİLGİLER YALNIZCA YASAL LABORATUVAR ARAŞTIRMASI, BİLGİLENDİRME VE EĞİTİM AMAÇLIDIR.

Cocer Peptides tarafından sunulan ürünler yalnızca in vitro ve laboratuvar araştırmaları için tasarlanmıştır ve insanlarda veya veterinerlikte kullanıma, insan tüketimine, klinik kullanıma, teşhis amaçlı kullanıma, terapötik kullanıma, bileşime, kendi kendine uygulamaya, enjeksiyona veya insanlara veya hayvanlara başka herhangi bir uygulama şekline yönelik DEĞİLDİR. Bu ürünler herhangi bir hastalığı veya tıbbi durumu teşhis etme, tedavi etme, tedavi etme, hafifletme veya önleme amacı taşımadığı gibi insan veya hayvan vücudunun yapısını veya işlevini etkilemeyi de amaçlamaz. Aksi açıkça belirtilmediği sürece, bu web sitesinde sunulan ürünler, ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) tarafından insanlarda veya veterinerlikte kullanım açısından değerlendirilmemiş veya onaylanmamıştır. Yayınlanmış çalışmalara, biyokimyasal yolaklara, moleküler mekanizmalara veya deneysel bulgulara yapılan herhangi bir referans yalnızca bilimsel tartışma ve araştırma amacıyla sağlanmıştır ve tıbbi tavsiye, tedavi edici iddialar, dozaj kılavuzu veya kullanım talimatı teşkil etmez. Tüm ürünlerin yürürlükteki yasalara, düzenlemelere, kurumsal gerekliliklere ve laboratuvar güvenlik standartlarına uygun olarak satın alınmasından, işlenmesinden, depolanmasından, kullanılmasından ve imha edilmesinden yalnızca alıcılar sorumludur.