Pancrageen 20 mg

▎ Pancragene structuur

▎ Pancragen-onderzoek

Moleculaire achtergrond

Pancragen is een synthetisch tetrapeptide dat in de geciteerde literatuur gewoonlijk wordt beschreven als H-Lys-Glu-Asp-Trp-NH2 (KEDW-NH2). PubChem vermeldt deze geamideerde KEDW-sequentie onder CID 68451868, met de molecuulformule C26H37N7O8 en een molecuulgewicht van ongeveer 575,6 g/mol.

Onderzoeksvooruitgang

V. Kh. Khavinson en collega's onderzochten Pancragen in gekweekte pancreascellen in verschillende stadia van cellulaire veroudering. De onderzoekers maten transcriptiefactoren die geassocieerd zijn met acinaire cel- en eilandceldifferentiatie. Ze rapporteerden een lagere expressie van verschillende differentiatiemarkers in verouderde culturen en een hogere expressie van Pdx1 en Ptf1a in acinaire celculturen en Pdx1, Pax6, Pax4, Foxa2 en Nkx2.2 in eilandcelculturen na blootstelling aan Pancragen. Deze bevindingen werden verkregen in gekweekte pancreascellen en beschrijven veranderingen in markerexpressie onder de gebruikte experimentele omstandigheden; ze stellen geen klinische effecten vast.[1]

Fig. 1. Ptf1a-expressie in pancreascelculturen gerapporteerd in de geciteerde studie.[1]
De bronfiguur vergelijkt immunocytochemische Ptf1a-kleuring in controleculturen en culturen blootgesteld aan bronchogeen of Pancragen. Vergroting en volledige experimentele omstandigheden worden gerapporteerd in de oorspronkelijke publicatie.[1]

ND Goncharova en collega's vergeleken Pancragen met glimepiride bij negen klinisch gezonde oude vrouwelijke resusapen in de leeftijd van 20-25 jaar. Vijf dieren kregen 0,05 mg Pancragen per dier per dag via intramusculaire toediening gedurende 10 dagen, terwijl vier dieren gedurende dezelfde periode oraal glimepiride kregen. Glucose, insuline en C-peptide werden vóór, tijdens en na de behandeling gemeten onder basale omstandigheden en tijdens testen op glucosetolerantie. De auteurs rapporteerden lagere basale bloedglucosemetingen in beide studiegroepen en veranderingen in de insuline- en C-peptidedynamiek in de Pancragen-groep. Omdat de studie slechts negen niet-menselijke primaten omvatte en geen onbehandelde, op leeftijd afgestemde controlegroep omvatte, moeten de bevindingen beperkt blijven tot de gerapporteerde experimentele opzet.[2]

V. Kh. Khavinson en collega's bestudeerden Pancragen bij Wistar-ratten met door streptozotocine geïnduceerde experimentele diabetes. De onderzoekers maten de bloedglucose samen met de mesenteriale-capillaire permeabiliteit en endotheliale adhesie na orale of intramusculaire blootstelling. De auteurs rapporteerden lagere bloedglucosemetingen tijdens orale blootstelling en veranderingen in de mesenteriale-capillaire endotheliale adhesie na intramusculaire blootstelling, terwijl de capillaire permeabiliteit niet significant veranderde. Deze waarnemingen zijn verkregen in een chemisch geïnduceerd rattenmodel en mogen niet worden geëxtrapoleerd naar menselijke diabetes of vasculaire uitkomsten.[3]

V. Kh. Khavinson en collega's evalueerden korte peptiden in gekweekte menselijke embryonale pancreas- en bronchiale cellen en in menselijke prostaatfibroblasten. Late-passageculturen vertoonden een lagere expressie van geselecteerde differentiatiegerelateerde markers. Pancragen (KEDW-NH2) werd geassocieerd met hogere CXCL12- en Hoxa3-expressie in pancreascelculturen, terwijl bronchogeen en vesugeen werden onderzocht in de overeenkomstige bronchiale en prostaatcelsystemen. De studie ondersteunt daarom een ​​weefselspecifieke verandering in de expressie van differentiatiemarkers in vitro in plaats van een systemisch of klinisch effect van Pancragen.[4]

In een verwant onderzoek bij niet-menselijke primaten onderzochten ND Goncharova en collega's endocriene pancreasmetingen bij oude vrouwelijke resusapen vóór, tijdens en na een 10-daagse kuur met Pancragen. De auteurs rapporteerden verschillen in de snelheid waarmee glucose verdwijnt en in plasma-insuline- en C-peptide-responsen tijdens glucosetolerantietests, waarbij sommige metingen enkele weken na de interventie verschillend bleven. Deze waarnemingen zijn verkregen bij oude resusapen en stellen geen parameters voor de werkzaamheid, veiligheid of dosering bij mensen vast.[5]

AN Zakutskii en collega's vergeleken verschillende korte synthetische peptiden in organotypische explantaatculturen uit hart-, long-, prostaat- en pancreasweefsel verkregen van jonge en oude ratten. Pancragen werd onderzocht in het pancreasexplantatiesysteem. Bij de in het onderzoek gerapporteerde concentratie (0,05 ng/ml) observeerden de auteurs een verhoogde groei van de overeenkomstige weefselexplantaten vergeleken met controleculturen. Omdat dit een organotypisch weefselkweekexperiment was, geeft het resultaat geen farmacologie of klinische prestatie van het hele dier weer.[6]

Onderzoeksbeperkingen

De geciteerde Pancragen-literatuur bestaat voornamelijk uit celculturen van de pancreas, organotypische weefselculturen van ratten, een door streptozotocine geïnduceerd rattenmodel en kleine onderzoeken bij oude resusapen. Deze experimentele systemen beantwoorden verschillende onderzoeksvragen en zijn niet direct uitwisselbaar. Bij de twee rhesus-aaprapporten waren kleine cohorten betrokken, en veel van het gepubliceerde werk is afkomstig van overlappende onderzoeksgroepen, wat onafhankelijke replicatie beperkt. De geciteerde onderzoeken bieden ook geen systematische karakterisering van de menselijke farmacokinetiek, biologische beschikbaarheid, veiligheid op lange termijn of dosis-responsrelaties voor onafhankelijk geleverd Pancragen-onderzoeksmateriaal.

Een verdere beperking is identificatie in chemische vorm. De hier geciteerde experimentele literatuur en PubChem-record beschrijven het geamideerde tetrapeptide H-Lys-Glu-Asp-Trp-NH2 (KEDW-NH2). [2-5,7] Resultaten mogen niet automatisch worden overgedragen naar een vrijzuur KEDW-materiaal of naar producten waarvan de identiteit, zuiverheid, formulering of productiecontroles verschillen van die gebruikt in de geciteerde experimenten. De FDA heeft in waarschuwingsbrieven met onderzoekspeptiden ook herhaaldelijk verklaard dat een disclaimer 'uitsluitend voor onderzoek' de taal van de website niet terzijde schuift die een beoogd menselijk drugsgebruik vaststelt door middel van claims over ziektebehandeling of lichaamsstructuur/-functie.[8]

COCER Peptides presenteert Pancragen uitsluitend voor laboratoriumonderzoek en analytisch gebruik. Het is niet bedoeld voor menselijk of diergeneeskundig gebruik. Dit COCER Peptides-materiaal is geen door de FDA goedgekeurd geneesmiddelproduct. Het hierboven beschreven onderzoek vat de bevindingen samen die zijn gerapporteerd in publicaties van derden en is geen verklaring over de klinische werkzaamheid, veiligheid, diagnose, behandeling, preventie, glucoseregulatie, herstel van de pancreas of een gebruiksaanwijzing.

▎ Relevante citaten

Referenties

[1] Khavinson VK, Durnova AO, Polyakova VO, et al. Effecten van Pancragen op de differentiatie van pancreascellen tijdens hun veroudering [J]. Bulletin van experimentele biologie en geneeskunde, 2013,154(4):501-504.

DOI:10.1007/s10517-013-1987-6.

[2] Goncharova ND, Ivanova LG, Oganyan TE, et al. Correctie van verminderde glucosetolerantie met behulp van tetrapeptide (Pancragen) bij oude vrouwelijke resusapen[J]. Vooruitgang in de gerontologie, 2015,28(3):579-585.

PMID:28509500

[3] Khavinson VK, Gavrisheva NA, Malinin VV, et al. Effect van Pancragen op de bloedsuikerspiegel, capillaire permeabiliteit en adhesie bij ratten met experimentele diabetes mellitus [J]. Bulletin van experimentele biologie en geneeskunde, 2007,144(4):559-562.

DOI:10.1007/s10517-007-0377-3.

[4] Khavinson VK, Linkova NS, Polyakova VO, et al. Peptiden stimuleren weefselspecifiek de celdifferentiatie tijdens hun veroudering[J]. Bulletin van experimentele biologie en geneeskunde, 2012,153(1):148-151.

DOI:10.1007/s10517-012-1664-1.

[5] Goncharova ND, Ivanova LG, Oganian TE, et al. Impact van tetrapeptide Pancragen op de endocriene functie van de pancreas bij oude apen[J]. Vooruitgang in de gerontologie, 2014,27(4):662-667.

PMID: 25946840

[6] Zakutskii AN, Chalisova NI, Ryzhak GA, et al. Het weefselspecifieke effect van synthetische peptiden-biologische regulatoren in organotypische weefselkweek bij jonge en oude ratten[J]. Vooruitgang in de gerontologie, 2006, 19: 93-96.

PMID:17152728

[7] NCBI PubChem. H-Lys-Glu-Asp-Trp-NH2. PubChem CID-nummer 68451868.

[8] Amerikaanse Food and Drug Administration. Peptide Partners LLC, waarschuwingsbrief 735063, 24 augustus 2026.

ALLE PRODUCTEN, ARTIKELEN, TECHNISCHE MATERIALEN, PRODUCTBESCHRIJVINGEN EN ANDERE INFORMATIE DIE OP DEZE WEBSITE WORDEN VERSTREKT, ZIJN UITSLUITEND BEDOELD VOOR LEGITIEM LABORATORIUMONDERZOEK, INFORMATIE- EN EDUCATIEVE DOELEINDEN.

Producten aangeboden door Cocer Peptides zijn uitsluitend bedoeld voor in vitro- en laboratoriumonderzoek en zijn NIET bedoeld voor menselijk of diergeneeskundig gebruik, menselijke consumptie, klinisch gebruik, diagnostisch gebruik, therapeutisch gebruik, bereiding, zelftoediening, injectie of enige andere vorm van toediening aan mens of dier. Deze producten zijn niet bedoeld voor het diagnosticeren, behandelen, genezen, verzachten of voorkomen van enige ziekte of medische aandoening, noch zijn ze bedoeld om de structuur of functie van het menselijk of dierlijk lichaam te beïnvloeden. Tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, zijn de producten die op deze website worden aangeboden niet geëvalueerd of goedgekeurd door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) voor menselijk of diergeneeskundig gebruik. Alle verwijzingen naar gepubliceerde onderzoeken, biochemische routes, moleculaire mechanismen of experimentele bevindingen worden uitsluitend verstrekt voor wetenschappelijke discussies en onderzoeksdoeleinden en vormen geen medisch advies, therapeutische claims, doseringsrichtlijnen of gebruiksinstructies. Kopers zijn als enige verantwoordelijk om ervoor te zorgen dat alle producten worden aangeschaft, behandeld, opgeslagen, gebruikt en verwijderd in overeenstemming met de toepasselijke wetten, voorschriften, institutionele vereisten en laboratoriumveiligheidsnormen.