|
1kits (10 flesjes)
| Hoeveelheid: | |
|---|---|
▎ Cagrilintide-structuur
Bron: PubChem |
Sequentie: Pyr-KCNTATCATQRLAEFLRHSSNNFGPILPPTNVGSNTP CAS-nummer: 1415456-99-3 Formule: C 174H 269N 45O 52S2 MW 4409 g/mol |
▎ Cagrilintide-onderzoek
Wat is de onderzoeksachtergrond van Cagrilintide?
Cagrilintide is een dubbele amyline- en calcitoninereceptoragonist (DACRA), ontwikkeld op basis van de structuur van amyline. Amylin wordt uitgescheiden door β-cellen van eilandjes in de pancreas en werkt samen met insuline om verschillende fysiologische functies uit te oefenen. Het kan een gevoel van verzadiging veroorzaken en de voedselinname verminderen, voornamelijk door de receptoren in het postremagebied aan de basis van het vierde ventrikel te activeren. De neurale signalen worden via de kern van het solitaire kanaal naar de voorhersenen overgebracht en kunnen ook via de laterale parabrachiale kern naar het laterale hypothalamische gebied en andere nucleaire groepen worden overgedragen, waardoor het verzadigingscentrum wordt geprikkeld en de voedselinname wordt geremd [1] . Amylin kan ook de glucosehomeostase reguleren door de afscheiding van insuline en glucagon te remmen om stabiele bloedsuikerspiegels te handhaven [2] . De mechanismen ervan omvatten een direct effect op α-cellen van de eilandjes van de pancreas en een indirecte regulatie van de glucagonsecretie via neurale signalen in de hypothalamus. Bij patiënten met diabetes leidt de vernietiging van β-cellen tot een afname van de amylinesecretie. Amylin neemt deel aan de regulatie van glucosehomeostase door het remmen van de maaglediging en de postprandiale glucoseproductie in de lever, waardoor postprandiale bloedglucoseschommelingen worden verminderd. Het kan ook de maaglediging vertragen, de gastro-intestinale peristaltiek remmen, de verblijftijd van voedsel verlengen en een scherpe stijging van de bloedglucose voorkomen. De korte halfwaardetijd van natuurlijk amyline beperkt echter de klinische toepassing ervan. Hoewel pramlintide beschikbaar is als adjuvansmedicijn, zijn er drie injecties per dag nodig, wat lastig is en tot slechte therapietrouw leidt [3] . Om dit probleem aan te pakken werd Cagrilintide ontwikkeld. Het onderzoek en de ontwikkeling zijn gebaseerd op een diep inzicht in de fysiologische functies van natuurlijk amyline, met als doel het werkingsmechanisme ervan na te bootsen en tegelijkertijd de stabiliteit en langwerkende eigenschappen van het medicijn te verbeteren om aan de klinische behoeften te voldoen.
Wat is Cagrilintide?
Cagrilintide is een nieuw, langwerkend amyline-analoog met een groot potentieel, dat al een initiële effectiviteit heeft getoond bij de behandeling van obesitas en diabetes. Het is gelipideerd en bezit stabiele en langwerkende eigenschappen [3] . Amylin wordt samen met insuline afgegeven door de β-cellen van de pancreas en veroorzaakt een gevoel van verzadiging door in te werken op de homeostatische en pleziergebieden van de hersenen. Als analoog kan Cagrilintide dit effect nabootsen, waardoor verzadiging wordt opgewekt om het lichaamsgewicht onder controle te houden. Tegelijkertijd is het, als een dubbele amyline- en calcitoninereceptoragonist (DACRA), afgeleid van de amyline-ruggengraat en heeft het een uniek mechanisme in de metabolische regulatie.
Structureel model van Cagrinlintide
Bron: PubMed [3]
Wat zijn de gerelateerde toepassingen van Cagrilintide?
In klinische onderzoeken heeft Cagrilintide positieve resultaten behaald bij het induceren van gewichtsverlies. In een multicenter, gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde en actieve comparator fase 2 dosisbepalingsstudie was het gemiddelde percentage gewichtsverlies ten opzichte van de uitgangswaarde in elke dosisgroep van Cagrilintide (0,3 - 4,5 mg) (6,0% - 10,8%), vergeleken met de placebogroep, hoger dan dat in de placebogroep (3,0%). Het gewichtsverlies in de groep die 4,5 mg kreeg was ook groter dan dat in de groep die 3,0 mg liraglutide kreeg (10,8% vs. 9,0%), wat aangeeft dat het een effectieve optie kan zijn voor gewichtsbeheersing [4] . Cagrilintide heeft een ander maar verwant werkingsmechanisme vergeleken met de GLP-1-receptoragonist semaglutide. Semaglutid vermindert de eetlust, verhoogt de insulinesecretie en vertraagt de maaglediging door in te werken op de GLP-1-receptoren in de hypothalamus, terwijl Cagrilintide de eetlust verder vermindert door de amylinereceptor te activeren. Het gecombineerde gebruik van de twee kan een gesuperponeerd effect produceren, waardoor het gewichtsverlieseffect aanzienlijk wordt versterkt [5] . Gezien de complexiteit van obesitas is deze gecombineerde behandeling een redelijke en effectieve strategie.
Bij patiënten met type 2-diabetes heeft Cagrilintide ook een goed vermogen om de bloedglucose te reguleren aangetoond. Klinische onderzoeken hebben aangetoond dat het een goede stabiliteit en effectiviteit heeft bij de behandeling van obesitas en diabetes type 2. In een klinisch onderzoek bij patiënten met diabetes type 2 liet het gecombineerde gebruik van Cagrilintide en de GLP-1-receptoragonist semaglutide bijvoorbeeld een goede bloedglucoseregulatie en gewichtsverlies zien [6] . Een ander onderzoek toonde ook de goede verdraagbaarheid en veiligheid aan bij gebruik alleen of in combinatie met semaglutide [6] , omdat de stabiliteit van het medicijn nauw verband houdt met de verdraagbaarheid en veiligheid ervan.
Bovendien werd Cagrilintide in klinische onderzoeken goed verdragen. In de fase 2-dosisbepalingsstudie waren de percentages definitieve stopzetting in elke behandelingsgroep vergelijkbaar, voornamelijk als gevolg van bijwerkingen. De meest voorkomende bijwerkingen waren echter gastro-intestinale stoornissen en reacties op de injectieplaats, en de meeste waren mild tot matig. In een gerandomiseerde, gecontroleerde fase 1b-studie vertoonde de gecombineerde behandeling van Cagrilintide en 2,4 mg semaglutide ook een goede verdraagbaarheid en veiligheid [7] . In de toekomst zijn grootschaliger en langduriger onderzoeken nodig om de effectiviteit en veiligheid van deze gecombineerde behandeling uitgebreid te evalueren.
Cagrilintide brengt nieuwe hoop voor de behandeling van obesitas en diabetes type 2. Het biedt een nieuwe behandelingsoptie voor zwaarlijvige patiënten, vooral degenen die niet goed reageren op leefstijlinterventies en niet geschikt zijn voor bariatrische chirurgie. Het unieke werkingsmechanisme ervan biedt nieuwe ideeën en methoden voor de behandeling van obesitas, en het heeft mogelijk meer voordelen dan traditionele medicijnen voor gewichtsverlies (D'Ascanio AM, 2024). Het succesvolle geval van het gecombineerde gebruik van Cagrilintide en semaglutide (CagriSema) laat zien dat gecombineerde behandeling met meerdere doelwitten een effectieve strategie is om de behandelingsrespons voor obesitas te verbeteren [6] . Dit model biedt een nieuw paradigma voor de behandeling van obesitas en brengt ook aanzienlijke metabolische verbeteringen met zich mee voor patiënten met type 2-diabetes.
Concluderend kan worden gesteld dat Cagrilintide, als nieuw, langwerkend amyline-analoog, een aanzienlijk potentieel heeft voor gewichtsverlies en controle van de bloedglucose. Het activeert de signaalroute voor verzadiging door de werking van amyline na te bootsen en reguleert het metabolisme als een dubbele receptoragonist. Klinische onderzoeken hebben aangetoond dat Cagrilintide, alleen of in combinatie met semaglutide, het lichaamsgewicht aanzienlijk kan verminderen en goed wordt verdragen. Bovendien heeft het ook aangetoond dat het de bloedsuikerspiegel goed kan reguleren bij patiënten met type 2-diabetes, waardoor een nieuwe behandelingsoptie wordt geboden voor de behandeling van obesitas en diabetes, waardoor de leemte in de bestaande behandelingsregimes wordt opgevuld, vooral voor patiënten die niet goed reageren op levensstijlinterventies en die niet geschikt zijn voor een operatie. De multi-target behandelstrategie biedt nieuwe ideeën voor de behandeling van stofwisselingsziekten.
Over de auteur
De bovengenoemde materialen zijn allemaal onderzocht, geredigeerd en samengesteld door Cocer Peptides.
Auteur van wetenschappelijk tijdschrift
Dr. DCW Lau is professor aan de Cumming School of Medicine, Universiteit van Calgary, Canada. Zijn onderzoeksinteresses bestrijken endocrinologie en metabolisme, algemene en interne geneeskunde, cardiovasculair systeem en cardiologie, volksgezondheid, milieu- en arbeidsgezondheid, evenals oncologie. Hij bekleedt ook functies bij Alberta Health Services (AHS) en Obesity Canada en werkt bij het Julia McFarlane Diabetes Research Centre. Dr. Lau heeft uitgebreide ervaring op het gebied van onderzoek naar diabetes en obesitas, en zijn werk is gepubliceerd in academische tijdschriften zoals de Canadian Journal of Diabetes. Dr. DCW wordt vermeld in de referentie van citaat [4].
