|
1kits (10 flesjes)
| Hoeveelheid: | |
|---|---|
▎ PE 22-28 Structuur
Bron: PubChem |
Volgorde: GVSWGLR Molecuulformule: C 35H 55N 11O9 Moleculair gewicht: 773,9 g/mol CAS-nummer: 1801959-12-5 PubChem CID: 165437303 Synoniemen: PE 22-28 (acetaat) |
▎ PE 22-28 Onderzoek
Wat is de onderzoeksachtergrond van PE 22-28?
Onderzoek naar PE 22-28 is ontstaan uit de verkenning van therapeutische doelen voor depressie. In 2006 werd het TREK-1-eiwit geïdentificeerd als een potentieel doelwit voor de behandeling van depressie. Studies hebben aangetoond dat het verwijderen van het TREK-1-gen bij muizen de efficiëntie van de neurotransmissie van serotonine verhoogde, waardoor ze resistent werden tegen depressie, en de corticosteronspiegels onder stress aanzienlijk verlaagden, wat aangeeft dat het remmen van dit kanaal zou kunnen worden gebruikt voor de behandeling van depressie. Uit vervolgonderzoek bleek dat het Sortilin-eiwit de activiteit van het TREK-1-kanaal reguleert, en dat Sortilin en TREK-1 in hoge mate tot expressie komen in hersengebieden die geassocieerd zijn met depressie, wat richting geeft aan de ontwikkeling van antidepressiva.
Tegen deze achtergrond ontwierpen onderzoekers in 2010 het peptide Spadin (PE 12-28) om de regulatie van het TREK-1-kanaal en het antidepressivumpotentieel ervan te testen. Door diepgaande studies naar korte analogen van Spadin werd in 2017 het 7-aminozuurpeptide PE 22-28 (Mini-Spadin) met succes gesynthetiseerd. Het onderzoeks- en ontwikkelingstraject ervan vertegenwoordigt een voortdurende zoektocht naar effectieve remmers van het TREK-1-kanaal voor de behandeling van depressie.
Wat is het werkingsmechanisme van PE 22-28?
Effecten op het TREK-1-kanaal
Hoge specificiteit en affiniteit: In vitro-onderzoeken met behulp van patch-clamp-technieken op hTREK-1/HEK-cellen hebben aangetoond dat PE 22-28 een betere specificiteit en affiniteit voor het TREK-1-kanaal vertoont vergeleken met Spadin. Concreet heeft PE 22-28 een IC₅₀ (half-maximale remmende concentratie) van 0,12 nM, terwijl Spadin een IC₅₀ heeft van 40-60 nM. Dit geeft aan dat PE 22-28 effectiever kan binden aan het TREK-1-kanaal, waardoor de functie ervan wordt gereguleerd [1].
Regulatie van kanaalactiviteit: Onder dezelfde experimentele omstandigheden hebben onderzoeken aangetoond dat verschillende modificaties aan het N- of C-uiteinde van PE 22-28 de TREK-1-kanaalactiviteit kunnen behouden of elimineren zonder de affiniteit ervan voor het TREK-1-kanaal te beïnvloeden. Dit suggereert dat TREK-1-kanaalactiviteit nauwkeurig kan worden gereguleerd door de uiteinden van PE 22-28 te modificeren, wat richting geeft voor het verder optimaliseren van de therapeutische effecten ervan. Specifieke aanpassingen kunnen bijvoorbeeld het remmende effect op het kanaal versterken, waardoor gerelateerde neurale signaalroutes effectiever worden gereguleerd [1]..
Effecten in in vivo antidepressieve gedragsmodellen
Geforceerde zwemtest: In de gedwongen zwemtest, een depressiegedragsmodel, vertoonden muizen behandeld met PE 22-28 en zijn derivaten een significante vermindering van de immobiliteitstijd. De immobiliteitstijd is een belangrijke indicator voor depressie-achtig gedrag bij muizen; Een verminderde immobiliteitstijd duidt op verlichting van depressie-achtig gedrag, wat suggereert dat PE 22-28 en zijn derivaten depressie-gerelateerd gedrag in vivo kunnen verbeteren en antidepressieve activiteit bezitten [1].
Nieuwigheid-onderdrukte voedingstest: In de nieuwigheid-onderdrukte voedingstest na 4 dagen subchronische behandeling verminderde PE 22-28 de latentie van muizen om voedselpellets te consumeren aanzienlijk. De nieuwheidsonderdrukte voedingstest weerspiegelt angst- en depressietoestanden bij muizen; een verkorte latentie duidt op verlichting van angst en depressie, wat het antidepressieve effect van PE 22-28 in vivo verder bevestigt [1].
Figuur 1 Spadin-analoge specificiteit. (A – D) PE 22-28 werd gebruikt als het representatieve peptide voor het testen van de specificiteit van spadin-analogen versus andere K2P-kanalen, TREK-2 (A), TRAAK (B), TRESK (C) en TASK-1 (D).
Bron: PubMed [1]
Effecten op neurogenese en synaptogenese
Inductie van neurogenese: Na slechts 4 dagen behandeling kunnen PE 22-28 en zijn analogen neurogenese induceren, waarbij G/A-PE 22-28 een bijzonder significant effect vertoont. Neurogenese is cruciaal voor het behoud van de normale werking van het zenuwstelsel en het omgaan met psychische stoornissen, en depressiepatiënten vertonen vaak een verminderde neurogenese. PE 22-28 kan neurogenese bevorderen, beschadigde neurale functies helpen herstellen en depressieve symptomen verbeteren [1].
Verbetering van synaptogenese: In corticale neuronen van muizen versterken PE 22-28 en zijn derivaten de synaptogenese, zoals gemeten aan de hand van verhoogde expressieniveaus van PSD-95 (postsynaptisch dichtheidseiwit 95). Een verhoogde PSD-95-expressie duidt op een verbeterde synaptische hoeveelheid of functie. Het verbeteren van de synaptogenese kan de informatieoverdracht tussen neuronen verbeteren en de functie van het neurale circuit optimaliseren, wat van groot belang is voor het verlichten van depressieve symptomen [1]..
Superieure werkingsduur: Vergeleken met Spadin is de werkingsduur van PE 22-28 en zijn analogen aanzienlijk verbeterd, van 7 uur voor Spadin tot 23 uur. Door de langere werkingsduur kan PE 22-28 het TREK-1-kanaal stabieler reguleren en neurogenese en synaptogenese in vivo bevorderen, waardoor de antidepressieve effecten effectiever worden gehandhaafd, de doseringsfrequentie wordt verlaagd en de therapietrouw van de patiënt wordt verbeterd [1]..
Wat zijn de toepassingen van PE 22-28?
Antidepressieve effecten: Depressie is een psychische stoornis die wereldwijd talloze mensen treft, en bestaande antidepressiva hebben last van een vertraagd begin en ernstige bijwerkingen. PE 22-28 en zijn derivaten hebben een aanzienlijk potentieel bij de behandeling van depressie. Studies hebben aangetoond dat in modellen voor depressiegedrag, zoals de gedwongen zwemtest, muizen die werden behandeld met Spadin-analogen (waaronder PE 22-28) een aanzienlijk kortere immobiliteitstijd vertoonden, wat wijst op verbeterd depressiegerelateerd gedrag. In de nieuwheidsonderdrukte voedingstest verminderde PE 22-28, na 4 dagen subchronische behandeling, aanzienlijk de latentie om voedselpellets te consumeren, wat de verlichting van depressieve symptomen verder bevestigde. Na slechts vier dagen behandeling kunnen PE 22-28 en zijn analogen neurogenese induceren, waarbij G/A-PE 22-28 een prominent effect vertoont. In corticale neuronen van muizen versterken ze ook de synaptogenese, zoals gemeten aan de hand van verhoogde PSD-95-expressie. Vergeleken met het eerdere endogene peptide Spadin met antidepressieve activiteit vertoont PE 22-28 een betere specificiteit en affiniteit voor het TREK-1-kanaal (IC₅₀ van 0,12 nM versus 40-60 nM voor Spadin) en een aanzienlijk langere werkingsduur van 7 tot 23 uur, waardoor PE 22-28 veelbelovender wordt bij de behandeling van depressie [1].
Potentiële uitbreiding van de behandeling van ziekten van het zenuwstelsel: Gezien de positieve effecten van PE 22-28 op neurogenese en synaptogenese, kan het potentiële toepassingen hebben bij de behandeling van andere ziekten van het zenuwstelsel. De pathogenese van neurodegeneratieve ziekten zoals de ziekte van Alzheimer en de ziekte van Parkinson hangt nauw samen met afwijkingen in de neurogenese en synaptische functie. PE 22-28 kan nieuwe ideeën en methoden opleveren voor de behandeling van deze ziekten door neurogenese en synaptische plasticiteit te reguleren.
Potentieel voor combinatie met andere behandelingen: Bij de behandeling van depressie voldoet therapie met één geneesmiddel mogelijk niet aan de behoeften van alle patiënten. PE 22-28 kan worden overwogen voor combinatie met bestaande antidepressiva, waarbij gebruik wordt gemaakt van het snelle begin en de positieve effecten op de neurale plasticiteit om het vertraagde begin van traditionele antidepressiva te compenseren en mogelijk de traditionele medicijndoseringen te verminderen, waardoor de bijwerkingen worden verminderd. Bovendien kan het worden gecombineerd met psychotherapie, zoals cognitieve gedragstherapie, om de symptomen van de patiënt te verbeteren vanuit zowel farmacologisch als psychologisch interventieperspectief, waardoor de effectiviteit van de behandeling wordt vergroot.
Conclusie
Samenvattend heeft PE 22-28 een aanzienlijk toepassingspotentieel op medisch gebied, momenteel voornamelijk als een potentieel kandidaatmolecuul voor de behandeling van depressie. Het kan depressie-achtig gedrag verbeteren, neurogenese induceren en biedt snellere en langduriger effecten in vergelijking met traditionele antidepressiva.
Over de auteur
De bovengenoemde materialen zijn allemaal onderzocht, geredigeerd en samengesteld door Cocer Peptides.
Auteur van wetenschappelijk tijdschrift
Djillani, Alaeddine is een vooraanstaand wetenschapper op het gebied van de levenswetenschappen en de medische wereld. Zijn onderzoek werkt samen met gerenommeerde instellingen zoals de Universiteit van Washington, Université Cote d'Azur en Université Paris Saclay en omvat een breed scala aan disciplines, waaronder farmacologie en farmacie, celbiologie, neurowetenschappen en neurologie, biochemie en moleculaire biologie en fysiologie. Deze gebieden zijn cruciaal voor het begrijpen van fundamentele levensprocessen, ziektemechanismen en de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen. Zijn werk heeft aanzienlijke resultaten opgeleverd in de basiswetenschappen en biedt essentiële theoretische en praktische richtlijnen voor medische toepassingen en de klinische praktijk. Dit onderstreept zijn uitzonderlijke bekwaamheid en brede invloed in interdisciplinair onderzoek. Djillani, Alaeddine wordt vermeld in de referentie van citaat [1].
