|
1kits (10 flesjes)
| Hoeveelheid: | |
|---|---|
▎ Cortagenonderzoek
Moleculaire achtergrond
Cortagen (Ala-Glu-Asp-Pro) is een synthetisch tetrapeptide dat werd verkregen door middel van gerichte synthese door een team onder leiding van de Russische geleerde V. Kh. Khavinson, gebaseerd op een aminozuuranalyse van het peptidepreparaat Cortexin in de hersenschors [1].
Onderzoeksvooruitgang
In onderzoek door IV Zarubina en PD Shabanov werd gerapporteerd dat het peptidepreparaat 'cortexin' en het synthetische tetrapeptide 'cortagen' het herstel van veranderd gedrag versnellen bij ischemische ratten met verschillende niveaus van hypoxietolerantie (ratten met hoge hypoxietolerantie en ratten met lage hypoxietolerantie). Bovendien werden beide peptiden geassocieerd met verminderde lipidenperoxidatie en behoud van antioxiderende activiteit in hersenweefsel van ratten. Deze bevindingen hebben betrekking op een experimenteel rattenmodel en bewijzen geen klinische werkzaamheid of een geïndiceerde behandeling voor cerebrale ischemie [2]..
BI Kuznik meldde dat kippen die vroeg in de neonatale periode hypofysectomie hadden ondergaan, op de 45e postnatale dag bloedarmoede, cellulaire en humorale immuundeficiëntie, hypercoagulatie en geremde fibrinolyse ontwikkelden. Een analoge operatie uitgevoerd bij oude vogels veroorzaakt minder significante veranderingen in erytrocyten, immuniteit en hemostase. In deze vogelexperimenten werd gerapporteerd dat epithalon-tetrapeptide (Ala-Glu-Asp-Gly) de gemeten veranderingen in erytrocyten, immuniteit en hemostase omkeerde, terwijl cortagene (Ala-Glu-Asp-Pro), dat van epithalon verschilt door zijn terminale aminozuur (Pro in plaats van Gly), geen invloed had op de bestudeerde parameters [3]..
Sergey V. Anisimov analyseerde de expressie van 15.247 transcripten in de harten van 6 maanden oude vrouwelijke CBA-muizen in een experimentele aan Cortagen blootgestelde groep met behulp van cDNA-microarrays. De studie rapporteerde dat een vergelijkende analyse van cDNA-microarray-hybridisatie van hartmonsters uit de controle- en experimentele groepen onthulde dat 234 klonen (1,53% van het totale aantal klonen) significante veranderingen in expressie vertoonden, overeenkomend met 110 genen die tot verschillende bekende functionele categorieën behoren. De maximale opregulatie en downregulatie waren respectievelijk +5,42 en -2,86 [4].
Het onderzoek van LN Turchaninova rapporteerde dat blootstelling aan cortageen in een rattenmodel van heupzenuwtranssectie en hechting geassocieerd was met een verhoogde groeisnelheid en geleidingssnelheid van regenererende zenuwvezels met respectievelijk 27% en 40%. ].
hypothalamus in vivo, onder de onderzochte experimentele omstandigheden [6 .
Teimuraz Lezhava onderzocht de effecten van de synthetische peptidebioregulator Cortagen op totaal heterochromatine, constitutief [pericentromeer, nucleolair organisatorgebied (NOR)] heterochromatine en facultatief (transcriptie-inactief chromatine) heterochromatine. De onderzoekers gebruikten moleculaire cytogenetische methoden: differentiële scanningcalorimetrie; ribosomale genactiviteit in de proximale centromere chromosoomsatelliet-NOR's; polymorfisme van structureel pericentromeer C-heterochromatine; en variabiliteit van facultatief heterochromatine (FH) in gekweekte lymfocyten van personen van 80 jaar en ouder. In deze ex vivo lymfocytculturen rapporteerden de onderzoekers dat Cortagen geassocieerd was met veranderingen in de organisatie van totale heterochromatine- en ribosomale genactiviteit nabij nucleolaire organisatorregio's; er werd geen de-heterochromatinisatie van structureel heterochromatine rond het centromeer gerapporteerd; en er werden veranderingen waargenomen waarbij facultatieve heterochromatine betrokken was [7].
Afb.1. a Metafasen met Ag-positieve acrocentrische chromosomenassociatie. b Frequentie van acrocentrische chromosomenassociatie in met Cortagen behandelde lymfocytculturen van oudere individuen [7] . *p<0,001
V. Kh. Khavinson's studie onderzocht de experimentele effecten van de synthetische peptiden Vilon (Lys-Glu), Epithalon (Ala-Glu-Asp-Gly) en Cortagen (Ala-Glu-Asp-Pro), evenals de mogelijke betrokkenheid van de sfingomyeline-signaaltransductieroute bij hun effecten op thymocyten van muizen. In de gerapporteerde thymocytexperimenten bij muizen vertoonde Vilon het sterkste comitogene effect op de proliferatie van thymocyten en moduleerde hij de comitogene activiteit van interleukine-1β. Epithalon was minder krachtig, terwijl Cortagen dergelijke effecten niet produceerde. Vilon produceerde een meer uitgesproken stimulerend effect op de sfingomyelinase-activiteit in thymocytmembranen van muizen vergeleken met Epithalon en Cortagen [8]..
Onderzoeksbeperkingen
Hoewel een weefselspecifiek mechanisme voor Cortagen is voorgesteld, blijft de moleculaire basis ervan onduidelijk. De 'celgemedieerde' theorie, voorgesteld door het team van Khavinson, stelt dat peptiden afgeleid van specifieke weefsels de reacties in verwante, van weefsel afgeleide experimentele systemen kunnen beïnvloeden. Het blijft echter onopgelost of de voorgestelde specificiteit voortkomt uit de conformationele matching van peptidesequenties met receptoren op het oppervlak van doelcellen of uit niet-specifieke veranderingen in de membraanpermeabiliteit die vervolgens het intracellulaire metabolisme beïnvloeden [9]..
COCER Peptides presenteert Cortagen uitsluitend voor gebruik in laboratoriumonderzoek. Het is niet bedoeld voor toediening, consumptie of enig ander klinisch gebruik bij mensen of dieren. Het hierboven besproken onderzoek vat de bevindingen samen die zijn gerapporteerd in de preklinische en ex vivo literatuur; deze bevindingen bewijzen geen veiligheid of werkzaamheid bij mensen, en dit document geeft geen doserings- of toedieningsinstructies. Er wordt geen FDA-goedkeuring geclaimd.
