|
1 کیت (10 ویال)
| مقدار: | |
|---|---|
▎ ساختار PE 22-28
منبع: PubChem |
دنباله: GVSWGLR فرمول مولکولی: C 35H 55N 11O9 وزن مولکولی: 773.9 گرم بر مول شماره CAS: 1801959-12-5 PubChem CID: 165437303 مترادف: PE 22-28 (استات) |
▎ PE 22-28 تحقیقات
پیشینه تحقیق PE 22-28 چیست؟
تحقیقات روی PE 22-28 از کاوش اهداف درمانی برای افسردگی نشات گرفته است. در سال 2006، پروتئین TREK-1 به عنوان یک هدف بالقوه برای درمان افسردگی شناسایی شد. مطالعات نشان داد که حذف ژن TREK-1 در موشها کارایی انتقال عصبی سروتونین را افزایش داده، آنها را در برابر افسردگی مقاوم میکند و سطوح کورتیکوسترون را به میزان قابل توجهی در شرایط استرس کاهش میدهد، که نشان میدهد مهار این کانال ممکن است برای درمان افسردگی استفاده شود. تحقیقات بعدی نشان داد که پروتئین Sortilin فعالیت کانال TREK-1 را تنظیم می کند و Sortilin و TREK-1 به شدت در نواحی مغز مرتبط با افسردگی بیان می شوند و جهتی را برای توسعه داروهای ضد افسردگی فراهم می کنند.
در مقابل این پس زمینه، محققان پپتید Spadin (PE 12-28) را در سال 2010 طراحی کردند تا تنظیم کانال TREK-1 و پتانسیل ضد افسردگی را آزمایش کنند. از طریق مطالعات عمیق بر روی آنالوگ های کوتاه اسپادین، پپتید 7 آمینه اسید PE 22-28 (Mini-Spadin) در سال 2017 با موفقیت سنتز شد. سفر تحقیق و توسعه آن نشان دهنده جستجوی مداوم برای مهارکننده های موثر کانال TREK-1 برای درمان افسردگی است.
مکانیسم اثر PE 22-28 چیست؟
اثرات روی کانال TREK-1
ویژگی و تمایل بالا: مطالعات آزمایشگاهی با استفاده از تکنیکهای پچ گیره روی سلولهای hTREK-1/HEK نشان داد که PE 22-28 ویژگی و تمایل بهتری را برای کانال TREK-1 در مقایسه با Spadin نشان میدهد. به طور خاص، PE 22-28 دارای IC50 (نیمه حداکثر غلظت بازدارنده) 0.12 نانومولار است، در حالی که Spadin دارای IC50 40-60 نانومتر است. این نشان می دهد که PE 22-28 می تواند به طور مؤثرتری به کانال TREK-1 متصل شود و در نتیجه عملکرد آن را تنظیم کند [1].
تنظیم فعالیت کانال: تحت شرایط آزمایشی یکسان، مطالعات نشان داده اند که تغییرات مختلف در انتهای N یا C PE 22-28 می تواند فعالیت کانال TREK-1 را بدون تأثیر بر تمایل آن به کانال TREK-1 حفظ یا حذف کند. این نشان می دهد که فعالیت کانال TREK-1 را می توان با اصلاح انتهای PE 22-28 دقیقاً تنظیم کرد و جهتی را برای بهینه سازی بیشتر اثرات درمانی آن فراهم کرد. به عنوان مثال، تغییرات خاص ممکن است اثر بازدارندگی آن را بر روی کانال افزایش داده و در نتیجه به طور موثرتری مسیرهای سیگنالینگ عصبی مرتبط را تنظیم کند [1].
اثرات در مدل های رفتار ضد افسردگی In Vivo
تست شنای اجباری: در آزمون شنای اجباری، یک مدل رفتار افسردگی، موش های تحت درمان با PE 22-28 و مشتقات آن کاهش قابل توجهی در زمان بی حرکتی نشان دادند. زمان بی تحرکی یک شاخص مهم از رفتار شبه افسردگی در موش است. کاهش زمان بیحرکتی نشاندهنده کاهش رفتار شبه افسردگی است، و نشان میدهد که PE 22-28 و مشتقات آن میتوانند رفتار مرتبط با افسردگی را در داخل بدن بهبود بخشند و دارای فعالیت ضد افسردگی هستند [1].
تست تغذیه سرکوب شده جدید: در آزمایش تغذیه سرکوب شده جدید پس از 4 روز درمان تحت مزمن، PE 22-28 به طور قابل توجهی تاخیر موش ها را برای مصرف گلوله های غذایی کاهش داد. تست تغذیه سرکوب شده جدید، حالت های اضطراب و افسردگی را در موش نشان می دهد. تأخیر کوتاهشده نشاندهنده تسکین اضطراب و افسردگی است، که بیشتر اثر ضد افسردگی PE 22-28 را در داخل بدن تأیید میکند [1].
شکل 1 ویژگی اسپادین آنالوگ. (A-D) PE 22-28 به عنوان پپتید نماینده برای آزمایش ویژگی اسپادین-آنالوگ در مقابل سایر کانال های K2P، TREK-2 (A)، TRAAK (B)، TRESK (C) و TASK-1 (D) استفاده شد.
منبع: PubMed [1]
اثرات بر نوروژنز و سیناپتوژنز
القای نوروژنز: تنها پس از 4 روز درمان، PE 22-28 و آنالوگ های آن می توانند نوروژنز را القاء کنند، با G/A-PE 22-28 اثر قابل توجهی از خود نشان می دهد. نوروژنز برای حفظ عملکرد طبیعی سیستم عصبی و مقابله با اختلالات روانی بسیار مهم است، و بیماران افسردگی اغلب نوروژنز مختل را نشان می دهند. PE 22-28 می تواند نوروژنز را تقویت کند، به ترمیم عملکردهای عصبی آسیب دیده و بهبود علائم افسردگی کمک می کند [1].
افزایش سیناپتوژنز: در نورون های قشر موش، PE 22-28 و مشتقات آن، سیناپتوژنز را افزایش می دهند، همانطور که با افزایش سطح بیان PSD-95 (پروتئین با چگالی پس سیناپتیک 95) اندازه گیری می شود. افزایش بیان PSD-95 نشان دهنده افزایش کمیت یا عملکرد سیناپسی است. تقویت سیناپتوژنز می تواند انتقال اطلاعات بین نورون ها را بهبود بخشد و عملکرد مدار عصبی را بهینه کند، که برای کاهش علائم افسردگی اهمیت زیادی دارد [1].
مدت زمان عملکرد برتر: در مقایسه با اسپادین، مدت زمان اثر PE 22-28 و آنالوگ های آن به طور قابل توجهی بهبود یافته است و از 7 ساعت برای اسپادین به 23 ساعت افزایش یافته است. طول مدت اثر طولانی تر به PE 22-28 اجازه می دهد تا کانال TREK-1 را با ثبات تر تنظیم کند و نوروژنز و سیناپتوژنز را در داخل بدن ارتقا دهد، در نتیجه اثرات ضد افسردگی را به طور موثرتری حفظ کند، فرکانس دوز را کاهش دهد و انطباق بیمار را بهبود بخشد [1].
کاربردهای PE 22-28 چیست؟
اثرات ضد افسردگی: افسردگی یک اختلال روانی است که افراد زیادی را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد و داروهای ضد افسردگی موجود از شروع تاخیری و عوارض جانبی شدید رنج می برند. PE 22-28 و مشتقات آن پتانسیل قابل توجهی در درمان افسردگی دارند. مطالعات نشان دادهاند که در مدلهای رفتار افسردگی مانند تست شنای اجباری، موشهای تحت درمان با آنالوگهای اسپادین (از جمله PE 22-28) زمان بیحرکتی را به طور قابلتوجهی کاهش دادند که نشاندهنده بهبود رفتار مرتبط با افسردگی است. در آزمایش تغذیه سرکوب شده جدید، پس از 4 روز درمان تحت مزمن، PE 22-28 به طور قابل توجهی تأخیر مصرف قرص های غذایی را کاهش داد، و بیشتر کاهش علائم افسردگی را تأیید کرد. تنها پس از 4 روز درمان، PE 22-28 و آنالوگ های آن می توانند نوروژنز را القا کنند، با G/A-PE 22-28 اثر برجسته ای از خود نشان می دهد. در نورونهای قشر موش، آنها همچنین سیناپتوژنز را افزایش میدهند، همانطور که با افزایش بیان PSD-95 اندازهگیری میشود. در مقایسه با پپتید درون زا قبلی اسپادین با فعالیت ضد افسردگی، PE 22-28 ویژگی و میل ترکیبی بهتری را برای کانال TREK-1 نشان می دهد (IC50 0.12 نانومولار در مقابل 40-60 نانومولار برای اسپادین) و طول مدت درمان به طور قابل توجهی افزایش یافته 23 ساعت بیشتر در PE23، 7 تا 7 تا 2 PE. [1].
گسترش بالقوه در درمان بیماری های سیستم عصبی: با توجه به اثرات مثبت PE 22-28 بر نوروژنز و سیناپتوژنز، ممکن است کاربردهای بالقوه ای در درمان سایر بیماری های سیستم عصبی داشته باشد. پاتوژنز بیماری های تخریب کننده عصبی مانند بیماری آلزایمر و بیماری پارکینسون ارتباط نزدیکی با ناهنجاری های نوروژنز و عملکرد سیناپسی دارد. PE 22-28 ممکن است ایده ها و روش های جدیدی را برای درمان این بیماری ها با تنظیم نوروژنز و شکل پذیری سیناپسی ارائه دهد.
پتانسیل ترکیب با سایر درمان ها: در درمان افسردگی، درمان تک دارویی ممکن است نیازهای همه بیماران را برآورده نکند. PE 22-28 را می توان برای ترکیب با داروهای ضد افسردگی موجود در نظر گرفت و از شروع سریع و اثرات مثبت آن بر انعطاف پذیری عصبی برای جبران تاخیر در شروع داروهای ضد افسردگی سنتی و به طور بالقوه کاهش دوز داروهای سنتی استفاده کرد و در نتیجه عوارض جانبی را کاهش داد. علاوه بر این، می توان آن را با روان درمانی مانند درمان شناختی رفتاری ترکیب کرد تا علائم بیمار را از منظر مداخله دارویی و روانشناختی بهبود بخشد و کارایی درمان را افزایش دهد.
نتیجه گیری
به طور خلاصه، PE 22-28 دارای پتانسیل کاربردی قابل توجهی در زمینه پزشکی است که در حال حاضر عمدتاً به عنوان یک مولکول کاندید بالقوه برای درمان افسردگی است. این می تواند رفتارهای شبه افسردگی را بهبود بخشد، نوروژنز را القا کند و در مقایسه با داروهای ضد افسردگی سنتی، شروع سریعتر و اثرات طولانی تری ارائه می دهد.
درباره نویسنده
مطالب ذکر شده در بالا همگی توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده اند.
نویسنده مجله علمی
جیلانی، علاالدین محقق برجسته در علوم زیستی و زمینه های پزشکی است. با همکاری با موسسات مشهوری مانند دانشگاه واشنگتن، دانشگاه کوت دازور و دانشگاه پاریس ساکلی، تحقیقات او طیف گستردهای از رشتهها، از جمله فارماکولوژی و داروسازی، زیستشناسی سلولی، علوم اعصاب و عصبشناسی، بیوشیمی و زیستشناسی مولکولی، و فیزیولوژی را در بر میگیرد. این مناطق برای درک فرآیندهای اساسی زندگی، مکانیسم های بیماری و توسعه داروهای جدید بسیار مهم هستند. کار او نتایج قابل توجهی در علوم پایه به همراه داشته است و راهنمایی های نظری و عملی حیاتی برای کاربردهای پزشکی و عملکرد بالینی ارائه می دهد. این امر بر توانایی استثنایی و تأثیر گسترده او در تحقیقات بین رشته ای تأکید می کند.
