|
1kit（10Vials）
| Kuantiti: | |
|---|---|
▎ Struktur Ipamorelin
Sumber: PubChem |
Urutan: XHXFK Formula Molekul: C 38H 49N 9O5 Berat Molekul: 711.9 g/mol Nombor CAS: 170851-70-4 PubChem CID: 9831659 Sinonim: NNC-26-0161；UNII-Y9M3S784Z6；IPAMORELIN ACETATE |
▎ Penyelidikan Ipamorelin
Apakah latar belakang penyelidikan Ipamorelin?
Pengosongan gastrik yang ditangguhkan adalah keadaan biasa, dan pada masa ini, terdapat beberapa pilihan rawatan yang berkesan. Penyelidikan telah mendapati bahawa Ipamorelin, sebagai peptidomimetik sintetik, bertindak pada reseptor ghrelin dan mungkin mempunyai kesan terapeutik pada pengosongan gastrik yang tertangguh. Dalam kajian ke atas model tikus gastroparesis, gastroparesis disebabkan oleh pembedahan perut dan manipulasi usus, dan didapati bahawa Ipamorelin boleh mempercepatkan pengosongan gastrik [1].
Ileus pasca operasi adalah cabaran penting dalam amalan klinikal, kekurangan strategi pengurusan yang berkesan. Rangsangan reseptor Ghrelin mempunyai kesan menggalakkan motilitas pada kedua-dua bahagian atas dan bawah saluran gastrousus. Sebagai agonis reseptor ghrelin, Ipamorelin mempunyai nilai aplikasi yang berpotensi dalam rawatan ileus selepas pembedahan. Sebagai contoh, dalam kajian, kajian prospektif, rawak, bukti konsep terkawal telah dijalankan ke atas pesakit yang menjalani reseksi usus selepas pembedahan abdomen untuk menilai keselamatan dan keberkesanan Ipamorelin [2].
Ipamorelin tergolong dalam peptida pelepas hormon pertumbuhan (GHRPs), iaitu pentapeptida sintetik yang mampu merangsang pembebasan hormon pertumbuhan daripada hipotalamus dan kelenjar pituitari. Hormon pertumbuhan memainkan peranan penting dalam pertumbuhan, pembaikan, dan metabolisme badan, maka peranan Ipamorelin dalam mengawal hormon pertumbuhan juga telah menarik perhatian meluas [3].
Disebabkan nilai potensinya dalam merawat pengosongan gastrik yang tertangguh, ileus selepas pembedahan, dan peranannya sebagai peptida pelepas hormon pertumbuhan, Ipamorelin telah menarik perhatian penyelidikan yang meluas.
Apakah mekanisme tindakan Ipamorelin?
1. Merangsang pembebasan hormon pertumbuhan:
Ipamorelin tergolong dalam peptida pelepas hormon pertumbuhan (GHRPs), yang boleh merangsang pembebasan hormon pertumbuhan daripada hipotalamus dan kelenjar pituitari. Eksperimen in vitro dan in vivo, Ipamorelin telah menunjukkan potensi dan keberkesanan yang tinggi dalam melepaskan hormon pertumbuhan. Sebagai contoh, dalam kajian, potensi dan keberkesanan Ipamorelin dalam melepaskan hormon pertumbuhan daripada sel pituitari tikus primer adalah serupa dengan GHRP-6 [3] . Mekanisme tindakannya adalah untuk merangsang pembebasan hormon pertumbuhan dengan mengaktifkan reseptor seperti GHRP. Melalui analisis farmakologi, ia telah disahkan bahawa seperti GHRP-6, Ipamorelin merangsang pembebasan hormon pertumbuhan melalui reseptor seperti GHRP.
2. Kesan pada saluran gastrousus
Mempercepatkan pengosongan gastrik:
Dalam model tikus, Ipamorelin boleh mempercepatkan pengosongan gastrik. Pembedahan perut membawa kepada pengosongan lambung yang tertunda, tetapi selepas pemberian Ipamorelin (0.014 µmol/kg secara intravena), pengosongan gastrik dipercepatkan dengan ketara. Ipamorelin merangsang pengecutan gastrik dan mempercepatkan pengosongan gastrik melalui mekanisme yang dimediasi oleh pengaktifan reseptor ghrelin, yang melibatkan neuron pengujaan kolinergik (Greenwood-Van Meerveld B, 2012).
Memperbaiki gejala ileus selepas operasi:
Dalam model tikus ileus pasca operasi, Ipamorelin boleh memperbaiki gejala. Selepas pentadbiran Ipamorelin selepas pembedahan, satu dos Ipamorelin (1mg/kg) atau GHRP-6 (20μg/kg) boleh mengurangkan masa untuk membuang air besar pertama. Pemberian berulang Ipamorelin (0.1 atau 1mg/kg) boleh meningkatkan pengeluaran najis kumulatif, pengambilan makanan dan penambahan berat badan dengan ketara [4].
3. Kesan pada rembesan insulin
Ipamorelin boleh merangsang rembesan insulin dalam serpihan tisu pankreas tikus normal dan kencing manis. Peningkatan dalam rembesan insulin yang disebabkan oleh Ipamorelin boleh dihalang dengan ketara oleh diltiazem, yohimbine, propranolol, atau gabungan atropin, propranolol, dan yohimbine. Dalam tikus diabetes, atropin boleh mengurangkan dengan ketara rembesan insulin yang disebabkan oleh Ipamorelin, tetapi kesan ini tidak diperhatikan pada tikus biasa. Ini menunjukkan bahawa Ipamorelin merangsang pelepasan insulin melalui saluran kalsium dan laluan reseptor adrenergik [5].
4. Mengurangkan kesakitan
Dalam model eksperimen hipersensitiviti visceral bukan keradangan dan allodynia mekanikal somatik, Ipamorelin, sebagai agonis reseptor ghrelin yang terhad secara periferal, boleh mengurangkan hipersensitiviti kolon dan allodynia somatik dengan ketara. Mekanisme tindakannya dimediasi oleh reseptor ghrelin, dan kesan antinociceptive ini boleh disekat oleh antagonis reseptor ghrelin H0900 [6].
Bagaimana kesan ipamorelin terhadap rembesan insulin daripada serpihan tisu pankreas tikus normal dan kencing manis.
Sumber:PubMed [5]
Apakah aplikasi Ipamorelin?
1. Menggalakkan pembebasan hormon pertumbuhan
Ipamorelin boleh merangsang pembebasan hormon pertumbuhan daripada hipotalamus dan kelenjar pituitari. Hormon pertumbuhan memainkan peranan penting dalam tubuh manusia, termasuk menggalakkan sintesis protein, percambahan sel, dan pembaikan tisu. Oleh itu, Ipamorelin boleh digunakan untuk merawat kekurangan hormon pertumbuhan atau penyakit lain yang berkaitan dengan kekurangan hormon pertumbuhan [7].
2. Memperbaiki fungsi gastrousus
Mempercepatkan pengosongan gastrik:
Dalam model tikus, Ipamorelin mempercepatkan pengosongan gastrik dalam model ileus pasca operasi melalui mekanisme yang dimediasi oleh pengaktifan reseptor peptida yang melepaskan hormon pertumbuhan, yang melibatkan neuron pengujaan kolinergik [1] . Pembedahan perut membawa kepada pengosongan gastrik yang tertangguh, dan pemberian Ipamorelin boleh mengurangkan kadar sisa makanan dalam perut dengan ketara, dengan itu meningkatkan motilitas gastrik.
Menggalakkan peristalsis gastrousus:
Dalam model tikus ileus pasca operasi, Ipamorelin boleh memperbaiki gejala pesakit. Sebagai contoh, dalam model tikus, Ipamorelin boleh mengurangkan masa untuk membuang air besar pertama selepas pembedahan, meningkatkan pengeluaran najis, pengambilan makanan, dan penambahan berat badan [4] . Pemberian berulang Ipamorelin boleh meningkatkan pengeluaran najis kumulatif, pengambilan makanan dan penambahan berat badan dengan ketara, menunjukkan kesan pengawalseliaan positifnya terhadap fungsi gastrousus.
3. Melegakan kesakitan
Melegakan kesakitan viseral dan somatik:
Penyelidikan menunjukkan bahawa Ipamorelin, sebagai hormon pertumbuhan yang melepaskan agonis reseptor peptida, mempunyai sifat antinociceptive. Dalam model eksperimen tanpa keradangan epitelium kolon, Ipamorelin boleh mengurangkan hipersensitiviti visceral bukan keradangan dan allodynia mekanikal somatik dengan ketara [6].
Mekanisme tindakannya boleh dimediasi oleh hormon pertumbuhan yang melepaskan reseptor peptida, mengambil bahagian dalam pengawalan hipersensitiviti viseral dan somatik, menyediakan kaedah baharu yang berpotensi untuk rawatan sakit viseral dan somatik akut.
Apakah kemajuan penyelidikan Ipamorelin dalam rawatan kekurangan hormon pertumbuhan?
Kekurangan hormon pertumbuhan adalah penyakit yang disebabkan oleh rembesan hormon pertumbuhan yang tidak mencukupi dari kelenjar pituitari anterior, yang boleh menjejaskan pertumbuhan dan perkembangan kanak-kanak dan metabolisme badan orang dewasa. Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, Ipamorelin, sebagai secretagogue hormon pertumbuhan, telah menarik perhatian meluas dalam rawatan kekurangan hormon pertumbuhan. Berikut ialah kemajuan penyelidikan berkaitan Ipamorelin dalam rawatan kekurangan hormon pertumbuhan.
1. Kesan rangsangan Ipamorelin pada rembesan hormon pertumbuhan
Ipamorelin boleh merangsang rembesan hormon pertumbuhan. Penyelidikan menunjukkan bahawa Ipamorelin boleh bertindak secara sinergi dengan hormon pelepas hormon pertumbuhan (GHRH) untuk meningkatkan pembebasan hormon pertumbuhan [8] . Dalam eksperimen haiwan, selepas 21 hari rawatan kronik dengan Ipamorelin pada tikus betina muda, berbanding dengan kumpulan kawalan, pelepasan hormon pertumbuhan basal dalam budaya monolayer sel pituitari meningkat. Pada masa yang sama, Ipamorelin dan GHRH boleh merangsang pembebasan hormon pertumbuhan daripada sel pituitari yang dikultur secara in vitro. Walau bagaimanapun, dalam kumpulan prarawatan GHRH, tindak balas hormon pertumbuhan berikutnya terhadap rangsangan tidak dipertingkatkan, manakala dalam kumpulan prarawatan Ipamorelin, tiada fenomena penyahpekaan sedemikian, menunjukkan bahawa Ipamorelin tidak membawa kepada penyahpekaan tindak balas hormon pertumbuhan pada tikus betina muda [8].
2. Kesan Ipamorelin terhadap penambahan berat badan
Pentadbiran kronik Ipamorelin boleh meningkatkan berat tikus betina muda dengan berkesan. Pemantauan harian menunjukkan bahawa peratusan penambahan berat badan dalam kumpulan prarawatan Ipamorelin dan kumpulan prarawatan GHRH adalah lebih tinggi daripada kumpulan kawalan [8] . Ini berkaitan dengan fakta bahawa Ipamorelin merangsang rembesan hormon pertumbuhan, yang seterusnya menggalakkan sintesis protein dan pertumbuhan sel.
3. Kesan Ipamorelin pada pembentukan tulang
Dalam model tikus dewasa, didapati bahawa hormon pertumbuhan secretagogue Ipamorelin boleh mengatasi kesan katabolik glukokortikoid (GC) pada otot rangka dan tulang. Berbanding dengan kumpulan yang disuntik dengan GC sahaja, pada haiwan yang disuntik dengan kedua-dua GC dan Ipamorelin, ketegangan tetanik maksimum otot betis meningkat dengan ketara, dan kadar pembentukan tulang periosteal meningkat empat kali ganda [8, 9] . Ini menunjukkan bahawa Ipamorelin mempunyai kesan positif dalam mengekalkan kekuatan otot dan menggalakkan pembentukan tulang, dan boleh membantu mencegah komplikasi seperti osteoporosis pada pesakit dengan kekurangan hormon pertumbuhan.
4. Kesan Ipamorelin pada fungsi gastrousus
Sebagai agonis hormon pembebasan hormon pertumbuhan terpilih dan agonis reseptor peptida pelepas hormon pertumbuhan, Ipamorelin menunjukkan keberkesanan terapeutik dalam model tetikus lumpuh usus selepas pembedahan. Pemberian tunggal Ipamorelin atau peptida pelepas hormon pertumbuhan (GHRP)-6 memendekkan masa kepada pergerakan usus pertama selepas pembedahan, tetapi tidak mempunyai kesan ke atas pengeluaran najis kumulatif, pengambilan makanan, atau penambahan berat badan. Ipamorelin meningkatkan pengeluaran najis kumulatif, pengambilan makanan, dan penambahan berat badan. Ini menunjukkan bahawa Ipamorelin mungkin mempunyai peranan tertentu dalam meningkatkan fungsi gastrousus dan boleh membantu meningkatkan fungsi pencernaan dan penyerapan pada pesakit yang mengalami kekurangan hormon pertumbuhan. [4].
Ringkasnya, sebagai penggalak rembesan hormon pertumbuhan terpilih, Ipamorelin secara cekap merangsang pembebasan hormon pertumbuhan dengan mengaktifkan reseptor peptida pelepas hormon pertumbuhan (reseptor GHS), tanpa menjejaskan tahap hormon adrenokortikotropik (ACTH) dan kortisol dengan ketara. Fungsinya termasuk menggalakkan rembesan hormon pertumbuhan, mengawal motilitas gastrousus, dan mengurangkan kesakitan. Selektiviti tinggi dan ciri berbilang sasaran memberikan potensi aplikasi klinikal, menjadikannya sesuai untuk digunakan dalam keadaan seperti kekurangan hormon pertumbuhan, halangan usus selepas pembedahan, dan pengurusan kesakitan.
Mengenai Pengarang
Bahan-bahan yang disebutkan di atas semuanya diselidik, disunting dan disusun oleh Cocer Peptides.
Penulis Jurnal Ilmiah
Raun K ialah penyelidik yang dikaitkan dengan Universiti Teknikal Denmark (DTU) dan Yayasan Novo Nordisk. Minat penyelidikannya merangkumi pelbagai disiplin, termasuk Endokrinologi & Metabolisme, Ortopedik, Pemakanan & Dietetik, Sains Veterinar, dan Kejuruteraan. Kerja beliau sering menumpukan pada pembangunan penyelesaian yang mampan dan inovatif, terutamanya dalam konteks bioteknologi dan ekonomi berasaskan bio.
Raun K telah menyumbang kepada projek yang berkaitan dengan Pusat Kelestarian Bio Novo Nordisk di DTU, yang didedikasikan untuk memajukan reka bentuk kilang sel, kejuruteraan metabolik dan biologi sintetik untuk biopengeluaran mampan. Selain itu, beliau telah terlibat dalam inisiatif penyelidikan yang bertujuan untuk mengurangkan pergantungan pada bahan berasaskan fosil dan menggalakkan peralihan hijau melalui penyelesaian bioproduksi.
Kerja beliau juga menyentuh aplikasi kejuruteraan, seperti pembangunan pemangkin dan bioproses untuk kelestarian industri dan alam sekitar. Pendekatan antara disiplin Raun K merapatkan penyelidikan saintifik dan aplikasi praktikal, memberikan sumbangan penting kepada kedua-dua sektor akademik dan perindustrian. Raun K disenaraikan dalam rujukan petikan [3].
