|
1kits(10Vials)
| পৰিমাণ: | |
|---|---|
▎ এপিটেলন গঠন
উৎস: পাবকেম |
ক্ৰম: আলা-গ্লু-এস্প-গ্লাই আণৱিক সূত্ৰ: C 14H 22N 4O9 আণৱিক ওজন: ৩৯০.৩৫ গ্ৰাম/মল চি এ এছ নম্বৰ: ৩০৭২৯৭-৩৯-৮ পাবকেম চিআইডি: ২১৯০৪২ প্ৰতিশব্দ: এপিথালন |
▎ এপিটেলন ৰিচাৰ্চ
এপিটালনৰ গৱেষণাৰ পটভূমি কি?
১৯৮০ চনত ভ্লাদিমিৰ খাভিনছনৰ নেতৃত্বত ৰাছিয়ান গৱেষকৰ এটা দলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এপিটালন1 আৱিষ্কাৰ কৰে [1] । এপিটেলন হৈছে চাৰিটা এমিনো এচিডৰে গঠিত কৃত্ৰিম চুটি পেপটাইড: এলানিন, গ্লুটামিক এচিড, এছপাৰটিক এচিড আৰু গ্লাইচিন। ইয়াৰ সংশ্লেষণ পাইনেল গ্ৰন্থিৰ পৰা আহৰণ কৰা প্ৰাকৃতিক পেপটাইড এপিথালামিয়নৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়। এপিটালনৰ এন্টিঅক্সিডেন্ট প্ৰভাৱ মেলাটনিনৰ সৈতে তুলনাযোগ্য বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু ইয়াৰ আয়ুস বৃদ্ধিৰ সুবিধা হ'ব পাৰে [2] । গৱেষকসকলে বিচাৰি উলিয়াইছে যে এপিটালনে টেল’মিৰেজৰ কাৰ্য্যকলাপক উদ্দীপিত কৰিব পাৰে। টেল’মেৰেজ হৈছে এনে এক এনজাইম যিয়ে ক্ৰম’জমৰ মূৰত থকা টেল’মিৰবোৰক সুৰক্ষা আৰু প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে। মানুহৰ বয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে টেল’মিৰ চুটি হয়, যিটো বয়সৰ লগত জড়িত ৰোগ আৰু কম আয়ুসৰ সৈতে জড়িত। টেল'মিৰেজ কাৰ্য্যকলাপক উদ্দীপিত কৰি এপিটালনে টেল'মিৰ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত বাৰ্ধক্য প্ৰক্ৰিয়া লেহেমীয়া হয় আৰু বাৰ্ধক্যৰ লগত জড়িত ৰোগসমূহ প্ৰতিৰোধ হয় [1] । কিছুমান গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে এপিটেলন চিচিএল১১ আৰু এইচএমজিবি১ জিনৰ প্ৰকাশ নিয়ন্ত্ৰণৰ লগত জড়িত হ’ব পাৰে আৰু এই জিনসমূহৰ প্ৰকাশৰ সক্ৰিয়ক হিচাপে কাম কৰে। একে সময়তে ডাইপেপটাইড ভিলন (Lys-Glu) আৰু টেট্ৰাপেপটাইড এপিটালনে (Ala-Glu-Asp-Gly) এই জিনবোৰক বাধা দি বয়স বৃদ্ধি বিৰোধী প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। এপিটেলন আৰু ভিলনে একেলগে জিন প্ৰকাশ আৰু প্ৰটিন সংশ্লেষণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, যাৰ ফলত বৃদ্ধসকলৰ মৃত্যুৰ হাৰ হ্ৰাস আৰু ৰোগজনিত বিকাশৰ গতি মন্থৰ হয় [3] । বৰ্তমান এপিটালনৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাই মূলতঃ পশুৰ পৰীক্ষাৰ পৰ্যায়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আৰু মানুহৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ দীৰ্ঘম্যাদী ফলপ্ৰসূতা আৰু সুৰক্ষা সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্ণয় কৰা হোৱা নাই। যদিও কিছুমান প্ৰাণীৰ অধ্যয়নে উৎসাহজনক ফলাফল লাভ কৰিছে, যেনে ৰোডেন্টৰ ক্ষেত্ৰত এপিটালন দীৰ্ঘ আয়ুস আৰু উন্নত স্বাস্থ্যৰ সৈতে জড়িত, মানুহৰ ক্ষেত্ৰত এই ফলাফলসমূহৰ প্ৰযোজ্যতা এতিয়াও অধিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন [1] ।.
বয়স বৃদ্ধি বিৰোধী ক্ষেত্ৰত এপিটেলনৰ ক্ৰিয়াৰ ব্যৱস্থা কি?
প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতিৰ মাত্ৰা হ্ৰাস কৰা:
ডিম্বাণুৰ বয়স বৃদ্ধিৰ প্ৰক্ৰিয়াত ৰিএক্টিভ অক্সিজেন প্ৰজাতিয়ে (ROS) গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। অত্যধিক ROS ৰ ফলত অ’চাইটৰ অক্সিডেটিভ ক্ষতি হ’ব, যাৰ ফলত ইহঁতৰ গুণগত মান আৰু বিকাশৰ সম্ভাৱনাত প্ৰভাৱ পৰিব। অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে এপিটালনে বয়স বৃদ্ধিৰ ফলত হোৱা অ'চাইটৰ চাইট'প্লাজমিক খণ্ডিতকৰণৰ হাৰ আৰু আন্তঃকোষীয় প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতিৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰিব পাৰে [2] । এন্টিঅক্সিডেন্ট হিচাপে এপিটালনে আন্তঃকোষীয় ROS নিষ্ক্ৰিয় কৰি অ’চাইটৰ ক্ষতি হ্ৰাস কৰিব পাৰে। বিশেষকৈ, ইয়াক তলত দিয়া দুটা উপায়েৰে লাভ কৰিব পাৰি: প্ৰথমতে, প্ৰত্যক্ষভাৱে ROS স্কেভেঞ্জিং কৰা। Epitalon ৰ ROS ৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে বিক্ৰিয়া কৰি ইয়াক নিৰাপদ পদাৰ্থলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ ক্ষমতা থাকিব পাৰে। দ্বিতীয়তে, এন্টিঅক্সিডেন্ট এনজাইমৰ কাৰ্য্যকলাপ বৃদ্ধি কৰা। এপিটালনে আন্তঃকোষীয় এন্টিঅক্সিডেন্ট এনজাইম, যেনে ছুপাৰ অক্সাইড ডিছমিউটেজ (SOD), কেটালেজ (CAT) আদিৰ কাৰ্য্যকলাপক উদ্দীপিত কৰিব পাৰে।
মাইট'কণ্ড্ৰিয়াৰ কাৰ্য্য উন্নত কৰা:
মাইট’কণ্ড্ৰিয়াই অ’চাইটৰ শক্তি বিপাকীয় ক্ৰিয়া আৰু কোষৰ অস্তিত্বত মূল ভূমিকা পালন কৰে। ডিম্বাণুৰ বয়স বৃদ্ধিৰ লগে লগে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ কাৰ্য্যক্ষমতা ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাব, যিটো মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ পৰ্দাৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ডি এন এৰ কপি সংখ্যা হ্ৰাস পোৱাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ পায়। এপিটালনে মাইট'কণ্ড্ৰিয়াৰ পৰ্দাৰ সম্ভাৱনা আৰু মাইট'কণ্ড্ৰিয়াৰ ডি এন এৰ কপি সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে [2] । ইয়াৰ ফলত অ’চাইটৰ শক্তি যোগান উন্নত হয় আৰু কোষৰ স্বাভাৱিক শাৰীৰিক কাৰ্য্য বজাই ৰখাত সহায় কৰে। ক্ৰিয়াৰ নিৰ্দিষ্ট ব্যৱস্থাটো হ’ব পাৰে: প্ৰথমতে, মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ পৰ্দাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰা। মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ স্বাভাৱিক কাৰ্য্যৰ বাবে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ পৰ্দাৰ সম্ভাৱনা বজাই ৰখাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এপিটালনে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ আৱৰণত থকা আয়ন চ্যানেল বা পৰিবহণ প্ৰ’টিন নিয়ন্ত্ৰণ কৰি মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ পৰ্দাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ শক্তি উৎপাদন ক্ষমতা বৃদ্ধি পায়। দ্বিতীয়তে, মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ডি এন এৰ কপি সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা। মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ডি এন এৰ কপি সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিলে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ সংশ্লেষণ ক্ষমতা উন্নত হ’ব পাৰে আৰু কোষৰ বাবে অধিক শক্তি প্ৰদান কৰিব পাৰি। এপিটালনে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ডি এন এৰ প্ৰতিলিপিকৰণক প্ৰসাৰিত কৰি বা ইয়াৰ অৱক্ষয় হ্ৰাস কৰি মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ডি এন এৰ কপি সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ অস্বাভাৱিক স্পিণ্ডলৰ আকৃতি আৰু অস্বাভাৱিক এক্স'চাইট'ছিছ হ্ৰাস কৰা:
অ’চাইটৰ বয়স বৃদ্ধিৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ অস্বাভাৱিক স্পিণ্ডল মৰ্ফ’লজী আৰু অস্বাভাৱিক এক্স’চাইট’ছিছৰ অনুপাত বৃদ্ধি পাব, যিয়ে অ’চাইটৰ নিষেচন আৰু ভ্ৰূণৰ বিকাশৰ ক্ষমতাত প্ৰভাৱ পেলাব। এপিটালনে কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ অস্বাভাৱিক স্পিণ্ডলৰ আকৃতি আৰু অস্বাভাৱিক এক্স'চাইট'ছিছৰ অনুপাত হ্ৰাস কৰিব পাৰে [2] । ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে চাইট’স্কেলিটন আৰু কোষৰ পৰ্দাৰ স্থিৰতাৰ ওপৰত এপিটালনৰ নিয়ন্ত্ৰণমূলক প্ৰভাৱ: প্ৰথমতে, স্পিণ্ডলৰ গঠন স্থিৰ কৰা। কোষ বিভাজন প্ৰক্ৰিয়াত স্পিণ্ডল এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ গঠন, আৰু ইয়াৰ অস্বাভাৱিক আকৃতিয়ে অস্বাভাৱিক ক্ৰম’জম পৃথকীকৰণৰ সূচনা কৰিব আৰু অ’চাইটৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পেলাব। এপিটালনে টিউবুলিনৰ পলিমাৰাইজেচন আৰু ডিপলিমাৰাইজেচন নিয়ন্ত্ৰণ কৰি স্পিণ্ডলৰ গঠনক সুস্থিৰ কৰি তুলিব পাৰে, যাৰ ফলত অস্বাভাৱিক আকৃতিৰ সংঘটন হ্ৰাস পায়। দ্বিতীয়তে, কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ স্থিৰতা বজাই ৰখা। অ’চাইটৰ নিষেচন প্ৰক্ৰিয়াত কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। এপিটালনে কোষৰ আৱৰণ বা কেলচিয়াম আয়ন সংকেতৰ পাৰ্যমান্যতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ স্থিৰতা বজাই ৰাখিব পাৰে, যাৰ ফলত অস্বাভাৱিক এক্স’চাইট’ছিছৰ সংঘটন হ্ৰাস পায়।
এপ'প্টোছিছ সংকেত হ্ৰাস কৰা:
অ’চাইটৰ বয়স বৃদ্ধিৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত এপ’প্টোছিছ সংকেত বৃদ্ধি পাব, যাৰ ফলত কোষৰ মৃত্যু হ’ব। এপিটালনে ইন ভিট্ৰ' বয়সীয়াল অ'চাইটত এনেক্সিন ভি ষ্টেইনিঙৰ ধনাত্মক হাৰ আৰু γH2AX ৰ প্ৰতিসৰণ তীব্ৰতা হ্ৰাস কৰিব পাৰে [2] । ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে এপিটালনে অ’চাইটৰ এপ’প্টোছিছ হ্ৰাস কৰিব পাৰে। নিৰ্দিষ্ট ব্যৱস্থাটোৰ ভিতৰত থাকিব পাৰে: প্ৰথমতে, এপ’প্টোছিছ সংকেত পথক বাধা দিয়া। এপিটালনে এপ’প্টোছিছ সংকেত পথৰ মূল প্ৰটিন যেনে Bcl-2 পৰিয়ালৰ প্ৰটিন আৰু কেছপেজ পৰিয়ালৰ প্ৰটিন নিয়ন্ত্ৰণ কৰি এপ’প্টোছিছ সংকেতৰ সংক্ৰমণ বাধা দিব পাৰে আৰু কোষৰ মৃত্যু হ্ৰাস কৰিব পাৰে। দ্বিতীয়তে, জিন’মিক স্থিৰতা বজাই ৰখা। γH2AX হৈছে ডি এন এৰ ক্ষতিৰ অন্যতম চিহ্ন। এপিটালনে ডি এন এৰ ক্ষতি হ্ৰাস কৰি আৰু এপ’প্টোছিছ সংকেত হ্ৰাস কৰি জিন’মিক স্থিৰতা বজাই ৰাখিব পাৰে।
এপিটালনে স্বাভাৱিক স্পিণ্ডলৰ অখণ্ডতা আৰু চিজি বিতৰণ বজাই ৰাখিছিল।
উৎস:পাবমেড [2]
স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগৰ চিকিৎসাত এপিটালনৰ নিৰ্দিষ্ট ক্ৰিয়াৰ ধৰণ কি?
ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কাৰ্য্য নিয়ন্ত্ৰণ:
অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে বিভিন্ন মানসিক চাপৰ অৱস্থাত এপিটালনে এন্দুৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। ইমিউন-ষ্টিমুলেটিং ঘূৰ্ণনীয় চাপ আৰু ইমিউন'চাপ্ৰেচিভ সংযুক্ত চাপৰ সন্মুখীন হ'লে এপিটালনে থাইম'চাইটৰ প্ৰলিফাৰেচন কাৰ্য্যকলাপ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে [4] । অৰ্থাৎ এপিটালনে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি শৰীৰৰ স্নায়ুবিকাৰগ্ৰস্ত ৰোগৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। থাইম’চাইটৰ প্ৰসাৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ কাৰ্য্যৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত আৰু স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগৰ সৃষ্টি আৰু বিকাশত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, কিছুমান স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ অস্বাভাৱিক সক্ৰিয়কৰণ বা বিসংগতিৰ সৈতে জড়িত হ’ব পাৰে। থাইম’চাইটৰ প্ৰসাৰৰ ওপৰত এপিটালনৰ প্ৰসাৰক প্ৰভাৱে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগৰ লক্ষণসমূহ লাঘৱ হ’ব পাৰে।
সংকেত পৰিবহন পথৰ ওপৰত প্ৰভাৱ:
ইপিটেলনে ইন্টাৰলিউকিন-১β (IL-1β) সংকেত পৰিবহন পথত নিয়ন্ত্ৰণমূলক প্ৰভাৱ পেলায়। বিশেষকৈ, এপিটালনে আই এল-১বিটাৰ সহযোগী প্ৰভাৱ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু মস্তিষ্কৰ কৰ্টেক্স মেমব্ৰেনত চেৰামাইড সংকেত পৰিবহন পথত থকা মূল এনজাইমৰ কাৰ্য্যকলাপত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, যথা মেমব্ৰেন নিউট্ৰেল স্ফিংগোমাইলিনেজ (nSMase) [4] । আই এল-১বিটা হৈছে বিভিন্ন শাৰীৰিক আৰু ৰোগজনিত প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে জড়িত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চাইট’কাইন। স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগত আই এল-১বিটাৰ অস্বাভাৱিক প্ৰকাশৰ ফলত স্নায়ুৰ প্ৰদাহ আৰু স্নায়ুকোষৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে। আই এল-১বিটা সংকেত পৰিবহন পথ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি এপিটালনে স্নায়ুৰ প্ৰদাহ হ্ৰাস কৰিব পাৰে আৰু নিউৰনক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও nSMase ৰ কাৰ্য্যকলাপৰ পৰিৱৰ্তন স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগৰ সৈতেও জড়িত। এপিটেলনৰ দ্বাৰা nSMase ৰ কাৰ্য্যকলাপ নিয়ন্ত্ৰণে স্নায়ুকোষৰ স্বাভাৱিক কাৰ্য্যকলাপ বজাই ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে। কিন্তু স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগৰ চিকিৎসাত এপিটেলনৰ ওপৰত বৰ্তমানৰ গৱেষণা এতিয়াও প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত আছে, আৰু ইয়াৰ ফলপ্ৰসূতা আৰু সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিবলৈ অধিক গৱেষণাৰ প্ৰয়োজন।
এপিটালনৰ গৱেষণাৰ অগ্ৰগতি
অ’চাইটৰ গুণগত মানৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ
ডিম্বাণুৰ বয়স বৃদ্ধি পলম কৰা:
ইন ভিট্ৰ’ পৰীক্ষামূলক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ডিম্বাণু নিঃসৰণৰ পিছত বয়সীয়াল মাউছৰ অ’চাইটত এপিটালনে ইন্ট্ৰাচেলুলাৰ ৰিএক্টিভ অক্সিজেন প্ৰজাতিৰ (ROS) মাত্ৰা হ্ৰাস কৰিব পাৰে। সময়ৰ লগে লগে ডিম্বাণু নিঃসৰণৰ পিছত ইন ভিভ’ বা ইন ভিট্ৰ’ত অ’চাইটৰ বিকাশৰ সম্ভাৱনা ক্ৰমান্বয়ে হ্ৰাস পাব। কৃত্ৰিম চুটি পেপটাইড হিচাপে এপিটালনে মেলাটনিনৰ দৰেই কাম কৰে আৰু ই এক ফলপ্ৰসূ এন্টিঅক্সিডেন্ট, যাৰ ফলত আয়ুস বৃদ্ধিৰ সুবিধা হ’ব পাৰে। এপিটেলনৰ দ্বাৰা চিকিৎসা কৰিলে বয়স বৃদ্ধিৰ ১২ ঘণ্টা আৰু ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত স্পিণ্ডলৰ দোষ আৰু কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ অস্বাভাৱিক বিতৰণৰ কম্পাঙ্ক যথেষ্ট হ্ৰাস পায় আৰু একে সময়তে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াল মেমব্ৰেনৰ সম্ভাৱনা আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াল ডি এন এৰ কপি সংখ্যা বৃদ্ধি পায়, যাৰ ফলত ইন ভিট্ৰ’ বয়স বৃদ্ধিৰ ২৪ ঘণ্টাত অ’চাইটৰ এপ’প্টোছিছ হ্ৰাস পায়। এই ফলাফলসমূহে ইংগিত দিয়ে যে এপিটালনে মাইট'কণ্ড্ৰিয়াৰ কাৰ্য্যকলাপ আৰু ROS মাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ইন ভিট্ৰ'ত অ'চাইটৰ বয়স বৃদ্ধি প্ৰক্ৰিয়াত বিলম্ব কৰিব পাৰে [2] ।.
ডিম্বাণুৰ মান উন্নত কৰা:
ইন ভিট্ৰ’ কালচাৰ মিডিয়ামত ০.১ মিলিমিটাৰ এপিটেলন যোগ কৰিলে ডিম্বাণু নিঃসৰণৰ পিছত ইন ভিট্ৰ’ বয়স বৃদ্ধিৰ ফলত হোৱা অ’চাইটৰ পাৰ্থেনোজেনেটিক সক্ৰিয়কৰণত চাইট’প্লাজমিক খণ্ডিতকৰণৰ হাৰ হ্ৰাস পাব পাৰি, কৰ্টিকেল গ্ৰেনুলৰ অস্বাভাৱিক স্পিণ্ডল মৰ্ফ’লজী আৰু অস্বাভাৱিক এক্স’চাইট’ছিছৰ অনুপাত হ্ৰাস পাব পাৰি, মাইট’কণ্ড্ৰিয়াল মেমব্ৰেনৰ সম্ভাৱনা আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াল ডি এন এৰ কপিৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰিব পাৰি ইন ভিট্ৰ' বয়সীয়াল অ'চাইটত এনেক্সিন ভি ষ্টেইনিঙৰ হাৰ আৰু γH2AX ৰ প্ৰতিসৰণ তীব্ৰতা। ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে এপিটালনে অ’চাইটৰ ইন ভিট্ৰ’ বয়স বৃদ্ধিৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত অৰ্গেনেলৰ বিকাৰ উন্নত কৰিব পাৰে আৰু অ’চাইটৰ মান উন্নত কৰিব পাৰে (Xue Yue)।
স্নায়ুকোষৰ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ
অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে AEDG পেপটাইড (Epitalon) এ মানুহৰ জিঞ্জিভাল মেচেনচাইমেল ষ্টেম চেল, যেনে Nestin, GAP43, β Tubulin III, আৰু Doublecortin ত নিউৰ’জেনিক ডিফাৰেন্সিয়েচন মাৰ্কাৰৰ সংশ্লেষণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। আণৱিক আৰ্হি পদ্ধতিয়ে দেখুৱাইছে যে এপিটেলনে H1/6 আৰু H1/3 হিষ্টনসমূহৰ সৈতে অগ্ৰাধিকাৰভাৱে বান্ধ খায়, যিটো এই স্নায়ুকোষীয় পাৰ্থক্য জিনসমূহৰ ট্ৰান্সক্ৰিপচন বৃদ্ধিৰ অন্যতম ব্যৱস্থা হ'ব পাৰে [5] ।.
স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণমূলক প্ৰভাৱ
স্নায়ুকোষীয় কাৰ্য্যকলাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা:
এন্দুৰৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাৰ জৰিয়তে দেখা গৈছে যে এপিটেলন (2 ng) নাকৰ ভিতৰত ইনফিউজে কেইমিনিটমানৰ ভিতৰতে এন্দুৰৰ মস্তিষ্কৰ কৰ্টেক্সৰ স্নায়ুৰ কাৰ্য্যকলাপ যথেষ্ট সক্ৰিয় কৰিব পাৰে আৰু নিউৰনৰ গুলী চলোৱাৰ কম্পাঙ্ক ২ - ২.৫ গুণ বৃদ্ধি পায় [6] । কিছুমান ৰেকৰ্ডিঙত কেইবাটাও পৰ্যায়ৰে গঠিত জটিল সঁহাৰিও দেখা গৈছিল। এপিটেলনৰ দ্বাৰা নিউৰনৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত কাৰ্য্যকলাপ বৃদ্ধিৰ কাৰণ হৈছে ইতিমধ্যে সক্ৰিয় এককৰ অধিক কম্পাঙ্ক আৰু পূৰ্বতে নিস্তব্ধ কোষৰ অংশগ্ৰহণ। অন্ততঃ এপিটেলনৰ ক্ৰিয়াৰ প্ৰথম পৰ্যায়টো এই পেপটাইডৰ মটৰ কৰ্টেক্সৰ কোষত প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি।
মানসিক চাপ সুৰক্ষা প্ৰভাৱ:
বিভিন্ন মানসিক চাপৰ অৱস্থাৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা এন্দুৰৰ ওপৰত এপিটালনে চাপ সুৰক্ষাৰ প্ৰভাৱ পেলায়। পৰীক্ষাত দেখা গৈছে যে এপিটালনে থাইম’চাইটৰ প্ৰলিফাৰেচন কাৰ্য্যকলাপ বৃদ্ধি কৰে। ইমিউন-ষ্টিমুলেটিং ঘূৰ্ণনীয় চাপৰ অধীনত ইয়াক বৃদ্ধি কৰা হওক বা ইমিউন’চাপ্ৰেচিভ সংযুক্ত চাপৰ অধীনত বাধা দিয়া হওক, এপিটালনে নিয়ন্ত্ৰণকাৰী ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে (ভ্লাদিমিৰ খ খাভিনছন, ২০০২)। একে সময়তে এপিটালনে ইন্টাৰলিউকিন-১β (IL-1β)ৰ সহযোগী প্ৰভাৱো বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু মানসিক চাপৰ ফলত প্ৰৰোচিত মস্তিষ্কৰ কৰ্টেক্স মেমব্ৰেনত স্ফিংগোমাইলিনেজ (nSMase)ৰ কাৰ্য্যকলাপৰ পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে এপিটালনৰ স্ফিংগোমাইলিন পথত আই এল-১বিটা সংকেত পৰিবহনৰ স্তৰত আৰু স্নায়ুৰ কলাত লক্ষ্য থাইম’চাইটৰ প্ৰসাৰণৰ স্তৰত চাপ সুৰক্ষা প্ৰভাৱ পৰে।
অমানৱ প্ৰাইমেটৰ অন্তঃস্ৰাৱী কাৰ্য্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ:
বৃদ্ধ ৰিছাছ বান্দৰৰ ক্ষেত্ৰত এপিটালনে গ্লুক’জ আৰু ইনচুলিনৰ ভিত্তি স্তৰ হ্ৰাস কৰিব পাৰে আৰু মূল নিশাৰ মেলাটনিনৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। একে সময়তে এপিটালনে প্লাজমা গ্লুক'জ প্ৰতিক্ৰিয়া বক্ৰৰ তলৰ অংশ হ্ৰাস কৰিব পাৰে, গ্লুক'জৰ 'অদৃশ্য' হাৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু গ্লুক'জ প্ৰয়োগৰ প্ৰতিক্ৰিয়াত প্লাজমা ইনচুলিন গতিবিদ্যা স্বাভাৱিক কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে প্ৰাইমেটৰ বয়সৰ লগত জড়িত অন্তঃস্ৰাৱী বিসংগতিৰ বাবে এপিটালন এক আশাব্যঞ্জক কাৰক [7] ।.
স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ৰোগৰ চিকিৎসাত এপিটালনৰ সম্ভাৱ্য প্ৰয়োগ
এলঝেইমাৰ ৰোগঃ এলঝেইমাৰ ৰোগ হৈছে এক সাধাৰণ স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগ, মূলতঃ জ্ঞানমূলক কাৰ্য্যক্ষমতা হ্ৰাস আৰু স্মৃতিশক্তি হেৰুৱাই পেলোৱা। বৰ্তমানৰ গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে এলঝেইমাৰ ৰোগ স্নায়ুজনিত পাৰ্থক্যৰ বিকলতাৰ সৈতে জড়িত। এলঝেইমাৰ ৰোগীৰ মগজুত স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ সংখ্যা কমি যায়, আৰু ইহঁতৰ পাৰ্থক্য ক্ষমতাও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। এপিটালনে স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ প্ৰসাৰ আৰু পৃথকীকৰণক প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে, নিউৰনৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু এলঝেইমাৰ ৰোগীৰ জ্ঞানমূলক কাৰ্য্য উন্নত কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও এপিটালনে নিউৰ'ট্ৰান্সমিটাৰৰ মুক্তি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত এলঝেইমাৰ ৰোগীৰ স্মৃতিশক্তি আৰু শিক্ষণ ক্ষমতা বৃদ্ধি পায় [8] ।.
পাৰ্কিনছন ৰোগঃ পাৰ্কিনছন ৰোগ হৈছে মূলতঃ চলন-ফুৰণৰ বিকাৰৰ দ্বাৰা চিহ্নিত স্নায়ুৰ অৱক্ষয়ী ৰোগ। ইয়াৰ মূল ৰোগজনিত বৈশিষ্ট্য হ’ল ছাবষ্টেন্সিয়া নাইগ্ৰাত ড’পামিনাৰ্জিক নিউৰন হেৰুৱাই পেলোৱা। বৰ্তমানৰ চিকিৎসা পদ্ধতিসমূহে মূলতঃ ড’পামিনৰ পৰিপূৰক হিচাপে বা ড’পামিনৰ অৱক্ষয়ত বাধা দি লক্ষণসমূহৰ পৰা উপশম দিয়ে যদিও এই পদ্ধতিসমূহে ৰোগৰ অগ্ৰগতি বন্ধ কৰিব নোৱাৰে। স্নায়ু ষ্টেম চেল প্ৰতিস্থাপন এটা সম্ভাৱ্য চিকিৎসা পদ্ধতি, কিন্তু স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ উৎস আৰু পাৰ্থক্য ক্ষমতা এতিয়াও এটা সমস্যা। এপিটালনে স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ প্ৰসাৰ আৰু পৃথকীকৰণক প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে, ড'পামিনাৰ্জিক নিউৰনৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু পাৰ্কিনছন ৰোগ ৰোগীৰ মটৰ কাৰ্য্য উন্নত কৰিব পাৰে [8] ।.
ষ্ট্ৰোক আৰু মগজুৰ আঘাত: ষ্ট্ৰোক হৈছে এটা সাধাৰণ মস্তিষ্কৰ ৰক্তবাহী নলীৰ ৰোগ, আৰু ইয়াৰ মূল পৰিণতি হ’ল নিউৰনৰ মৃত্যু আৰু স্নায়ুজনিত বিসংগতি। মগজুৰ আঘাতৰ ফলত নিউৰন হেৰুৱাব পাৰে আৰু কাৰ্য্যক্ষমতা বিসংগতিও হ’ব পাৰে। ষ্ট্ৰোক আৰু মগজুৰ আঘাতৰ পিছত মেৰামতি আৰু পুনৰুত্পাদনত স্নায়ু ষ্টেম চেলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। এপিটালনে স্নায়ু ষ্টেম চেলৰ প্ৰসাৰ আৰু পৃথকীকৰণক প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে, নিউৰনৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে আৰু ষ্ট্ৰোক আৰু মগজুৰ আঘাতপ্ৰাপ্ত ৰোগীৰ স্নায়ুজনিত কাৰ্য্য উন্নত কৰিব পাৰে [8] ।.
সামৰণিত ক’ব পাৰি যে কৃত্ৰিম টেট্ৰাপেপটাইড হিচাপে এপিটেলনৰ মূল এন্টি-এজিং ব্যৱস্থাটো টেল’মিৰেজ ৰিভাৰ্ছ ট্ৰেন্সক্ৰিপ্টেজ চাবইউনিট (TERT) জিনৰ প্ৰকাশ সক্ৰিয় কৰা, টেল’মিৰৰ দৈৰ্ঘ্য বৃদ্ধি কৰা আৰু টেল’মিৰেজৰ কাৰ্য্যকলাপ বজাই ৰখাত নিহিত হৈ থাকে, যাৰ ফলত কোষীয় বয়স বৃদ্ধিৰ মূল প্ৰক্ৰিয়াত হস্তক্ষেপ কৰা হয়। ইয়াৰ তাৎপৰ্য্য নিহিত হৈ আছে টেল’মিৰ জীৱবিজ্ঞানৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা বয়স বৃদ্ধি বিৰোধী হস্তক্ষেপৰ প্ৰথম উপলব্ধি, কেৱল ফ্ৰী ৰেডিকেলক লক্ষ্য কৰি লোৱা পৰম্পৰাগত এন্টিঅক্সিডেন্টৰ সীমাবদ্ধতা ভংগ কৰা আৰু বয়সৰ লগত জড়িত ৰোগ যেনে এলঝেইমাৰ ৰোগ আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগত বিলম্ব কৰাৰ বাবে এক নতুন লক্ষ্য প্ৰদান কৰা। যদিও ইয়াৰ দীৰ্ঘম্যাদী সুৰক্ষা (বিশেষকৈ কেন্সাৰৰ আশংকা) এতিয়াও তৃতীয় পৰ্যায়ৰ ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলত পৰীক্ষা কৰাটো প্ৰয়োজন, প্ৰথম টেল’মেৰেজ এক্টিভেটৰ-টাইপ এন্টি-এজিং ঔষধৰ গৱেষণা আৰু বিকাশৰ আৰ্হি হিচাপে, ই লক্ষণ উন্নতিৰ পৰা আণৱিক ব্যৱস্থা নিয়ন্ত্ৰণলৈকে বয়স বৃদ্ধিৰ হস্তক্ষেপৰ ক্ষেত্ৰত এক বৈপ্লৱিক অগ্ৰগতি চিহ্নিত কৰে আৰু ই মানুহৰ স্বাস্থ্যসন্মত আয়ুস বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে।
লেখকৰ বিষয়ে
ওপৰত উল্লেখ কৰা সামগ্ৰীসমূহ সকলো গৱেষণা, সম্পাদনা আৰু সংকলন Cocer Peptides দ্বাৰা কৰা হৈছে।
বৈজ্ঞানিক জাৰ্নেলৰ লেখক ভ্লাদিমিৰ খাভিনছন ৰাছিয়াৰ এজন বিশিষ্ট বায়’জেৰ’ণ্ট’লজিষ্ট আৰু পেপটাইড বায়’ৰেগুলেটৰ গৱেষক। চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গ ইনষ্টিটিউট অৱ বায়’ৰেগুলেচন এণ্ড জেৰ’ণ্ট’লজীৰ সঞ্চালক আৰু ৰাছিয়ান একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ সদস্য। খাভিনছনে বয়স বৃদ্ধিৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছে আৰু 'মলিকুলাৰ বায়'লজি অৱ এজিং' আৰু 'জাৰ্নেল অৱ এণ্টি-এজিং মেডিচিন' আদি সুনামধন্য আলোচনীত বহুতো প্ৰকাশন লিখিছে। তেওঁৰ কামে মূলতঃ বয়সৰ লগত জড়িত ৰোগসমূহৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ আৰু স্বাস্থ্যসম্পৰ্ক উন্নত কৰিবলৈ পেপটাইড বায়’ৰেগুলেটৰৰ বিকাশ আৰু প্ৰয়োগৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। খাভিনছনৰ গৱেষণাই জেৰ’ণ্ট’লজীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱশালী হৈ পৰিছে, সুস্থ বয়স বৃদ্ধিৰ বাবে নতুন অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু চিকিৎসা পদ্ধতি আগবঢ়াইছে। ভ্লাদিমিৰ খাভিনছনক উদ্ধৃতিৰ উল্লেখত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে [5] ।
