Przez Cocer Peptides 
1 miesiąc temu
WSZYSTKIE ARTYKUŁY I INFORMACJE O PRODUKTACH ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TEJ STRONIE INTERNETOWEJ SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO ROZPOZNAWANIA INFORMACJI I CELÓW EDUKACYJNYCH.
Produkty udostępniane na tej stronie przeznaczone są wyłącznie do badań in vitro. Badania in vitro (łac. *w szkle*, czyli w wyrobach szklanych) przeprowadzane są poza organizmem człowieka. Produkty te nie są środkami farmaceutycznymi, nie zostały zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i nie wolno ich stosować w celu zapobiegania lub leczenia jakichkolwiek schorzeń, chorób lub dolegliwości. Przepisy prawa surowo zabraniają wprowadzania tych produktów do organizmu człowieka lub zwierzęcia w jakiejkolwiek formie.
Przegląd
Tymulina jest hormonem neuroendokrynnym, początkowo określanym jako „czynnik grasicy w surowicy” (FTS). Jest wytwarzany głównie przez komórki nabłonka grasicy i wywiera działanie biologiczne w organizmie w postaci związanej z białkami nośnikowymi i jonami cynku (Zn⊃2;⁺). Jako hormon peptydowy tymulina odgrywa niezastąpioną rolę w procesie regulacji odporności organizmu. Grasica odgrywa kluczową rolę w rozwoju i dojrzewaniu układu odpornościowego, a jako ważna substancja wydzielana przez grasicę, stabilność funkcji tymuliny ma kluczowe znaczenie dla utrzymania prawidłowego stanu odporności w organizmie. Wraz z wiekiem grasica stopniowo zanika, a wydzielanie tymuliny odpowiednio maleje, co wiąże się z pogorszeniem funkcjonowania układu odpornościowego. U osób w podeszłym wieku czynność układu odpornościowego na ogół ulega pogorszeniu, co częściowo może być związane ze zmniejszonym wydzielaniem tymuliny.
Rycina 1 Schematyczny diagram roli tymuliny w regulacji neuroimmunologicznych działań endokrynologicznych.
Rola w układzie odpornościowym
Różnicowanie limfocytów T: Tymulina jest kluczowym hormonem w różnicowaniu limfocytów T. Limfocyty T odgrywają kluczową rolę w odporności komórkowej układu odpornościowego, w tym w identyfikacji i eliminacji komórek zakażonych patogenami, komórkami nowotworowymi i innymi. Tymulina odgrywa kluczową rolę w stopniowym różnicowaniu limfocytów T z komórek progenitorowych w grasicy na podzbiory dojrzałych komórek T o odrębnych funkcjach, takie jak pomocnicze komórki T (Th) i cytotoksyczne komórki T (Tc). Podczas procesu różnicowania tymulina uczestniczy w regulacji ekspresji szeregu genów, pobudzając limfocyty T do nabywania specyficznych markerów powierzchniowych i cech funkcjonalnych, umożliwiając im w ten sposób dokładne rozpoznawanie różnych bodźców antygenowych i reagowanie na nie.
Regulowanie stosunku komórek pomocniczych T do komórek supresorowych: Tymulina pomaga w utrzymaniu prawidłowego stosunku pomiędzy komórkami pomocniczymi T i komórkami supresorowymi. Komórki pomocnicze T pomagają limfocytom B w wytwarzaniu przeciwciał, zwiększają zdolność fagocytarną makrofagów oraz promują proliferację i różnicowanie komórek T. Z kolei hamujące limfocyty T hamują nadmierną aktywację odpowiedzi immunologicznej, zapobiegając wystąpieniu chorób autoimmunologicznych. Tymulina zapewnia, że układ odpornościowy może skutecznie zwalczać obce patogeny, unikając jednocześnie nadmiernych odpowiedzi immunologicznych, które mogłyby uszkodzić własne tkanki organizmu, poprzez precyzyjną regulację proporcji tych dwóch typów komórek. Nieprawidłowy poziom tymuliny może zaburzyć tę równowagę, potencjalnie prowadząc do dysfunkcji układu odpornościowego, np. zwiększonego ryzyka chorób autoimmunologicznych.
Działanie przeciwzapalne: Tymulina wykazuje znaczące właściwości przeciwzapalne. Może zmniejszać uwalnianie mediatorów stanu zapalnego, takich jak cytokiny (np. czynnik martwicy nowotworu-α (TNF-α), interleukina-6 (IL-6) itp.) i chemokin, które odgrywają rolę w rekrutacji komórek odpornościowych i wzmacnianiu sygnałów zapalnych podczas odpowiedzi zapalnych. Tymulina może zwiększać poziom czynników przeciwzapalnych, takich jak interleukina-10 (IL-10), która hamuje aktywację komórek zapalnych i wytwarzanie mediatorów stanu zapalnego, wywierając w ten sposób działanie przeciwzapalne. Tymulina może również regulować czynniki transkrypcyjne i powiązane szlaki sygnałowe, aby kontrolować postęp odpowiedzi zapalnych na poziomie molekularnym. W stanach zapalnych, takich jak szczurzy model zapalenia wywołanego kompletnym adiuwantem Freunda (CFA), leczenie tymuliną znacząco zmniejszyło przeczulicę bólową i obrzęk łap, jednocześnie zmniejszając indukowaną CFA aktywację mikrogleju, fosforylację kinazy białkowej aktywowanej mitogenami p38 (p38 MAPK) i wytwarzanie cytokin prozapalnych w rdzeniu kręgowym, co wskazuje, że łagodzi on odpowiedzi zapalne poprzez hamowanie aktywacji mikroglej rdzenia kręgowego i wytwarzanie ośrodkowych mediatorów stanu zapalnego.
Regulacja aktywności fagocytów: W niektórych modelach eksperymentalnych, takich jak model ziarniniaka myszy indukowanego BCG, leczenie tymuliną 5CH poprawiło proces zapalny ziarniniaka. W szczególności regulował różnicowanie fagocytów miejscowych i ogólnoustrojowych, wspomagał różnicowanie otrzewnowych komórek macierzystych B1 w fagocyty i zmniejszał liczbę zakażonych fagocytów w zmianie chorobowej, co wskazuje, że infekcja została złagodzona. Leczenie tymuliną zwiększa również liczbę fagocytów pochodzących z B1, limfocytów T CD4⁺ i CD8⁺ w lokalnych węzłach chłonnych, co sugeruje, że tymulina nie tylko wpływa na różnicowanie fagocytów, ale także wpływa na migrację komórek T do lokalnych węzłów chłonnych, zwiększając w ten sposób lokalne zdolności obrony immunologicznej.
Aplikacje
Leczenie chorób zapalnych: Biorąc pod uwagę właściwości przeciwzapalne tymuliny, ma ona potencjalną wartość zastosowania w leczeniu różnych chorób zapalnych. W badaniach nad leczeniem przewlekłej astmy terapię genową stosowano poprzez wdychanie plazmidu wyrażającego tymulinę. Po całkowitym ustabilizowaniu się choroby myszom podano pojedynczą dawkę leku dotchawiczo. Dwadzieścia dni później znormalizowano kluczowe cechy patologiczne astmy w płucach, takie jak przewlekłe zapalenie, zwłóknienie płuc i nieprawidłowa regulacja mechaniczna. Dalsze analizy tkanek i komórek potwierdziły, że tę interwencję terapeutyczną osiągnięto dzięki działaniu przeciwzapalnemu i przeciwzwłóknieniowemu. W mysim modelu astmy alergicznej indukowanej albuminą jaja, leczonej nanocząsteczkami DNA zawierającymi plazmid tymuliny, podanie pojedynczej dawki było w stanie zapobiec zapaleniu płuc, odkładaniu się kolagenu i przerostowi mięśni gładkich, poprawiając jednocześnie mechanikę płuc, otwierając w ten sposób nowe możliwości leczenia przewlekłej astmy. W przypadku innych chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i nieswoiste zapalenie jelit, choć obecnie na etapie badań, w oparciu o mechanizm przeciwzapalny tymuliny, przewiduje się, że regulacja poziomu tymuliny lub naśladowanie jej działania może złagodzić objawy zapalne i kontrolować postęp choroby.
Choroby o podłożu immunologicznym: W przypadku chorób spowodowanych rozregulowaniem układu odpornościowego, takich jak choroby autoimmunologiczne, tymulina może również odgrywać znaczącą rolę. Regulując różnicowanie limfocytów T i stosunek komórek pomocniczych T do komórek supresorowych, tymulina może korygować nieprawidłową aktywację układu odpornościowego i zmniejszać uszkodzenia tkanek i narządów spowodowane atakami autoimmunologicznymi. W niektórych eksperymentach na zwierzętach tymulina wykazała pewną poprawę w niektórych modelach chorób autoimmunologicznych.
Terapia uzupełniająca chorób zakaźnych: W chorobach zakaźnych tymulina może zwiększać zdolność organizmu do usuwania patogenów poprzez regulację funkcjonowania układu odpornościowego. W infekcjach wirusowych tymulina może wzmacniać komórkową odpowiedź immunologiczną organizmu poprzez regulację funkcji limfocytów T, tym samym skuteczniej oczyszczając komórki zakażone wirusem. Jego działanie przeciwzapalne pomaga również zmniejszyć uszkodzenie tkanek wywołane stanem zapalnym i zapobiega wtórnym szkodom spowodowanym nadmiernymi reakcjami zapalnymi.
Wniosek
Podsumowując, tymulina odgrywa wieloaspektową rolę w regulacji układu odpornościowego i ma znaczące zastosowania w chorobach zapalnych, chorobach związanych z regulacją immunologiczną i chorobach zakaźnych.
Źródła
[1] Bonamin L, Sato C, Santana F i in. Różnicowanie i modulacja aktywności fagocytów w ziarniniaku mysim po leczeniu tymuliną 5cH[J]. International Journal of High Dilution Research - Issn 1982-6206, 2021, 11:148.DOI:10.51910/ijhdr.v11i40.580.
[2] Da SA, de Oliveira GP, Kim N i in. Terapia genowa tymuliny oparta na nanocząsteczkach terapeutycznie odwraca kluczową patologię eksperymentalnej astmy alergicznej [J]. Science Advances, 2020, 6(24):eaay7973.DOI:10.1126/sciadv.aay7973.
[3] Nasseri B, Zaringhalam J, Daniali S i in. Leczenie tymuliną łagodzi ból zapalny poprzez modulację komórkowych i molekularnych szlaków sygnałowych rdzenia kręgowego [J]. International Immunopharmacology, 2019,70:225-234.DOI:10.1016/j.intimp.2019.02.042.
[4] Da SA, Martini SV, Abreu SC i in. Terapia genowa tymuliny za pośrednictwem nanocząstek DNA zapobiega przebudowie dróg oddechowych w eksperymentalnej astmie alergicznej [J]. Journal of Controlled Release, 2014,180:125-133.DOI:10.1016/j.jconrel.2014.02.010.
[5] Haddad JJE, ENES, Garabedian B S. Tymulina: pojawiająca się cząsteczka przeciwzapalna [J]. Current Medicinal Chemistry – Środki przeciwzapalne i przeciwalergiczne, 2005, 4:333-338. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:55757311
[6] Haddad J, Saadé N, Safieh-Garabedian B. Thymulin: An Emerging Anti-Inflammatory Molecule [J]. Current Medicinal Chemistry – środki przeciwzapalne i przeciwalergiczne, 2005, 4:333-338.DOI:10.2174/ 15680140540 65195.
[7] Safieh B, Kendall MD, Norman JC i in. Nowy test radioimmunologiczny na peptyd tymuliny i jego zastosowanie do oznaczania tymuliny w próbkach krwi [J]. Journal of Immunological Methods, 1990, 127(2):255-262.DOI:10.1016/0022-1759(90)90076-8.
Produkt dostępny wyłącznie do celów badawczych:
