|
1kits (10 flesjes)
| Hoeveelheid: | |
|---|---|
▎ Semaglutide structuur
Bron: Pub Chem |
Volgorde: His-Aib-Glu-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Val-Ser-Ser-Tyr-Leu-Glu-Gly-Gln-Ala-Ala-Lys (Aeea-Aeea-γ-glu-octadecaandizuur) -Glu-Phe-Ile-Ala-Trp-Leu-Val-Arg-Gly-Arg-Gly-OH Molecuulformule: C 187H 291N 45O59 Moleculair gewicht: 4114 g/mol CAS-nummer 910463-68-2 PubChem CID 56843331 Synoniemen: Rybelsus; Ozempic; Wegovy |
▎ Semaglutidenonderzoek
Wat is de onderzoeksachtergrond van Semaglutid?
De ontwikkeling van Semaglutid is ontstaan uit de verkenning van de fysiologische effecten van GLP-1. Wetenschappers werden geïnspireerd door exendine-4 in het speeksel van hagedissen om de eerste generatie GLP-1-receptoragonist te ontwikkelen. Om een langer werkende behandelingsoptie na te streven, werd Semaglutid ontwikkeld door middel van chemische modificatie van de GLP-1-peptideketen, met toevoeging van vetzuurketens om de halfwaardetijd ervan te verlengen. Naarmate het onderzoek vorderde, werd ook het potentieel ervan op het gebied van gewichtsverlies en de preventie en behandeling van hart- en vaatziekten duidelijk.
Wat is het werkingsmechanisme van Semaglutid?
Regulatie van de secretie van insuline en glucagon:
Als GLP-1-receptoragonist (GLP-1 RA) stimuleert Semaglutid de β-cellen van de pancreas om insuline uit te scheiden, terwijl het remt dat α-cellen glucagon afscheiden. Na het eten, wanneer de bloedsuikerspiegel stijgt, bindt semaglutide zich aan GLP-1-receptoren, waardoor stroomafwaartse signaalroutes worden geactiveerd om β-cellen ertoe aan te zetten insuline af te geven, waardoor de opname en het gebruik van glucose door het lichaam wordt verbeterd en de bloedsuikerspiegel wordt verlaagd. Door de glucagonsecretie te remmen en de glucoseproductie in de lever te verminderen, stabiliseert het de bloedsuikerspiegel verder. Onder normale fysiologische omstandigheden handhaaft het lichaam stabiele bloedsuikerspiegels door de balans tussen insuline en glucagon te reguleren. Semaglutid bootst de effecten van GLP-1 na en optimaliseert dit regelgevingsproces [1,2].
Figuur 1 De diabetes- en obesitasgerelateerde effecten van GLP-1 [3].
Remming van de hepatische gluconeogenese:
Semaglutid remt het hepatische gluconeogeneseproces. Gluconeogenese is de route waarmee de lever glucose produceert tijdens vasten of verhongering, waardoor de bloedglucosestabiliteit behouden blijft wanneer de bloedsuikerspiegel laag is. Bij pathologische aandoeningen zoals diabetes kan de gluconeogenese echter overmatig actief worden, wat leidt tot verhoogde bloedglucosewaarden. Semaglutid werkt op relevante signaalroutes om de expressie of activiteit van belangrijke gluconeogenese-enzymen te verminderen, waardoor de glucoseproductie in de lever wordt verminderd en de bloedglucoseregulatie wordt bevorderd [1].
Effecten op het energiemetabolisme en de eetlust:
Semaglutid heeft regulerende effecten op het energiemetabolisme en de eetlust. Het vermindert de energie-inname, mogelijk door in te werken op het centrale zenuwstelsel om de eetlustregulatiecentra te beïnvloeden, waardoor een gevoel van volheid wordt opgewekt en de voedselinname wordt verminderd. Bovendien heeft Semaglutid minimale effecten op het energieverbruik, waarbij voornamelijk gewichtsregulering wordt bereikt door een verminderde energie-inname, wat helpt bij het afvallen van patiënten met obesitas. In onderzoeken rapporteerden patiënten die Semaglutid gebruikten vaak verminderde eetlust en daaropvolgend gewichtsverlies [1,4].
Potentiële werkingsmechanismen op het cardiovasculaire systeem: Semaglutid kan via meerdere mechanismen gunstige effecten uitoefenen op het cardiovasculaire systeem. Aan de ene kant kan het de bloedglucose en het lichaamsgewicht verlagen, waardoor de schade veroorzaakt door stofwisselingsstoornissen aan het cardiovasculaire systeem wordt beperkt. Aan de andere kant kan Semaglutid rechtstreeks inwerken op cardiovasculaire weefsels, bijvoorbeeld door de vasculaire endotheelfunctie te verbeteren, ontstekingsreacties en oxidatieve stress te verminderen, atherosclerotische plaques te stabiliseren en het risico op hart- en vaatziekten te verlagen. Uit Cigrovski's onderzoek blijkt dat Semaglutid de functie van vasculaire endotheelcellen bij het uitscheiden van stikstofmonoxide kan verbeteren, de vasodilatatie kan verbeteren en het cardiovasculaire systeem kan beschermen [5]..
Directe effecten op de hartfunctie:
Recente onderzoeken hebben aangetoond dat acute blootstelling aan Semaglutid een dosisafhankelijk sterk positief inotroop effect op menselijke atriale trabeculae kan veroorzaken zonder de neiging tot aritmieën te vergroten. Dit effect kan voortkomen uit een verhoogde Ca2+-heropname in het sarcoplasmatisch reticulum, waardoor de atriale functie verbetert, en het heeft positieve implicaties voor symptoomverlichting bij patiënten met hartfalen. In verwante experimenten vertoonden atriale trabeculae blootgesteld aan Semaglutid een significant verhoogde contractiele kracht zonder een toename van aritmieën [6]..
Wat zijn de toepassingen van Semaglutid?
Voor diabetes type 2:
Semaglutid wordt gebruikt voor de behandeling van type 2-diabetes. Of het nu oraal of via subcutane injectie wordt toegediend, het verlaagt effectief de hemoglobine A1c (HbA1c)-waarden [1].
Voor behandeling van obesitas:
Semaglutid vertoont een significante werkzaamheid bij de behandeling van obesitas. Klinische onderzoeken geven aan dat zwaarlijvige patiënten die met semaglutide worden behandeld een aanzienlijk gewichtsverlies ervaren, vergezeld van een verminderde tailleomtrek, verbeterde bloeddrukparameters, verlaagde HbA1c-waarden en verbeterde lipidenprofielen (bijv. verlaagd totaal cholesterol, lipoproteïne-cholesterol met lage dichtheid en triglyceriden, en verhoogd lipoproteïne-cholesterol met hoge dichtheid). De gewichtsverlieseffecten zijn superieur aan die van placebo's en andere medicijnen voor gewichtsverlies, voldoen aan de normen van de EMA en FDA voor medicijnen voor gewichtsverlies, en bieden een nieuwe behandelingsoptie voor zwaarlijvige patiënten [1,2].
Verminderd risico op hart- en vaatziekten:
Voor volwassenen met type 2-diabetes en een bekende hartziekte kan Semaglutid het risico op hart- en vaatziekten verminderen. Studies zoals de SUSTAIN 6- en PIONEER 6-studies hebben de non-inferioriteit en veiligheid van subcutane en orale Semaglutid op het gebied van de cardiovasculaire gezondheid aangetoond, en de SELECT-studie bevestigde verder de potentiële voordelen ervan bij het verbeteren van de cardiovasculaire uitkomsten, waardoor het risico op cardiovasculaire voorvallen wordt verminderd [1]..
Beschermende effecten op de nieren:
In een muismodel van nierischemie-reperfusieschade vertoonde Semaglutid beschermende effecten op de nieren. Het vermindert de niveaus van ontstekingsmoleculen zoals tumornecrosefactor-α (TNF-α) en zijn receptor, interleukine-6 (IL-6), vermindert de productie van F8-prostaglandine, verhoogt de PI3K- en AKT-niveaus in nierweefsel en verlicht nierschade, wat erop wijst dat Semaglutid therapeutisch potentieel heeft voor acuut nierletsel [7]..
Conclusie
Als GLP-1-receptoragonist controleert Semaglutid effectief de bloedsuikerspiegel bij patiënten met type 2-diabetes door de secretie van insuline en glucagon te reguleren, de gluconeogenese in de lever te remmen en het energiemetabolisme en de eetlust te beïnvloeden, terwijl het lichaamsgewicht bij zwaarlijvige personen aanzienlijk wordt verminderd. Het heeft cardiovasculaire beschermende effecten, vermindert het risico op hart- en vaatziekten en beschermt de nieren. Het heeft therapeutische effecten op acuut nierletsel, diabetische nefropathie en andere nierziekten.
Over de auteur
De bovengenoemde materialen zijn allemaal onderzocht, geredigeerd en samengesteld door Cocer Peptides.
Wetenschappelijk tijdschriftauteur
Hegner, P. is gevestigd aan de Universiteit van Regensburg in Duitsland en heeft een breed scala aan onderzoeksinteresses. Deze omvatten het cardiovasculaire systeem en de cardiologie, waar hij de mechanismen en behandelingen van hart- en vaatziekten onderzoekt; biochemie en moleculaire biologie, gericht op het blootleggen van moleculair biologische en biochemische reactiemechanismen en regulerende processen; farmacologie en farmacie, met de nadruk op de ontwikkeling van geneesmiddelen en de evaluatie van de werkzaamheid; en het ademhalingssysteem, evenals algemene en interne geneeskunde, waarbij de nadruk ligt op de diagnose en behandeling van ademhalingsziekten en veel voorkomende interne medische aandoeningen. Hij is een wetenschapper met prestaties op meerdere gebieden van de geneeskunde. Hegner P wordt vermeld in de referentie van citaat [6].
