GLP-2 60 میلی گرم

▎ GLP-2 ساختار

▎ GLP-2 تحقیقات

پیشینه تحقیقاتی GLP-2 چیست؟  

توسعه GLP-2، یک داروی پلی پپتیدی مصنوعی، از شناخت محدودیت‌های آگونیست‌های گیرنده GLP-1 در درمان متابولیسم نوع 2 و چاقی سرچشمه می‌گیرد. اگرچه آگونیست های گیرنده GLP-1 در کنترل گلوکز خون و کاهش وزن برتر هستند، دانشمندان دریافتند که فعال سازی ضعیف گیرنده های GIP اثرات درمانی محدودی دارد. بنابراین، تیم های تحقیقاتی با هدف توسعه داروهای جدید قادر به فعال کردن GIPR و GLP-1R برای کنترل جامع تر قند خون و مدیریت وزن بودند ^[1].

آزمایشات بالینی و بالینی گسترده در طول توسعه انجام شد.

مطالعات پیش بالینی حیوانی، خواص فارماکودینامیک را ارزیابی کردند و پتانسیل آن را در کنترل قند خون و کاهش وزن تأیید کردند. کارآزمایی‌های بالینی فاز I عمدتاً ایمنی، تحمل‌پذیری و فارماکوکینتیک را ارزیابی کردند و ایمنی خوبی را نشان دادند.

 و تحمل پذیری کارآزمایی‌های فاز دوم بیشتر اثربخشی و ایمنی را در دوزهای مختلف در بیماران متابولیسم نوع 2 مورد بررسی قرار دادند و ابتدا محدوده‌های دوز مؤثر را تعیین کردند. کارآزمایی‌های فاز III محوری مانند سری SURPASS، که شامل گروه‌های زیادی از بیماران متابولیسم نوع 2 بود، نشان داد که GLP-2 به طور قابل‌توجهی از آگونیست‌های گیرنده GLP-1 موجود در کاهش گلوکز و وزن بهتر عمل می‌کند و شواهد قوی برای کاربردهای بازاریابی ارائه می‌کند ^[1].

متشکل از 39 اسید آمینه با تغییرات ساختاری برای افزایش پایداری و کارایی، ساختار منحصربه‌فرد آن عملکرد GIP و GLP-1 را در یک مولکول واحد ادغام می‌کند و گیرنده‌های هورمونی درگیر در کنترل قند خون را از طریق مکانیسم‌های دوگانه فعال می‌کند.

از یک طرف، بر روی لوزالمعده عمل می کند تا ترشح انسولین را تقویت کند و از انتشار گلوکاگون برای کاهش گلوکز خون جلوگیری کند. از سوی دیگر، بر روی سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد تا تخلیه معده را به تاخیر بیاندازد، سیری را افزایش دهد و اشتها و مصرف غذا را برای مدیریت وزن کاهش دهد. این مکانیسم دوگانه به GLP-2 مزایای منحصر به فردی در درمان متابولیسم نوع 2 و چاقی می دهد و گزینه های درمانی جامع تری را به بیماران ارائه می دهد ^[1].  

مکانیسم اثر GLP-2 چیست؟  

GLP-2 گلوکز خون را از طریق مکانیسم های متعدد کاهش می دهد:  

فعال‌سازی گیرنده‌های GLP-1: با اتصال به گیرنده‌های GLP-1 در سلول‌های β پانکراس، از GLP-1 طبیعی تقلید می‌کند تا سنتز، ترشح و حس گلوکز انسولین را تقویت کند و در عین حال ترشح گلوکاگون را برای افزایش سیری و سرکوب اشتها کاهش دهد. در بیماران متابولیسم نوع 2، فعال کردن گیرنده های GLP-1 باعث افزایش ترشح انسولین برای بهبود کنترل قند خون می شود، در حالی که مهار آزادسازی گلوکاگون باعث کاهش بیشتر منابع گلوکز خون می شود و به تنظیم قند خون کمک می کند ^[2].

فعال سازی گیرنده های GIP: فعال شدن بر روی گیرنده های GIP باعث افزایش حساسیت و ترشح انسولین می شود. گیرنده‌های GIP عمدتاً در بافت‌هایی مانند سلول‌های β پانکراس وجود دارند و فعال شدن از طریق مسیرهای سیگنال دهی درون سلولی باعث افزایش ترشح انسولین و بهبود پاسخ‌دهی سلولی به انسولین برای کاهش مؤثرتر گلوکز خون می‌شود ^[2] . این آگونیسم گیرنده دوگانه باعث می شود GLP-2 در ترویج ترشح انسولین و مهار آزادسازی گلوکاگون موثرتر از آگونیست های تک گیرنده GLP-1 باشد ^[2] .  

تاخیر در تخلیه معده و افزایش سیری: تخلیه معده را به تاخیر می اندازد، احتباس غذا در معده را طولانی می کند تا جذب مواد مغذی را کندتر کند و از افزایش قند خون بعد از غذا جلوگیری کند. در همین حال، عمل بر روی سیستم عصبی مرکزی برای افزایش سیری، اشتها و دریافت غذا را کاهش می دهد، به ویژه برای چاقی مفید است که اغلب با متابولیسم نوع 2 همراه است، به بهبود مقاومت به انسولین و وضعیت کلی متابولیک کمک می کند ^[3].  

بهبود حساسیت به انسولین و دیابت لیپیدی: افزایش سطح آدیپونکتین - یک عامل سلول چربی مرتبط با حساسیت به انسولین - به بهبود حساسیت به انسولین کمک می‌کند و سلول‌ها را قادر می‌سازد تا گلوکز را به طور مؤثرتری برای کاهش گلوکز خون جذب کرده و از آن استفاده کنند ^[2] (Anonymous, 2023). همچنین پروفایل لیپیدی را با اثرات محافظتی بالقوه بر سلامت قلب و عروق بهبود می بخشد، که نشان داده شده است فشار خون را بهبود می بخشد و کلسترول LDL و تری گلیسیرید را کاهش می دهد ^[3].  

مطالعات مربوطه چیست؟  

GLP-2 اثربخشی قابل توجهی در مدیریت وزن برای بیماران چاق و متابولیسم نوع 2 نشان می دهد. در مطالعه SURMOUNT-2، یک کارآزمایی فاز 3، دوسوکور، تصادفی شده و کنترل شده با دارونما در هفت کشور، بزرگسالان بالای 18 سال با BMI ≥27 kg/m⊃2 انجام شد. و HbA1c 7-10٪ برای دریافت هفتگی GLP-2 زیر جلدی (10 میلی گرم یا 15 میلی گرم) یا دارونما به مدت 72 هفته تصادفی شدند. در هفته 72، درصد کاهش وزن در گروه های 10 میلی گرم و 15 میلی گرم GLP-2 - 12.8٪ و 14.7-٪ در مقابل 3.2-٪ در گروه دارونما بود، با تفاوت های درمانی تخمین زده شده 9.6- و 11.6- درصد در مقایسه با دارونما (p <0.0001). علاوه بر این، تعداد بیشتری از بیماران تحت درمان با GLP-2 به کاهش وزن ≥5٪ (79-83٪ در مقابل 32٪) دست یافتند (Garvey WT، 2023). با میانگین وزن پایه 100.7 کیلوگرم، BMI 36.1 kg/m⊃2؛ و HbA1c 8.02 درصد، 72 هفته درمان با GLP-2 نه تنها وزن را به طور قابل توجهی کاهش داد، بلکه کنترل قند خون را نیز بهبود بخشید ^[4] .  

در بهبود نوروپاتی مرتبط با متابولیسم، تحقیقات نشان می‌دهد که GLP1-RAs ممکن است خطر زوال عقل را در بیماران متابولیسم نوع 2 با بهبود حافظه، یادگیری و غلبه بر اختلالات شناختی کاهش دهد. به عنوان یک GIP-RA/GLP-1RA دوگانه، GLP-2 در رده های سلولی نوروبلاستوما (SHSY5Y) برای اثرات آن بر رشد نورون ها (CREB و BDNF)، آپوپتوز (نسبت BAX/Bcl2)، تمایز (pAkt، MAP2، GAP43، و مقاومت به AGBLLUT (GLUT، 3LUT) و در مقاومت AGBLLUT (3LUT، و insulin) مورد مطالعه قرار گرفت. SORBS1) نشانگرها. مشخص شد که با فعال کردن مسیر pAkt/CREB/BDNF و آبشارهای سیگنال دهی پایین دست، اثرات محافظتی عصبی و مقاومت به انسولین در سطح عصبی را فعال می کند. بنابراین، GLP-2 ممکن است تخریب عصبی ناشی از هیپرگلیسمی را بهبود بخشد و بر مقاومت عصبی به انسولین غلبه کند، و بینش جدیدی برای مدیریت نوروپاتی مرتبط با متابولیسم ارائه دهد ^[5].  

در پیشرفت‌های درمان متابولیسم نوع 2، GLP-2، یک داروی جدید هیپوگلیسمی، اولین آگونیست تایید شده دوگانه GIP/GLP-1R برای متابولیسم در ایالات متحده شد. مفهوم پپتیدهای مصنوعی بسیاری از امکانات ناشناخته را برای GLP-2 باز کرده است. آزمایشات و شواهد در حال انجام نشان می دهد که این داروی امیدوارکننده برای بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD)، محافظت از کلیه و محافظت عصبی است ^[6].  

با توجه به اثرات طولانی مدت بر سلامت قلب و عروق، GLP-2 ممکن است خطر بیماری قلبی عروقی (CVD) را با ترویج کاهش وزن کاهش دهد. مطالعه‌ای که تأثیر GLP-2 را بر چاقی و رویدادهای CVD در بزرگسالان ایالات متحده بررسی کرد، نشان داد که در بین افرادی که واجد شرایط درمان GLP-2 بودند، درمان با 15 میلی‌گرم تخمین زده شد که به ترتیب در 70.6 درصد و 56.7 درصد از بزرگسالان ≥15% و ≥20% کاهش وزن داشته باشد. در افراد بدون CVD، تخمین خطر CVD 10 ساله از 10.1% 'پیش از درمان' به 7.7% 'پس از درمان' کاهش یافته است که نشان دهنده کاهش خطر مطلق 2.4٪ و کاهش خطر نسبی 23.6٪ است، به طور بالقوه از 2 میلیون رویداد CVD جلوگیری می کند ^[7].

نتیجه گیری  

به طور خلاصه، GLP-2 آگونیست دوگانه جدید گیرنده های GIP و GLP-1 است که اهمیت قابل توجهی در درمان متابولیسم نوع 2 و چاقی دارد. به طور موثرتری ترشح انسولین را تقویت می کند، آزادسازی گلوکاگون را مهار می کند و قند خون را دقیقاً تنظیم می کند، خطرات عوارض را کاهش می دهد و در عین حال عملکرد سلول های بتا پانکراس را بهبود می بخشد و پیشرفت متابولیسم را به تاخیر می اندازد، با اثرات محافظتی قلبی. در درمان چاقی، به طور موثری مصرف غذا را کاهش می دهد، اشتها را سرکوب می کند، سیری را افزایش می دهد، به کاهش وزن کمک می کند و خطرات عوارض مرتبط با چاقی را کاهش می دهد و در عین حال مقاومت به انسولین و متابولیسم چربی را بهبود می بخشد. علاوه بر این، پتانسیل در درمان اختلالات متابولیک مانند استئاتوهپاتیت غیر الکلی، سندرم آپنه خواب و نارسایی قلبی را نشان می دهد و با بهبود پارامترهای متابولیکی متعدد، درمان جامعی را ارائه می دهد. برنامه تزریق یک بار در هفته آن راحتی و انطباق بیمار را افزایش می دهد. GLP-2 با کنترل مؤثر قند خون و وزن، کاهش خطرات عوارض و بهبود قابل توجه وضعیت فیزیکی، فعالیت روزانه و کیفیت زندگی، اعتماد بیماران را در مدیریت بیماری افزایش می دهد، بار روانی را کاهش می دهد و سازگاری اجتماعی را افزایش می دهد.

درباره نویسنده

مطالب ذکر شده در بالا همه توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده است.

نویسنده مجله علمی

دکتر ویلیام تی گاروی یک محقق و محقق برجسته وابسته به چندین موسسه معتبر از جمله دانشگاه آلاباما در بیرمنگام، دانشگاه استون و مرکز پزشکی امور کهنه سربازان بیرمنگام است. سوابق علمی و تجربه حرفه ای او طیف گسترده ای از رشته ها را در زمینه های پزشکی و علمی در بر می گیرد. دکتر گاروی در زمینه های غدد درون ریز و متابولیسم، تغذیه و رژیم غذایی، بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی، و همچنین پزشکی عمومی و داخلی، با تمرکز ویژه بر سیستم قلبی عروقی و قلب، کمک های قابل توجهی داشته است. کار او به طور گسترده ای شناخته شده و مورد تجلیل قرار گرفته است، به ویژه اینکه به عنوان یک محقق با استناد در رده بین رشته ای برای هر دو سال 2023 و 2024 معرفی شده است که منعکس کننده تأثیر و تأثیر قابل توجه تحقیقات او بر جامعه علمی گسترده تر است.

علایق و تخصص دکتر گاروی به جنبه های مختلف بیماری های متابولیک و مدیریت آنها گسترش می یابد. او به طور فعال در مطالعه متابولیسم شیرین، چاقی و عوارض مرتبط با آنها با هدف کشف استراتژی های درمانی جدید و بهبود نتایج بیمار شرکت داشته است. کار او شامل تحقیقات علمی پایه، آزمایش‌های بالینی و مطالعات ترجمه‌ای است که شکاف بین یافته‌های آزمایشگاهی و کاربردهای پزشکی در دنیای واقعی را پر می‌کند. دکتر گاروی از طریق تحقیقات گسترده خود به درک عمیق‌تر مکانیسم‌های اساسی اختلالات متابولیک کمک کرده و به شکل‌گیری دستورالعمل‌های بالینی و پروتکل‌های درمانی در زمینه غدد درون‌ریز و متابولیسم کمک کرده است. دکتر ویلیام تی گاروی در مرجع استناد [4] ذکر شده است.

▎ نقل قول های مرتبط

[1] Nowak M، Nowak W، Grzeszczak W. GLP-2 - یک آگونیست گیرنده دوگانه GIP/GLP-1 - یک داروی جدید ضد دیابت با فعالیت متابولیک بالقوه در درمان متابولیسم نوع 2 [J]. Endokrynologia Polska، 2022,73(4):745-755.DOI:10.5603/EP.a2022.0029.

[2] ناشناس. GLP-2: یک پلی پپتید انسولینوتروپیک دوگانه وابسته به گلوکز و آگونیست پپتید-1 شبه گلوکاگون برای مدیریت دیابت نوع 2: Erratum.[J]. مجله آمریکایی درمان، 2023، 30 (3): e311.DOI: 10.1097/MJT.0000000000001634.

[3] Forzano I, Varzideh F, Avvisato R, et al. GLP-2: به روز رسانی سیستماتیک[J]. International Journal of Molecular Sciences, 2022,23(23).DOI:10.3390/ijms232314631.

[4] Garvey WT، Frias JP، Jastreboff AM، و همکاران. GLP-2 یک بار در هفته برای درمان چاقی در افراد مبتلا به متابولیسم نوع 2 (SURMOUNT-2): یک کارآزمایی دوسوکور، تصادفی، چند مرکزی، کنترل شده با دارونما، فاز 3 [J]. Lancet، 2023,402(10402):613-626.DOI:10.1016/S0140-6736(23)01200-X.

[5] Fontanella RA، Ghosh P، Pesapane A، و همکاران. GLP-2 از تخریب عصبی از طریق مسیرهای مولکولی متعدد [J] جلوگیری می کند. Journal of Translational Medicine, 2024,22(1).DOI:10.1186/s12967-024-04927-z.

[6] Ma Z، Jin K، Yue M، و همکاران. پیشرفت تحقیقات در مورد گیرنده همتاگر GIP/GLP-1 GLP-2، یک ستاره در حال ظهور در دیابت نوع 2 [J]. Journal of Diabetes Research, 2023,2023.DOI:10.1155/2023/5891532.

[7] Wong ND، Karthikeyan H، Fan W. واجد شرایط بودن جمعیت ایالات متحده و تأثیر تخمینی درمان GLP-2 بر شیوع چاقی و رویدادهای بیماری قلبی عروقی [J]. داروها و درمان قلبی عروقی، 2024.DOI:10.1007/s10557-024-07583-z.

تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.  

محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.