تیرزپاتید 45 میلی گرم

▎ ساختار تیرزپاتید

منبع: PubChem

دنباله: Tyr-{Aib}-Glu-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Tyr-Ser-Ile-{Aib}-Leu-Asp-Lys-Ile-Ala-Gln-{دیاسید-C20-گام a-Glu-(AEEA)2-Lys}-Ala-Phe-Val-Gln-Trp-Leu-Ile-Ala-Gly-Gly-Pro-Ser-Ser-Gly-Ala-Pro-Pro-Pro-Pro-Ser-NH2 فرمول مولکولی: C 225H 348N 48O68 وزن مولکولی: 4813 گرم بر مول شماره CAS: 2023788-19-2 PubChem CID: 163285897 مترادف: Zepbound; مونجارو

▎ تحقیقات تیرزپاتید

پیشینه تحقیق تیرزپاتید چیست؟

تیرزپاتید یک داروی پلی پپتیدی مصنوعی است و توسعه آن از درک عمیق محدودیت های آگونیست های گیرنده GLP-1 موجود در درمان دیابت نوع 2 و چاقی ناشی می شود. اگرچه آگونیست‌های گیرنده GLP-1 قبلاً عملکرد عالی در کنترل قند خون و کاهش وزن نشان داده‌اند، دانشمندان دریافته‌اند که در حالی که گیرنده GLP-1 را فعال می‌کنند، اثر فعال‌سازی آنها بر روی گیرنده GIP نسبتاً ضعیف است، که تا حدی اثر درمانی داروها را محدود می‌کند. بنابراین، تیم تحقیق و توسعه متعهد به توسعه نوع جدیدی از دارویی است که می تواند GIPR و GLP-1R را به طور همزمان فعال کند، به امید دستیابی به کنترل جامع و مؤثرتر قند خون و مدیریت وزن ^[1]. .

در طول فرآیند تحقیق و توسعه تیرزپاتید، دانشمندان تعداد زیادی تحقیقات اساسی و آزمایشات بالینی را انجام داده اند. ابتدا در مرحله تحقیقات پیش بالینی، ویژگی‌های فارماکودینامیک تیرزپاتید از طریق آزمایش‌های حیوانی عمیقاً ارزیابی شد و پتانسیل آن در کنترل قند خون و کاهش وزن تأیید شد. نتایج نشان داد که تیرزپاتید می تواند به طور قابل توجهی سطح گلوکز خون را در مدل های حیوانی کاهش دهد و همچنین در مدیریت وزن نیز عملکرد خوبی داشت. این یافته های مثبت پایه محکمی برای آزمایشات بالینی بعدی ایجاد کرد.

متعاقباً، تیرزپاتید وارد مرحله کارآزمایی بالینی شامل کارآزمایی‌های فاز I، II و III شد. در کارآزمایی فاز اول، ایمنی، تحمل و ویژگی‌های فارماکوکینتیک دارو عمدتاً مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج نشان داد که تیرزپاتید ایمنی و تحمل خوبی دارد. کارآزمایی فاز دوم بیشتر اثربخشی و ایمنی دوزهای مختلف تیرزپاتید را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مورد بررسی قرار داد و محدوده دوز موثر آن را به طور اولیه تعیین کرد. حیاتی ترین کارآزمایی های بالینی فاز III، مانند سری مطالعات SURPASS، تعداد زیادی از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 را تحت پوشش قرار دادند. نتایج نشان داد که تیرزپاتید نسبت به آگونیست های گیرنده GLP-1 موجود مانند سماگلوتید در کاهش قند خون و وزن به طور قابل توجهی برتر بود. این نتیجه موفقیت آمیز، شواهد قوی را برای کاربرد بازاریابی تیرزپاتید ارائه کرد ^[1].

تیرزپاتید یک پلی پپتید متشکل از 39 اسید آمینه است که در آن اسیدهای آمینه منفرد از نظر ساختاری برای بهبود پایداری و کارایی آن اصلاح شده اند. این طراحی ساختاری منحصربه‌فرد به Tirzepatid امکان می‌دهد تا اثرات دو هورمون اینکرتین، GIP و GLP-1 را در یک مولکول واحد ادغام کند و گیرنده‌های هورمونی را که در کنترل گلوکز خون دخیل هستند از طریق مکانیسم عمل دوگانه فعال کند. به طور خاص، Tirzepatid می تواند بر روی پانکراس و سیستم عصبی مرکزی تأثیر بگذارد. از یک طرف، ترشح انسولین را تقویت می کند و آزادسازی گلوکاگون را مهار می کند و در نتیجه به طور موثر گلوکز خون را کاهش می دهد. از طرفی با به تعویق انداختن تخلیه معده و افزایش سیری، اشتها و دریافت غذا را کاهش داده و در نتیجه به مدیریت وزن دست می یابد. این مکانیسم اثر دوگانه به تیرزپاتید مزایای منحصر به فردی در درمان دیابت نوع 2 و چاقی می دهد و گزینه درمانی جامع تری را برای بیماران فراهم می کند ^[1].

مکانیسم اثر تیرزپاتید چیست؟

تیرزپاتید از طریق مکانیسم های متعددی که با هم کار می کنند، قند خون را کاهش می دهد، به شرح زیر: فعال شدن گیرنده GLP-1: تیرزپاتید به گیرنده GLP-1 در سلول های β پانکراس متصل می شود و اثر GLP-1 طبیعی را تقلید می کند. GLP-1 هورمونی است که در روده تولید می شود و برای حفظ هموستاز گلوکز 2 حیاتی است. این هورمون می تواند سنتز انسولین، ترشح انسولین و حس گلوکز را تقویت کند و ترشح گلوکاگون را برای تقویت سیری و مهار اشتها کاهش دهد.

این فعال سازی می تواند باعث افزایش ترشح انسولین شود. انسولین اصلی ترین هورمون کاهش دهنده گلوکز خون در بدن است که می تواند جذب و استفاده از گلوکز توسط سلول ها را افزایش دهد و در نتیجه سطح گلوکز خون را کاهش دهد. در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، ترشح انسولین کافی نیست یا حساسیت سلول ها به انسولین کاهش می یابد که منجر به افزایش گلوکز خون می شود. تیرزپاتید ترشح انسولین را با فعال کردن گیرنده GLP-1 افزایش می دهد که به بهبود کنترل قند خون کمک می کند. در عین حال، فعال شدن گیرنده GLP-1 می تواند آزادسازی گلوکاگون را نیز مهار کند. گلوکاگون معمولاً باعث افزایش گلیکوژنولیز و گلوکونئوژنز در حالت ناشتا می شود و تولید گلوکز خون را افزایش می دهد. تیرزپاتید با مهار اثر گلوکاگون، منبع گلوکز خون را بیشتر کاهش می دهد که به کنترل قند خون کمک می کند ^[2] (Anonymous, 2023).

فعال شدن گیرنده GIP: تیرزپاتید همزمان بر روی گیرنده GIP اثر می کند. پس از فعال شدن، می تواند حساسیت و ترشح انسولین را افزایش دهد. گیرنده GIP عمدتا در بافت هایی مانند سلول های β پانکراس وجود دارد. پس از فعال‌سازی، از طریق هدایت مسیر سیگنال‌دهی داخل سلولی، ترشح انسولین افزایش می‌یابد، و پاسخ‌دهی سلول‌ها به انسولین بهبود می‌یابد، در نتیجه به طور موثرتری گلوکز خون را کاهش می‌دهد. بیماران بزرگسال مبتلا به دیابت نوع 2 به عنوان مکمل رژیم غذایی و ورزش 2. تیرزپاتید یک ساختار شیمیایی مصنوعی بر اساس توالی GIP است که از یک پپتید اسید آمینه 39 تشکیل شده است. ترشح انسولین را افزایش می دهد، ترشح گلوکاگون را به صورت وابسته به گلوکز کاهش می دهد، سطح گلوکز خون ناشتا و بعد از غذا را کاهش می دهد، باعث سیری می شود، وزن را کاهش می دهد و تخلیه معده را به تاخیر می اندازد.

این اثر آگونیست گیرنده دوگانه، تیرزپاتید را در ترویج ترشح انسولین و مهار آزادسازی گلوکاگون نسبت به آگونیست های تک گیرنده GLP-1 موثرتر می کند ^[2].

تاخیر در تخلیه معده و افزایش سیری: تیرزپاتید می تواند تخلیه معده را به تاخیر بیندازد، زمان ماندن غذا در معده را طولانی کند، سرعت جذب مواد مغذی را کاهش دهد و در نتیجه از افزایش شدید گلوکز خون پس از غذا جلوگیری کند. در مطالعات پیش بالینی و بالینی، اثر تیرزپاتید بر تخلیه معده با آگونیست های گیرنده GLP-1 قابل مقایسه است. در موش های چاق ناشی از رژیم غذایی، میزان تاخیر در تخلیه معده توسط تیرزپاتید مشابه سماگلوتید است، اما این اثرات مهاری حاد پس از 2 هفته درمان ناپدید می شوند. در شرکت کنندگان با و بدون دیابت نوع 2، تیرزپاتید یک بار در هفته (به ترتیب ≥5 و ≥4.5 میلی گرم) تخلیه معده را پس از یک دوز واحد به تاخیر انداخت. در شرکت کنندگان سالم، این اثر پس از دوزهای متعدد تیرزپاتید یا دولاگلوتاید کاهش یافت ^[3] .

در عین حال، می تواند بر روی سیستم عصبی مرکزی نیز تأثیر بگذارد، سیری را افزایش دهد و اشتها و دریافت غذا را کاهش دهد. با کنترل رژیم غذایی، به طور غیرمستقیم به کنترل سطح گلوکز خون کمک می کند، به ویژه برای مشکل چاقی که اغلب در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 همراه است، و به بهبود مقاومت به انسولین و وضعیت کلی متابولیک کمک می کند ^..

بهبود حساسیت به انسولین و متابولیسم لیپیدها: مشخص شده است که Tirzepatid سطح آدیپونکتین را افزایش می دهد که یک آدیپوسیتوکین مرتبط با حساسیت به انسولین است. افزایش سطح آدیپونکتین به بهبود حساسیت به انسولین کمک می‌کند، سلول‌ها را نسبت به انسولین حساس‌تر می‌کند و در نتیجه به طور مؤثرتری گلوکز را جذب و استفاده می‌کند و گلوکز خون را کاهش می‌دهد ^[2]..

علاوه بر این، تیرزپاتید همچنین می تواند پروفایل لیپیدی را بهبود بخشد و یک اثر محافظتی بالقوه بر سلامت قلب و عروق دارد. ثابت شده است که Tirzepatid می تواند فشار خون را بهبود بخشد، کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) و تری گلیسیرید را کاهش ^دهد ..

تحقیقات مرتبط

اثربخشی بر مدیریت وزن در بیماران مبتلا به چاقی و دیابت نوع 2: 

مطالعات بالینی متعدد اثرات کاهش وزن قابل توجهی را تایید کرده اند: در مطالعه ای به نام 'SURMOUNT-2'، این کارآزمایی فاز 3، کارآزمایی دوسوکور، تصادفی شده و کنترل شده با دارونما بود که در هفت کشور انجام شد. بزرگسالان (بالای 18 سال) با شاخص توده بدنی (BMI) 27 kg/m⊃2. یا بالاتر و یک هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) 7 تا 10 درصد به طور تصادفی برای دریافت تزریق زیر جلدی تیرزپاتید (10 میلی گرم یا 15 میلی گرم) یا دارونما در هفته به مدت 72 هفته اختصاص داده شد. نتایج نشان داد که در هفته 72 درصد کاهش وزن در گروه 10 میلی گرم تیرزپاتید و 15 میلی گرم به ترتیب 12.8- و 14.7- درصد بود، در حالی که در گروه دارونما 3.2- درصد بود. تفاوت درمان تخمین زده شده تیرزپاتید 10 میلی گرم و 15 میلی گرم در مقایسه با دارونما به ترتیب 6/9- و 6/11- درصد بود که هر دو از نظر آماری معنی دار بودند (0001/0>p). علاوه بر این، تعداد بیشتری از بیماران تحت درمان با Tirzepatid به آستانه کاهش وزن 5٪ یا بیشتر رسیدند (79 - 83٪ در مقابل 32٪) ^[5] (Garvey WT، 2023). در مطالعه 'SURMOUNT-2'، میانگین وزن پایه 100.7 کیلوگرم، BMI 36.1 کیلوگرم بر متر مربع، و HbA1c 8.02٪ بود. پس از 72 هفته درمان، تیرزپاتید نه تنها وزن را به طور قابل توجهی کاهش داد، بلکه نقش مثبتی در کنترل گلوکز خون نیز داشت ^[5].

اثر بهبود نوروپاتی مرتبط با دیابت: 

برخی از مطالعات اشاره کرده اند که آگونیست های گیرنده پپتید 1 شبه گلوکاگون (GLP1-RAs) می توانند خطر زوال عقل را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 با بهبود حافظه، یادگیری و غلبه بر اختلالات شناختی کاهش دهند. Tirzepatid به عنوان آگونیست گیرنده پلی پپتیدی انسولین دوگانه وابسته به گلوکز (GIP-RA)/GLP-1RA، به دلیل اثرات آن بر نشانگرهای رشد عصبی (CREB و BDNF)، آپوپتوز (نسبت BAX/Bcl2)، تمایز (pAkt، MAP2، GAP44LUT، GAP44LUT)، و GAP4LUT، و GAP44LUT، و GAP2T، و GAP43LUT دوگانه مورد مطالعه قرار گرفت. GLUT3 و SORBS1) در رده سلولی نوروبلاستوما (SHSY5Y). نتایج برای اولین بار بر نقش Tirzepatid در فعال کردن مسیر pAkt/CREB/BDNF و آبشارهای سیگنال دهی پایین دست و همچنین اثربخشی آن در محافظت عصبی تاکید کرد. همچنین نشان داد که تیرزپاتید می تواند با اثرات مربوط به هیپرگلیسمی و مقاومت به انسولین در سطح عصبی مقابله کند. بنابراین، Tirzepatid می تواند تخریب عصبی ناشی از هیپرگلیسمی را بهبود بخشد و بر مقاومت به انسولین عصبی غلبه کند، و بینش جدیدی در مورد بهبود نوروپاتی مرتبط با دیابت ارائه می دهد ^[6] .

پیشرفت تحقیقات در درمان دیابت نوع 2: 

برخی از مطالعات نشان داده اند که تیرزپاتید، به عنوان یک نوع جدید از داروهای کاهش قند خون، اولین آگونیست دوگانه GIP/GLP-1R است که برای درمان دیابت در ایالات متحده تایید شده است. در آزمایش‌های بالینی در مقیاس بزرگ اثرات قابل توجهی برای کاهش قند خون و کاهش وزن تأیید شده است، و شواهدی وجود دارد که پتانسیل بالایی در محافظت از قلب و عروق دارد. علاوه بر این، مفهوم پپتیدهای مصنوعی بسیاری از امکانات ناشناخته را برای Tirzepatid باز کرده است. کارآزمایی‌های در حال انجام (NCT04166773) و شواهد نشان می‌دهند که به نظر می‌رسد یک داروی امیدوارکننده در زمینه‌های بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD)، محافظت کلیوی و عصبی و غیره باشد ^..

اثرات طولانی مدت T irzepatide بر سلامت قلب و عروق: 

تیرزپاتید ممکن است خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را با ترویج کاهش وزن کاهش دهد. مطالعه ای تأثیر تیرزپاتید را بر چاقی و رویدادهای بیماری قلبی عروقی در بزرگسالان آمریکایی مورد بررسی قرار داد ^[8] . این مطالعه نشان داد که در میان بزرگسالان آمریکایی واجد شرایط برای درمان تیرزپاتید، پس از درمان با 15 میلی گرم تیرزپاتید، تخمین زده شد که 70.6% و 56.7% از بزرگسالان کاهش وزن داشتند که به ترتیب 2% و ≥1% کاهش وزن داشتند. افراد چاق 58.8 درصد کاهش یافت. در افراد بدون بیماری‌های قلبی عروقی، تخمین خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی طی 10 سال از 10.1% قبل از درمان به 7.7% پس از درمان کاهش یافته است که نشان‌دهنده کاهش خطر مطلق 2.4% و کاهش نسبی خطر 23.6% است که به این معنی است که می‌توان از 2 میلیون رویداد بیماری قلبی عروقی در عرض 10 سال پیشگیری کرد.

در نتیجه، تیرزپاتید یک آگونیست دوگانه جدید گیرنده های GIP و GLP-1 است و در درمان دیابت نوع 2 و چاقی اهمیت زیادی دارد. این می تواند به طور موثرتری ترشح انسولین را تقویت کند، ترشح گلوکاگون را مهار کند، قند خون را دقیقاً تنظیم کند، خطر عوارض را کاهش دهد، عملکرد سلول های β پانکراس را بهبود بخشد و پیشرفت دیابت را به تاخیر بیندازد. همچنین اثر محافظتی بر روی سیستم قلبی عروقی دارد. در درمان چاقی می تواند به طور موثری مصرف غذا را کاهش دهد، اشتها را کاهش دهد، احساس سیری را افزایش دهد، به کاهش وزن بیماران چاق کمک کند و خطر عوارض مرتبط با چاقی را کاهش دهد. همچنین می تواند مقاومت به انسولین و متابولیسم لیپید را بهبود بخشد. علاوه بر این، پتانسیل را در درمان بیماری‌های مرتبط با ناهنجاری متابولیک مانند استئاتوهپاتیت غیرالکلی، سندرم آپنه خواب و نارسایی قلبی نشان می‌دهد و می‌تواند به طور همزمان چندین شاخص متابولیک را بهبود بخشد و یک برنامه درمانی جامع‌تر ارائه دهد. روش تزریق یک بار در هفته آن برای استفاده راحت است و می تواند انطباق درمان بیماران را بهبود بخشد. با کنترل موثر قند خون و وزن و کاهش خطر عوارض، می توان شرایط جسمانی بیماران را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید، توانایی فعالیت روزانه و کیفیت زندگی آنها را افزایش داد، اعتماد به نفس آنها را در کنترل بیماری افزایش داد، بار روانی آنها را کاهش داد و سازگاری اجتماعی آنها را بهبود بخشید.

درباره نویسنده

مطالب ذکر شده در بالا همگی توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده اند.

نویسنده مجله علمی

دکتر ویلیام تی گاروی یک محقق و محقق برجسته وابسته به چندین موسسه معتبر از جمله دانشگاه آلاباما در بیرمنگام، دانشگاه استون و مرکز پزشکی امور کهنه سربازان بیرمنگام است. سابقه تحصیلی و تجربه حرفه ای او طیف گسترده ای از رشته ها را در زمینه های پزشکی و علمی در بر می گیرد. دکتر گاروی در زمینه های غدد درون ریز و متابولیسم، تغذیه و رژیم غذایی، بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی، و همچنین پزشکی عمومی و داخلی، با تمرکز ویژه بر سیستم قلبی عروقی و قلب، کمک های قابل توجهی داشته است. کار او به طور گسترده ای شناخته شده و مورد تجلیل قرار گرفته است، به ویژه اینکه به عنوان یک محقق با استناد در رده بین رشته ای برای هر دو سال 2023 و 2024 معرفی شده است که منعکس کننده تأثیر و تأثیر قابل توجه تحقیقات او بر جامعه علمی گسترده تر است.

علایق و تخصص دکتر گاروی به جنبه های مختلف بیماری های متابولیک و مدیریت آنها گسترش می یابد. او به طور فعال در مطالعه دیابت، چاقی، و عوارض مرتبط با آنها، با هدف کشف راهبردهای درمانی جدید و بهبود نتایج بیمار مشارکت داشته است. کار او شامل تحقیقات علمی پایه، آزمایش‌های بالینی و مطالعات ترجمه‌ای است که شکاف بین یافته‌های آزمایشگاهی و کاربردهای پزشکی در دنیای واقعی را پر می‌کند. دکتر گاروی از طریق تحقیقات گسترده خود به درک عمیق‌تر مکانیسم‌های اساسی اختلالات متابولیک کمک کرده و به شکل‌گیری دستورالعمل‌های بالینی و پروتکل‌های درمانی در زمینه غدد درون‌ریز و متابولیسم کمک کرده است. دکتر ویلیام تی گاروی در مرجع استناد ذکر شده است ^[5].

▎ نقل قول های مرتبط

[1] Nowak M، Nowak W، Grzeszczak W. Tirzepatid - یک آگونیست گیرنده دوگانه GIP/GLP-1 - یک داروی ضد دیابت جدید با فعالیت متابولیک بالقوه در درمان دیابت نوع 2 [J]. Endokrynologia Polska، 2022,73(4):745-755.DOI:10.5603/EP.a2022.0029.

[2] ناشناس. تیرزپاتید: یک پلی پپتید انسولینوتروپیک دوگانه وابسته به گلوکز و آگونیست پپتید-1 شبیه گلوکاگون برای مدیریت دیابت نوع 2: Erratum.[J]. مجله آمریکایی درمان، 2023، 30 (3): e311.DOI: 10.1097/MJT.0000000000001634.

[3] Urva S، Coskun T، Loghin C، و همکاران. پلی پپتید انسولینوتروپیک دوگانه وابسته به گلوکز و آگونیست گیرنده پپتید-1 (GLP-1) شبه گلوکاگون (GLP-1) به طور گذرا تخلیه معده را مانند آگونیست های انتخابی گیرنده GLP-1 با اثر طولانی مدت [J] به تاخیر می اندازد. چاقی و متابولیسم دیابت، 2020، 22 (10): 1886-1891.DOI: 10.1111/dom.14110.

[4] Forzano I, Varzideh F, Avvisato R, et al. تیرزپاتید: یک به روز رسانی سیستماتیک[J]. مجله بین المللی علوم مولکولی، 2022،23(23).DOI:10.3390/ijms232314631.

[5] Garvey WT، Frias JP، Jastreboff AM، و همکاران. تیرزپاتید یک بار در هفته برای درمان چاقی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 (SURMOUNT-2): یک کارآزمایی دوسوکور، تصادفی، چند مرکزی، کنترل شده با دارونما، فاز 3 [J]. Lancet، 2023,402(10402):613-626.DOI:10.1016/S0140-6736(23)01200-X.

[6] Fontanella RA، Ghosh P، Pesapane A، و همکاران. Tirzepatid از تخریب عصبی از طریق مسیرهای مولکولی متعدد جلوگیری می کند [J]. Journal of Translational Medicine, 2024,22(1).DOI:10.1186/s12967-024-04927-z.

[7] Ma Z، Jin K، Yue M، و همکاران. پیشرفت تحقیقات در مورد گیرنده GIP/GLP-1 کواگونیست تیرزپاتید، یک ستاره در حال ظهور در دیابت نوع 2 [J]. Journal of Diabetes Research, 2023,2023.DOI:10.1155/2023/5891532.

[8] Wong ND، Karthikeyan H، Fan W. واجد شرایط بودن جمعیت ایالات متحده و تأثیر تخمینی درمان Tirzepatid بر شیوع چاقی و رویدادهای بیماری قلبی عروقی [J]. داروها و درمان قلبی عروقی، 2024.DOI:10.1007/s10557-024-07583-z.

تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.  

محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.