▎ DSIP تحقیقات
پیشینه تحقیق DSIP چیست؟
در دهه 1970، تحقیقات مربوط به خواب رونق گرفت و دانشمندان مشتاق کشف رمز و رازهای تنظیم خواب بودند. در سال 1977، شیمیدان سوئیسی شوننبرگ و تیمش به طور تصادفی هنگام مطالعه الگوهای خواب خرگوش ها DSIP را کشف کردند. این یک غیر پپتید متشکل از 9 اسید آمینه است که در هیپوتالاموس و غده هیپوفیز تولید می شود. در این دوره، پیشرفت های قابل توجهی در علم پپتید حاصل شد. دانشمند آمریکایی کاستین و دانشمند هلندی دی وید این دیدگاه را ارائه کردند که پپتیدها می توانند از سد خونی مغزی عبور کنند و پایه و اساس تحقیقات بعدی در مورد DSIP را ایجاد کنند. به هر حال، مغز به شدت توسط سد خونی-مغزی محافظت می شود و ورود بیشتر مواد به سختی انجام می شود. اگر DSIP بتواند از این سد عبور کند، نقش آن را در مکانیسم تنظیم خواب مغز به شدت تحت تاثیر قرار خواهد داد.
مطالعات بعدی نشان داد که DSIP نه تنها در نواحی خاصی از مغز بلکه در سیستم لیمبیک به صورت آزاد یا محدود و همچنین در انواع اندامهای محیطی، بافتها و مایعات بدن وجود دارد. به عنوان مثال، در غده هیپوفیز، با انواع پپتیدها و واسطه های غیر پپتیدی مانند هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک هم موضعی می شود. در سلول های ترشحی روده و لوزالمعده با گلوکاگون همزیستی دارد. این توزیع گسترده نشان می دهد که DSIP ممکن است عملکردهای متنوع و پیچیده ای داشته باشد. در ابتدا، DSIP به عنوان یک پپتید خواب در نظر گرفته شد. با تعمیق تحقیقات، مشخص شد که تاثیر آن بر بدن تنها به خواب محدود نمی شود. برخی از مطالعات نشان دادهاند که ممکن است در پاسخ به استرس و درک درد نقش داشته باشد و دارای ویژگیهای بالقوه تسکین اضطراب و کاهش درد باشد، اما این اثرات هنوز باید با تحقیقات بیشتری تأیید شوند.
مکانیسم عمل DSIP چیست؟
تنظیم خواب و بیداری
تأثیر بر چرخه خواب و بیداری: تعدادی از مطالعات نشان داده اند که DSIP تأثیر تنظیمی قابل توجهی بر خواب و بیداری دارد. به عنوان مثال، در یک مطالعه، به یک بیمار 35 ساله نارکولپسی مکرراً DSIP تزریق شد و از طریق گزارش خود، تستهای عملکرد، تستهای تاخیر خواب متعدد و پلیسومنوگرافی تمام شب مورد ارزیابی قرار گرفت. مشخص شد که DSIP دفعات حملات خواب، افزایش فعالیت در طول روز، هوشیاری و عملکرد را کاهش می دهد [1] . DSIP چرخه خواب را فشرده کرد و خواب حرکت سریع چشم (REM) را افزایش داد. نتایج نشان می دهد که این اثرات ناشی از DSIP افزایش ریتم شبانه روزی و ریتم اولترادیان است. DSIP ممکن است مکانیسم های فیزیولوژیکی آماده سازی محیطی مرتبط با شروع خواب را ارتقا دهد.
تنظیم ساختار خواب: DSIP نه تنها بر دفعات و مدت خواب تأثیر می گذارد، بلکه بر ساختار خواب نیز تأثیر می گذارد. این می تواند خواب REM را تقویت کند، که نشان دهنده نقش مهم آن در تنظیم مراحل مختلف خواب است.
اثرات فیزیولوژیکی
اثرات بر تنظیم حرارت، ضربان قلب، فشار خون، آستانه درد و سیستم لنفوکین: DSIP علاوه بر بهبود خواب در شرایط خاص در حیوانات، اثرات فیزیولوژیکی مختلفی نیز دارد. به عنوان مثال، DSIP می تواند بر تنظیم حرارت، ضربان قلب، فشار خون، آستانه درد و سیستم لنفوکین تأثیر بگذارد [2] . این اثرات DSIP به چرخه ریتم شبانه روزی بستگی دارد و برخی از اثرات قبل از علائم خواب عصبی یا رفتاری ظاهر می شوند. این نشان می دهد که DSIP ممکن است مکانیسم های فیزیولوژیکی آماده سازی محیطی را قبل از شروع خواب آغاز کند.
اثر آنتی اکسیدانی
مطالعات نشان داده اند که تزریق زیر جلدی DSIP اگزوژن (100μg/kg وزن بدن، تزریق به مدت 5 روز متوالی) در موش های 2 تا 24 ماهه می تواند به طور موثری از آسیب اکسیداتیو لیپیدها و تجمع مالون دی آلدئید در بافت ها و پلاسمای موش های مختلف [4] جلوگیری کند . DSIP یک اثر آنتی اکسیدانی قوی دارد که با فعال کردن مکانیسم های مختلف محافظت آنتی اکسیدانی درون زا در مایعات درون سلولی و بین سلولی به دست می آید. DSIP اثر محرکی بر فعالیت سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و سرولوپلاسمین دارد و بر غلظت آنتی اکسیدان های غیر آنزیمی مانند اوره و اسید اوریک تأثیر می گذارد. با پیری فیزیولوژیکی موجودات، مکانیسم های محافظت آنتی اکسیدانی مهار می شود، در حالی که DSIP می تواند توانایی سیستم حفاظت آنتی اکسیدانی درون زا را در بافت ها و خون افزایش دهد، عمدتاً با تحریک اجزای سیستم آنتی اکسیدانی آنزیمی، به ویژه در مرحله بعدی رشد فردی.
کاربردهای DSIP چیست؟
درمان بی خوابی
در یک مطالعه، درمان تزریق DSIP بر روی بیماران بی خوابی انجام شد. نتایج نشان داد که یک تزریق DSIP با دوز 25 نانومول بر کیلوگرم وزن بدن قبل از خواب می تواند خواب را بهبود بخشد. تزريق مکرر نشان داد که ساختار خواب پس از چهار بار مصرف نرمال شد. تزریق مکرر در صبح، علاوه بر افزایش فعالیت در روز، همچنان تأثیر مثبت قوی بر خواب شبانه داشت، اما تأثیر دوز دوز در روز خوب نبود. در موارد بی خوابی ناشی از بیماری های ارگانیک مغزی، دوزهای بالای DSIP به خوبی پاسخ داد [1].
درمان نارکولپسی
در یک مطالعه به یک بیمار 35 ساله نارکولپسی مکرراً DSIP تزریق شد. اثرات DSIP بر بیداری و خواب از طریق گزارش خود، آزمونهای عملکرد، آزمونهای تأخیر خواب متعدد و پلیسومنوگرافی تمام شب مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که DSIP باعث کاهش دفعات حملات خواب، افزایش فعالیت در طول روز، هوشیاری و عملکرد می شود. DSIP زمان خواب را فشرده و خواب REM را افزایش داد. نتایج مطالعه نشان می دهد که این اثرات ناشی از DSIP است که بر ریتم شبانه روزی و ریتم اولترادیان تأکید دارد [1].
درمان سندرم های ترک الکل و مواد افیونی
اثرات درمان بالینی: بر اساس نتایج مطالعات حیوانی، یعنی تزریق مستقیم مرفین، الکل، پنتوباربیتال و DSIP به سیستم استخدام بولبورتیکولار-مغز میانی-تالاموس میتواند باعث خواب آرام و تعداد زیادی امواج دوکی شود و این اثر را میتوان با نالوکسون معکوس کرد. حدس زده می شود که DSIP فعالیت آگونیستی روی گیرنده های مواد افیونی دارد و ممکن است در درمان سندرم های محرومیت مفید باشد [3]. پس از تزریق داخل وریدی DSIP برای درمان 107 بیمار بستری در بیمارستان با علائم ترک الکل (47 نفر) یا مواد افیونی (60 نفر)، ارزیابی های بالینی توسط پزشکان و پرستاران نشان داد که 97% و 87% از معتادان به مواد افیونی و الکل به ترتیب علائم و نشانه های بالینی خود را بهبود می بخشند و علائم پس از تجویز مجدد DS بهبود نسبی یا بهبود قابل توجهی داشته است. کند معتادان به مواد افیونی علائم بالینی طولانی تری داشتند و نیاز به تزریق DSIP بیشتری داشتند [3].
DSIP می تواند اثرات کمکی را برای کدام بیماران فراهم کند؟
بیماران مبتلا به اختلالات خواب: DSIP می تواند خواب را القا و تنظیم کند. برای بیماران مبتلا به بی خوابی، از جمله کسانی که به سختی به خواب می روند، خواب سبک و بیدار شدن آسان، ممکن است به بهبود کیفیت خواب، افزایش زمان خواب و کمک به خوابیدن سریعتر و حفظ خواب پایدارتر کمک کند. علاوه بر این، برای افرادی که ریتم خواب آنها به دلیل جت لگ، شیفت کاری و غیره مختل شده است، DSIP ممکن است به تنظیم چرخه خواب و بازیابی الگوی خواب طبیعی کمک کند.
بیماران مبتلا به بیماری های سیستم عصبی: برخی از بیماری های سیستم عصبی مانند بیماری پارکینسون و بیماری آلزایمر اغلب با اختلالات خواب و عملکرد غیر طبیعی عصبی همراه هستند. علاوه بر بهبود خواب، DSIP ممکن است اثر محافظتی خاصی بر سلول های عصبی نیز داشته باشد و به تسکین برخی علائم بیماری های سیستم عصبی و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کند. به عنوان مثال، در بیماران مبتلا به پارکینسون، بهبود خواب ممکن است به کاهش خستگی در طول روز و اختلالات حرکتی کمک کند.
بیماران مبتلا به بیماری های مرتبط با استرس: افرادی که تحت استرس طولانی مدت هستند، مانند بیماران مبتلا به بیماری های روحی و روانی مانند اختلالات اضطرابی و افسردگی، اغلب مشکلات خواب دارند و بدن آنها در وضعیت استرس مزمن قرار دارد. DSIP می تواند پاسخ استرس بدن را با تنظیم خواب، کمک به تسکین علائم احساسی مانند اضطراب و افسردگی و بهبود وضعیت کلی بیماران تنظیم کند. در عین حال، برای برخی از اختلالات عملکرد فیزیکی ناشی از استرس، مانند اختلالات گوارشی و کاهش عملکرد ایمنی، DSIP ممکن است با بهبود خواب و تنظیم پاسخ استرس، نقش بهبود کمکی خاصی را ایفا کند.
در نتیجه، DSIP نقش کلیدی در زمینه تنظیم خواب دارد. این می تواند به طور موثر کیفیت خواب بیماران بی خوابی را بهبود بخشد و زمان خواب آنها را افزایش دهد. برای بیماران نارکولپسی، می تواند دفعات حملات خواب را کاهش دهد و فعالیت و هوشیاری در طول روز را بهبود بخشد.
درباره نویسنده
مطالب ذکر شده در بالا همگی توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده اند.
نویسنده مجله علمی
Schneider-Helmert D یک محقق برجسته در زمینه اختلالات خواب و درمان های مرتبط است. کار او با موسسات معتبر مختلفی مانند کیرشگارتن درد کلین، کلین درد، کلین درد کیرشگارتن، med ctr mariastein، دانشگاه آمستردام، روانپزشکی klinik kanton aargau، kantonsspital aarau ag (ksa)، کلین روانپزشکی، روانپزشکی کلین روانپزشکی، روانپزشکی، روانپزشکی، روانپزشکی، روانپزشکی aargau. تحقیقات او در درجه اول بر علوم اعصاب و اعصاب، روانپزشکی، پزشکی عمومی و داخلی، فارماکولوژی و داروسازی، و روانشناسی متمرکز است. او کمک های قابل توجهی در درک و درمان بی خوابی و سایر اختلالات مرتبط با خواب، با علاقه خاصی به اثرات dsip (پپتید القا کننده خواب دلتا) بر خواب انسان داشته است.
مطالعات او ویژگیهای روانی فیزیولوژیکی چند منظوره dsip را فراتر از نقش آن در القای خواب طبیعی، از جمله تأثیر آن بر خواب آشفته انسان و پتانسیل آن در بهبود کیفیت خواب در افراد بیخوابی، مورد بررسی قرار داده است. علاوه بر این، او معیارهای ذهنی و عینی بیداری در افراد عادی و بی خوابی و همچنین مفهوم بی خوابی بدون علامت را بررسی کرده است. آثار او در مجلات مختلف دانشگاهی از جمله 'خواب'، 'eur neurol'، 'experientia' و 'neuropsychobiology' و غیره منتشر شده است. Schneider-Helmert D در مرجع استناد [1] ذکر شده است.
