|
1kits (10 flesjes)
| Hoeveelheid: | |
|---|---|
▎ HCG-onderzoek
Wat is de onderzoeksachtergrond van HCG?
Humaan choriongonadotrofine (HCG) is een molecuul met meerdere belangrijke functies en speelt een sleutelrol bij aspecten als zwangerschap en kanker bij de mens. Ten eerste is HCG een extreem molecuul. Het is het zuurste glycoproteïne en bevat het hoogste suikergehalte. Ten tweede bestaat HCG in verschillende vormen, waaronder regulier HCG, gesulfateerd HCG, hypergeglycosyleerd HCG, vrij β-HCG en hypergeglycosyleerd vrij β-HCG, enz. [1].
Wat de zwangerschap betreft, is HCG cruciaal voor de menselijke menstruatiecyclus en de menselijke zwangerschap. Reguliere HCG speelt een rol bij het bevorderen van de productie van progesteron in het corpus luteum en heeft ook belangrijke functies bij de differentiatie van trofoblastcellen en foetale voeding. Het maakt bijvoorbeeld de voeding van de foetus mogelijk via de angiogenese van spiraalvormige slagaders in het myometrium (Cole LA, 2012). Hypergeglycosyleerd HCG speelt ook een belangrijke rol in de vroege stadia van de zwangerschap. Het is de belangrijkste HCG-isovorm in de vroege stadia van de zwangerschap, die apoptose kan remmen, celinvasie, groei en kwaadaardige transformatie kan bevorderen, en de implantatie en placenta-groei kan controleren [1].
In termen van kanker produceren niet-trofoblastische kwaadaardige tumoren de hypergeglycosyleerde vrije β-subeenheid van HCG. Als autocriene factor bevordert het verder de groei en kwaadaardige transformatie van kankercellen door apoptose tegen te gaan [1]..
Bovendien wordt de detectie van HCG ook veel gebruikt in klinische toepassingen, waaronder zwangerschapstests, het monitoren van zwangerschapsuitkomsten, het bepalen van het risico op foetussen met het syndroom van Down, het voorspellen van pre-eclampsie, het detecteren van HCG in de hypofyse, het detecteren en beheersen van trofoblastziekten tijdens de zwangerschap, het diagnosticeren van rustende trofoblastziekten tijdens de zwangerschap, het diagnosticeren van trofoblasttumoren op de placenta, het beheersen van testiculaire kiemcelmaligniteiten en het monitoren van andere menselijke maligniteiten, enz. [1].
Wat is het werkingsmechanisme van HCG?
1. Effecten op de ontvankelijkheid van het endometrium
Sommige onderzoeken hebben aangetoond dat HCG de endometriale ontvankelijkheid kan beïnvloeden via de miR-126-3p/PIK3R2/PI3K/Akt/eNOS-as en een sleutelrol kan spelen in het proces van embryo-implantatie [2] . De specifieke manifestaties zijn als volgt:
Verbetering van de functie van endometriumreceptoren: Door een muismodel van embryo-implantatiedisfunctie (EID) op te stellen en dit te behandelen met mifepriston, en experimenten uit te voeren met menselijke endometriale epitheelcellen (EEC's), werd ontdekt dat na HCG-behandeling de endometriale ontvankelijkheid van EID-muizen was verbeterd. Het expressieniveau van CD105 bij muizen en de eiwitniveaus van cadherines CD144 en CD146 waren bijvoorbeeld verhoogd, zoals bepaald door immunohistochemie en Western blotting.
Reguleren van genexpressie: HCG kan de expressie van miR-126-3p bevorderen en de expressie van PIK3R2 remmen, en miR-126-3p richt zich op PIK3R2. Zowel in vivo als in vitro experimenten hebben geverifieerd dat HCG de PI3K/Akt/eNOS-route activeert via de miR-126-3p/PIK3R2-as, waardoor de endometriale ontvankelijkheid wordt verbeterd.
2. Rol bij het in stand houden van de zwangerschap
HCG wordt voornamelijk geproduceerd door gedifferentieerde syncytiotrofoblastcellen en is een belangrijk embryonaal signaal dat essentieel is voor het in stand houden van de zwangerschap [3]..
Activering van meerdere signaalcascadereacties: HCG kan zich binden aan de luteïniserend hormoon/choriongonadotrofinereceptor (LHCGR), waardoor mogelijk meerdere signaalcascadereacties worden geactiveerd, waaronder de decapentaplege homoloog 2 (Smad2), proteïnekinase C (PKC) en/of proteïnekinase A (PKA) van moeders met meerdere capaciteiten, door directe/indirecte interacties met de transformerende groeifactor β-receptor (TGFβR).
Bevordering van endotheliale angiogenese van de baarmoeder: HCG speelt een speciale rol bij het bevorderen van endotheliale angiogenese van de baarmoeder, waardoor een goede groeiomgeving voor het embryo wordt geboden.
Behoud van de myometriale rust: het helpt de stabiele toestand van de baarmoeder te behouden en biedt een geschikte omgeving voor de ontwikkeling van het embryo.
Bevordering van immuunmodulatie op het grensvlak tussen moeder en foetus: Het speelt een belangrijke rol bij de immuunmodulatie op het grensvlak tussen moeder en foetus, waardoor de reactie van het immuunsysteem van de moeder op het embryo in evenwicht wordt gebracht.
3. Rol bij de overdracht van bevroren embryo's
Uit onderzoek is gebleken dat transcutane elektrische acupuntstimulatie (TEAS) in combinatie met HCG-behandeling de zwangerschapsresultaten kan verbeteren van patiënten die een ingevroren embryotransfer ondergaan [4]..
Toenemende endometriumdikte: TEAS-behandeling helpt voornamelijk de endometriumdikte te vergroten bij patiënten die een ingevroren embryotransfer ondergaan. De gecombineerde behandeling van HCG en TEAS helpt ook de endometriumdikte van deze patiënten te vergroten.
Verlaging van de bloedstroomindex van de baarmoederslagader: De waarden van de endometriale bloedstroom PI en RI in de TEAS gecombineerd met HCG-groep en de TEAS-groep waren aanzienlijk lager dan die in de controlegroep, wat aangeeft dat de gecombineerde behandeling van HCG en TEAS de bloedstroomindex PI en RI van de baarmoederslagader van patiënten kan verlagen.
Het verhogen van de niveaus van factoren die verband houden met het behoud van de zwangerschap in serum: HCG-behandeling helpt voornamelijk de serumspiegels van P en LIF te verhogen bij patiënten die een terugplaatsing van ingevroren embryo's ondergaan. De serum-LIF-niveaus in de TEAS-groep, de HCG-groep en de TEAS gecombineerd met HCG-groep waren allemaal significant hoger dan die in de controlegroep. Het aantal embryo-implantaties in de gecombineerde groep was aanzienlijk hoger dan dat in de controlegroep, wat erop wijst dat de gecombineerde behandeling van TEAS en HCG de zwangerschapsresultaten kan verbeteren van patiënten die een ingevroren embryotransfer ondergaan.
4. Behandeling van mannelijk hypogonadisme
Hypogonadisme veroorzaakt door onvoldoende secretie van gonadotropine bij mannen heeft een aanzienlijke impact op de reproductieve gezondheid en kwaliteit van leven van de patiënt. Humaan choriongonadotrofine (HCG) speelt een belangrijke rol bij de behandeling van dergelijke ziekten. HCG bindt zich aan de receptoren op het oppervlak van Leydig-cellen in de testis, activeert de intracellulaire signaalroute en bevordert de omzetting van cholesterol in testosteron. De toename van testosteron kan de groei en ontwikkeling van de testis bevorderen en het volume van de testis vergroten. Tegelijkertijd kan testosteron ook de ontwikkeling van voortplantingsorganen zoals de epididymis en de zaadleider stimuleren. Testosteron speelt een sleutelrol bij de ontwikkeling van mannelijke secundaire geslachtskenmerken. Door het niveau van testosteron te verhogen, kan een HCG-behandeling de groei van baarden en adamsappels bevorderen, de spierkracht vergroten en het seksuele verlangen vergroten, enz.
Cellulaire bronnen, doelen, bijbehorende signaalcascades en functies van verschillende HCG-isovormen bij niet-zwangere en zwangere vrouwen.
Bron: PubMed [3]
Wat zijn de belangrijkste toepassingen van HCG?
1. Gebruikt voor vroege zwangerschapsdiagnose
De waarde van het meten van serum-T-HCG- en β-HCG-waarden tijdens de vroege zwangerschap: Door gevallen van vroege abnormale zwangerschap te verzamelen, serum-T-HCG te meten met behulp van chemiluminescentie en serum-β-HCG te meten met behulp van radio-immunoassay en dynamische observaties uit te voeren, toonden de resultaten aan dat de serum-T-HCG- en β-HCG-waarden in de buitenbaarmoederlijke zwangerschapsgroep aanzienlijk lager waren dan die in de abortusgroep en de intra-uteriene zwangerschapsgroep. Dit geeft aan dat de meting van serum-T-HCG- en β-HCG-niveaus een goede specificiteit en diagnostische nauwkeurigheid heeft voor het onderscheiden van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap van een intra-uteriene zwangerschap, en dat T-HCG een hogere gevoeligheid en betrouwbaarheid heeft [5]..
Gecombineerde detectie van serum-HCG, β-HCG en progesteron voor de diagnose van buitenbaarmoederlijke zwangerschap: Door het detecteren van serum-HCG, β-HCG en progesteron bij normale zwangere vrouwen en zwangere vrouwen met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, toonden de resultaten aan dat de niveaus van serum-HCG, β-HCG en progesteron bij normale zwangere vrouwen beter waren dan die bij zwangere vrouwen met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Wanneer het alleen werd gedetecteerd, was de nauwkeurigheid van serum-HCG bij de diagnose van buitenbaarmoederlijke zwangerschap 70,83%; het nauwkeurigheidspercentage van β-HCG was 66,7%; en de nauwkeurigheid van progesteron was 54,17%. De gecombineerde detectie van serum-HCG, β-HCG en progesteron had echter een nauwkeurigheidspercentage van maximaal 95,8% bij de diagnose van buitenbaarmoederlijke zwangerschap [6]..
2. Toepassingen in geassisteerde voortplantingstechnologie
Optimaliseren van de follikelrijpheid: Bij stimulatie van de eierstokken kan humaan menopauzegonadotrofine (hMG) de follikelrijping optimaliseren na desensibilisatie van de hypofyse geïnduceerd door gonadotropine-releasing hormoonanalogen (Gn-RH-analoog). Dit komt voornamelijk omdat het de onregelmatige endogene luteïniserend hormoon (LG)-reactie vermijdt die optreedt tijdens hMG-behandeling in ongeveer een derde van de behandelingscycli. In verschillende onderzoeken waarbij busereline of degarelix als Gn-RH-analogen werden gebruikt, ontvingen 282 patiënten in-vitrofertilisatie, intra-tubaire gametenoverdracht of als onderdeel van een 'in vivo'-behandeling. De gecombineerde GnRH-analoog/hMG/HCG-behandeling verhoogde het zwangerschapspercentage in alle groepen aanzienlijk. Het zwangerschapspercentage van de met HMG/HCG behandelde patiënten was 17%, terwijl de gecombineerde behandeling 25% van de patiënten zwanger maakte [7]..
Verbetering van de endometriale ontvankelijkheid: Humaan choriongonadotrofine (HCG) is een van de belangrijke signalen vóór embryo-implantatie. Door de analyse van endometriumweefsels in onderzoek werd ontdekt dat na de intra-uteriene toediening van HCG het aantal cellen dat de endotheelceladhesiemoleculen VE-cadherine (CD144) en S-Endo-1 (CD146) tot expressie bracht, aanzienlijk toenam. Dit suggereert dat endotheliale celadhesiemoleculen een potentieel mechanisme kunnen zijn waarmee HCG de embryo-implantatie en zwangerschapspercentages verbetert [8]..
2. Behandeling van luteale insufficiëntie
De afgelopen twintig jaar is de toediening van exogene progesteron gebruikt als ondersteuning van de luteale fase (LPS), gecombineerd met het gebruik van humaan choriongonadotrofine (HCG) om de uiteindelijke rijping van de follikels op gang te brengen bij gecontroleerde ovariële stimulatie. De introductie van GnRHa om de ovulatie op gang te brengen geeft aan dat zonder HCG-suppletie de exogene toediening van progesteron onvoldoende is om een bevredigend zwangerschapspercentage te bereiken. Dit heeft geleid tot de ontwikkeling van alternatieve strategieën voor ondersteuning van de luteale fase. Het verhogen van de lokale endogene progesteronproductie van meerdere corpora lutea is een belangrijk punt om enerzijds de ontwikkeling van het ovarieel hyperstimulatiesyndroom te voorkomen, en anderzijds om te voorzien in een voldoende niveau van progesteron om de implantatie in stand te houden.
Lopend onderzoek heeft de rol van microdosis HCG voor ondersteuning van de luteale fase geëvalueerd en de potentiële voor- en nadelen ervan bestudeerd. Op basis van de farmacokinetische kenmerken van HCG, gecombineerd met verschillende HCG-toedieningsmethoden ter ondersteuning van de luteale fase, werd een wiskundig model van de HCG-concentratieverdeling tijdens de luteale fase geëvalueerd. Er wordt gesuggereerd dat de huidige luteale fase-ondersteuning die wordt geboden in combinatie met GnRHa-triggering (dwz 1500 IE) te sterk is, en dat dagelijkse toediening van microdosis HCG geoptimaliseerde luteale fase-ondersteuning kan bieden voor de momenteel beschikbare medicijnen. En de voorlopige klinische resultaten van de microdosis HCG-methode werden gegeven [9].
3. Behandeling van unilaterale intra-abdominale niet-ingedaalde testis
Van september 2010 tot september 2016 werd een onderzoek uitgevoerd bij patiënten die orchiopexie ondergingen voor een unilaterale intra-abdominale niet-ingedaalde testis. Twee weken na de operatie moesten de ouders van de patiënten die een hormoonbehandeling kregen een protocol van zes weken volgen. De patiënten kregen wekelijks een subcutane injectie van 500 UI (Gonasi-HP). Follow-ups vonden plaats aan het einde van de behandeling en zes maanden later. Het testisvolume werd telkens gemeten door middel van echografie en elastografie en vergeleken met dat van patiënten die geen behandeling kregen. Uit de resultaten bleek dat 45 patiënten de behandeling kregen, met een gemiddelde leeftijd van 18,0 ± 9,7 maanden. 32 patiënten kregen een postoperatieve hormoonbehandeling en er waren geen bijwerkingen of uitval. Alle patiënten voltooiden de follow-up. Er waren in geen van beide groepen gevallen van testiculaire atrofie. In de behandelgroep bereikte 81% van de patiënten de normale testisgrootte na 6 maanden, terwijl het testisvolume van de andere patiënten nog steeds klein was. In de onbehandelde groep bereikte 46% van de patiënten de normale testisgrootte. Het postoperatieve gebruik van humaan choriongonadotrofine (u-HCG) kan het volume en de functie van de testis vergroten door de groei en ontwikkeling van de testis te stimuleren [10]..
4. Toepassingen bij het onderzoek naar het β-HCG-vaccin: Er werd een HCG-stimulatietest uitgevoerd bij vrouwen die waren geïmmuniseerd met het NII bèta-HCG-vaccin maar geen anti-HCG-antilichaamtiters hadden, waarbij de stimulatie van de secretie van serumprogesteron een indicator was van de reactie van het corpus luteum op intraveneus HCG. De resultaten toonden aan dat in de controlegroep de meeste vrouwen significant hogere niveaus van progesteronsecretie hadden na HCG-stimulatie dan het basisniveau, terwijl de piekprogesteronniveaus bij vrouwen in de geïmmuniseerde groep het basisniveau na vaccinatie niet overschreden, wat aangeeft dat de door het vaccin geproduceerde antilichamen het effect van exogeen HCG kunnen onderscheppen [11]..
Concluderend speelt HCG een onvervangbare rol op medisch gebied, vooral als het gaat om aspecten die verband houden met reproductie. Bij reproductieve behandelingen kan het effectief de ovulatie induceren, waardoor hoop wordt geboden aan patiënten met onvruchtbaarheid veroorzaakt door ovulatiestoornissen. Door zich te binden aan de LH-receptoren in het lichaam, kan het het onvoldoende LH-niveau in het antagonistprotocol compenseren en helpen bij de rijping van de follikels. Bij luteale insufficiëntie kan HCG het corpus luteum stimuleren om progesteron af te scheiden en een geschikte hormonale omgeving in stand te houden om de zwangerschap te ondersteunen. Voor mannelijk hypogonadisme veroorzaakt door onvoldoende secretie van gonadotropine kan HCG de Leydig-cellen in de testis stimuleren om testosteron te synthetiseren en uit te scheiden, waardoor de ontwikkeling van de testis wordt bevorderd, de secundaire geslachtskenmerken worden verbeterd en de voortplantingsfunctie en kwaliteit van leven van de patiënt worden verbeterd. Tegelijkertijd speelt HCG een sleutelrol bij het in stand houden van de vroege zwangerschap, doordat het het corpus luteum stimuleert om voortdurend progesteron af te scheiden om de implantatie en ontwikkeling van het embryo te garanderen. Bij de klinische diagnose is het detecteren van het HCG-niveau een belangrijke basis voor het vaststellen van een vroege zwangerschap en het identificeren van abnormale zwangerschappen zoals een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, wat een sterke ondersteuning biedt voor tijdige interventie en behandeling.
Over de auteur
De bovengenoemde materialen zijn allemaal onderzocht, geredigeerd en samengesteld door Cocer Peptides.
Wetenschappelijk tijdschriftauteur
Chinedu Nwabuobi is een onderzoeker met expertise op het gebied van verloskunde en gynaecologie, reproductieve biologie, biochemie en moleculaire biologie, scheikunde en oncologie. Hij is verbonden geweest aan verschillende prestigieuze instellingen, waaronder de University of South Florida, de University of Rochester en het Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Zijn onderzoek richt zich op onderwerpen als de biologische functies en klinische toepassingen van humaan choriongonadotrofine (HCG), met bijdragen aan het begrijpen van de rol ervan in de reproductieve gezondheid en aanverwante pathologieën. Chinedu Nwabuobi wordt vermeld in de referentie van citaat [3].
