1 zestawy (10 fiolek)
| Dostępność: | |
|---|---|
| Ilość: | |
▎ Przegląd Cagrilintydu
Cagrilintyd jest podwójnym agonistą receptorów amyliny i kalcytoniny (DACRA) opracowanym w oparciu o strukturę amyliny. Wywiera swoje działanie poprzez aktywację receptora amyliny i receptora kalcytoniny, wykazując w ten sposób potencjał regulacji parametrów metabolicznych, takich jak masa ciała i poziom glukozy we krwi.
Badania i rozwój Cagrilintydu wynikają z fizjologicznych właściwości naturalnej amyliny. Naturalna amylina jest hormonem wydzielanym przez komórki trzustki i odgrywa kluczową rolę w wywoływaniu uczucia sytości i ograniczaniu spożycia pokarmu. Jednocześnie bierze także udział w regulacji metabolizmu glukozy we krwi poprzez różne mechanizmy, takie jak hamowanie poposiłkowego uwalniania glukagonu i opóźnianie opróżniania żołądka.
Jako długo działający analog, okres półtrwania cagrilintydu wynosi około 7 do 8 dni. Ten wydłużony okres półtrwania znacznie poprawia wygodę podawania i przestrzeganie zaleceń przez pacjenta, co czyni go bardziej praktyczną opcją leczenia.
▎ Struktura cagrilintydu
Źródło: PubChem |
Sekwencja: Pyr-KCNTATCATQRLAEFLRHSSNNFGPILPPTNVGSNTP CAS: 1415456-99-3 Wzór: C 174H 269N 45O 52S2 Masa cząsteczkowa 4409 g/mol |
▎ Badania nad cagrilintydem
Jakie jest tło badawcze Cagrilintydu?
Cagrilintyd jest podwójnym agonistą receptorów amyliny i kalcytoniny (DACRA) opracowanym w oparciu o strukturę amyliny. Amylina jest wydzielana przez komórki β wysp trzustkowych i współdziała z insuliną, pełniąc różne funkcje fizjologiczne. Może wywoływać uczucie sytości i zmniejszać spożycie pokarmu, głównie poprzez aktywację receptorów w obszarze postrema u podstawy komory czwartej. Sygnały nerwowe są przekazywane do przodomózgowia przez jądro przewodu samotnego, a także mogą być przekazywane do bocznego obszaru podwzgórza i innych grup jądrowych przez boczne jądro przyramienne, pobudzając w ten sposób ośrodek sytości i hamując przyjmowanie pokarmu [1] . Amylina może również regulować homeostazę glukozy poprzez hamowanie wydzielania insuliny i glukagonu w celu utrzymania stabilnego poziomu glukozy we krwi [2] . Jego mechanizmy obejmują bezpośredni wpływ na komórki α wysp trzustkowych i pośrednią regulację wydzielania glukagonu poprzez sygnały nerwowe w podwzgórzu. U pacjentów chorych na cukrzycę zniszczenie komórek β prowadzi do zmniejszenia wydzielania amyliny. Amylina uczestniczy w regulacji homeostazy glukozy poprzez hamowanie opróżniania żołądka i poposiłkowej produkcji glukozy w wątrobie, zmniejszając poposiłkowe wahania poziomu glukozy we krwi. Może także opóźniać opróżnianie żołądka, hamować perystaltykę przewodu pokarmowego, wydłużać czas przebywania pokarmu i zapobiegać gwałtownemu wzrostowi poziomu glukozy we krwi. Jednakże krótki okres półtrwania naturalnej amyliny ogranicza jej zastosowanie kliniczne. Chociaż pramlintyd jest dostępny jako lek uzupełniający, wymaga on trzech wstrzyknięć dziennie, co jest niewygodne i powoduje słabe przestrzeganie zaleceń [3] . Aby rozwiązać ten problem, opracowano Cagrilintide. Badania i rozwój firmy opierają się na głębokim zrozumieniu funkcji fizjologicznych naturalnej amyliny, mając na celu naśladowanie jej mechanizmu działania, przy jednoczesnej poprawie stabilności i właściwości długo działających leku, aby spełnić potrzeby kliniczne.
Co to jest Cagrilintyd?
Cagrilintyd to nowy, długo działający analog amyliny o ogromnym potencjale, który wykazał już początkową skuteczność w leczeniu otyłości i cukrzycy. Został lipidowany i posiada stabilne i długo działające właściwości [3] . Amylina jest uwalniana wspólnie z insuliną przez komórki β trzustki i wywołuje uczucie sytości, działając na obszary mózgu odpowiedzialne za homeostazę i przyjemność. Jako analog, Cagrilintide może naśladować ten efekt, wywołując uczucie sytości, co pomaga kontrolować masę ciała. Jednocześnie, jako podwójny agonista receptorów amyliny i kalcytoniny (DACRA), wywodzi się ze szkieletu amyliny i posiada unikalny mechanizm regulacji metabolicznej.

Model strukturalny Cagrinlintide
Źródło: PubMed [3]
Jakie są powiązane zastosowania Cagrilintydu?
W badaniach klinicznych Cagrilintide osiągnął pozytywne wyniki w wywoływaniu utraty masy ciała. Na przykład w wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu fazy 2 z aktywnym komparatorem ustalającym dawkę, w porównaniu z grupą placebo, średni procent utraty masy ciała w stosunku do wartości wyjściowych w każdej grupie dawki Cagrilintydu (0,3–4,5 mg) (6,0%–10,8%) był wyższy niż w grupie placebo (3,0%). Utrata masy ciała w grupie 4,5 mg była również większa niż w grupie liraglutydu 3,0 mg (10,8% vs. 9,0%), co wskazuje, że może to być skuteczna opcja kontroli masy ciała [4] . Cagrilintyd ma inny, ale powiązany mechanizm działania w porównaniu z semaglutydem, agonistą receptora GLP-1. Semaglutyd zmniejsza apetyt, zwiększa wydzielanie insuliny i opóźnia opróżnianie żołądka poprzez działanie na receptory GLP-1 w podwzgórzu, natomiast Cagrilintyd dodatkowo zmniejsza apetyt poprzez aktywację receptora amyliny. Łączne zastosowanie tych dwóch może dać nałożony efekt, znacznie zwiększając efekt utraty wagi [5] . Biorąc pod uwagę złożoność otyłości, to skojarzone leczenie jest rozsądną i skuteczną strategią.
U pacjentów z cukrzycą typu 2 Cagrilintide wykazał również dobrą zdolność kontrolowania poziomu glukozy we krwi. Badania kliniczne wykazały, że ma dobrą stabilność i skuteczność w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2. Na przykład w badaniu klinicznym przeprowadzonym na pacjentach z cukrzycą typu 2 skojarzone stosowanie cagrilintydu i semaglutydu, agonisty receptora GLP-1, wykazało dobrą kontrolę poziomu glukozy we krwi i efekty utraty wagi [6] . W innym badaniu również wykazano dobrą tolerancję i bezpieczeństwo leku stosowanego samodzielnie lub w połączeniu z semaglutydem [6] , ponieważ stabilność leku jest ściśle związana z jego tolerancją i bezpieczeństwem.
Ponadto w badaniach klinicznych cagrilintyd był dobrze tolerowany. W badaniu fazy II dotyczącym ustalenia dawki częstość trwałego przerwania leczenia w każdej grupie leczenia była podobna, głównie z powodu działań niepożądanych. Jednakże najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądkowo-jelitowe i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, a większość z nich miała charakter łagodny do umiarkowanego. W randomizowanym, kontrolowanym badaniu fazy 1b, skojarzone leczenie cagrilintydem i 2,4 mg semaglutydu również wykazało dobrą tolerancję i bezpieczeństwo [7] . W przyszłości potrzebne są długoterminowe badania na większą skalę, aby kompleksowo ocenić skuteczność i bezpieczeństwo tego skojarzonego leczenia.
Cagrilintide daje nową nadzieję w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2. Zapewnia nową opcję leczenia pacjentów otyłych, zwłaszcza tych, którzy nie reagują dobrze na zmiany stylu życia i nie nadają się do chirurgii bariatrycznej. Jego unikalny mechanizm działania dostarcza nowych pomysłów i metod leczenia otyłości i może mieć więcej zalet niż tradycyjne leki odchudzające (D'Ascanio AM, 2024). Udany przypadek skojarzonego stosowania cagrilintydu i semaglutydu (CagriSema) pokazuje, że wielocelowe skojarzone leczenie jest skuteczną strategią poprawiającą odpowiedź na leczenie otyłości [6] . Model ten zapewnia nowy paradygmat leczenia otyłości, a także zapewnia znaczną poprawę metabolizmu u pacjentów z cukrzycą typu 2.
Podsumowując, jako nowy, długo działający analog amyliny, cagrilintyd ma znaczny potencjał w zakresie utraty masy ciała i kontroli poziomu glukozy we krwi. Aktywuje szlak sygnalizacji sytości, naśladując działanie amyliny i reguluje metabolizm jako agonista podwójnego receptora. Badania kliniczne wykazały, że cagrilintyd, stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z semaglutydem, może znacznie zmniejszyć masę ciała i jest dobrze tolerowany. Ponadto wykazano również dobrą zdolność kontroli poziomu glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2, zapewniając nową opcję leczenia otyłości i cukrzycy, wypełniając lukę w istniejących schematach leczenia, zwłaszcza u pacjentów, którzy nie reagują dobrze na zmiany stylu życia i nie kwalifikują się do operacji. Wielokierunkowa strategia leczenia dostarcza nowych pomysłów na leczenie chorób metabolicznych.
O Autorze
Wszystkie wyżej wymienione materiały zostały zbadane, zredagowane i opracowane przez Cocer Peptides.
Autor czasopisma naukowego
Dr DCW Lau jest profesorem w Cumming School of Medicine na Uniwersytecie Calgary w Kanadzie. Jego zainteresowania badawcze obejmują endokrynologię i metabolizm, medycynę ogólną i wewnętrzną, układ sercowo-naczyniowy i kardiologię, zdrowie publiczne, zdrowie środowiskowe i zawodowe, a także onkologię. Zajmuje także stanowiska w Alberta Health Services (AHS) i Obesity Canada oraz pracuje w Centrum Badań nad Cukrzycą Julii McFarlane. Dr Lau ma rozległe doświadczenie w dziedzinie badań nad cukrzycą i otyłością, a jego prace publikowano w czasopismach akademickich, takich jak Canadian Journal of Diabetes. Doktor DCW jest wymieniony w odnośniku cytatu [4].
▎ Odpowiednie cytaty
[1] Hansen KE, Murali S, Chaves IZ i in. Glikomakropeptyd wpływa na uczucie sytości za pośrednictwem amyliny, poposiłkowe markery homeostazy glukozy i mikrobiom kałowy u otyłych kobiet po menopauzie [J]. Journal of Nutrition, 2023,153(7):1915-1929.DOI:10.1016/j.tjnut.2023.03.014.
[2] Ling W, Huang Y, Qiao Y i in. Ludzka amylina: od patologii do fizjologii i farmakologii [J]. Current Protein & Peptide Science, 2019,20(9):944-957.DOI:10.2174/ 13892037206 66 19032811183 3.
[3] Kruse T, Hansen JL, Dahl K i in. Opracowanie cagrilintydu, długo działającego analogu amyliny [J]. Journal of Medicinal Chemistry, 2021, 64(15):11183-11194.DOI:10.1021/acs.jmedchem.1c00565.
[4] Lau DCW, Erichsen L, Francisco AM i in. Cagrilintyd podawany raz w tygodniu w celu kontroli masy ciała u osób z nadwagą i otyłością: wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo i aktywnie kontrolowane badanie fazy 2 polegające na ustalaniu dawki [J]. Lancet, 2021,398(10317):2160-2172.DOI:10.1016/S0140-6736(21)01751-7.
[5] D'Ascanio AM, Mullally JA, Frishman W. H. Cagrilintide: Długo działający analog amyliny do leczenia otyłości [J]. Cardiology in Review, 2024, 32(1):83-90.DOI:10.1097/CRD.0000000000000513.
[6] Frias JP, Deenadayalan S, Erichsen L i in. Skuteczność i bezpieczeństwo jednoczesnego podawania kagrilintydu w dawce 2,4 mg raz na tydzień z semaglutydem w dawce 2,4 mg raz na tydzień u chorych na cukrzycę typu 2: wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie ślepe, aktywnie kontrolowane badanie fazy 2 [J]. Lancet, 2023,402(10403):720-730.DOI:10.1016/S0140-6736(23)01163-7.
[7] Enebo LB, Berthelsen KK, Kankam M i in. Bezpieczeństwo, tolerancja, farmakokinetyka i farmakodynamika jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek kagrilintydu z semaglutydem 2,4 mg w celu kontroli masy ciała: randomizowane, kontrolowane badanie fazy 1b [J]. Lancet, 2021,397(10286):1736-1748.DOI:10.1016/S0140-6736(21)00845-X.
WSZYSTKIE ARTYKUŁY I INFORMACJE O PRODUKTACH ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TEJ STRONIE INTERNETOWEJ SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO ROZPOZNAWANIA INFORMACJI I CELÓW EDUKACYJNYCH.
Produkty udostępniane na tej stronie przeznaczone są wyłącznie do badań in vitro. Badania in vitro (łac. *w szkle*, czyli w wyrobach szklanych) przeprowadzane są poza organizmem człowieka. Produkty te nie są środkami farmaceutycznymi, nie zostały zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i nie wolno ich stosować w celu zapobiegania lub leczenia jakichkolwiek schorzeń, chorób lub dolegliwości. Przepisy prawa surowo zabraniają wprowadzania tych produktów do organizmu człowieka lub zwierzęcia w jakiejkolwiek formie.