توسط Cocer Peptides          26 روز پیش.

چکیده

یک نتیجه کمی پپتید به یک گونه شیمیایی مشخص، یک مبنای کالیبراسیون مناسب و شواهدی نیاز دارد که نشان دهد نمونه برداری مقدار مورد اندازه گیری را حفظ می کند. جرم پودر، درصد سطح کروماتوگرافی و غلظت پپتید هدف خواص مختلف را توصیف می کند. در نظر گرفتن آنها به عنوان قابل تعویض می تواند قبل از انجام اولین اندازه گیری خطا ایجاد کند. این مقاله تجزیه و تحلیل اسید آمینه، جذب اشعه ماوراء بنفش، کروماتوگرافی مایع کالیبره شده، طیف سنجی جرمی رقت ایزوتوپی و تشدید مغناطیسی هسته ای کمی را به عنوان رویکردهایی برای کمی سازی پپتید بررسی می کند. اطلاعاتی که هر روش ارائه می دهد، مفروضات مورد نیاز برای تبدیل سیگنال آن به مقدار و کنترل های مورد نیاز برای یک نتیجه قابل تفسیر را توضیح می دهد. بحث مربوط به مواد آزمایشگاهی و راه حل های تحلیلی است. چارچوبی برای انتخاب و ارزیابی یک روش اندازه گیری، بدون تجویز شرایط عملیاتی عمومی یا محدودیت های پذیرش، فراهم می کند.

کمیت مورد اندازه گیری را تعریف کنید

قبل از انتخاب ابزار اندازه گیری را مشخص کنید، به معنای کمیتی که قرار است اندازه گیری شود. به عنوان مثال می توان به مقدار یک پپتید دست نخورده در مقدار کمی، غلظت جرمی آن در محلول آماده شده یا کسر جرمی آن در نمونه جامد که دریافت شد اشاره کرد. دنباله، گروه های پایانی و تغییرات مربوطه را شناسایی کنید. بیان کنید که آیا توده گزارش شده شامل ضدیونها است یا به تنهایی قسمت پپتیدی را توصیف می کند. نتیجه همچنین به یک مرز نمونه مشخص نیاز دارد: بخش حل شده، کل آماده سازی یا مواد بازیابی شده پس از یک عملیات مشخص.

یک جامد وزن‌شده می‌تواند حاوی آب، یون‌های متضاد، حلال‌های باقی‌مانده و سایر اجزا باشد. یک پیک هدف بزرگ در کروماتوگرام فرابنفش همه این اجزا را اندازه گیری نمی کند. وانگ و همکارانش یک رویکرد تعادل جرم را نشان دادند که اندازه گیری چندین کلاس ناخالصی را برای مشخص کردن یک ماده پپتید مصنوعی ترکیب می کرد. این نشان می دهد که چرا یک درصد ناحیه کروماتوگرافی به طور خودکار نمی تواند جایگزین کسر جرمی پپتید در هنگام تهیه یک استاندارد کمی شود. [1]

پایه کالیبراسیون را ایجاد کنید

یک کالیبراتور به یک کمیت اختصاص داده شده متناسب با اندازه گیری، همراه با عدم قطعیت آن و شرایطی که در آن تخصیص اعمال می شود، نیاز دارد. گواهینامه را برای لات دقیق، فرم شیمیایی، مبنای ارزش و دستورالعمل های رسیدگی بررسی کنید. برچسبی که خلوص کروماتوگرافی را بیان می کند به تنهایی غلظت هدف را ارائه نمی دهد. Bunk و Lowenthal استفاده از تجزیه و تحلیل اسید آمینه رقت ایزوتوپی را در NIST برای پشتیبانی از تخصیص غلظت برای مواد مرجع پپتید و پروتئین توصیف می کنند. چنین تخصیصی به جای وزن پودر اسمی به یک روش اندازه گیری مستند نیاز دارد. [2]

برای محلولی که به صورت کمی از ماده ای با کسر جرمی هدف تعیین شده تهیه شده است، غلظت جرمی برابر است با:

ρ = m × w / V

در اینجا، m جرم ماده وزن شده، w کسر جرمی پپتید هدف آن بر همان اساس، و V حجم محلول نهایی است. اگر m بر حسب میلی گرم باشد، w بر حسب میلی گرم در میلی گرم و V بر حسب میلی لیتر، ρ بر حسب میلی گرم در میلی لیتر است. محاسبه انحلال و انتقال کامل را فرض می کند. این عملیات را تأیید نمی کند. تبدیل به غلظت مقدار به جرم مولی گونه های شیمیایی به صراحت تعریف شده نیاز دارد.

در صورت امکان یک راه حل چک مستقل تهیه کنید. استانداردهای کالیبراسیون و بررسی های به دست آمده از یک سهام که به اشتباه تخصیص داده شده است می تواند با یکدیگر مطابقت داشته باشد در حالی که دارای همان خطا است. سوابق آماده سازی و رقیق سازی انبار را حفظ کنید تا بتوان منبع هر غلظت تعیین شده را بازسازی کرد.

روشی با گزینش پذیری شیمیایی کافی انتخاب کنید

روش را با توجه به ترکیب نمونه، غلظت مورد انتظار و عدم قطعیت مورد نیاز برای آزمایش انتخاب کنید. یک ماده مرجع نسبتا خالص و یک مخلوط حاوی چندین پپتید مرتبط مشکلات اندازه گیری متفاوتی را ارائه می دهد. جدول 1 گزینه های اصلی بحث شده در زیر را مقایسه می کند. سوال محدود کننده این است که آیا می توان پاسخ اندازه گیری شده را با اطمینان کافی به هدف تعریف شده نسبت داد؟

جدول 1 گزینه های اندازه گیری و محدودیت های اصلی آنها

اندازه گیری اسید آمینه را به مقدار پپتید مرتبط کنید

تجزیه و تحلیل اسید آمینه ابتدا یک پپتید را به اسیدهای آمینه تشکیل دهنده قابل اندازه گیری تبدیل می کند. برای باقیمانده ای که ν _i بار در توالی رخ می دهد، مقدار مشاهده شده n _i با مقدار پپتید n _i / ν _{i مطابقت دارد} اگر رهاسازی کامل باشد و هیچ منبع دیگری آن اسید آمینه را نداشته باشد. برآوردها را از چندین باقیمانده مناسب در جایی که توالی اجازه می دهد، مقایسه کنید. اختلاف نظر می تواند مشکلی را آشکار کند که در غیر این صورت میانگین گیری آن را پنهان می کند.

هیدرولیز باید بقایای انتخاب شده را بدون از دست دادن یا تبدیل غیرقابل قبول اسیدهای آمینه اندازه گیری شده آزاد کند. Bunk و Lowenthal تاکید می کنند که این شرایط نیاز به اعتبارسنجی برای هر آنالیت دارد. Muñoz و همکارانش چندین اسید آمینه را هنگام تعیین کمیت کالیبره های پروتئینی با رقت ایزوتوپی ارزیابی کردند و یک مثال تجربی از استفاده از توافق بین تخمین های مبتنی بر باقیمانده برای ارزیابی هیدرولیز ارائه کردند. شرایط ایجاد شده برای یک ماده نباید برای یک پپتید متفاوت کافی فرض شود. [2،3]

اسیدهای آمینه آزاد و سایر پپتیدها می توانند به هیدرولیز کمک کنند. در نتیجه، تجزیه و تحلیل اسید آمینه به تنهایی ممکن است محتوای کل مربوط به ترکیب را بدون تعیین کمی توالی دست نخورده مورد نظر ایجاد کند. قبل از تخصیص یک مقدار هدف، جاهای خالی هیدرولیز مناسب را وارد کنید و این مشارکت ها را بررسی کنید. هنگام محاسبه مقادیر کالیبراتور از هویت شیمیایی و شکل اسید آمینه آزاد استفاده کنید. به عنوان مثال، PubChem گلیسین را به عنوان CID 750 شناسایی می کند. رکورد پایگاه داده از بررسی هویت پشتیبانی می کند اما محتوای یک ماده مرجع اسید آمینه را تأیید نمی کند. [4]

اندازه گیری های فرابنفش را از طریق دنباله تفسیر کنید

برای یک محلول همگن در یک محدوده ابزاری مناسب، رابطه بیر-لامبرت A = εlc جذب A اصلاح شده با رنگ خالی را با جذب مولی ε، طول مسیر نوری l و مقدار غلظت c به هم متصل می کند. قابلیت جذب باید با پپتید، طول موج و شرایط اندازه گیری مطابقت داشته باشد. جذب نزدیک به 280 نانومتر به شدت به باقی مانده های معطر بستگی دارد و نمی تواند به عنوان یک اندازه گیری غلظت کلی برای هر پپتید عمل کند. Anthis و Clore یک رویکرد مبتنی بر توالی در 205 نانومتر توسعه دادند که ارزش حسابداری ترکیب را به جای اعمال یک عامل تبدیل واحد نشان می‌داد. [5]

در طول موج های کوتاه تر، جذب حلال و بافر می تواند محدود شود. از یک جای خالی مطابق با ترکیب استفاده کنید، محدوده نوری قابل استفاده را بررسی کنید و رقت های مناسب را مقایسه کنید. کدورت یا ناخالصی جذب کننده می تواند تغییر غلظت ظاهری غیرمرتبط با هدف ایجاد کند. بنابراین یک نتیجه جذب مستقیم باید دارای مفروضاتی در مورد ترکیب نمونه باشد که به آن بستگی دارد.

جداسازی کروماتوگرافی می تواند گزینش پذیری را قبل از اندازه گیری اشعه ماوراء بنفش بهبود بخشد، اما یک روش کمی LC ​​هنوز به یک رابطه پاسخ مناسب نیاز دارد. کویپرز و گروپن سهم متفاوتی از اسیدهای آمینه و پیوندهای پپتیدی را در جذب در 214 نانومتر اندازه‌گیری کردند. یافته های آنها توضیح می دهد که چرا مناطق پیک مساوی از پپتیدهای مختلف نیازی به نشان دادن مقادیر مساوی ندارند. برای کمی سازی هدف، پاسخ هدف حل شده را با استانداردهای اختصاص داده شده مناسب مقایسه کنید و کالیبراسیون را تحت شرایط تحلیلی واقعی تأیید کنید. [6]

ارزیابی استاندارد داخلی در رقت ایزوتوپی LC-MS

در رقت‌سازی ایزوتوپی LC-MS، پاسخ هدف با یک همتای اضافه شده با برچسب ایزوتوپی از طریق یک مدل کالیبراسیون تعریف‌شده مقایسه می‌شود. هویت، مقدار اختصاص داده شده و ترکیب ایزوتوپی آن استاندارد را تأیید کنید. مکاتبات کروماتوگرافی، کانال های یونی مربوطه و سهم احتمالی مواد بدون برچسب در کانال هدف را بررسی کنید. استویانوف و همکارانش نشان دادند که چگونه ناهمگونی نامشخص در استانداردهای داخلی پپتید می تواند غلظت هدف حاصل را سوگیری کند. برچسب زدن به تنهایی یک مرجع کمی قابل اعتماد ایجاد نمی کند. [7]

استاندارد داخلی را در مرحله ای متناسب با تلفاتی که برای ردیابی آن در نظر گرفته شده است، اضافه کنید و ثابت کنید که به اندازه کافی مانند آنالیت رفتار می کند. استانداردی که پس از استخراج معرفی می شود، نمی تواند تلفاتی را که در طی آن استخراج رخ داده است، تصحیح کند. حتی اضافه کردن اولیه نیاز به اختلاط کافی و رفتار قابل مقایسه دارد. هم پاسخ‌های مطلق و هم نسبت آن‌ها را حفظ کنید: یک نسبت پایدار می‌تواند تغییرات بزرگی را در حساسیت یا مدیریت نمونه که مستحق بررسی هستند پنهان کند.

انتقال ها یا سیگنال های یون استخراج شده را انتخاب کنید که به وضوح برای هدف در ماتریس نمونه مناسب هستند. یک مقدار منطبق جرم به شارژ به خودی خود دلیلی بر عدم وجود یک جزء تداخلی نیست. یک نتیجه پپتیدی دست نخورده نیز نباید بدون ایجاد روابط هضم و بازیابی به غلظت پروتئین اصلی تبدیل شود.

از NMR کمی با سیگنال ها و مراجع اختصاص داده شده استفاده کنید

پروتون کمی NMR سیگنال یکپارچه یک رزونانس اختصاص داده شده را به تعداد هسته های کمک کننده و یک مرجع کمی مرتبط می کند. برای یک آزمایش مرجع داخلی، رابطه مقدار را می توان به صورت زیر بیان کرد:

n _x = n _r × ( I _x / N _x ) / ( I _r / N _r )

زیرنویس های x و r نشان دهنده آنالیت و مرجع هستند. I سیگنال یکپارچه و N تعداد پروتون های نشان داده شده توسط آن سیگنال است. n _r مقدار مرجع اختصاص داده شده است. این عبارت پاسخ سیگنال از نظر کمی قابل مقایسه و انتساب صحیح پیک را در نظر می گیرد. تبدیل نتیجه به توده پپتیدی به جرم مولی بر اساس گزارش اعلام شده نیاز دارد.

لی و همکارانش qNMR، آنالیز اسید آمینه و HPLC کالیبره شده را در مطالعه مشترک یک ماده مرجع پپتید مقایسه کردند. این کار استفاده عملی از qNMR را نشان داد و همچنین نشان داد که مقایسه روش‌ها به نحوه برخورد با استانداردها و عدم قطعیت‌ها بستگی دارد. یافته های آن یک رتبه بندی جهانی برای همه نمونه های پپتید ایجاد نمی کند. [8]

آنالیت انتخابی و سیگنال های مرجع را از ناخالصی ها، حلال ها و یکدیگر جدا کنید. شرایط پالس و آرامش، سیگنال به نویز و مرزهای ادغام مناسب را ایجاد کنید. راهنمای BIPM توضیح می دهد که چرا آرامش باید برای سیگنال های موجود در مخلوط واقعی ارزیابی شود. مرجع شیفت شیمیایی به طور خودکار یک استاندارد کمی نیست. ناخالصی های نزدیک به هم که رزونانس یکپارچه را به اشتراک می گذارند می توانند به مقدار اندازه گیری شده کمک کنند حتی زمانی که انتگرال بسیار قابل تکرار است. [9]

8 محدوده کالیبراسیون را نشان دهید

سطوح کالیبراسیون را آماده کنید که پاسخ نمونه مورد نظر را پوشش دهد و مدل پاسخ انتخابی را ارزیابی کنید. باقیمانده ها و غلظت های محاسبه شده از منحنی را بررسی کنید. یک ضریب تعیین بالا، R²، به خودی خود نمی تواند کالیبراسیون قابل قبولی را ایجاد کند، به خصوص در نزدیکی انتهای پایین محدوده. Eurachem ارزیابی رفتار رگرسیون و در نظر گرفتن وزن گیری را در جایی که واریانس پاسخ با تمرکز تغییر می کند، توصیه می کند. مدل را با استفاده از شواهد تجربی به جای ظاهر یک خط رسم شده انتخاب کنید. [10]

از کنترل های آماده شده مستقل برای ارزیابی عملکرد در محدوده استفاده کنید. کمترین غلظتی را ایجاد کنید که در آن دقت و تعصب مورد نیاز قابل پشتیبانی باشد. تشخیص یک سیگنال به تنهایی کافی نیست. برای نمونه‌هایی که نیاز به رقت دارند، نشان دهید که رقیق‌سازی یک نتیجه معتبر را حفظ می‌کند. معیارهای پذیرش را قبل از ارزیابی توالی نمونه ثبت کنید و دلیل هر نقطه کالیبراسیون حذف شده را حفظ کنید. معیارهای متناسب با هدف تحلیلی را بدون وارد کردن محدودیت‌های عددی از یک سنجش غیرمرتبط اعمال کنید.

تلفات رسیدگی را از اثرات ماتریسی جدا کنید

دوره های انحلال، انتقال و نگهداری را در غلظت های مورد استفاده برای اندازه گیری ارزیابی کنید. Goebel-Stengel و همکارانش نشان دادند که بازیابی پپتید می تواند به سطح تماس بستگی داشته باشد. آماده سازی نمونه مستقل به آشکار شدن این سهم کمک می کند، در حالی که اندازه گیری های مکرر ابزار از همان ویال نمی تواند از دست دادن آماده سازی قبلی را بازتولید کند. مقادير مناسب تازه و نگهداري شده را با هم مقايسه كنيد و بازيابي را پس از هر گونه فيلتراسيون يا پاكسازي بررسي كنيد. [11]

برای LC-MS، یک تغییر در پاسخ می‌تواند منعکس‌کننده تغییر در یونیزاسیون ناشی از کولوتینگ اجزای نمونه باشد. Matuszewski و همکارانش آزمایش هایی را توصیف کردند که اثرات ماتریکس را از بازیابی استخراج متمایز می کند. با استفاده از روش پپتیدی، مقایسه بین استانداردهای منظم، عصاره‌های خالی غنی‌شده پس از استخراج و نمونه‌های غنی‌شده قبل از استخراج می‌تواند به تفکیک این تأثیرات کمک کند، مشروط بر اینکه غلظت‌ها، حجم‌ها و مشارکت‌های درون‌زا به طور مداوم مدیریت شوند. پاسخ نرمال شده با استاندارد داخلی و همچنین سیگنال های فردی را ارزیابی کنید. [12]

جاهای خالی را بگنجانید که به سوالات خاصی پاسخ می دهد. یک معرف خالی پس زمینه معرفی شده را بررسی می کند. یک جای خالی پس از بررسی یک نمونه غلیظ انتقال. در جایی که یک ماتریس نمونه واقعاً خالی در دسترس نیست، طرح جایگزین و محدودیت‌های آن را مستند کنید. یک آزمایش سنبله بازیابی مواد اضافه شده را در شرایط آزمایش شده ارزیابی می کند. ثابت نمی کند که آنالیت موجود در ابتدا به طور کامل بازیابی شده یا عاری از تداخل است.

نتیجه را با عدم قطعیت و دامنه آن گزارش دهید

ارزیابی عدم قطعیت باید از مدل اندازه‌گیری پیروی کند و مشارکت‌های تأثیرگذار را شامل شود. اینها می توانند از تخصیص ارزش کالیبراتور، توزین و رقیق سازی، بازیابی آماده سازی، کالیبراسیون و تکرارپذیری ناشی شوند. در صورت لزوم، ورودی ها و همبستگی های مشترک را در نظر بگیرید. راهنمای JCGM برای بیان عدم قطعیت در اندازه گیری چارچوبی را برای ترکیب چنین اطلاعاتی و گزارش نتیجه ارائه می دهد. یک انحراف استاندارد کوچک از اندازه‌گیری‌های مکرر، تنها تغییرات نشان‌داده‌شده توسط آن اندازه‌گیری‌ها را توصیف می‌کند. [13]

شناسه های نمونه و دسته، گونه های پپتید تعریف شده، مقدار اندازه گیری شده، واحد، نسخه روش و اساس کالیبراسیون را گزارش دهید. تعداد و نوع آماده سازی مستقل و نحوه اعمال اصلاح رقت یا بازیابی را بیان کنید. اگر عدم قطعیت گسترده گزارش شده است، عامل پوشش و تفسیر توجیه شده توسط ارزیابی را شناسایی کنید. کروماتوگرام ها یا طیف های زیرین، تصمیمات یکپارچه سازی و نتایج کنترل را حفظ کنید.

هنگامی که روش ها با هم موافق نیستند، ابتدا گزینش پذیری شیمیایی و مبانی گزارش آنها را مقایسه کنید. یک تخمین مبتنی بر هیدرولیز، یک سنجش پپتید دست نخورده و یک توده پودر می‌تواند به مقادیر مختلف اشاره داشته باشد. قبل از نسبت دادن اختلاف به عملکرد ساز، این تفاوت را حل کنید. نتیجه مفید مقداری است که به یک نمونه تعریف شده گره خورده و توسط یک رکورد آزمایشی قابل ردیابی پشتیبانی می شود.

محدوده تحقیق. این مقاله به کمیت تحلیلی مواد پپتیدی در نمونه های آزمایشگاهی می پردازد. هیچ دستورالعملی برای استفاده انسانی یا دامپزشکی ارائه نمی دهد و هیچ ادعایی در مورد اثربخشی بیولوژیکی، تناسب بالینی یا تأیید نظارتی ندارد. هر روش اندازه گیری نیاز به ارزیابی برای نمونه مورد نظر و هدف آزمایشگاهی دارد.

مراجع

[1] وانگ ایکس، ژانگ اف، لی اچ، و همکاران. تعیین خلوص گلوکاگون مصنوعی با استفاده از رویکرد تعادل جرم گزارش های علمی 2020؛ 10:4423. doi: 10.1038/s41598-020-61109-9

[2] دوطبقه DM، Lowenthal MS. کروماتوگرافی مایع با رقت ایزوتوپی طیف سنجی جرمی پشت سر هم برای تجزیه و تحلیل کمی اسید آمینه. در: تجزیه و تحلیل اسیدهای آمینه: روش ها و پروتکل ها. ویرایش دوم روش ها در زیست شناسی مولکولی. 2019; 2030. فصل 12. doi: 10.1007/978-1-4939-9639-1_12

[3] Muñoz A، Kral R، Schimmel H. تعیین کمیت کالیبراتورهای پروتئین با تجزیه و تحلیل اسید آمینه با استفاده از طیف سنجی جرمی رقت ایزوتوپی. بیوشیمی تحلیلی. 2011؛ ​​408 (1): 124-131. doi: 10.1016/j.ab.2010.08.037

[4] مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی. خلاصه ترکیب PubChem برای CID 750، گلایسین. دریافت شده در 2 نوامبر 2026. سند منبع

[5] Anthis NJ، کلور GM. تعیین توالی خاص غلظت پروتئین و پپتید با جذب در 205 نانومتر. علم پروتئین. 2013؛ 22 (6): 851-858. doi: 10.1002/pro.2253

[6] Kuipers BJH، Gruppen H. پیش‌بینی ضرایب انقراض مولی پروتئین‌ها و پپتیدها با استفاده از جذب UV اسیدهای آمینه تشکیل‌دهنده در 214 نانومتر برای فعال کردن تجزیه و تحلیل کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا- طیف‌سنجی جرمی فاز معکوس کمی. مجله شیمی کشاورزی و مواد غذایی. 2007؛ 55 (14): 5445-5451. doi: 10.1021/jf070337l

[7] Stoyanov AV, Rogatsky E, Stein D, et al. سنجش رقت ایزوتوپی در کمی سازی پپتید: چالش ریزهتروژنی استاندارد داخلی برنامه های کاربردی بالینی پروتئومیکس. 2013؛ 7 (11-12): 825-828. doi: 10.1002/prca.201200130

[8] لی سی، باواراجو اس، ملانسون جی، و همکاران. بررسی روش های کمی پپتید و مقایسه تکرارپذیری آنها: مطالعه موردی با استفاده از اکسی توسین. مجله تجزیه و تحلیل دارویی و زیست پزشکی. 2019؛ 166:105–112. doi: 10.1016/j.jpba.2018.12.028

[9] Westwood S، Stoppacher N، Martos G، و همکاران. داده های مرجع استاندارد داخلی برای qNMR: 3،5-Bis(trifluoromethyl)benzoic acid. گزارش BIPM-2019/02، ISRD-05. نسخه 1.0; 13 مارس 2019. بخش 3. سند منبع

[10] Cantwell H، ed. تناسب برای هدف روشهای تحلیلی: راهنمای آزمایشگاهی برای اعتبارسنجی روش و موضوعات مرتبط. ویرایش 3 Eurachem; 2025. بخش 5.2-5.4. سند منبع

[11] Goebel-Stengel M، Stengel A، Taché Y، Reeve JR Jr. اهمیت استفاده از ظروف پلاستیکی و شیشه ای بهینه در مطالعات مربوط به پپتیدها. بیوشیمی تحلیلی. 2011؛ ​​414 (1): 38-46. doi: 10.1016/j.ab.2011.02.009

[12] Matuszewski BK، Constanzer ML، Chavez-Eng CM. استراتژی‌هایی برای ارزیابی اثر ماتریس در روش‌های کمی تجزیه و تحلیل زیستی بر اساس HPLC-MS/MS. شیمی تجزیه. 2003؛ 75 (13): 3019-3030. doi: 10.1021/ac020361s

[13] کمیته مشترک برای راهنماها در اندازه گیری. ارزیابی داده های اندازه گیری: راهنمای بیان عدم قطعیت در اندازه گیری. JCGM 100:2008. نسخه تصحیح شده 2010. بخش های 4-7. سند منبع

تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.

محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.