1 κιτ (10 φιαλίδια)
| Διαθεσιμότητα: | |
|---|---|
| Ποσότητα: | |
▎ Τι είναι η τεριπαρατίδη;
Η τεριπαρατίδη είναι ένα ανασυνδυασμένο ανάλογο της ανθρώπινης παραθυρεοειδούς ορμόνης (PTH) που αποτελείται από τα πρώτα 34 αμινοξέα της ανθρώπινης παραθυρεοειδούς ορμόνης. Ρυθμίζει τον διαβήτη των οστών μιμούμενος τις φυσιολογικές δράσεις της ενδογενούς παραθυρεοειδούς ορμόνης. Η τεριπαρατίδη είναι το πρώτο συνθετικό αναβολικό φάρμακο που εγκρίθηκε για σοβαρή οστεοπόρωση. Η δομή του παρουσιάζει υψηλή ομολογία με την ενδογενή PTH, επιτρέποντας την ενεργοποίηση του υποδοχέα PTH για τη ρύθμιση της μεταβολικής δραστηριότητας των οστεοκλαστών.
▎ τεριπαρατίδης Δομή
Πηγή: PubChem |
Ακολουθία: SVSEIQLMHNLGKHLNSMERVEWLRKKLQDVHNF Μοριακός Τύπος: C 181H 291N 55O 51S2 Μοριακό Βάρος: 4118 g/mol Αριθμός CAS: 52232-67-4 PubChem CID: 16133850 Συνώνυμα: Teriparatida; Teriparatidum; 1-34-Ανθρώπινη PTH |
▎ Τεριπαρατίδης Έρευνα
Ποιος είναι ο ορισμός της τεριπαρατίδης;
Η τεριπαρατίδη είναι ένα ανασυνδυασμένο ανάλογο της ανθρώπινης παραθυρεοειδούς ορμόνης (PTH) που αποτελείται από τα πρώτα 34 αμινοξέα της ανθρώπινης παραθυρεοειδούς ορμόνης. Ρυθμίζει τον μεταβολισμό των οστών μιμούμενος τις φυσιολογικές δράσεις της ενδογενούς παραθυρεοειδούς ορμόνης. Η τεριπαρατίδη είναι το πρώτο συνθετικό αναβολικό φάρμακο που εγκρίθηκε για σοβαρή οστεοπόρωση. Η δομή του παρουσιάζει υψηλή ομολογία με την ενδογενή PTH, επιτρέποντας την ενεργοποίηση του υποδοχέα PTH για τη ρύθμιση της μεταβολικής δραστηριότητας των οστεοκλαστών.
Ποιος είναι ο μηχανισμός δράσης της τεριπαρατίδης;
Επιδράσεις στους οστεοβλάστες:
Προωθεί τον πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών: Η τεριπαρατίδη διεγείρει τον πολλαπλασιασμό των πρόδρομων κυττάρων των οστεοβλαστών, αυξάνοντας τον αριθμό των οστεοβλαστών. Σε μελέτες σε ζώα, η διαλείπουσα χορήγηση τεριπαρατίδης επιτάχυνε σημαντικά τον πολλαπλασιασμό μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων ικανών να διαφοροποιηθούν σε οστεοβλάστες στο μυελό των οστών. Αυτό επέτρεψε σε περισσότερα κύτταρα να διαφοροποιηθούν σε ώριμους οστεοβλάστες, παρέχοντας άφθονη κυτταρική παροχή για τον σχηματισμό οστών. Πειράματα in vitro κυτταροκαλλιέργειας έδειξαν ότι ο ρυθμός διαίρεσης των πρόδρομων κυττάρων οστεοβλαστών στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με τεριπαρατίδη ήταν σημαντικά υψηλότερος από ό,τι στην ομάδα ελέγχου, υποδεικνύοντας ότι η τεριπαρατίδη προάγει άμεσα τον πολλαπλασιασμό των πρόδρομων κυττάρων οστεοβλαστών [1,2].
Ενισχυμένη δραστηριότητα οστεοβλαστών: Η τεριπαρατίδη όχι μόνο αυξάνει τον αριθμό των οστεοβλαστών αλλά επίσης αυξάνει τη δραστηριότητά τους. Ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση των γονιδίων που σχετίζονται με τη σύνθεση της μήτρας των οστών στους οστεοβλάστες, όπως αυτά που κωδικοποιούν το κολλαγόνο τύπου Ι και την οστεοκαλσίνη, τα οποία παρουσιάζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα έκφρασης. Το κολλαγόνο τύπου Ι, το κύριο οργανικό συστατικό της μήτρας των οστών, συμβάλλει στο σχηματισμό ενός πιο εύρωστου πλαισίου μήτρας μέσω της αυξημένης σύνθεσης. Η οστεοκαλσίνη παίζει κρίσιμο ρόλο στην ανοργανοποίηση των οστών προάγοντας την εναπόθεση ιόντων ασβεστίου μέσα στη μήτρα, ενισχύοντας έτσι την ανοργανοποίηση των οστών. Μέσω αυτών των μηχανισμών, οι οστεοβλάστες συνθέτουν και εκκρίνουν οστική μήτρα πιο αποτελεσματικά, διευκολύνοντας το σχηματισμό νέου οστού [2,3].
Αναστολή απόπτωσης οστεοκυττάρων: Υπό φυσιολογικές φυσιολογικές συνθήκες, τα οστεοκύτταρα υφίστανται απόπτωση μετά την ολοκλήρωση συγκεκριμένων εργασιών σχηματισμού οστού. Η τεριπαρατίδη καταστέλλει αυτή την αποπτωτική διαδικασία, παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής των οστεοκυττάρων. Η τεριπαρατίδη ενεργοποιεί σχετικές οδούς κυτταρικής σηματοδότησης, όπως η οδός PI3K/Akt. Κατά την ενεργοποίηση, αυτή η οδός καταστέλλει την έκφραση των πρωτεϊνών που σχετίζονται με την απόπτωση, επιτρέποντας στους οστεοβλάστες να διατηρήσουν τις λειτουργίες σχηματισμού οστών και να διατηρήσουν τη συνέχεια και τη σταθερότητα του σχηματισμού οστού [1,3].
Επιδράσεις στους οστεοκλάστες: Οι επιδράσεις της τεριπαρατίδης στους οστεοκλάστες είναι πολύπλοκες. Κατά τη διαλείπουσα δόση, επηρεάζει τους οστεοκλάστες μέσω έμμεσων μηχανισμών. Προάγει την έκκριση οστεοβλαστών της οστεοπρωτεγερίνης (OPG), μιας κυτοκίνης που συνδέεται ανταγωνιστικά με τον ενεργοποιητή υποδοχέα του συνδέτη πυρηνικού παράγοντα κΒ (RANKL). Το RANKL είναι ένας βασικός ρυθμιστής της διαφοροποίησης και ενεργοποίησης των οστεοκλαστών. Όταν το OPG δεσμεύεται στο RANKL, το RANKL δεν μπορεί να συνδεθεί με τον υποδοχέα RANK στην επιφάνεια των πρόδρομων κυττάρων οστεοκλαστών, αναστέλλοντας έτσι τη διαφοροποίηση και ωρίμανση των οστεοκλαστών και μειώνοντας την οστική απορρόφηση. Σε ασθενείς με οστεοπόρωση, όπου η οστική απορρόφηση υπερβαίνει το σχηματισμό που οδηγεί σε απώλεια οστού, η τεριπαρατίδη μειώνει τη δραστηριότητα των οστεοκλαστών μέσω αυτού του μηχανισμού. Αυτό αποκαθιστά την ισορροπία μεταξύ της απορρόφησης και του σχηματισμού, προάγοντας το κέρδος των οστών [2,3].

Εικόνα 1 Τοποθεσίες δράσης για θεραπείες οστεοπόρωσης πρώτης γραμμής. Η τεριπαρατίδη, ένα ανασυνδυασμένο τμήμα της παραθυρεοειδούς ορμόνης, διεγείρει τον σχηματισμό οστών αυξάνοντας τη δραστηριότητα των οστεοβλαστών και, σε μικρότερο βαθμό, αναστέλλοντας τη στρατολόγηση οστεοκλαστών [4].
Διαμόρφωση των οδών σηματοδότησης που σχετίζονται με τον διαβήτη των οστών:
Οδός σηματοδότησης Wnt/β-κατενίνης: Η οδός σηματοδότησης Wnt/β-κατενίνης διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη των οστών και στη διατήρηση της ομοιόστασης των οστών. Η τεριπαρατίδη ενεργοποιεί αυτή την οδό, προάγοντας την ενδοκυτταρική συσσώρευση και την πυρηνική μετατόπιση της β-κατενίνης. Η πυρηνική β-κατενίνη δεσμεύεται σε σχετικούς μεταγραφικούς παράγοντες, ξεκινώντας τη μεταγραφή γονιδίων που σχετίζονται με τον σχηματισμό οστών και ενισχύοντας την έκφραση του ειδικού για οστεοβλάστες μεταγραφικού παράγοντα Runx2. Το Runx2 ρυθμίζει περαιτέρω τη διαφοροποίηση και τη λειτουργία των οστεοβλαστών, προάγοντας έτσι τον σχηματισμό οστού. Η ενεργοποίηση αυτής της οδού αναστέλλει επίσης τη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών προς τα λιποκύτταρα, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη διαφοροποίηση των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων του μυελού των οστών προς τη γενεαλογία των οστεοβλαστών, αυξάνοντας έτσι την οστική μάζα [1,3].
Οδός σηματοδότησης του υποδοχέα PTH/PTHrP: Η τεριπαρατίδη, ένα ανάλογο της παραθυρεοειδούς ορμόνης (PTH), ασκεί κυρίως τα αποτελέσματά της δεσμεύοντας τον υποδοχέα PTH/PTHrP. Κατά τη δέσμευση, η τεριπαρατίδη ενεργοποιεί τις κατάντη οδούς σηματοδότησης όπως η οδός cAMP/PKA και η οδός PLC/PKC. Η ενεργοποίηση αυτών των οδών ρυθμίζει τη λειτουργία των οστεοβλαστών και των οστεοκλαστών, προάγοντας τον σχηματισμό οστού. Η οδός cAMP/PKA ενισχύει την έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με οστεοβλάστες ρυθμίζοντας τη δραστηριότητα του μεταγραφικού παράγοντα, ενώ η οδός PLC/PKC επηρεάζει την κυτταροσκελετική αναδιοργάνωση και την κινητικότητα των κυττάρων, επηρεάζοντας τη μετανάστευση και τη λειτουργία των οστεοβλαστών [2,5].
Ποιες είναι οι εφαρμογές της Τεριπαρατίδης;
Θεραπεία Οστεοπόρωσης
Μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση: Η τεριπαρατίδη είναι ο πρώτος συνθετικός αναβολικός παράγοντας που έχει εγκριθεί για τη θεραπεία μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με σοβαρή οστεοπόρωση. Διεγείροντας τον σχηματισμό οστών, αυξάνει την οστική μάζα, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο κατάγματος. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η καθημερινή χρήση τεριπαρατίδης αυξάνει την οστική πυκνότητα, μειώνοντας τον κίνδυνο σπονδυλικών καταγμάτων κατά 65% και μη σπονδυλικών καταγμάτων ευθραυστότητας κατά 53% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μια μετα-ανάλυση μεμονωμένων δεδομένων σε επίπεδο ασθενή έδειξε μείωση κατά 56% στον κίνδυνο κατάγματος ισχίου σε σύγκριση με τους ελέγχους. Επιπλέον, σε σύγκριση με τη ρισεδρονάτη, η τεριπαρατίδη μείωσε τον κίνδυνο νέων σπονδυλικών και κλινικών καταγμάτων κατά 56% και 52%, αντίστοιχα, σε γυναίκες με σοβαρή οστεοπόρωση [3,6,7].
Ανδρική οστεοπόρωση: Είναι επίσης εγκεκριμένο για τη θεραπεία της ανδρικής οστεοπόρωσης. Quattrocchi Ε et al. έδειξε ότι στους άνδρες ασθενείς με οστεοπόρωση, η τεριπαρατίδη (ενέσεις 20μg και 40μg ημερησίως) προκάλεσε στατιστικά σημαντικές αυξήσεις στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης: 5,9% στην ομάδα των 20μg και 9,0% στην ομάδα των 40μg (και οι δύο P < 0,001). Στον αυχένα του μηριαίου, η οστική πυκνότητα αυξήθηκε κατά 1,5% στην ομάδα των 20 μg (P = 0,021) και κατά 0,9% στην ομάδα των 40 μg (P < 0,001) [7].
Οστεοπόρωση σχετιζόμενη με γλυκοκορτικοειδή: Η τεριπαρατίδη χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης που προκαλείται από γλυκοκορτικοειδή σε άνδρες και γυναίκες ασθενείς με κατάγματα, βοηθώντας αυτούς τους ασθενείς να αυξήσουν την οστική μάζα και να μειώσουν την οστική απώλεια και τον κίνδυνο κατάγματος που σχετίζεται με τη χρήση γλυκοκορτικοειδών [8].
Υποστήριξη επούλωσης κατάγματος: Για τους ασθενείς με κατάγματα, η παροδική αύξηση του σχηματισμού οστού στο σημείο του κατάγματος είναι κρίσιμη για την αποκατάσταση, έναν ρόλο που μπορεί να εκπληρώσει η τεριπαρατίδη. Έχει μελετηθεί τόσο σε ζωικά μοντέλα όσο και σε ασθενείς ως πιθανός παράγοντας για την ενίσχυση της επούλωσης των καταγμάτων. Ενώ απαιτείται περαιτέρω έρευνα, οι υπάρχουσες εξερευνήσεις αποδεικνύουν τις δυνατότητές του στην προώθηση της επούλωσης των καταγμάτων [3].
Αναγέννηση κυψελιδικών οστών: Σχετικές μελέτες δείχνουν ότι η τεριπαρατίδη μπορεί να είναι εφαρμόσιμη για την αναγέννηση του φατνιακού οστού σε καταστάσεις όπως η νέκρωση της γνάθου, η χρόνια περιοδοντίτιδα, η οστεοενσωμάτωση οδοντικών εμφυτευμάτων και η ορθοδοντική κίνηση των δοντιών, όπου ενισχύει τον σχηματισμό κυψελιδικών οστών. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους για να επικυρωθεί η εφαρμογή και οι δυσμενείς επιπτώσεις του σε διάφορες ασθένειες των στοματικών οστών [9].
Οστεοπόρωση σχετιζόμενη με την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία: Σε ασθενείς με οστεοπόρωση σχετιζόμενη με εγκυμοσύνη και γαλουχία (PLO), η θεραπεία με τεριπαρατίδη (20μg/ημέρα) σε συνδυασμό με ασβέστιο και βιταμίνη D οδήγησε σε σημαντικά μεγαλύτερες αυξήσεις στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης στους 12 και 24 μήνες και τη βιταμίνη D μόνο. Στους 12 μήνες, η μέση αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ήταν 20,9 ± 11,9% στην ομάδα τεριπαρατίδης έναντι 6,2 ± 4,8% στην ομάδα ελέγχου (P < 0,001). Στους 24 μήνες, η μέση αύξηση στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ήταν 32,9 ± 13,4% σε 7 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τεριπαρατίδη και 12,2 ± 4,2% σε 6 ασθενείς ελέγχου (P = 0,001). Δεν παρουσιάστηκαν νέα κλινικά κατάγματα κατά τη διάρκεια της θεραπείας [10].
Ειδικές Εφαρμογές: Η τεριπαρατίδη έχει αναφερθεί σε μελέτες περιπτώσεων για συγκεκριμένες διαταραχές των οστών, όπως η οστεοδυστροφία που σχετίζεται με τον υποπαραθυρεοειδισμό (ABD) με υπερασβεστιαιμία. Μια 51χρονη εξαρτημένη από αιμοκάθαρση γυναίκα εμφάνισε υπερασβεστιαιμία μετά την παραθυρεοειδεκτομή, η οποία επιβεβαιώθηκε με βιοψία οστού ως ABD. Μετά από 12 μήνες θεραπείας με τεριπαρατίδη, τα επίπεδα ασβεστίου στον ορό ομαλοποιήθηκαν, αντιπροσωπεύοντας την πρώτη τεκμηριωμένη περίπτωση υπερασβεστιαιμίας που σχετίζεται με την τεριπαρατίδη που επιλύει την ABD [11].
Σύναψη
Η τεριπαρατίδη είναι αποτελεσματική για σοβαρή οστεοπόρωση με υψηλό κίνδυνο κατάγματος. Ενδείκνυται για ασθενείς με ιστορικό πολλαπλών οστεοπορωτικών καταγμάτων, εξαιρετικά χαμηλή οστική πυκνότητα και περιορισμένη ανταπόκριση σε συμβατικές θεραπείες οστεοπόρωσης.
Σχετικά με τον συγγραφέα
Όλα τα προαναφερθέντα υλικά έχουν ερευνηθεί, επιμεληθεί και συγκεντρωθεί από την Cocer Peptides.
Συγγραφέας Επιστημονικού Περιοδικού
Η Susan V. Bukata είναι ερευνήτρια στην Ιατρική και Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ, με ειδίκευση στην ορθοπεδική και στις μυοσκελετικές παθήσεις. Έχει συγγράψει πολυάριθμες δημοσιεύσεις που επικεντρώνονται στη βιολογία των οστών, την επούλωση καταγμάτων και τις κλινικές εφαρμογές αναβολικών παραγόντων όπως η τεριπαρατίδη στην ορθοπεδική πρακτική. Η δουλειά της έχει συμβάλει στην κατανόηση των θεραπευτικών στρατηγικών για την ενίσχυση της αποκατάστασης και της αναγέννησης των οστών. Η Susan V. Bukata παρατίθεται στην αναφορά της παραπομπής [1].
▎ Σχετικές αναφορές
[1] Bukata SV, Puzas JE. Ορθοπεδικές χρήσεις τεριπαρατίδης. Τρέχουσες εκθέσεις οστεοπόρωσης 2010; 8(1): 28-33.DOI: 10.1007/s11914-010-0006-3.
[2] Hasegawa T, Miyamoto Y, Yamamoto T, Amizuka N. [Αναβολική δράση της τεριπαρατίδης σε ασθενείς με οστεοπόρωση]. Nihon Yakurigaku Zasshi 2019; 153(1): 16-21.DOI: 10.1254/fpj.153.16.
[3] Marin F, Ma YL. Οστεοπορωτικό κάταγμα και συστηματικές σκελετικές διαταραχές: Μηχανισμός, αξιολόγηση και θεραπεία. Στο: Takahashi HE, Burr DB, Yamamoto N, eds. Τεριπαρατίδη. Σιγκαπούρη: Springer Singapore; 2022: 339-359.DOI: 10.1007/978-981-16-5613-2_22.
[4] Hanley D, Adachi J, Bell A, Brown V. Denosumab: Μηχανισμός δράσης και κλινικά αποτελέσματα. International Journal of Clinical Practice 2012; 66.DOI: 10.1111/ijcp.12022.
[5] Kim S. Μηχανισμός και αποτελεσματικότητα της παραθυρεοειδούς ορμόνης στην οστεοπόρωση. Journal of the Korean Medical Association 2022; 65: 361-365.DOI: 10.5124/jkma.2022.65.6.361.
[6] Stroup JS, Kane MP, Abu-Baker A. Teriparatide στη θεραπεία της οστεοπόρωσης. American Journal of Health-System Pharmacy : Ajhp : Επίσημη Εφημερίδα της American Society of Health-System Pharmacists 2008; 65 6: 532-539. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:207290777.
[7] Quattrocchi E, Kourlas H. Teriparatide: μια κριτική. Clinical Therapeutics 2004; 26 6: 841-854. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:20011673.
[8] Minisola S, Cipriani C, Grotta GD, et al. Ενημέρωση για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της τεριπαρατίδης στη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Therapeutic Advances in Musculoskeletal Disease 2019; DOI: 10.1177/1759720X19877994.
[9] Agnihotri R, Gaur S. Applications of Teriparatide for Alveolar Bone Regeneration: A Systematic Review. Journal of International Society of Preventive and Community Dentistry 2021; 11(6): 639-643.DOI: 10.4103/jispcd.JISPCD_169_21.
[10] Λαμπροπούλου-Αδαμίδου Κ, Τρόβας Γ, Τριανταφυλλόπουλος Ι.Κ., κ.ά. Θεραπεία με τεριπαρατίδη σε ασθενείς με οστεοπόρωση σχετιζόμενη με την εγκυμοσύνη και τη γαλουχία. Calcified Tissue International 2021; 109(5): 554-562.DOI: 10.1007/s00223-021-00871-y.
[11] Peugh J, Khalil A, Chan MR, Hansen KE. Θεραπεία με τεριπαρατίδη για υπερασβεστιαιμία που σχετίζεται με αδυναμική νόσο των οστών. Jbmr Plus 2019; 3(7): e10176.DOI: 10.1002/jbm4.10176.
ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΔΙΑΔΟΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ.
Τα προϊόντα που παρέχονται σε αυτόν τον ιστότοπο προορίζονται αποκλειστικά για έρευνα in vitro. Έρευνα in vitro (λατινικά: *in glass*, που σημαίνει σε γυάλινα σκεύη) διεξάγεται έξω από το ανθρώπινο σώμα. Αυτά τα προϊόντα δεν είναι φαρμακευτικά προϊόντα, δεν έχουν εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την πρόληψη, τη θεραπεία ή τη θεραπεία οποιασδήποτε ιατρικής πάθησης, ασθένειας ή πάθησης. Απαγορεύεται αυστηρά από το νόμο η εισαγωγή αυτών των προϊόντων στο σώμα του ανθρώπου ή του ζώου σε οποιαδήποτε μορφή.