▎ ডি এছ আই পি গৱেষণা
ডি এছ আই পিৰ গৱেষণাৰ পটভূমি কি?
১৯৭০ চনত টোপনিৰ গৱেষণাৰ উত্থান ঘটিছিল আৰু বিজ্ঞানীসকলে টোপনি নিয়ন্ত্ৰণৰ ৰহস্যসমূহ বুজিবলৈ আগ্ৰহী হৈছিল। ১৯৭৭ চনত চুইজাৰলেণ্ডৰ ৰসায়নবিদ শ্ব’নেনবাৰ্গ আৰু তেওঁৰ দলটোৱে শহাপহুৰ টোপনিৰ ধৰণ অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে ভুলবশতঃ ডি এছ আই পি আৱিষ্কাৰ কৰে। ই নটা এমিনো এচিডৰে গঠিত নন-পেপটাইড, যিটো হাইপ’থেলামাছ আৰু পিটুইটাৰী গ্ৰন্থিত উৎপন্ন হয়। এই সময়ছোৱাত পেপটাইড বিজ্ঞানত উল্লেখযোগ্য অগ্ৰগতি লাভ কৰা হৈছিল। আমেৰিকাৰ বিজ্ঞানী কাষ্টিন আৰু ডাচ বিজ্ঞানী ডি উইডে পেপটাইডে তেজ-মগজুৰ বাধা অতিক্ৰম কৰিব পাৰে বুলি মতামত প্ৰস্তাৱ কৰি ডি এছ আই পিৰ ওপৰত পৰৱৰ্তী গৱেষণাৰ ভেটি স্থাপন কৰিছিল। কাৰণ, তেজ-মগজুৰ বাধাৰ দ্বাৰা মগজুক কঠোৰভাৱে সুৰক্ষিত কৰা হয় আৰু বেছিভাগ পদাৰ্থতে প্ৰৱেশ কৰাটো কঠিন। যদি ডি এছ আই পিয়ে এই বাধা অতিক্ৰম কৰিব পাৰে তেন্তে ই মগজুৰ টোপনি নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাত ইয়াৰ ভূমিকাত বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলাব।
পৰৱৰ্তী অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ডি এছ আই পি কেৱল মগজুৰ নিৰ্দিষ্ট অংশতেই নহয়, লিম্বিক ব্যৱস্থাতো মুক্ত বা বান্ধি ৰখা ৰূপত থাকে, লগতে বিভিন্ন পেৰিফেৰেল অংগ, কলা আৰু শৰীৰৰ তৰল পদাৰ্থতো থাকে। উদাহৰণস্বৰূপে, পিটুইটাৰী গ্ৰন্থিত ই বিভিন্ন ধৰণৰ পেপটাইড আৰু নন-পেপটাইড মধ্যস্থতাকাৰী যেনে এড্ৰিনোকৰ্টিক’ট্ৰপিক হৰম’নৰ সৈতে সহ-স্থানীয়কৃত হয়। অন্ত্ৰৰ নিঃসৰণ কোষ আৰু অগ্নাশয়ত ই গ্লুকগনৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰে। এই ব্যাপক বিতৰণে প্ৰকাশ কৰে যে DSIP ৰ বিভিন্ন আৰু জটিল কাৰ্য্য থাকিব পাৰে। প্ৰথম অৱস্থাত ডি এছ আই পিক টোপনিৰ পেপটাইড হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। গৱেষণাৰ গভীৰতাৰ লগে লগে দেখা গৈছে যে শৰীৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ কেৱল টোপনিৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়। কিছুমান গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে ই মানসিক চাপৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু বিষৰ ধাৰণাত ভূমিকা ল’ব পাৰে, আৰু ইয়াৰ উদ্বেগ দূৰ কৰা আৰু বিষ হ্ৰাস কৰাৰ সম্ভাৱ্য বৈশিষ্ট্য আছে, কিন্তু এই প্ৰভাৱসমূহ এতিয়াও অধিক গৱেষণাৰ দ্বাৰা পৰীক্ষা কৰাটো প্ৰয়োজন।
ডি এছ আই পিৰ ক্ৰিয়াৰ ব্যৱস্থা কি?
টোপনি আৰু জাগ্ৰত হোৱাৰ নিয়ন্ত্ৰণ
টোপনি আৰু জাগৰণ চক্ৰক প্ৰভাৱিত কৰা: কেইবাটাও গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে ডি এছ আই পিয়ে টোপনি আৰু জাগ্ৰত হোৱাৰ ওপৰত যথেষ্ট নিয়ন্ত্ৰণমূলক প্ৰভাৱ পেলায়। উদাহৰণস্বৰূপে, এটা অধ্যয়নত ৩৫ বছৰীয়া এজন পুৰুষ নাৰ্কোলেপ্সি ৰোগীক বাৰে বাৰে ডি এছ আই পি বেজী দিয়া হৈছিল, আৰু আত্ম-ৰিপ’ৰ্ট, পাৰফৰমেন্স টেষ্ট, একাধিক টোপনিৰ বিলম্ব পৰীক্ষা আৰু গোটেই ৰাতি পলিছ’ম’গ্ৰাফীৰ জৰিয়তে মূল্যায়ন কৰা হৈছিল। ডিএছআইপিয়ে টোপনিৰ আক্ৰমণৰ সঘনতা হ্ৰাস কৰে, দিনৰ কাৰ্য্যকলাপ, সজাগতা আৰু কৰ্মক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে [1] । ডি এছ আই পিয়ে টোপনিৰ চক্ৰক সংকোচন কৰিছিল আৰু দ্ৰুত চকুৰ গতি (আৰ ই এম) টোপনি বৃদ্ধি কৰিছিল। ফলাফলসমূহে ইংগিত দিয়ে যে এই প্ৰভাৱসমূহ ডি এছ আই পিয়ে চাৰ্কেডিয়ান ৰিদম আৰু আল্ট্ৰাডিয়ান ৰিদম বৃদ্ধি কৰাৰ বাবেই হয়। ডি এছ আই পিয়ে টোপনিৰ আৰম্ভণিৰ সৈতে জড়িত পেৰিফেৰেল প্ৰস্তুতিৰ শাৰীৰিক ব্যৱস্থাক প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে।
টোপনিৰ গঠন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা: ডি এছ আই পিয়ে কেৱল টোপনিৰ কম্পাঙ্ক আৰু সময়সীমাত প্ৰভাৱ পেলোৱাই নহয়, টোপনিৰ গঠনতো প্ৰভাৱ পেলায়। ই REM টোপনি বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, যিয়ে টোপনিৰ বিভিন্ন পৰ্যায় নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত ইয়াৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক সূচায়।
শাৰীৰিক প্ৰভাৱ
তাপ নিয়ন্ত্ৰণ, হৃদস্পন্দন, ৰক্তচাপ, বিষৰ সীমা, আৰু লিম্ফোকাইন ব্যৱস্থাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ: জীৱ-জন্তুৰ নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিত টোপনি বৃদ্ধি কৰাৰ উপৰিও ডি এছ আই পিৰ বিভিন্ন ধৰণৰ শাৰীৰিক প্ৰভাৱ আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ডি এছ আই পিয়ে তাপ নিয়ন্ত্ৰণ, হৃদস্পন্দন, ৰক্তচাপ, বিষৰ সীমা আৰু লিম্ফোকাইন ব্যৱস্থাত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে [2] । ডি এছ আই পিৰ এই প্ৰভাৱ চাৰ্কেডিয়ান ৰিদম চক্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, আৰু কিছুমান প্ৰভাৱ স্নায়ু বা আচৰণগত টোপনিৰ লক্ষণৰ আগতে দেখা দিয়ে। ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে ডি এছ আই পিয়ে টোপনি আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই পেৰিফেৰেল প্ৰস্তুতিৰ শাৰীৰিক ব্যৱস্থা আৰম্ভ কৰিব পাৰে।
এন্টিঅক্সিডেন্ট প্ৰভাৱ
অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ২ - ২৪ মাহ বয়সৰ এন্দুৰৰ ছালৰ তলত বহিৰ্জাতীয় ডি এছ আই পি (১০০μg/কিলোগ্ৰাম শৰীৰৰ ওজন, একেৰাহে ৫ দিনৰ বাবে বেজী দিয়া) বেজী দিলে লিপিডৰ অক্সিডেটিভ ক্ষতি আৰু বিভিন্ন বয়সৰ এন্দুৰৰ কলা আৰু প্লাজমাত মেলনডাইএলডিহাইড জমা হোৱাটো ফলপ্ৰসূভাৱে প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি [4] । ডি এছ আই পিৰ শক্তিশালী এন্টিঅক্সিডেন্ট প্ৰভাৱ আছে, যিটো আন্তঃকোষীয় আৰু আন্তঃকোষীয় তৰল পদাৰ্থত বিভিন্ন এণ্ড’জেন এন্টিঅক্সিডেন্ট সুৰক্ষা ব্যৱস্থা সক্ৰিয় কৰি লাভ কৰা হয়। ডি এছ আই পিয়ে ছুপাৰ অক্সাইড ডিছমিউটেজ, কেটালেজ আৰু চেৰুলোপ্লাজমিনৰ কাৰ্য্যকলাপত উদ্দীপক প্ৰভাৱ পেলায় আৰু ইউৰিয়া আৰু ইউৰিক এচিডৰ দৰে নন-এনজাইমেটিক এন্টিঅক্সিডেন্টৰ ঘনত্বত প্ৰভাৱ পেলায়। জীৱৰ শাৰীৰিক বয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে এন্টিঅক্সিডেন্ট সুৰক্ষা ব্যৱস্থাসমূহ বাধাপ্ৰাপ্ত হ’ব, আনহাতে ডি এছ আই পিয়ে কলা আৰু তেজৰ অন্তৰ্জাতীয় এন্টিঅক্সিডেন্ট সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, মূলতঃ এনজাইমেটিক এন্টিঅক্সিডেন্ট ব্যৱস্থাৰ উপাদানসমূহক উদ্দীপিত কৰি, বিশেষকৈ ব্যক্তিগত বিকাশৰ পিছৰ পৰ্যায়ত।
ডি এছ আই পিৰ প্ৰয়োগ কি কি?
অনিদ্ৰাৰ চিকিৎসা
এক অধ্যয়নত অনিদ্ৰা ৰোগীৰ ওপৰত ডি এছ আই পি বেজীৰ চিকিৎসা কৰা হৈছিল। ফলাফলত দেখা গৈছে যে টোপনিৰ আগতে ২৫nmol/kg শৰীৰৰ ওজনৰ মাত্ৰাত DSIP ৰ একক বেজী দিলে টোপনি ভাল হ’ব পাৰে। বাৰে বাৰে প্ৰয়োগ কৰিলে দেখা গ’ল যে চাৰিটা প্ৰয়োগৰ পিছত টোপনিৰ গঠন স্বাভাৱিক হৈ পৰে। ৰাতিপুৱা বাৰে বাৰে বেজী দিয়াৰ উপৰিও দিনৰ কাৰ্য্যকলাপ বৃদ্ধিৰ উপৰিও ৰাতিৰ টোপনিৰ ওপৰত এতিয়াও প্ৰবল ইতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছিল যদিও দৈনিক দুবাৰকৈ বেজী খোৱাৰ প্ৰভাৱ ভাল নাছিল। জৈৱিক মগজুৰ ৰোগৰ ফলত হোৱা অনিদ্ৰাৰ ক্ষেত্ৰত ডি এছ আই পিৰ অধিক মাত্ৰাই ভাল সঁহাৰি দিছিল [1] ।.
নাৰ্কোলেপ্সিৰ চিকিৎসা
৩৫ বছৰীয়া এজন পুৰুষ নাৰ্কোলেপ্সি ৰোগীক বাৰে বাৰে ডি এছ আই পি বেজী দিয়া হৈছিল এক অধ্যয়নত। জাগৰণ আৰু টোপনিৰ ওপৰত ডি এছ আই পিৰ প্ৰভাৱ আত্ম-ৰিপৰ্ট, পাৰফৰমেন্স টেষ্ট, একাধিক টোপনিৰ বিলম্ব পৰীক্ষা, আৰু গোটেই ৰাতিৰ পলিছ’ম’গ্ৰাফীৰ জৰিয়তে মূল্যায়ন কৰা হৈছিল। ফলাফলত দেখা গ’ল যে ডি এছ আই পিয়ে টোপনিৰ আক্ৰমণৰ সঘনতা হ্ৰাস কৰে, দিনৰ কাৰ্যকলাপ, সজাগতা আৰু কৰ্মক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে। ডি এছ আই পিয়ে টোপনিৰ সময় সংকোচিত কৰিছিল আৰু আৰ ই এম টোপনি বৃদ্ধি কৰিছিল। অধ্যয়নৰ ফলাফলসমূহে ইংগিত দিয়ে যে এই প্ৰভাৱসমূহৰ কাৰণ হৈছে ডি এছ আই পিয়ে চাৰ্কাডিয়ান ৰিদম আৰু আল্ট্ৰাডিয়ান ৰিদমত গুৰুত্ব দিয়া [1] ।.
মদ আৰু আফিং প্ৰত্যাহাৰৰ চিনড্ৰমৰ চিকিৎসা
ক্লিনিকেল চিকিৎসাৰ প্ৰভাৱ: পশুৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নৰ ফলাফলৰ ভিত্তিত অৰ্থাৎ বালব’ৰেটিকুলাৰ গঠন-মিডব্ৰেইন-থেলামাছ নিযুক্তি ব্যৱস্থাত মৰ্ফিন, এলক’হল, পেণ্টোবাৰবিটাল, আৰু ডি এছ আই পিৰ প্ৰত্যক্ষ বেজী দিলে লেহেমীয়া তৰংগৰ টোপনি আৰু বৃহৎ সংখ্যক স্পিণ্ডল তৰংগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে আৰু এই প্ৰভাৱ নেল’ক্সনৰ দ্বাৰা ওলোটা হ’ব পাৰে। অনুমান কৰা হৈছে যে ডি এছ আই পিৰ অপিঅ'ইড ৰিচেপ্টৰৰ ওপৰত এগ'নিষ্টিক কাৰ্য্যকলাপ আছে আৰু ই উইথড্ৰেল চিনড্ৰমৰ চিকিৎসাত মূল্যৱান হ'ব পাৰে[3]। মদ্যপান (n = 47) বা আফিং (n = 60) প্ৰত্যাহাৰৰ লক্ষণ থকা ১০৭ জন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে ডি এছ আই পিৰ শিৰাত বেজী দিয়াৰ পিছত চিকিৎসক আৰু নাৰ্ছৰ ক্লিনিকেল মূল্যায়নত দেখা গৈছে যে ক্ৰমে ৯৭% আৰু ৮৭% আফিং আৰু মদ্যপান আসক্তৰ ক্লিনিকেল লক্ষণ আৰু লক্ষণসমূহ ডি এছ আই পিৰ পিছত নোহোৱা হৈ গৈছিল বা যথেষ্ট উন্নত হৈছিল প্ৰশাসন, আৰু উদ্বেগৰ লক্ষণসমূহৰ পৰা সকাহ তুলনামূলকভাৱে লেহেমীয়া আছিল। আফিং আসক্তসকলৰ দীৰ্ঘস্থায়ী ক্লিনিকেল লক্ষণ আছিল আৰু অধিক ডি এছ আই পি বেজীৰ প্ৰয়োজন হৈছিল [3] ।.
কোনজন ৰোগীৰ বাবে DSIP এ এডজুভেণ্ট ইফেক্ট দিব পাৰে?
টোপনিৰ বিকাৰগ্ৰস্ত ৰোগী: ডি এছ আই পিয়ে টোপনিৰ প্ৰৰোচনা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে। টোপনি অহাত অসুবিধা, লঘু টোপনি, আৰু সহজে সাৰ পোৱাকে ধৰি অনিদ্ৰা ৰোগীৰ বাবে ই টোপনিৰ মান উন্নত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে, টোপনিৰ সময় বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, আৰু তেওঁলোকক দ্ৰুত টোপনি অহাত আৰু অধিক সুস্থিৰ টোপনি বজাই ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও যিসকল লোকৰ জেট লেগ, শ্বিফ্টৰ কাম আদিৰ বাবে টোপনিৰ ছন্দ বিঘ্নিত হয়, তেওঁলোকৰ বাবে ডি এছ আই পিয়ে টোপনিৰ চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত আৰু স্বাভাৱিক টোপনিৰ ধৰণ পুনৰুদ্ধাৰ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।
স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগী: স্নায়ুতন্ত্ৰৰ কিছুমান ৰোগ যেনে পাৰ্কিনছন ৰোগ আৰু এলঝেইমাৰ ৰোগৰ লগত প্ৰায়ে টোপনিৰ বিকাৰ আৰু স্নায়ুৰ অস্বাভাৱিক কাৰ্য্য দেখা যায়। টোপনি উন্নত কৰাৰ উপৰিও ডি এছ আই পিয়ে স্নায়ুকোষৰ ওপৰতো এক নিৰ্দিষ্ট সুৰক্ষামূলক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, যিয়ে স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ৰোগৰ কিছুমান লক্ষণৰ পৰা উপশম ঘটাব পাৰে আৰু ৰোগীৰ জীৱনৰ মান উন্নত কৰাত সহায় কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, পাৰ্কিনছন ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ টোপনি ভাল হ’লে দিনৰ ভাগৰ আৰু গতিবিধিৰ বিকাৰ হ্ৰাস কৰাত সহায়ক হ’ব পাৰে।
মানসিক চাপ সম্পৰ্কীয় ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগী: দীৰ্ঘদিন ধৰি মানসিক চাপত থকা লোক, যেনে উদ্বেগজনক বিকাৰ আৰু হতাশাৰ দৰে মানসিক আৰু মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ প্ৰায়ে টোপনিৰ সমস্যা হয় আৰু তেওঁলোকৰ শৰীৰ দীৰ্ঘদিনীয়া মানসিক চাপৰ অৱস্থাত থাকে। ডি এছ আই পিয়ে টোপনি নিয়ন্ত্ৰণ কৰি শৰীৰৰ মানসিক চাপৰ প্ৰতিক্ৰিয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, যিয়ে উদ্বেগ আৰু হতাশাৰ দৰে আৱেগিক লক্ষণসমূহ দূৰ কৰাত সহায় কৰে আৰু ৰোগীৰ সামগ্ৰিক অৱস্থা উন্নত কৰে। একে সময়তে মানসিক চাপৰ ফলত হোৱা কিছুমান শাৰীৰিক কাৰ্য্যক্ষমতাৰ বিকাৰ, যেনে পাচনতন্ত্ৰৰ বিকাৰ আৰু ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা হ্ৰাস পোৱাৰ বাবেও ডি এছ আই পিয়ে টোপনি উন্নত কৰি আৰু মানসিক চাপৰ প্ৰতিক্ৰিয়া নিয়ন্ত্ৰণ কৰি এক নিৰ্দিষ্ট সহায়ক উন্নতিৰ ভূমিকাও ল’ব পাৰে।
সামৰণিত ক’ব পাৰি যে টোপনি নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ডি এছ আই পিয়ে মূল ভূমিকা পালন কৰে। ই অনিদ্ৰা ৰোগীৰ টোপনিৰ মান ফলপ্ৰসূভাৱে উন্নত কৰি তেওঁলোকৰ টোপনিৰ সময় বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। নাৰ্কোলেপ্সি ৰোগীৰ বাবে ই টোপনিৰ আক্ৰমণৰ সঘনতা হ্ৰাস কৰি দিনৰ কাৰ্যকলাপ আৰু সজাগতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
লেখকৰ বিষয়ে
ওপৰত উল্লেখ কৰা সামগ্ৰীসমূহ সকলো গৱেষণা, সম্পাদনা আৰু সংকলন Cocer Peptides দ্বাৰা কৰা হৈছে।
বৈজ্ঞানিক জাৰ্নেল লেখক
টোপনিৰ বিকাৰ আৰু আনুষংগিক চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত শ্বনাইডাৰ-হেলমাৰ্ট ডি এজন বিশিষ্ট গৱেষক। তেওঁৰ কাম বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠিত প্ৰতিষ্ঠান যেনে কিৰ্চগাৰ্টেন পেইন ক্লিন, পেইন ক্লিন, পেইন ক্লিন কিৰ্চগাৰ্টেন, মেড চিটিআৰ মাৰিয়াষ্টেইন, ইউনিভাৰ্চিটি অৱ এম্ষ্টাৰডাম, চাইকিয়াট্ৰি ক্লিকন কেণ্টন আৰগাউ, কেণ্টনছপিটেল আৰাউ এগ (ksa), চাইকিয়াট ক্লিন, চাইকিয়াট ক্লিন কনিগছফেল্ডেন, চাইকিয়াট ক্লিন কটি আৰগাউ, আৰু চাইকিয়াটৰ সৈতে জড়িত ক্লিন ৰ্ট আৰগাউ। তেওঁৰ গৱেষণাই মূলতঃ স্নায়ুবিজ্ঞান আৰু স্নায়ুবিজ্ঞান, মনোৰোগ, সাধাৰণ আৰু আভ্যন্তৰীণ চিকিৎসা, ঔষধবিজ্ঞান আৰু ফাৰ্মাচী, আৰু মনোবিজ্ঞানৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ অনিদ্ৰা আৰু অন্যান্য টোপনিৰ সৈতে জড়িত বিকাৰসমূহ বুজিবলৈ আৰু চিকিৎসা কৰাত উল্লেখযোগ্য অৰিহণা যোগাইছে, মানুহৰ টোপনিৰ ওপৰত dsip (ডেল্টা-স্লিপ-ইণ্ডুচিং-পেপটাইড)ৰ প্ৰভাৱৰ প্ৰতি বিশেষ আগ্ৰহ ৰাখিছে।
তেওঁৰ অধ্যয়নসমূহে প্ৰাকৃতিক টোপনি প্ৰৰোচিত কৰাত ইয়াৰ ভূমিকাৰ বাহিৰেও dsip ৰ বহুকাৰ্য্যকৰী মনোশাৰীৰিক ধৰ্মসমূহৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰিছে, য’ত মানুহৰ বিকাৰগ্ৰস্ত টোপনিৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ আৰু অনিদ্ৰা ৰোগীৰ টোপনিৰ মান উন্নত কৰাৰ সম্ভাৱনাও অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ স্বাভাৱিক আৰু অনিদ্ৰা ৰোগীৰ মাজত জাগৰণৰ বিষয়ভিত্তিক আৰু বস্তুনিষ্ঠ পদক্ষেপৰ লগতে লক্ষণবিহীন অনিদ্ৰাৰ ধাৰণাটোও অনুসন্ধান কৰিছে। তেওঁৰ ৰচনাসমূহ বিভিন্ন একাডেমিক আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে, য'ত 'sleep,' 'eur neurol,' 'experientia,' আৰু 'neuropsychobiology,' ইত্যাদি ইত্যাদি। শ্বনাইডাৰ-হেলমাৰ্ট ডি উদ্ধৃতিৰ উল্লেখত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে [1] ।
