▎ DSIP- onderzoek
Wat is de onderzoeksachtergrond van DSIP?
In de jaren zeventig was er sprake van een enorme groei in slaaponderzoek, en wetenschappers wilden graag de mysteries van slaapregulatie ontrafelen. In 1977 ontdekten de Zwitserse chemicus Schönenberg en zijn team per ongeluk DSIP terwijl ze de slaappatronen van konijnen bestudeerden. Het is een niet-peptide bestaande uit negen aminozuren, dat wordt geproduceerd in de hypothalamus en de hypofyse. Gedurende deze periode werden belangrijke doorbraken geboekt in de peptidewetenschap. De Amerikaanse wetenschapper Kastin en de Nederlandse wetenschapper de Wied kwamen met de opvatting dat peptiden de bloed-hersenbarrière zouden kunnen passeren, waarmee de basis werd gelegd voor verder onderzoek naar DSIP. De hersenen worden immers goed beschermd door de bloed-hersenbarrière en de meeste stoffen zijn moeilijk binnen te dringen. Als DSIP deze barrière kan overschrijden, zal dit een grote invloed hebben op zijn rol in het slaapregulatiemechanisme van de hersenen.
Uit latere onderzoeken is gebleken dat DSIP niet alleen voorkomt in specifieke delen van de hersenen, maar ook in het limbisch systeem in vrije of gebonden vormen, evenals in een verscheidenheid aan perifere organen, weefsels en lichaamsvloeistoffen. In de hypofyse is het bijvoorbeeld co-gelokaliseerd met een verscheidenheid aan peptiden en niet-peptide-mediatoren, zoals het adrenocorticotroop hormoon. In de darmsecretiecellen en de pancreas bestaat het naast glucagon. Deze wijdverbreide verspreiding suggereert dat DSIP diverse en complexe functies kan hebben. Aanvankelijk werd DSIP beschouwd als een slaappeptide. Met de verdieping van het onderzoek is gebleken dat de impact ervan op het lichaam niet beperkt blijft tot de slaap. Sommige onderzoeken hebben aangetoond dat het een rol kan spelen bij de stressreactie en pijnperceptie, en de potentiële kenmerken heeft van het verlichten van angst en het verminderen van pijn, maar deze effecten moeten nog door meer onderzoek worden geverifieerd.
Wat is het werkingsmechanisme van DSIP?
Regulatie van slaap en waakzaamheid
Beïnvloeding van de slaap- en waakcyclus: Een aantal onderzoeken hebben aangetoond dat DSIP een aanzienlijk regulerend effect heeft op slaap en waakzaamheid. In een onderzoek werd bijvoorbeeld een 35-jarige mannelijke narcolepsiepatiënt herhaaldelijk geïnjecteerd met DSIP en geëvalueerd door middel van zelfrapportage, prestatietests, meerdere slaaplatentietests en nachtelijke polysomnografie. Er werd vastgesteld dat DSIP de frequentie van slaapaanvallen verminderde, de activiteit overdag, de alertheid en de prestaties verhoogde [1] . DSIP comprimeerde de slaapcyclus en verbeterde de REM-slaap (Rapid Eye Movement). De resultaten geven aan dat deze effecten te wijten zijn aan het feit dat DSIP het circadiane ritme en het ultradiane ritme versterkt. DSIP kan de fysiologische mechanismen van perifere voorbereiding gerelateerd aan het begin van de slaap bevorderen.
Reguleren van de slaapstructuur: DSIP heeft niet alleen invloed op de frequentie en duur van de slaap, maar heeft ook invloed op de slaapstructuur. Het kan de REM-slaap verbeteren, wat aangeeft dat het een belangrijke rol speelt bij het reguleren van verschillende slaapfasen.
Fysiologische effecten
Effecten op thermoregulatie, hartslag, bloeddruk, pijngrens en het lymfokinesysteem: Naast het bevorderen van de slaap onder specifieke omstandigheden bij dieren, heeft DSIP een verscheidenheid aan fysiologische effecten. DSIP kan bijvoorbeeld de thermoregulatie, hartslag, bloeddruk, pijndrempel en het lymfokinesysteem beïnvloeden [2] . Deze effecten van DSIP zijn afhankelijk van de circadiane ritmecyclus, en sommige effecten treden op vóór de tekenen van neurale of gedragsmatige slaap. Dit suggereert dat DSIP de fysiologische mechanismen van perifere voorbereiding vóór het begin van de slaap kan initiëren.
Antioxiderende werking
Studies hebben aangetoond dat subcutane injectie van exogene DSIP (100 μg/kg lichaamsgewicht, geïnjecteerd gedurende 5 opeenvolgende dagen) bij ratten van 2 tot 24 maanden oud effectief de oxidatieve schade van lipiden en de ophoping van malondialdehyde in de weefsels en het plasma van ratten van verschillende leeftijden kan voorkomen [4] . DSIP heeft een krachtig antioxiderend effect, dat wordt bereikt door het activeren van verschillende endogene antioxidantbeschermingsmechanismen in intracellulaire en intercellulaire vloeistoffen. DSIP heeft een stimulerend effect op de activiteiten van superoxide-dismutase, catalase en ceruloplasmine, en beïnvloedt de concentraties van niet-enzymatische antioxidanten zoals ureum en urinezuur. Met de fysiologische veroudering van organismen zullen de antioxidantbeschermingsmechanismen worden geremd, terwijl DSIP het vermogen van het endogene antioxidantbeschermingssysteem in weefsels en bloed kan vergroten, voornamelijk door de componenten van het enzymatische antioxidantsysteem te stimuleren, vooral in de latere fase van de individuele ontwikkeling.
Wat zijn de toepassingen van DSIP?
Behandeling van slapeloosheid
In een onderzoek werd een DSIP-injectiebehandeling uitgevoerd bij slapeloosheidspatiënten. De resultaten toonden aan dat een enkele injectie DSIP in een dosis van 25 nmol/kg lichaamsgewicht vóór het slapengaan de slaap kon verbeteren. Bij herhaalde toediening bleek dat de slaapstructuur na vier toedieningen normaliseerde. Herhaalde injecties in de ochtend hadden, naast het verhogen van de activiteit overdag, nog steeds een sterk positief effect op de nachtelijke slaap, maar het effect van tweemaal daags doseren was niet goed. In gevallen van slapeloosheid veroorzaakt door organische hersenziekten reageerden hoge doses DSIP goed [1].
Behandeling van narcolepsie
Een 35-jarige mannelijke narcolepsiepatiënt werd in een onderzoek herhaaldelijk met DSIP geïnjecteerd. De effecten van DSIP op de waakzaamheid en slaap werden geëvalueerd door middel van zelfrapportage, prestatietests, tests met meerdere slaaplatenties en nachtelijke polysomnografie. De resultaten toonden aan dat DSIP de frequentie van slaapaanvallen verminderde, de activiteit overdag, de alertheid en de prestaties verhoogde. DSIP comprimeerde de slaaptijd en verbeterde de REM-slaap. De onderzoeksresultaten geven aan dat deze effecten te wijten zijn aan het feit dat DSIP de nadruk legt op het circadiane ritme en het ultradiane ritme [1]..
Behandeling van alcohol- en opiaatontwenningssyndromen
Klinische behandelingseffecten: Gebaseerd op de resultaten van dierstudies, dat wil zeggen, kan de directe injectie van morfine, alcohol, pentobarbital en DSIP in het rekruteringssysteem van de bulboreticulaire formatie, middenhersenen en thalamus langzame slaap en een groot aantal spilgolven veroorzaken, en dit effect kan worden omgekeerd door naloxon. Er wordt gespeculeerd dat DSIP agonistische activiteit heeft op opioïdereceptoren en waardevol kan zijn bij de behandeling van ontwenningssyndromen[3]. Na intraveneuze injectie van DSIP voor de behandeling van 107 in het ziekenhuis opgenomen patiënten met ontwenningsverschijnselen van alcohol (n = 47) of opioïden (n = 60), bleek uit de klinische evaluaties door artsen en verpleegkundigen dat bij respectievelijk 97% en 87% van de opiaat- en alcoholverslaafden de klinische symptomen en tekenen verdwenen of aanzienlijk verbeterden na toediening van DSIP, en dat de verlichting van angstsymptomen relatief langzaam verliep. Opiaatverslaafden hadden langdurigere klinische symptomen en hadden meer DSIP-injecties nodig [3].
Voor welke patiënten kan DSIP adjuvante effecten bieden?
Patiënten met slaapstoornissen: DSIP kan slaap induceren en reguleren. Voor patiënten met slapeloosheid, inclusief degenen die moeilijk in slaap vallen, licht slapen en gemakkelijk wakker worden, kan het de slaapkwaliteit helpen verbeteren, de slaaptijd verlengen en hen helpen sneller in slaap te vallen en een stabielere slaap te behouden. Daarnaast kan DSIP voor mensen van wie het slaapritme verstoord is door een jetlag, ploegendienst etc. ook helpen de slaapcyclus aan te passen en een normaal slaappatroon te herstellen.
Patiënten met ziekten van het zenuwstelsel: Sommige ziekten van het zenuwstelsel, zoals de ziekte van Parkinson en de ziekte van Alzheimer, gaan vaak gepaard met slaapstoornissen en abnormale zenuwfuncties. Naast het verbeteren van de slaap kan DSIP ook een bepaald beschermend effect hebben op zenuwcellen, waardoor bepaalde symptomen van ziekten van het zenuwstelsel worden verlicht en de levenskwaliteit van patiënten wordt verbeterd. Bij patiënten met de ziekte van Parkinson kan het verbeteren van de slaap bijvoorbeeld vermoeidheid en bewegingsstoornissen overdag helpen verminderen.
Patiënten met stressgerelateerde ziekten: Mensen die langdurig onder stress staan, zoals patiënten met psychische en psychische aandoeningen zoals angststoornissen en depressie, hebben vaak slaapproblemen en hun lichaam bevindt zich in een staat van chronische stress. DSIP kan de stressreactie van het lichaam reguleren door de slaap te reguleren, waardoor emotionele symptomen zoals angst en depressie worden verlicht en de algehele toestand van patiënten wordt verbeterd. Tegelijkertijd kan DSIP voor sommige lichamelijke functiestoornissen veroorzaakt door stress, zoals spijsverteringsstoornissen en een verminderde immuunfunctie, ook een bepaalde ondersteunende rol spelen door de slaap te verbeteren en de stressreactie te reguleren.
Concluderend speelt DSIP een sleutelrol op het gebied van slaapregulatie. Het kan de slaapkwaliteit van slapeloosheidspatiënten effectief verbeteren en hun slaaptijd verlengen. Voor narcolepsiepatiënten kan het de frequentie van slaapaanvallen verminderen en de activiteit en alertheid overdag verbeteren.
Over de auteur
De bovengenoemde materialen zijn allemaal onderzocht, geredigeerd en samengesteld door Cocer Peptides.
Wetenschappelijk tijdschriftauteur
Schneider-Helmert D is een vooraanstaand onderzoeker op het gebied van slaapstoornissen en aanverwante behandelingen. zijn werk is geassocieerd met verschillende prestigieuze instellingen zoals kirschgarten pain clin, pain clin, pain clin kirschgarten, med ctr mariastein, universiteit van amsterdam, psychiatrie klinik kanton aargau, kantonsspital aarau ag (ksa), psychiat clin, psychiat klin konigsfelden, psychiat klin kt aargau en psychiat klin rt aargau. zijn onderzoek richt zich voornamelijk op neurowetenschappen & neurologie, psychiatrie, algemene & interne geneeskunde, farmacologie & farmacie, en psychologie. hij heeft belangrijke bijdragen geleverd aan het begrip en de behandeling van slapeloosheid en andere slaapgerelateerde stoornissen, met een bijzondere interesse in de effecten van dsip (delta-sleep-inducing-peptide) op de menselijke slaap.
Zijn studies hebben de multifunctionele psychofysiologische eigenschappen van dsip onderzocht, naast de rol ervan bij het opwekken van natuurlijke slaap, inclusief de invloed ervan op verstoorde menselijke slaap en het potentieel ervan om de slaapkwaliteit bij slapelozen te verbeteren. bovendien heeft hij de subjectieve en objectieve maatstaven van waakzaamheid onder normale mensen en slapelozen onderzocht, evenals het concept van asymptomatische slapeloosheid. zijn werk is gepubliceerd in verschillende wetenschappelijke tijdschriften, waaronder onder meer 'sleep', 'eur neurol' 'experientia' en 'neuropsychobiology'. Schneider-Helmert D wordt vermeld in de referentie van citaat [1].
