|
1 zestawy (10 fiolek)
| Ilość: | |
|---|---|
▎ Struktura semaglutydu
Źródło: Pub Chem |
Sekwencja: His-Aib-Glu-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Val-Ser-Ser-Tyr-Leu-Glu-Gly-Gln-Ala-Ala-Lys (Aeea-Aeea-γ-glu-oktadekanodowy)-Glu-Phe-Ile-Ala-Trp-Leu-Val-Arg-Gly-Arg-Gly-OH Wzór cząsteczkowy: C 187H 291N 45O59 Masa cząsteczkowa: 4114 g/mol Numer CAS 910463-68-2 PubChem CID 56843331 Synonimy: Rybelsus; Ozempic ; Wegovy |
▎ Badania nad semaglutydami
Jakie jest tło badawcze Semaglutid?
Rozwój Semaglutidu powstał w wyniku badania fizjologicznych skutków GLP-1. Naukowcy zainspirowali się eksendyną-4 występującą w ślinie jaszczurki, aby opracować agonistę receptora GLP-1 pierwszej generacji. Aby uzyskać dłużej działającą opcję leczenia, opracowano Semaglutid poprzez chemiczną modyfikację łańcucha peptydowego GLP-1 z dodatkiem łańcuchów kwasów tłuszczowych w celu wydłużenia jego okresu półtrwania. W miarę postępu badań, jego potencjał w utracie wagi oraz zapobieganiu i leczeniu chorób układu krążenia stał się również oczywisty.
Jaki jest mechanizm działania Semaglutidu?
Regulacja wydzielania insuliny i glukagonu:
Jako agonista receptora GLP-1 (GLP-1 RA), Semaglutid stymuluje komórki β trzustki do wydzielania insuliny, hamując jednocześnie wydzielanie glukagonu przez komórki α. Po jedzeniu, gdy wzrasta poziom glukozy we krwi, semaglutyd wiąże się z receptorami GLP-1, aktywując dalsze szlaki sygnałowe, aby pobudzić komórki β do uwolnienia insuliny, zwiększając wychwyt i wykorzystanie glukozy przez organizm oraz obniżając poziom glukozy we krwi. Hamując wydzielanie glukagonu i zmniejszając wydzielanie glukozy w wątrobie, dodatkowo stabilizuje poziom glukozy we krwi. W normalnych warunkach fizjologicznych organizm utrzymuje stabilny poziom glukozy we krwi regulując równowagę pomiędzy insuliną i glukagonem. Semaglutyd naśladuje działanie GLP-1, optymalizując ten proces regulacyjny [1,2].
Rycina 1 Skutki GLP-1 związane z cukrzycą i otyłością [3].
Hamowanie glukoneogenezy w wątrobie:
Semaglutyd hamuje proces glukoneogenezy w wątrobie. Glukoneogeneza to szlak, dzięki któremu wątroba wytwarza glukozę podczas postu lub głodu, utrzymując stabilność poziomu glukozy we krwi, gdy poziom glukozy we krwi jest niski. Jednakże w stanach patologicznych, takich jak cukrzyca, glukoneogeneza może stać się nadmiernie aktywna, co prowadzi do podwyższonego poziomu glukozy we krwi. Semaglutyd działa na odpowiednie szlaki sygnałowe, zmniejszając ekspresję lub aktywność kluczowych enzymów glukoneogenezy, zmniejszając w ten sposób wytwarzanie glukozy w wątrobie i pomagając w kontroli poziomu glukozy we krwi [1].
Wpływ na metabolizm energetyczny i apetyt:
Semaglutyd ma wpływ regulacyjny na metabolizm energetyczny i apetyt. Zmniejsza pobór energii, potencjalnie działając na centralny układ nerwowy, wpływając na ośrodki regulacji apetytu, wywołując poczucie sytości i zmniejszając spożycie pokarmu. Ponadto Semaglutid ma minimalny wpływ na wydatek energetyczny, przede wszystkim osiągając regulację masy ciała poprzez zmniejszone spożycie energii, co pomaga w utracie wagi u otyłych pacjentów. W badaniach pacjenci stosujący Semaglutid często zgłaszali zmniejszenie apetytu i późniejszą utratę masy ciała [1,4].
Potencjalne mechanizmy działania na układ sercowo-naczyniowy: Semaglutyd może wywierać korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy poprzez wiele mechanizmów. Z jednej strony może obniżyć poziom glukozy we krwi i masę ciała, łagodząc w ten sposób szkody spowodowane zaburzeniami metabolicznymi w układzie sercowo-naczyniowym. Z drugiej strony Semaglutid może bezpośrednio działać na tkanki sercowo-naczyniowe, m.in. poprawiając funkcję śródbłonka naczyń, zmniejszając reakcje zapalne i stres oksydacyjny, stabilizując blaszki miażdżycowe i zmniejszając ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Badania Cigrovski pokazują, że Semaglutid może poprawiać funkcję komórek śródbłonka naczyń w zakresie wydzielania tlenku azotu, zwiększać rozszerzenie naczyń i chronić układ sercowo-naczyniowy [5].
Bezpośredni wpływ na czynność serca:
Niedawne badania wykazały, że ostra ekspozycja na Semaglutid może wywołać zależny od dawki, silny dodatni efekt inotropowy na beleczki przedsionkowe człowieka, bez zwiększania tendencji do arytmii. Efekt ten może wynikać ze zwiększonego wychwytu zwrotnego Ca2+ w siateczce sarkoplazmatycznej, poprawiając czynność przedsionków i ma pozytywne implikacje w zakresie łagodzenia objawów u pacjentów z niewydolnością serca. W powiązanych eksperymentach beleczki przedsionkowe narażone na działanie Semaglutidu wykazywały znacznie zwiększoną siłę skurczu bez wzrostu arytmii [6].
Jakie są zastosowania Semaglutidu?
W przypadku cukrzycy typu 2:
Semaglutyd stosuje się w leczeniu cukrzycy typu 2. Niezależnie od tego, czy jest podawany doustnie, czy poprzez wstrzyknięcie podskórne, skutecznie obniża poziom hemoglobiny A1c (HbA1c) [1].
W leczeniu otyłości:
Semaglutid wykazuje znaczną skuteczność w leczeniu otyłości. Badania kliniczne wskazują, że u otyłych pacjentów leczonych semaglutydem następuje znaczna utrata masy ciała, której towarzyszy zmniejszenie obwodu talii, poprawa parametrów ciśnienia krwi, obniżone stężenie HbA1c i poprawa profili lipidowych (np. obniżony poziom cholesterolu całkowitego, cholesterolu lipoprotein o małej gęstości i trójglicerydów oraz podwyższony cholesterol lipoprotein o dużej gęstości). Jego działanie odchudzające jest lepsze niż placebo i inne leki odchudzające, spełniając standardy ustanowione przez EMA i FDA dla leków odchudzających i zapewniając nową opcję leczenia otyłych pacjentów [1,2].
Zmniejszone ryzyko chorób układu krążenia:
W przypadku dorosłych chorych na cukrzycę typu 2 i rozpoznaną chorobę serca lek Semaglutid może zmniejszać ryzyko chorób układu krążenia. Badania takie jak badania SUSTAIN 6 i PIONEER 6 wykazały równoważność i bezpieczeństwo stosowania podskórnego i doustnego Semaglutidu w zdrowiu układu sercowo-naczyniowego, a badanie SELECT dodatkowo potwierdziło jego potencjalne korzyści w zakresie poprawy wyników sercowo-naczyniowych, pomagając zmniejszyć ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych [1]..
Działanie ochronne na nerki:
W mysim modelu uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego nerek Semaglutid wykazał działanie ochronne na nerki. Zmniejsza poziom cząsteczek zapalnych, takich jak czynnik martwicy nowotworu-α (TNF-α) i jego receptora, interleukina-6 (IL-6), zmniejsza wytwarzanie prostaglandyny F8, zwiększa poziomy PI3K i AKT w tkance nerek oraz łagodzi uszkodzenie nerek, co sugeruje, że Semaglutid może mieć potencjał terapeutyczny w ostrym uszkodzeniu nerek [7].
Wniosek
Jako agonista receptora GLP-1, Semaglutid skutecznie kontroluje poziom glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2 poprzez regulację wydzielania insuliny i glukagonu, hamowanie glukoneogenezy w wątrobie oraz wpływanie na metabolizm energetyczny i apetyt, przy jednoczesnym znaczącym zmniejszeniu masy ciała u osób otyłych. Ma działanie ochronne na układ sercowo-naczyniowy, zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia i chroni nerki. Ma działanie terapeutyczne w przypadku ostrego uszkodzenia nerek, nefropatii cukrzycowej i innych chorób nerek.
O Autorze
Wszystkie wyżej wymienione materiały zostały zbadane, zredagowane i opracowane przez Cocer Peptides.
Autor czasopisma naukowego
Hegner P. pracuje na Uniwersytecie w Regensburgu w Niemczech i ma szeroki zakres zainteresowań badawczych. Należą do nich układ sercowo-naczyniowy i kardiologia, gdzie bada mechanizmy i metody leczenia chorób układu krążenia; biochemia i biologia molekularna, skupiająca się na odkrywaniu molekularnych mechanizmów reakcji biologicznych i biochemicznych oraz procesów regulacyjnych; farmakologia i farmacja, kładąca nacisk na rozwój leków i ocenę ich skuteczności; i układu oddechowego oraz medycyny ogólnej i wewnętrznej, koncentrując się na diagnostyce i leczeniu chorób układu oddechowego oraz powszechnych schorzeń wewnętrznych. Jest uczonym z osiągnięciami w wielu dziedzinach medycyny. Hegner P wymieniony jest w odnośniku cytowania [6].
