Mazdutyd 10 mg

▎ Struktura Mazdutide

▎ Selanka Badania

Tło molekularne

Mazdutide (IBI362; LY3305677) to syntetyczny, długo działający acylowany jednołańcuchowy peptydowy analog oksyntomoduliny, który badano jako podwójnego agonistę receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1R) i receptora glukagonu (GCGR). PubChem umieszcza Mazdutide pod numerem CID 167312357, o wzorze cząsteczkowym C207H317N45O65 i masie cząsteczkowej około 4476 g/mol.[7]

Postęp badań

Qi Wu i współpracownicy porównali Mazdutide z semaglutydem u otyłych myszy indukowanych dietą w ciągu 8-tygodniowego okresu eksperymentalnego, zachowując porównywalną kontrolę glikemii. Mazdutyd podawano w dawce 30 nmol/kg raz w tygodniu, a semaglutyd w dawce 30 nmol/kg co drugi dzień. Badacze mierzyli masę ciała, parametry związane z lipidami w surowicy i wątrobie, histologię wątroby i odpowiedzi transkryptomiczne wątroby. Zgłosili większą redukcję masy ciała w grupie otrzymującej Mazdutide, wraz z niższymi wynikami pomiarów trójglicerydów, cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL w surowicy oraz różnicami w punktach końcowych związanych z lipidami w wątrobie. Sekwencjonowanie RNA i analiza szlaków zidentyfikowały zmiany w szlakach fosforylacji oksydacyjnej i degradacji kwasów tłuszczowych, w tym wyższą ekspresję Ehhadh, Cyp4a14, Hadha, Fgf21 i Gdf15. Autorzy zaproponowali ATF3 jako potencjalnego regulatora transkrypcji powiązanego z tymi odkryciami. Praca ta została opublikowana jako streszczenie konferencji i dlatego dostarcza bardziej ograniczonych szczegółów metodologicznych niż pełnometrażowy, recenzowany raport.[1]

Hui Wang i Ling Li badali Mazdutide na myszach C57BL/6J utrzymywanych przez 32 tygodnie na diecie AMLN, aby ustalić model ze stłuszczeniowym zapaleniem wątroby i cechami związanymi ze zwłóknieniem. Następnie myszy otrzymywały nośnik, agonistę GLP-1R, agonistę GCGR lub Mazdutide co 2 dni przez 6 tygodni. Autorzy ocenili masę ciała i wątroby, tolerancję insuliny i glukozy, markery stanu zapalnego, histologię wątroby, pomiary związane ze zwłóknieniem, strukturę jelit i skład mikrobiomu kałowego. Odnotowali różnice w stężeniu trójglicerydów w wątrobie, cytokin zapalnych, stłuszczeniu, pomiarach związanych z zwłóknieniem i liczebności wybranych taksonów mikroflory jelitowej w grupie otrzymującej Mazdutide w porównaniu z modelowymi grupami kontrolnymi i grupami agonistów pojedynczego receptora. Wyniki te zostały zaprezentowane jako streszczenie konferencji i pozostają specyficzne dla opisanego modelu myszy i warunków badania.[2]

Yanshuang Ren i współpracownicy badali Mazdutide na szczurzym modelu z hiperurykemią, ustalonym przy zastosowaniu diety wysokotłuszczowej, a następnie ekspozycji na adeninę i oksanian potasu. Po okresie interwencji badacze wykorzystali sekwencjonowanie jednojądrowego RNA i analizę metabolomiczną w celu zbadania ekspresji genów w wątrobie i zmian metabolicznych. Odnotowali zwiększoną ekspresję kilku genów związanych z utlenianiem kwasów tłuszczowych i niższą ekspresję wybranych genów syntezy kwasów tłuszczowych i metabolizmu glukozy/puryny u szczurów leczonych mazdutydem. Pomiary metabolomiczne wykazały również różnice w stężeniu glukozy, glukozo-6-fosforanu, glutaminy, metabolitów pochodnych ksantyny i adenozyny oraz kwasu moczowego w porównaniu ze zwierzętami modelowymi. Praca ta została opublikowana jako streszczenie konferencji i należy ją interpretować jako przedkliniczny dowód z konkretnego badanego modelu szczura.[3]

Wanqing Dong i współpracownicy porównali Mazdutide z dulaglutydem u samców myszy db/db – model stosowany do badania zaburzeń funkcji poznawczych związanych z cukrzycą. Testy behawioralne połączono z histopatologią mózgu, transkryptomią, proteomiką i metabolomiką. Autorzy zgłosili różnice w wynikach testów poznawczych, pomiarach neuronów i mieliny, markerach związanych z plastycznością synaptyczną oraz wielu szlakach metabolicznych i molekularnych u myszy leczonych mazdutydem. Autorzy podkreślili również, że wyniki badań na zwierzętach uzyskano u samców myszy. Wyniki te opisują przedkliniczny model choroby i nie ustalają skutków poznawczych u ludzi.[4]

Ryc. 1. Pomiary masy ciała, spożycia pokarmu i wody zgłoszone u samców myszy db/db podczas badania Mazdutide i dulaglutydu.[4]

Rycina źródłowa przedstawia harmonogram eksperymentów oraz podłużne pomiary masy ciała i spożycia w grupach dawek soli fizjologicznej, mazdutydu i dulaglutydu. Liczebność grup, dawki, metody statystyczne i pełne procedury eksperymentalne podano w oryginalnej publikacji.[4]

Liangyu Gan i współpracownicy oceniali Mazdutide w mysim modelu stłuszczeniowej choroby wątroby związanej z dysfunkcją metaboliczną (MASLD) we wczesnym stadium na diecie wysokotłuszczowej oraz w hepatocytach leczonych wolnymi kwasami tłuszczowymi. W ramach badania myszy otrzymywały Mazdutide przez 4 tygodnie po 12 tygodniach karmienia wysokotłuszczowego, podczas gdy hodowane hepatocyty poddano działaniu Mazdutide lub inhibitora stresu ER, kwasu 4-fenylomasłowego. Badacze mierzyli profile lipidów w surowicy i wątrobie, markery uszkodzenia wątroby, cytokiny zapalne, histopatologię, markery stresu oksydacyjnego i białka związane ze stresem ER i metabolizmem lipidów. Odnotowali różnice w stłuszczeniu wątroby, akumulacji lipidów, pomiarach stanu zapalnego i stresu oksydacyjnego, markerach szlaku PERK, sygnalizacji związanej z NF-kB i ekspresji SREBP-1, C/EBPbeta i PPARgamma. Odkrycia te uzyskano na modelach mysich i komórkowych i powinny ograniczać się do tych systemów eksperymentalnych.[5]

Ryc.2. Histologia wątroby i pomiary lipidów w wątrobie opisane w modelu myszy MASLD na diecie wysokotłuszczowej po ekspozycji na Mazdutide.[5]

Dane źródłowe obejmują barwienie H&E i czerwienią olejową O wraz z pomiarami trójglicerydów wątrobowych, cholesterolu całkowitego i wolnych kwasów tłuszczowych. Definicje grup, wielkość prób i porównania statystyczne podano w oryginalnej publikacji.[5]

Huimin Xia i współpracownicy wykorzystali mysi model diety wysokotłuszczowej do porównania podwójnego agonisty GLP-1R/GCGR (Mazdutide) z monoagonistą GLP-1R semaglutydem przy użyciu wieloparametrycznego MRI 9,4-T i analizy tkanek. Po 4 tygodniach badacze zgłosili większe zmniejszenie frakcji tłuszczowej o gęstości protonowej (PDFF) uzyskanej w badaniu MRI w porównaniu z wartością wyjściową w grupie otrzymującej mazdutide niż w grupie semaglutydu. Zmniejszenie wartości R2*, stosowanego jako miara obrazująca związana z zawartością żelaza w wątrobie, nie różniło się istotnie pomiędzy obiema grupami leczenia w zgłoszonych punktach czasowych. PDFF wątroby koreluje z poziomem trójglicerydów w wątrobie i wynikami histologicznego stłuszczenia. Badanie potwierdza zatem różnice w punktach końcowych obrazowania tłuszczu wątrobowego w tym modelu mysim, ale nie ustanawia równoważnych wyników u ludzi.[6]

Ryc.3. Projekt eksperymentu, skład ciała, masa tkanki i pomiary MRI przedstawione w badaniu na myszach na diecie wysokotłuszczowej, porównującym Mazdutide z semaglutydem.[6]

Rycina źródłowa przedstawia schemat dawkowania, seryjne pomiary masy ciała, rezonans magnetyczny 9,4 T całego ciała, stosunek masy tłuszczu do masy i masy beztłuszczowej oraz masę tkanki tłuszczowej i wątroby. Kompletne metody statystyczne i warunki eksperymentalne przedstawiono w oryginalnej publikacji.[6]

Ograniczenia badawcze

W badaniach podsumowanych powyżej wykorzystano różne systemy przedkliniczne, w tym myszy otyłe indukowane dietą, myszy karmione AMLN, szczury z hiperurykemią, myszy db/db, modele MASLD na diecie wysokotłuszczowej, hodowane hepatocyty i wieloparametryczny MRI. Wyniki uzyskane w tych systemach nie są bezpośrednio zamienne. Trzy z cytowanych badań to streszczenia konferencji, a nie pełnowymiarowe artykuły badawcze, co ogranicza ilość informacji o metodologii, replikacji i bezpieczeństwie dostępnych do niezależnej oceny.[1-3] Badanie poznawcze db/db przeprowadzono wyłącznie na samcach myszy, a w badaniach wątroby stosowano krótkie eksperymentalne okresy narażenia w porównaniu z czasem wymaganym do oceny przewlekłych wyników toksykologicznych.[4-6]

FDA wielokrotnie cytowała amerykańskie strony internetowe poświęcone badaniom nad peptydami, sprzedające Mazdutide, gdy język tych witryn wiązał ten produkt z utratą masy ciała, kontrolą glikemii, redukcją tkanki tłuszczowej w wątrobie, otyłością, cukrzycą lub innymi skutkami budowy/funkcji człowieka. W sierpniu 2026 r. FDA wyraźnie zidentyfikowała stronę produktu Mazdutide jako dowód zamierzonego stosowania leku i stwierdziła, że ​​dla tego produktu nie obowiązuje żaden zatwierdzony wniosek.[8] Z tego powodu podsumowane powyżej ustalenia dotyczące zwierząt i komórek należy wyraźnie przypisać cytowanym badaczom i nie należy ich przedstawiać jako twierdzeń dotyczących materiału COCER Peptides.

COCER Peptides przedstawia lek Mazdutide wyłącznie do celów badań laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani weterynarii. Ten materiał COCER Peptides nie jest produktem leczniczym zatwierdzonym przez FDA. Badania opisane powyżej stanowią podsumowanie ustaleń zgłoszonych w publikacjach stron trzecich i nie stanowią oświadczenia dotyczącego skuteczności klinicznej, bezpieczeństwa, diagnozy, leczenia, profilaktyki, kontroli masy ciała, korzyści metabolicznych ani instrukcji użytkowania.

▎ Odpowiednie cytaty

Referencje

[1] Wu Q, Wei T, Cui X i in. 777-P: Podwójny glukagon i agonista receptora glukagonopodobnego peptydu 1 Mazdutide zrównoważył agonistę receptora glukagonopodobnego peptydu 1 Semaglutyd w monoterapii w poprawie gromadzenia tłuszczu w wątrobie myszy [J]. Cukrzyca, 2025,74(Suppl_1):777-P.

DOI:10.2337/db25-777-str.

[2] Wang H, Li L. 1616-P: Wpływ mazdutydu na zwłóknienie MASH – działanie na oś wątroba-jelito i mikrobiom [J]. Cukrzyca, 2025, 74 (Suppl_1): 1616-P.

DOI:10.2337/db25-1616-str.

[3] Ren Y, Zhang Y, Liu C i in. 775-P: Mazdutide, podwójny agonista GLP-1R/GCGR, zmniejsza hiperurykemię poprzez modulację cukrzycy energetycznej i lipidowej oraz hamowanie wątrobowej cukrzycy purynowej [J]. Cukrzyca, 2025,74(Suppl_1):775-P.

DOI:10.2337/db25-775-str.

[4] Dong W., Bai J., Yuan Q i in. Mazdutide, podwójny agonista działający na GLP-1R i GCGR, łagodzi zaburzenia funkcji poznawczych związane z cukrzycą: wnioski mechanistyczne z analizy multiomicznej [J]. eBioMedycyna, 2025,117:105791.

DOI:10.1016/j.ebiom.2025.105791.

[5] Gan L, Duan L, Zheng X. Mazdutide łagodzi stłuszczeniową chorobę wątroby związaną z dysfunkcjami metabolicznymi poprzez modulowanie stresu siateczki śródplazmatycznej, poprawę cukrzycy lipidowej i łagodzenie stanu zapalnego [J]. Farmaceutyka (Bazylea), 2026, 19(3):371.

DOI:10.3390/ph19030371.

[6] Xia H, Min Y, Wang Y i in. Wieloparametryczna ocena MRI tłuszczu wątrobowego i żelaza po leczeniu receptorem glukagonopodobnym peptydu-1 i podwójnym agonistą receptora glukagonu w mysim modelu indukowanym dietą wysokotłuszczową [J]. Radiologia, 2025,316(2):e243780.

DOI:10.1148/radiol.243780.

[7] NCBI PubChem. Mazdutyd. PubChem CID 167312357.

[8] Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków. NuScience Peptides LLC, List ostrzegawczy 733652, 24 sierpnia 2026 r.

WSZYSTKIE PRODUKTY, ARTYKUŁY, MATERIAŁY TECHNICZNE, OPISY PRODUKTÓW I INNE INFORMACJE PODANE NA TEJ STRONIE SĄ PRZEZNACZONE WYŁĄCZNIE DO UZASADNIONYCH BADAŃ LABORATORYJNYCH, CELÓW INFORMACYJNYCH I EDUKACYJNYCH.

Produkty oferowane przez Cocer Peptides są przeznaczone wyłącznie do badań in vitro i laboratoryjnych i NIE są przeznaczone do użytku przez ludzi lub weterynarii, spożycia przez ludzi, zastosowań klinicznych, zastosowań diagnostycznych, zastosowań terapeutycznych, łączenia, samodzielnego podawania, wstrzykiwania ani jakiejkolwiek innej formy podawania ludziom lub zwierzętom. Produkty te nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia, łagodzenia lub zapobiegania jakiejkolwiek chorobie lub schorzeniu, ani nie mają na celu wpływania na strukturę lub funkcję organizmu ludzkiego lub zwierzęcego. O ile wyraźnie nie określono inaczej, produkty oferowane na tej stronie nie zostały ocenione ani zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do stosowania u ludzi lub weterynarii. Wszelkie odniesienia do opublikowanych badań, szlaków biochemicznych, mechanizmów molekularnych lub wyników eksperymentów służą wyłącznie celom dyskusji naukowej i badań i nie stanowią porady lekarskiej, oświadczeń terapeutycznych, wskazówek dotyczących dawkowania ani instrukcji stosowania. Nabywcy ponoszą wyłączną odpowiedzialność za zapewnienie, że wszystkie produkty są nabywane, obsługiwane, przechowywane, używane i usuwane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, regulacjami, wymogami instytucjonalnymi i laboratoryjnymi normami bezpieczeństwa.