|
1 zestawy (10 fiolek)
| Ilość: | |
|---|---|
▎ Badania nad GLP-3
Jakie jest tło badawcze GLP-3?
Otyłość stała się jednym z najważniejszych wyzwań zdrowia publicznego we współczesnym społeczeństwie. Może powodować wiele problemów zdrowotnych, takich jak metabolizm typu 2, choroby układu krążenia, nadciśnienie, dyslipidemia i niealkoholowe stłuszczenie wątroby. Wraz ze stałym wzrostem częstości występowania otyłości istnieje coraz pilniejsze zapotrzebowanie na nowe terapie, które będą w stanie skutecznie kontrolować masę ciała i poprawiać stan zdrowia [1] . Chociaż interwencje związane ze stylem życia, takie jak zwiększona aktywność fizyczna i kontrola diety, są podstawowymi środkami kontroli masy ciała, wielu dorosłym otyłym pacjentom niezwykle trudno jest utrzymać długoterminową utratę masy ciała.
GLP-3, jako nowy potrójny agonista receptora, może działać na receptor glukagonopodobny peptydu-1 (
GLP-1R), zależny od glukozy receptor polipeptydu insulinotropowego (GIPR) i receptor glukagonu (GCGR). Ten wieloreceptorowy mechanizm działania zapewnia mu znaczące korzyści w zakresie odchudzania. W porównaniu z lekami odchudzającymi, które działają tylko na jeden receptor, GLP-3 może w bardziej kompleksowy sposób regulować procesy metaboliczne organizmu [1] . GLP-3 powoduje utratę wagi poprzez regulację wielu receptorów hormonalnych, nie tylko wykazując niezwykłą skuteczność, ale także mając stosunkowo łagodne skutki uboczne ze strony przewodu pokarmowego. Ponadto, jako potrójny agonista receptora, GLP-3 ma silniejsze działanie odchudzające i ma szerszy zakres zastosowania w porównaniu z innymi nowymi lekami odchudzającymi.
Co to jest GLP-3?
GLP-3 jest nowym, długo działającym agonistą receptora peptydu glukagonopodobnego-1 (GLP-1). Jest modyfikowany i optymalizowany w oparciu o strukturę naturalnego GLP-1 i może specyficznie wiązać się i aktywować receptor GLP-1, pełniąc funkcje fizjologiczne podobne do naturalnego GLP-1, takie jak promowanie wydzielania insuliny, hamowanie wydzielania glukagonu, opóźnianie opróżniania żołądka, zmniejszanie apetytu itp. Ma szerokie perspektywy zastosowania w leczeniu metabolizmu i kontroli masy ciała.
Jaki jest mechanizm działania GLP-3?
Mechanizm działania GLP-3 wynika z jego agonistycznego działania na wiele receptorów. Po pierwsze, jego agonistyczne działanie na receptor glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1R) może zwiększać wydzielanie insuliny, hamować wydzielanie glukagonu, obniżać poziom glukozy we krwi, a jednocześnie opóźniać opróżnianie żołądka, zwiększać uczucie sytości i zmniejszać spożycie pokarmu [2] . Po drugie, jego agonistyczny wpływ na zależny od glukozy receptor polipeptydu insulinotropowego (GIPR) może promować wydzielanie insuliny, zwiększać wykorzystanie glukozy i wpływać na metabolizm tłuszczów, hamując lipolizę i promując syntezę tłuszczu [2] . Co więcej, agonistyczne działanie GLP-3 na receptor glukagonu (GCGR) zwykle sprzyja glikogenolizie i glukoneogenezie w wątrobie, zwiększając poziom glukozy we krwi. Jednakże pod wpływem GLP-3 ten efekt podnoszenia poziomu glukozy jest równoważony przez działanie pozostałych dwóch receptorów, jednocześnie promując lipolizę i zmniejszając gromadzenie się tłuszczu [2] . Ten wielokierunkowy sposób działania może być skuteczniejszy w leczeniu otyłości niż agoniści pojedynczego receptora.
Aktywując jednocześnie te trzy receptory, GLP-3 może wywierać różnorodne metaboliczne efekty regulacyjne i wywierać działanie terapeutyczne w przypadku otyłości i chorób pokrewnych. Jeśli chodzi o regulację poziomu glukozy we krwi, ponieważ aktywacja GLP-1R i GIPR sprzyja wydzielaniu insuliny i hamuje wydzielanie glukagonu, a aktywacja GCGR jest równoważona przez działanie pozostałych dwóch receptorów, GLP-3 może skutecznie regulować poziom glukozy we krwi, co ma ogromne znaczenie w leczeniu metabolizmu typu 2 [1, 2] . Jeśli chodzi o zmniejszenie gromadzenia się tłuszczu, aktywacja GCGR sprzyja lipolizie i zmniejsza gromadzenie się tłuszczu, podczas gdy aktywacja GLP-1R zwiększa uczucie sytości i zmniejsza spożycie pokarmu, dodatkowo zmniejszając syntezę tłuszczu [1] . Ponadto GLP-3 ma również łagodzący wpływ na niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby. Może zmniejszyć zawartość tłuszczu w wątrobie i poprawić jej funkcjonowanie.
HbA1c, masa ciała, ciśnienie krwi i lipidy Dane są średnimi najmniejszych kwadratów (ze słupkami błędów pokazującymi SE) ze zbioru analizy skuteczności, jeśli nie wskazano inaczej.
Źródło: PubMed [4]
W jakich aspektach GLP-3 wykazuje swoje działanie?
GLP-3 wykazuje znaczące efekty w wielu aspektach
Znaczący efekt utraty wagi: GLP-3 wykazał znaczący efekt utraty wagi w wielu badaniach klinicznych. Na przykład w badaniu klinicznym z udziałem 338 dorosłych (Jastreboff AMM, 2023) pacjenci leczeni różnymi dawkami GLP-3 doświadczyli znacznej utraty masy ciała po 48 tygodniach. Wśród nich pacjenci w grupie dawki 12 mg stracili 24,2% masy ciała, a duży odsetek pacjentów osiągnął utratę masy ciała w różnym stopniu. Na przykład wśród pacjentów otrzymujących dawki 4 mg, 8 mg i 12 mg odpowiednio 92%, 100% i 100% pacjentów straciło 5% lub więcej masy ciała. W innym badaniu [3] , dwa randomizowane, kontrolowane badania z udziałem 353 pacjentów z metabolizmem typu 2 wykazały, że w porównaniu z placebo, GLP-3 może znacząco zmniejszyć masę ciała pacjentów o 11,89 kg, a także obniżyć poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1C). Ponadto w badaniach z udziałem dorosłych pacjentów z otyłością bez metabolizmu GLP-3 powodował utratę masy ciała o 24,2% u pacjentów, a u 83% pacjentów utrata masy ciała o 15% lub więcej po 48 tygodniach. Wyniki te wskazują, że GLP-3 ma ogromny potencjał w utracie wagi.
Leczenie zaburzeń metabolizmu typu 2: GLP-3 wykazuje również pewien potencjał w leczeniu zaburzeń metabolizmu typu 2. W niektórych badaniach klinicznych GLP-3 wykazał zmniejszenie stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c) i zależną od dawki utratę masy ciała. Na przykład w jednym badaniu u pacjentów z metabolizmem typu 2 GLP-3 wykazał znaczący wpływ na kontrolę poziomu glukozy we krwi. W porównaniu z placebo stężenie hemoglobiny glikowanej zmniejszyło się o 1,64% [3] . Dodatkowo, w randomizowanym, podwójnie ślepym badaniu fazy 2, kontrolowanym placebo i substancją czynną, w grupach równoległych, modele zwierzęce z metabolizmem typu 2, po leczeniu GLP-3, wykazały znaczny spadek poziomu hemoglobiny glikowanej, a ich masa ciała również zmniejszyła się w sposób zależny od dawki [4] . Można to przypisać wszechstronnemu działaniu leku na GLP-1, GCGR i GIPR, które poprawiają metabolizm glukozy i bilans energetyczny.
Poprawa czynników ryzyka sercowo-naczyniowego: GLP-3 może nie tylko zmniejszyć masę ciała, ale także poprawić czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak profil lipidowy w surowicy i poziom hemoglobiny glikowanej. Wskazuje to na ścisły związek patofizjologiczny pomiędzy otyłością a chorobami układu krążenia, a GLP-3 może poprawiać zdrowie układu krążenia u otyłych pacjentów na wiele sposobów. Na przykład zmniejszenie poziomów innych niż HDL-C, apoB i LDLP może zmniejszyć ryzyko miażdżycy; obniżenie poziomu hemoglobiny glikowanej może poprawić kontrolę poziomu glukozy we krwi u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu, zmniejszając w ten sposób ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych [3, 5, 6].
Leczenie niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD): GLP-3 to nowy, potrójny agonista receptora peptydowego, którego celem jest receptor glukagonu (GCGR), zależny od glukozy receptor polipeptydu insulinotropowego (GIPR) i receptor glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1R). Badania wykazały, że GLP-3 ma potencjał w leczeniu niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby. W jednym badaniu prowadzono randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie trwające 48 tygodni z udziałem uczestników ze stłuszczeniową chorobą wątroby związaną z dysfunkcjami metabolicznymi i zawartością tłuszczu w wątrobie ≥10%. Wyniki wykazały, że po 24 tygodniach średnie względne zmiany w zawartości tłuszczu w wątrobie w stosunku do wartości wyjściowych u uczestników leczonych różnymi dawkami GLP-3 (1 mg, 4 mg, 8 mg i 12 mg) wyniosły odpowiednio -42,9%, -57,0%, -81,4% i -82,4%, podczas gdy w grupie placebo wyniosły +0,3% [7] . Wskazuje to, że GLP-3 może mieć znaczący wpływ terapeutyczny na niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby.
Podsumowując, jako nowy potrójny agonista receptora, GLP-3 wykazuje ogromny potencjał w leczeniu otyłości i chorób pokrewnych. Może regulować metabolizm człowieka z wielu wymiarów poprzez aktywację receptora glukagonu, zależnego od glukozy receptora polipeptydu insulinotropowego i receptora glukagonopodobnego peptydu-1, poprawiając kontrolę poziomu glukozy we krwi, zmniejszając masę ciała i regulując metabolizm lipidów. Pojawienie się GLP-3 przyniosło nowe możliwości leczenia pacjentów z otyłością, metabolizmem typu 2 itp. Oczekuje się, że przełamie on ograniczenia tradycyjnych leków z pojedynczym agonistą receptora, zapewni potężniejszą broń w rozwiązywaniu coraz poważniejszych problemów związanych z otyłością i chorobami metabolicznymi, będzie promować dalszy rozwój pokrewnych dziedzin medycyny, poprawić jakość życia pacjentów i zmniejszyć społeczne obciążenie medyczne.
O Autorze
Wszystkie wyżej wymienione materiały zostały zbadane, zredagowane i opracowane przez Cocer Peptides.
Autor czasopisma naukowego
Rosenstock J jest niezwykle wpływowym naukowcem w dziedzinie medycyny, ściśle współpracującym z takimi instytucjami, jak Centrum Medyczne Uniwersytetu Teksasu i Uniwersytet Teksasu w Dallas. Prowadzi także badania w ośrodkach takich jak Canadian VIGOR Center i Veloc Clin Res Ctr Med City.
Jego badania obejmują endokrynologię i metabolizm, układ sercowo-naczyniowy i kardiologię, farmakologię i medycynę eksperymentalną, ze szczególnym uwzględnieniem metabolizmu, otyłości i powiązanych metod leczenia i opracowywania leków. J. Rosenstock odniósł znaczący sukces w medycynie klinicznej, zdobywając tytuł najczęściej cytowanego badacza w latach 2017–2024. Podkreśla to duży wpływ i szerokie uznanie jego pracy. Dzięki współpracy z wieloma instytucjami badawczymi z powodzeniem przełożył wyniki badań podstawowych na zastosowania kliniczne, przynosząc korzyści pacjentom z chorobami metabolicznymi i sercowo-naczyniowymi oraz przyczyniając się do rozwoju nauk medycznych. Rosenstock J jest wymieniony w odnośniku cytatu [4].
