توسط Cocer Peptides 
1 ماه پیش
تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.
محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.
مقدمه
TB 500 (Thymosin Beta-4 Fragment 17-23) یک قطعه زیست فعال است که از نزدیک با چندین فرآیند کلیدی در فیزیولوژی انسان، به ویژه در ترمیم بافت و مهاجرت سلولی مرتبط است.
شکل 1 ساختار شیمیایی قطعه TB 500 (17-23).
اطلاعات اولیه در مورد TB 500 Fragment (17-23)
قطعه TB 500 (17-23) قطعه N-ترمینال استیله 17-23 از تیموزین بتا-4 انسانی (تیموسین بتا-4) است. استیلاسیون N ترمینال نقش مهمی در تنظیم فعل و انفعالات پروتئین-پروتئین و محلی سازی درون سلولی ایفا می کند. حضور گروههای استیل میتواند توزیع بار مولکولی و ساختار فضایی را تغییر دهد و در نتیجه بر توانایی آن برای اتصال با سایر مولکولهای زیستی تأثیر بگذارد. در بدن انسان، تیموزین β4 یک پپتید به طور گسترده توزیع شده است، و قطعه TB 500 (17-23)، به عنوان قطعه خاص آن، می تواند از طریق فرآیندهای پروتئولیتیک درون زا تولید شود.
مکانیسم عمل قطعه سل 500 (17-23)
(1) مهاجرت سلولی و کموتاکسی
اثرات بر سلول های اندوتلیال: قطعه TB 500 (17-23) مهاجرت سلول های اندوتلیال را ترویج می کند، فرآیندی که برای رگ زایی حیاتی است. در طول ترمیم زخم یا ترمیم بافت، سلولهای اندوتلیال باید به مکانهای آسیبدیده مهاجرت کنند تا شبکههای عروقی جدید تشکیل دهند تا اکسیژن و مواد مغذی را به بافت برسانند. قطعه TB 500 (17-23) می تواند مهاجرت سلول های اندوتلیال را با فعال کردن یک سری مسیرهای سیگنال دهی داخل سلولی، مانند مسیر سیگنالینگ PI3K-Akt، که سازماندهی مجدد اسکلت سلولی را تنظیم می کند، افزایش دهد. فعالسازی مسیر سیگنالینگ PI3K-Akt، پلیمریزاسیون و دپلیمریزاسیون اکتین را ارتقا میدهد و سلولها را قادر میسازد تا شبهپودیا را گسترش دهند و به جلو حرکت کنند.
اثر کموتاکتیک بر سلول های ایمنی: این قطعه همچنین اثرات کموتاکتیکی را بر سلول های ایمنی نشان می دهد، ماکروفاژها، نوتروفیل ها و سایر سلول های ایمنی را به محل های التهاب یا آسیب جذب می کند. ماکروفاژها نقش کلیدی در ترمیم بافت ایفا می کنند، زیرا می توانند بافت آسیب دیده و پاتوژن ها را پاکسازی کنند و در عین حال فاکتورهای رشد و سیتوکین های مختلف را برای ترویج ترمیم و بازسازی بافت ترشح کنند. قطعه TB 500 (17-23) به گیرنده های خاصی روی سطح سلول های ایمنی متصل می شود و مسیرهای سیگنال دهی داخل سلولی را فعال می کند تا سلول های ایمنی را به سمت محل آسیب هدایت کند.
(2) ترمیم و بازسازی بافت
ترویج تکثیر فیبروبلاست و سنتز کلاژن: فیبروبلاست ها نوع سلول اولیه در بافت همبند هستند و وظیفه سنتز و ترشح اجزای ماتریکس خارج سلولی مانند کلاژن را در طول بهبود زخم بر عهده دارند. قطعه TB 500 (17-23) می تواند تکثیر فیبروبلاست را تحریک کند، تعداد سلول ها را افزایش داده و در نتیجه سنتز کلاژن را تسریع کند. این قطعه میتواند بیان ژنهای مربوط به سنتز کلاژن مانند COL1A1 و COL3A1 را تنظیم کند، در حالی که اصلاح پس از ترجمه کلاژن در فیبروبلاستها را ترویج میکند و در نتیجه کیفیت و ثبات کلاژن را بهبود میبخشد. این اثرات به تشکیل یک ماتریکس خارج سلولی قوی کمک می کند و باعث بهبود زخم و ترمیم بافت می شود.
ترمیم بافت عضلانی: در ترمیم آسیب عضلانی، TB 500 Fragment (17-23) نیز نقش مهمی ایفا می کند. فعال شدن و تکثیر سلولهای ماهوارهای را که سلولهای بنیادی میوژنیک در ماهیچههای اسکلتی هستند، با قابلیت خود نوسازی و تمایز به فیبرهای عضلانی، ترویج میکند. قطعه TB 500 (17-23) مسیر سیگنالینگ MyoD-Myogenin را در سلول های ماهواره ای تنظیم می کند و تمایز آنها را به myotubes ارتقا می دهد، که سپس فیبرهای عضلانی جدید را تشکیل می دهند و در نتیجه به ترمیم و بازسازی بافت عضلانی دست می یابند. این قطعه همچنین می تواند پاسخ های التهابی پس از آسیب عضلانی را کاهش دهد و آسیب بیشتر به بافت عضلانی ناشی از التهاب را کاهش دهد.
(3) اثرات ضد التهابی
مهار بیان عامل التهابی: قطعه TB 500 (17-23) می تواند بیان عوامل التهابی مختلف، از جمله فاکتور نکروز تومور-α (TNF-α) و اینترلوکین-1β (IL-1β) را مهار کند. این عوامل التهابی نقش کلیدی در پاسخ های التهابی دارند و بیان بیش از حد آنها می تواند منجر به تقویت و تداوم التهاب و آسیب بافتی شود. قطعه TB 500 (17-23) می تواند رونویسی و ترجمه عوامل التهابی را با مهار فعال شدن مسیر سیگنالینگ فاکتور هسته ای-κB (NF-κB) کاهش دهد و در نتیجه پاسخ التهابی را کاهش دهد. NF-kB یک فاکتور رونویسی مهم در هسته انتقال سیگنال التهابی است و فعال شدن آن میتواند بیان ژنهای متعدد مرتبط با التهاب را تنظیم کند.
تنظیم پاسخ التهابی سلول های ایمنی: علاوه بر مهار بیان عوامل التهابی، TB 500 Fragment (23-17) می تواند پاسخ التهابی سلول های ایمنی را نیز تنظیم کند. این می تواند قطبش ماکروفاژها را به سمت نوع پیش التهابی (نوع M1) مهار کند و قطبش آنها را به سمت نوع ضد التهابی (نوع M2) افزایش دهد. ماکروفاژهای نوع M1 در درجه اول عوامل پیش التهابی را ترشح می کنند که در شروع و تقویت التهاب شرکت می کنند. در حالی که ماکروفاژهای نوع M2 فاکتورهای ضد التهابی ترشح می کنند که باعث ترمیم بافت و تنظیم ایمنی می شود. قطعه TB 500 (17-23) وضعیت پلاریزاسیون ماکروفاژها را تنظیم می کند و پاسخ التهابی را به سمت جهتی مطلوب برای ترمیم بافت هدایت می کند.
کاربردهای TB 500 Fragment (17-23) در زمینه پزشکی
(1) التیام زخم
زخم های پوستی: در بهبود زخم های پوستی، قطعه TB 500 (17-23) اثرات تبلیغاتی قابل توجهی را نشان می دهد. مطالعات پیش بالینی نشان می دهد که استفاده موضعی از فرمولاسیون های حاوی TB 500 Fragment (23-17) بسته شدن زخم را تسریع می کند و کیفیت بهبودی را بهبود می بخشد. این در درجه اول به دلیل اثرات تنظیمی چند وجهی آن بر سلول های اندوتلیال، فیبروبلاست ها و سلول های ایمنی است. تسریع مهاجرت سلول های اندوتلیال باعث تشکیل عروق خونی جدید می شود و تغذیه کافی برای زخم فراهم می کند. افزایش تکثیر فیبروبلاست و سنتز کلاژن منجر به بافت همبند قوی تر در محل زخم می شود. و اثرات کموتاکتیک و ضد التهابی سلول های ایمنی اثر مهاری پاسخ های التهابی بر بهبود زخم را کاهش می دهد. در درمان برخی از زخم های مزمن، مانند زخم پای دیابتی، قطعه TB 500 (17-23) نیز ارزش درمانی بالقوه ای را نشان می دهد. بیماران دیابتی به دلیل افزایش سطح قند خون، تاخیر در بهبود زخم و افزایش خطر عفونت را تجربه می کنند. قطعه TB 500 (17-23) می تواند ریزمحیط محلی را بهبود بخشد، مهاجرت و تکثیر سلولی را تقویت کند و احتمال بهبود زخم های مزمن را افزایش دهد.
زخم های بافت داخلی: برای زخم های بافت داخلی، مانند زخم های گوارشی و آسیب کبدی، قطعه TB 500 (17-23) نیز دارای اثرات درمانی بالقوه است. در مدل زخم گوارشی، تجویز قطعه TB 500 (23-17) باعث تکثیر و ترمیم سلول های مخاطی در محل زخم می شود و ناحیه زخم را کاهش می دهد. مکانیسم اثر آن با ترویج مهاجرت سلولی، تنظیم پاسخ های التهابی و افزایش سنتز ماتریکس خارج سلولی مرتبط است. در مدل آسیب کبدی، قطعه TB 500 (17-23) می تواند بازسازی سلول های کبدی را ترویج کند، آسیب التهابی به بافت کبد را کاهش دهد و شاخص های عملکرد کبد را بهبود بخشد.
(2) درمان بیماریهای اسکلتی عضلانی
کشیدگی ها و آسیب های عضلانی: در پزشکی ورزشی، کشیدگی ها و آسیب های عضلانی مسائل رایجی هستند. قطعه TB 500 (17-23)، به دلیل اثرات ترمیمی آن بر بافت عضلانی، به عنوان یک عامل درمانی بالقوه برای آسیب های عضلانی ظاهر شده است. تجویز قطعه TB 500 (17-23) به دنبال کشیدگی عضلانی می تواند بازیابی قدرت عضلانی را تسریع کند و وقوع فیبروز عضلانی را کاهش دهد. فیبروز عضلانی یک عارضه شایع پس از آسیب عضلانی است که منجر به سفت شدن بافت عضلانی، کاهش قابلیت ارتجاعی و اختلال در عملکرد عضلات می شود. قطعه TB 500 (17-23) فعال شدن و تکثیر سلول های ماهواره ای را ترویج می کند، پاسخ های التهابی را مهار می کند، و تشکیل فیبروز عضلانی را کاهش می دهد، در نتیجه ترمیم آسیب های عضلانی را افزایش می دهد.
استئوآرتریت: استئوآرتریت یک بیماری شایع دژنراتیو مفصلی است که با آسیب غضروف، التهاب سینوویال و تکثیر استخوان مشخص می شود. TB 500 Fragment (17-23) همچنین پتانسیل را در درمان استئوآرتریت نشان داده است. این می تواند تکثیر و سنتز ماتریکس سلول های غضروفی را تقویت کند، آپوپتوز غضروفی را مهار کند، در نتیجه انحطاط غضروف را کند می کند. اثرات ضد التهابی TB 500 Fragment (17-23) می تواند التهاب سینوویال را کاهش دهد، درد مفاصل را تسکین دهد و تورم را کاهش دهد. مطالعات حیوانی نشان داده است که تزریق داخل مفصلی قطعه TB 500 (23-17) می تواند عملکرد مفصل را در حیوانات مدل استئوآرتریت بهبود بخشد و آسیب غضروف را کاهش دهد.
(3) درمان بیماری های قلبی عروقی
انفارکتوس میوکارد: انفارکتوس میوکارد یک بیماری قلبی عروقی شدید است که در اثر ایسکمی میوکارد و نکروز ناشی از انسداد عروق کرونر ایجاد می شود. قطعه TB 500 (17-23) دارای ارزش کاربردی بالقوه در درمان انفارکتوس میوکارد است. به دنبال انفارکتوس میوکارد، بافت میوکارد تحت پاسخ های التهابی و آپوپتوز سلولی قرار می گیرد که منجر به اختلال در عملکرد قلب می شود. قطعه TB 500 (17-23) می تواند عملکرد قلب را پس از انفارکتوس میوکارد با مهار پاسخ های التهابی، کاهش آپوپتوز سلول های میوکارد و ترویج رگ زایی بهبود بخشد. مطالعات نشان دادهاند که در مدلهای حیوانی سکته قلبی، استفاده از قطعه TB 500 (17-23) میتواند اندازه انفارکتوس را کاهش دهد، کسر جهشی قلب را بهبود بخشد و عملکردهای انقباض و آرامش قلب را افزایش دهد.
ترمیم آسیب عروقی: در موارد آسیب عروقی، مانند آسیب اندوتلیال به دنبال مداخله عروقی، قطعه TB 500 (17-23) می تواند مهاجرت و تکثیر سلول های اندوتلیال را تقویت کند، ترمیم اندوتلیال را تسریع کند و خطر تشکیل ترومبوز را کاهش دهد. به دنبال آسیب اندوتلیال عروقی، کلاژن در معرض در زیر اندوتلیوم می تواند باعث چسبندگی و تجمع پلاکتی شود و منجر به تشکیل ترومبوز شود. قطعه TB 500 (17-23) ترمیم سلول های اندوتلیال را ترویج می کند، یکپارچگی اندوتلیال عروقی را بازیابی می کند، در نتیجه تشکیل ترومبوز را کاهش می دهد و از عملکرد طبیعی عروق محافظت می کند.
نتیجه گیری
قطعه TB 500 (17-23)، به عنوان یک قطعه پپتیدی با فعالیت بیولوژیکی منحصر به فرد، کارایی را در ترمیم بافت، مهاجرت سلولی و سایر مناطق نشان می دهد.
منابع
[1] Esposito S، Deventer K، Goeman J، و همکاران. سنتز و توصیف قطعه N-ترمینال استیله 17-23 تیموزین بتا 4 شناسایی شده در TB-500، محصولی که مشکوک به داشتن پتانسیل دوپینگ است [J]. Drug Testing and Analysis, 2012,4(9):733-738.DOI:10.1002/dta.1402.
محصول فقط برای استفاده تحقیقاتی موجود است :
