GLP-210mg

▎ ساختار GLP-2

منبع: PubChem

دنباله: Tyr-{Aib}-Glu-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Tyr-Ser-Ile-{Aib}-Leu-Asp-Lys-Ile-Ala-Gln-{دیاسید-C20-گام a-Glu-(AEEA)2-Lys}-Ala-Phe-Val-Gln-Trp-Leu-Ile-Ala-Gly-Gly-Pro-Ser-Ser-Gly-Ala-Pro-Pro-Pro-Pro-Ser-NH2 فرمول مولکولی: C 225H 348N 48O68 وزن مولکولی: 4813 گرم بر مول شماره CAS: 2023788-19-2 PubChem CID: 163285897 مترادف: Zepbound; مونجارو

▎ تحقیقات GLP-2

پیشینه تحقیقاتی GLP-2 چیست؟

GLP-2 یک داروی پلی پپتیدی مصنوعی است. تحقیق و توسعه آن ناشی از درک عمیق محدودیت‌های آگونیست‌های گیرنده GLP-1 موجود در درمان متابولیسم نوع 2 و چاقی در آن زمان است. اگرچه آگونیست های گیرنده GLP-1 عملکرد عالی در کنترل گلوکز خون و کاهش وزن نشان داده اند، دانشمندان دریافتند که فعال سازی گیرنده GIP نسبتا ضعیف است، که کارایی داروها را تا حدی محدود می کند. بنابراین، تیم تحقیق و توسعه متعهد به توسعه داروی جدیدی بود که می‌تواند GIPR و GLP-1R را به طور همزمان فعال کند تا به کنترل جامع و مؤثرتر قند خون و مدیریت وزن دست یابد ^..

در طول فرآیند تحقیق و توسعه GLP-2، دانشمندان تعداد زیادی تحقیقات اساسی و آزمایشات بالینی را انجام دادند. در مرحله تحقیقات پیش بالینی، از آزمایشات حیوانی برای ارزیابی کامل خواص فارماکودینامیک GLP-2 استفاده شد. نتایج پتانسیل آن را در کنترل گلوکز خون و کاهش وزن تایید کرد و پایه و اساس کارآزمایی های بالینی بعدی را گذاشت. متعاقباً GLP-2 وارد مرحله کارآزمایی بالینی شامل فازهای I، II و III شد. فاز اول عمدتاً ایمنی، تحمل و خواص فارماکوکینتیکی دارو را ارزیابی کرد و نتایج ایمنی و تحمل خوبی را نشان داد. فاز دوم بیشتر اثربخشی و ایمنی دوزهای مختلف را در بیماران مبتلا به متابولیسم نوع 2 مورد بررسی قرار داد و ابتدا محدوده دوز موثر را تعیین کرد. آزمایشات بالینی کلیدی فاز III، مانند سری مطالعات SURPASS، شامل تعداد زیادی از بیماران مبتلا به متابولیسم نوع 2 بود. نتایج نشان داد که GLP-2 به طور قابل توجهی نسبت به آگونیست های گیرنده GLP-1 موجود، مانند GLP-1، در کاهش گلوکز و وزن برتر بود و شواهد قوی برای کاربرد بازاریابی ارائه می دهد ^[1].

GLP-2 یک پلی پپتید متشکل از 39 اسید آمینه است و ساختار آن برای بهبود پایداری و فارماکودینامیک آن اصلاح شده است. طراحی ساختاری منحصربه‌فرد آن را قادر می‌سازد تا اثرات دو اینکرتین، GIP و GLP-1 را در یک مولکول واحد ادغام کند و گیرنده‌های هورمونی درگیر در کنترل گلوکز خون را از طریق یک مکانیسم دوگانه فعال کند. به طور خاص، از یک طرف، روی لوزالمعده برای ترویج ترشح انسولین و مهار ترشح گلوکاگون برای کاهش گلوکز خون عمل می کند. از طرفی روی سیستم عصبی مرکزی اثر می گذارد، تخلیه معده را به تاخیر می اندازد، سیری را افزایش می دهد، اشتها و مصرف غذا را کاهش می دهد و به مدیریت وزن می رسد. این مکانیسم دوگانه به GLP-2 مزایای منحصر به فردی در درمان متابولیسم نوع 2 و چاقی می دهد و گزینه درمانی جامع تری را برای بیماران فراهم می کند ^[1].

مکانیسم اثر GLP-2 چیست؟

GLP-2 گلوکز خون را از طریق مکانیسم های متعدد زیر کاهش می دهد:

فعال‌سازی گیرنده‌های GLP-1: GLP-2 به گیرنده‌های GLP-1 روی سلول‌های بتای پانکراس متصل می‌شود و عملکرد GLP-1 طبیعی را تقلید می‌کند. GLP-1 هورمونی است که توسط روده تولید می شود و برای حفظ هموستاز گلوکز بسیار مهم است. می تواند سنتز، ترشح و حس گلوکز انسولین را تقویت کند و ترشح گلوکاگون را کاهش دهد تا سیری را افزایش دهد و اشتها را سرکوب کند. در بیماران مبتلا به متابولیسم نوع 2، ترشح ناکافی انسولین یا کاهش حساسیت سلولی به انسولین منجر به افزایش گلوکز خون می شود. GLP-2 ترشح انسولین را با فعال کردن گیرنده های GLP-1 افزایش می دهد و کنترل قند خون را بهبود می بخشد. در عین حال، فعال شدن گیرنده‌های GLP-1 می‌تواند آزادسازی گلوکاگون را مهار کند و منابع گلوکز خون را بیشتر کاهش دهد و به کنترل قند خون کمک کند ^..

فعال سازی گیرنده های GIP: GLP-2 روی گیرنده های GIP اثر می گذارد و فعال شدن آن می تواند حساسیت و ترشح انسولین را افزایش دهد. گیرنده های GIP عمدتا در بافت هایی مانند سلول های بتای پانکراس وجود دارند. پس از فعال‌سازی، از طریق انتقال مسیر سیگنال درون سلولی، ترشح انسولین افزایش می‌یابد و واکنش سلول به انسولین افزایش می‌یابد و گلوکز خون را به طور مؤثرتری کاهش می‌دهد ^[2] . این اثر آگونیست گیرنده دوگانه باعث می شود GLP-2 نسبت به آگونیست های تک گیرنده GLP-1 در ترویج ترشح انسولین و مهار آزادسازی گلوکاگون مؤثرتر باشد ^[2].

تاخیر در تخلیه معده و افزایش سیری: GLP-2 می تواند تخلیه معده را به تاخیر بیندازد، زمان ماندن غذا در معده را طولانی کند، سرعت جذب مواد مغذی را کاهش دهد و از افزایش شدید گلوکز خون پس از غذا جلوگیری کند. اثر آن بر تخلیه معده با آگونیست های گیرنده GLP-1 قابل مقایسه است. در عین حال، روی سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد، سیری را افزایش می دهد، اشتها را کاهش می دهد و مصرف غذا را کاهش می دهد، که به ویژه برای مشکل چاقی که اغلب با متابولیسم نوع 2 همراه است، مناسب است، به بهبود مقاومت به انسولین و وضعیت کلی متابولیک کمک می کند ^[2].

بهبود حساسیت به انسولین و دیابت لیپیدی: GLP-2 می‌تواند سطح آدیپونکتین، یک آدیپوسیتوکین مرتبط با حساسیت به انسولین را افزایش دهد، به بهبود حساسیت به انسولین کمک می‌کند، سلول‌ها را قادر می‌سازد تا گلوکز را به طور موثرتری جذب و استفاده کنند، و گلوکز خون را کاهش می‌دهد (ناشناس،). علاوه بر این، می‌تواند نمایه چربی را بهبود بخشد و یک اثر محافظتی بالقوه بر سلامت قلب و عروق دارد. ثابت شده است که می تواند فشار خون را بهبود بخشد، کلسترول LDL و تری گلیسیرید را کاهش دهد ^[3].

منبع: PubMed ^[5]

مطالعات مرتبط چیست؟

اثربخشی بر مدیریت وزن در بیماران مبتلا به چاقی و دیابت نوع 2

مطالعات بالینی متعدد تایید کرده اند که GLP-2 اثر کاهش وزن قابل توجهی دارد. در مطالعه 'SURMOUNT-2'، این مرحله 3، کارآزمایی دوسوکور، تصادفی شده و کنترل شده با دارونما در هفت کشور انجام شد. بزرگسالان (بالای 18 سال) با BMI 27 kg/m⊃2؛ یا بالاتر و HbA1c بین 7 تا 10 درصد وارد مطالعه شدند و به طور تصادفی برای دریافت تزریق زیر جلدی یک بار در هفته GLP-2 (10 میلی گرم یا 15 میلی گرم) یا دارونما به مدت 72 هفته اختصاص داده شدند. نتایج نشان داد که در هفته 72، درصد کاهش وزن در گروه 10 میلی گرم GLP-2 و 15 میلی گرم به ترتیب 12.8- و 14.7- درصد بود، در حالی که در گروه دارونما 3.2- درصد بود. تفاوت های درمانی تخمین زده شده GLP-2 10 میلی گرم و 15 میلی گرم در مقایسه با دارونما به ترتیب 6/9- و 6/11- درصد بود که از نظر آماری معنی دار بود (0001/0 > P). علاوه بر این، تعداد بیشتری از بیماران دریافت کننده درمان GLP-2 به آستانه کاهش وزن 5٪ یا بیشتر (79 - 83٪ در مقابل 32٪) رسیدند (Garvey WT, 2023). در این مطالعه، میانگین وزن پایه 100.7 کیلوگرم، BMI 36.1 کیلوگرم بر متر مربع، و HbA1c 8.02 درصد بود. پس از 72 هفته درمان، GLP-2 نه تنها وزن بدن را به طور قابل توجهی کاهش داد، بلکه تأثیر مثبتی بر کنترل گلوکز خون داشت ^[4].

بهبود نوروپاتی دیابتی

مطالعات نشان داده‌اند که GLP1-RA می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را در بیماران مبتلا به متابولیسم نوع 2 با بهبود حافظه، یادگیری و غلبه بر اختلالات شناختی کاهش دهد. به عنوان یک GIP-RA/GLP-1RA دوگانه، در رده سلولی نوروبلاستوما (SHSY5Y)، تحقیقات نشان داده است که GLP-2 بر نشانگرهای رشد عصبی (CREB و BDNF)، آپوپتوز (نسبت BAX/Bcl2)، تمایز (pAkt، MAP2، GAP43، و مقاومت در برابر AGBLUT، GAP43، و AGBL4) تأثیر دارد. GLUT3 و SORBS1). نتایج بر نقش GLP-2 در فعال کردن مسیر pAkt/CREB/BDNF و آبشارهای سیگنال دهی پایین دست و اثر محافظتی عصبی آن تاکید می‌کند، که نشان می‌دهد می‌تواند اثرات مرتبط با هیپرگلیسمی و مقاومت به انسولین را در سطح عصبی خنثی کند. بنابراین، GLP-2 می تواند تخریب عصبی ناشی از هیپرگلیسمی را بهبود بخشد و بر مقاومت عصبی به انسولین غلبه کند، و بینش جدیدی در مورد بهبود نوروپاتی مرتبط با متابولیسم ارائه دهد ^[5].

پیشرفت تحقیقات در درمان دیابت نوع 2

GLP-2 به عنوان یک نوع جدید از داروهای کاهش قند خون، اولین آگونیست دوگانه GIP/GLP-1R است که برای درمان متابولیسم در ایالات متحده تأیید شده است. تعدادی از کارآزمایی‌های بالینی در مقیاس بزرگ اثرات قابل توجه کاهش قند خون و کاهش وزن آن را تأیید کرده‌اند و پتانسیل محافظت از قلب و عروق را دارد. مفهوم پپتیدهای مصنوعی بسیاری از احتمالات ناشناخته را برای GLP-2 باز کرده است. کارآزمایی‌های در حال انجام (NCT04166773) و شواهد نشان می‌دهند که این داروی امیدوارکننده در زمینه‌های بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD)، حفاظت کلیوی و عصبی ^{[6] است} (Ma Z، 2023).

تاثیر طولانی مدت GLP-2 بر سلامت قلب و عروق

GLP-2 ممکن است خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را با ترویج کاهش وزن کاهش دهد. یک مطالعه تاثیر GLP-2 را بر روی چاقی و رویدادهای بیماری قلبی عروقی در بزرگسالان آمریکایی بررسی کرد ^[7] . این مطالعه نشان داد که در بین بزرگسالان آمریکایی واجد شرایط برای درمان GLP-2، پس از درمان با 15 میلی گرم GLP-2، 70.6 درصد و 56.7 درصد بزرگسالان به ترتیب ≥ 15 و 20 درصد از وزن بدن خود را از دست دادند که به معنای کاهش 58.8 درصدی تعداد افراد چاق است. در میان افراد بدون بیماری قلبی عروقی، تخمین زده شده خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی 10 ساله از 10.1٪ 'قبل از درمان' به 7.7٪ 'پس از درمان' کاهش یافته است، با کاهش خطر مطلق 2.4٪ و کاهش خطر نسبی 23.6٪، از 2 میلیون رویداد بیماری قلبی عروقی جلوگیری می کند.

در نتیجه، GLP-2 نوع جدیدی از آگونیست دوگانه گیرنده های GIP و GLP-1 است که در درمان متابولیسم نوع 2 و چاقی اهمیت زیادی دارد. این می تواند به طور موثرتری ترشح انسولین را تقویت کند، ترشح گلوکاگون را مهار کند، قند خون را دقیقاً تنظیم کند، خطر عوارض را کاهش دهد، عملکرد سلول های بتای پانکراس را بهبود بخشد، پیشرفت متابولیسم را به تأخیر اندازد و اثر محافظتی قلبی دارد. در درمان چاقی، می تواند به طور موثری مصرف غذا را کاهش دهد، اشتها را کاهش دهد، احساس سیری را افزایش دهد، به کاهش وزن بیماران چاق کمک کند و خطر عوارض مرتبط با چاقی را کاهش دهد. همچنین می تواند مقاومت به انسولین و متابولیسم لیپید را بهبود بخشد. علاوه بر این، پتانسیل را در درمان بیماری‌های مرتبط با متابولیک غیرطبیعی مانند استئاتوهپاتیت غیر الکلی، سندرم آپنه خواب و نارسایی قلبی نشان می‌دهد و می‌تواند به طور همزمان چندین شاخص متابولیک را بهبود بخشد و یک برنامه درمانی جامع‌تر ارائه دهد. روش تزریق یک بار در هفته آن برای استفاده راحت است و می تواند انطباق درمان بیماران را بهبود بخشد. با کنترل موثر گلوکز و وزن خون و کاهش خطر عوارض، می‌تواند وضعیت جسمانی بیماران را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد، توانایی فعالیت روزانه و کیفیت زندگی آنها را افزایش دهد، اعتماد به نفس آنها را در کنترل بیماری افزایش دهد، بار روانی آنها را کاهش دهد و سازگاری اجتماعی آنها را بهبود بخشد.

درباره نویسنده

مطالب ذکر شده در بالا همه توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده است.

نویسنده مجله علمی

دکتر ویلیام تی گاروی یک محقق و محقق برجسته وابسته به چندین موسسه معتبر از جمله دانشگاه آلاباما در بیرمنگام، دانشگاه استون و مرکز پزشکی امور کهنه سربازان بیرمنگام است. سابقه تحصیلی و تجربه حرفه ای او طیف گسترده ای از رشته ها را در زمینه های پزشکی و علمی در بر می گیرد. دکتر گاروی در زمینه های غدد درون ریز و متابولیسم، تغذیه و رژیم غذایی، بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی، و همچنین پزشکی عمومی و داخلی، با تمرکز ویژه بر سیستم قلبی عروقی و قلب، کمک های قابل توجهی داشته است. کار او به طور گسترده ای شناخته شده و مورد تجلیل قرار گرفته است، به ویژه اینکه به عنوان یک محقق با استناد در رده بین رشته ای برای هر دو سال 2023 و 2024 معرفی شده است که منعکس کننده تأثیر و تأثیر قابل توجه تحقیقات او بر جامعه علمی گسترده تر است.

علایق و تخصص دکتر گاروی به جنبه های مختلف بیماری های متابولیک و مدیریت آنها گسترش می یابد. او به طور فعال در مطالعه متابولیسم شیرین، چاقی و عوارض مرتبط با آنها با هدف کشف استراتژی‌های درمانی جدید و بهبود نتایج بیمار شرکت داشته است. کار او شامل تحقیقات علمی پایه، آزمایش‌های بالینی و مطالعات ترجمه‌ای است که شکاف بین یافته‌های آزمایشگاهی و کاربردهای پزشکی در دنیای واقعی را پر می‌کند. دکتر گاروی از طریق تحقیقات گسترده خود به درک عمیق‌تر مکانیسم‌های اساسی اختلالات متابولیک کمک کرده و به شکل‌گیری دستورالعمل‌های بالینی و پروتکل‌های درمانی در زمینه غدد درون‌ریز و متابولیسم کمک کرده است. دکتر ویلیام تی گاروی در مرجع استناد ^[4 ] ذکر شده است.

▎ نقل قول های مرتبط

[1] Nowak M، Nowak W، Grzeszczak W. GLP-2 - یک آگونیست گیرنده دوگانه GIP/GLP-1 - یک داروی جدید ضد دیابت با فعالیت متابولیک بالقوه در درمان متابولیسم نوع 2 [J]. Endokrynologia Polska، 2022,73(4):745-755.DOI:10.5603/EP.a2022.0029.

[2] ناشناس. GLP-2: یک پلی پپتید انسولینوتروپیک دوگانه وابسته به گلوکز و آگونیست پپتید-1 شبه گلوکاگون برای مدیریت دیابت نوع 2: Erratum.[J]. مجله آمریکایی درمان، 2023، 30 (3): e311.DOI: 10.1097/MJT.0000000000001634.

[3] Forzano I, Varzideh F, Avvisato R, et al. GLP-2: به روز رسانی سیستماتیک[J]. International Journal of Molecular Sciences, 2022,23(23).DOI:10.3390/ijms232314631.

[4] Garvey WT، Frias JP، Jastreboff AM، و همکاران. GLP-2 یک بار در هفته برای درمان چاقی در افراد مبتلا به متابولیسم نوع 2 (SURMOUNT-2): یک کارآزمایی دوسوکور، تصادفی، چند مرکزی، کنترل شده با دارونما، فاز 3 [J]. Lancet، 2023,402(10402):613-626.DOI:10.1016/S0140-6736(23)01200-X.

[5] Fontanella RA، Ghosh P، Pesapane A، و همکاران. GLP-2 از تخریب عصبی از طریق مسیرهای مولکولی متعدد [J] جلوگیری می کند. Journal of Translational Medicine, 2024,22(1).DOI:10.1186/s12967-024-04927-z.

[6] Ma Z، Jin K، Yue M، و همکاران. پیشرفت تحقیقات در مورد گیرنده همتاگر GIP/GLP-1 GLP-2، یک ستاره در حال ظهور در دیابت نوع 2 [J]. Journal of Diabetes Research, 2023,2023.DOI:10.1155/2023/5891532.

[7] Wong ND، Karthikeyan H، Fan W. واجد شرایط بودن جمعیت ایالات متحده و تأثیر تخمینی درمان GLP-2 بر شیوع چاقی و رویدادهای بیماری قلبی عروقی [J]. داروها و درمان قلبی عروقی، 2024.DOI:10.1007/s10557-024-07583-z.

تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.  

محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.