Przez Cocer Peptides 
1 miesiąc temu
WSZYSTKIE ARTYKUŁY I INFORMACJE O PRODUKTACH ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TEJ STRONIE INTERNETOWEJ SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO ROZPOZNAWANIA INFORMACJI I CELÓW EDUKACYJNYCH.
Produkty udostępniane na tej stronie przeznaczone są wyłącznie do badań in vitro. Badania in vitro (łac. *w szkle*, czyli w wyrobach szklanych) przeprowadzane są poza organizmem człowieka. Produkty te nie są środkami farmaceutycznymi, nie zostały zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i nie wolno ich stosować w celu zapobiegania lub leczenia jakichkolwiek schorzeń, chorób lub dolegliwości. Przepisy prawa surowo zabraniają wprowadzania tych produktów do organizmu człowieka lub zwierzęcia w jakiejkolwiek formie.
1. Wprowadzenie
Otyłość staje się coraz większym problemem zdrowia publicznego na całym świecie, znacznie zwiększając ryzyko różnych powikłań, takich jak choroby układu krążenia i cukrzyca. Znalezienie skutecznych leków na otyłość jest sprawą najwyższej wagi. Surwodutyd, jako podwójny agonista działający na receptor glukagonu (GCGR) i receptor glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1R), wykazuje ogromny potencjał w zakresie leczenia otyłości.
Rycina 1 Wpływ glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1), zależnego od glukozy polipeptydu insulinotropowego (GIP) i glukagonu na różne ważne narządy i tkanki.
2. Przegląd Survodutide
2.1 Tło rozwoju
Globalna częstość występowania otyłości i cukrzycy typu 2 (T2DM) stale rośnie, a tradycyjne leki przeciwcukrzycowe często prowadzą do przyrostu masy ciała, co stwarza pilną potrzebę opracowania nowych terapii, które mogłyby jednocześnie leczyć T2DM i otyłość. Agoniści receptora GLP-1 (GLP-1 RA) i podwójni agoniści receptora GLP-1/GIP wykazali skuteczność w utracie wagi i poprawie metabolizmu. Survodutide (BI 456906) okazał się obiecującym kandydatem, długo działającym podwójnym agonistą, który jest obecnie przedmiotem badań.
2.2 Mechanizm docelowy
Unikalna cecha Survodutide polega na jego zdolności do jednoczesnej aktywacji GCGR i GLP-1R. GCGR reguluje przede wszystkim poziom glukozy we krwi, promując glikogenolizę i glukoneogenezę w wątrobie po aktywacji, podnosząc w ten sposób poziom glukozy we krwi. W mechanizmie działania surwodutydu nie tylko podnosi on poziom glukozy we krwi, ale zamiast tego reguluje metabolizm energetyczny poprzez działanie synergiczne z GLP-1R. GLP-1R jest szeroko rozpowszechniony w wielu tkankach i narządach, w tym w trzustce, przewodzie pokarmowym, sercu i mózgu. Aktywacja GLP-1R sprzyja wydzielaniu insuliny, hamuje wydzielanie glukagonu, opóźnia opróżnianie żołądka, zwiększa uczucie sytości, a tym samym zmniejsza spożycie pokarmu i obniża masę ciała. Surwodutyd wywiera bardziej wszechstronne działanie regulujące metabolizm poprzez agonizm podwójnego receptora, pomagając w leczeniu otyłości.
3. Rola surwodydu w leczeniu otyłości
3.1 Efekt regulacji wagi
Liczne badania kliniczne wykazały, że surwodutyd ma znaczący wpływ na zmniejszenie masy ciała u otyłych pacjentów. W badaniu klinicznym II fazy skierowanym do osób otyłych bez cukrzycy, 387 uczestników w wieku od 18 do 75 lat ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥27 kg/m² zostali losowo przydzieleni do pięciu grup, które otrzymywały cotygodniowe podskórne zastrzyki surwodutydu (0,6, 2,4, 3,6 lub 4,8 mg) lub placebo przez 46 tygodni. Pod koniec 46 tygodnia we wszystkich grupach dawkowania surwodutydu zaobserwowano utratę masy ciała, przy czym w grupie otrzymującej 4,8 mg uzyskano średnią redukcję masy ciała aż do 18,7%. Z analizy podgrup według płci i BMI wynika, że kobiety wykazały bardziej wyraźną utratę masy ciała po otrzymaniu 4,8 mg surwodutydu, przy średnim odsetku utraty masy ciała wynoszącym -17,0%, podczas gdy mężczyźni -11,9%. Wśród różnych podgrup BMI, uczestnicy z BMI < 30 kg/m² u których zastosowano leczenie survodutidem w dawce 4,8 mg, zaobserwowano najwyższy odsetek utraty masy ciała, sięgający -19,1%. Wskazuje to, że surwodutyd wpływa na zmniejszenie masy ciała u otyłych pacjentów różnej płci i o różnej wartości BMI, przy czym działanie jest bardziej wyraźne w niektórych podgrupach.
Rycina 2 Pierwszorzędowy punkt końcowy po 48 tygodniach planowanego leczenia.
3.2 Wpływ na dystrybucję tkanki tłuszczowej
Oprócz całkowitej utraty wagi, Survodutide miał również korzystny wpływ na dystrybucję tkanki tłuszczowej. W porównaniu z grupą placebo, we wszystkich grupach dawkowania survodutydu wykazano zmniejszenie obwodu talii, przy czym grupa otrzymująca 4,8 mg osiągnęła największą średnią redukcję wynoszącą 16,6 cm. Zmniejszenie obwodu talii wskazuje na zmniejszenie tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej, co jest ściśle powiązane z ryzykiem chorób układu krążenia. Sugeruje to, że Survodutide nie tylko zmniejsza masę ciała, ale także poprawia dystrybucję tkanki tłuszczowej poprzez redukcję tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej, zmniejszając w ten sposób ryzyko chorób sercowo-naczyniowych związanych z otyłością.
3.3 Poprawa parametrów metabolicznych
Surwodutyd nie tylko reguluje masę ciała, ale także korzystnie wpływa na wiele parametrów metabolicznych. Jeśli chodzi o metabolizm lipidów, w okresie leczenia stężenie trójglicerydów (TG) uległo znacznemu zmniejszeniu we wszystkich grupach otrzymujących surwodutyd, a stężenie lipoprotein o bardzo małej gęstości (VLDL) nieznacznie spadło we wszystkich grupach otrzymujących surwodutyd. LDL zmniejszył się w grupach otrzymujących dawki 2,4 i 3,6 mg, podczas gdy cholesterol całkowity (TC) i cholesterol nie-HDL (nie-HDL-C) spadły w grupach 0,6, 2,4 i 3,6 mg. HDL pozostawał względnie stabilny przez cały okres leczenia. Jeśli chodzi o ciśnienie krwi, podczas rzeczywistego leczenia survodutide może obniżyć skurczowe ciśnienie krwi (SBP) nawet o 10,2 mmHg i rozkurczowe ciśnienie krwi (DBP) o 4,8 mmHg, przy podobnym działaniu obniżającym ciśnienie krwi obserwowanym niezależnie od tego, czy nadciśnienie występowało przed badaniem przesiewowym. Ta poprawa parametrów metabolicznych pomaga zmniejszyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych u otyłych pacjentów, co dodatkowo podkreśla wszechstronne zalety preparatu Survodutide w leczeniu otyłości.
3.4 Mechanizm działania
Surwodutyd wywiera działanie odchudzające poprzez aktywację GCGR i GLP-1R. Aktywacja GLP-1R sprzyja wydzielaniu insuliny, zwiększa wrażliwość na insulinę, hamuje apetyt i zmniejsza spożycie pokarmu. Opóźnia także opróżnianie żołądka, wydłużając czas przebywania pokarmu w żołądku i dodatkowo zwiększając uczucie sytości. Aktywacja GCGR uczestniczy w regulacji metabolizmu wątroby poprzez promowanie utleniania tłuszczów i hamowanie syntezy tłuszczu, zmniejszając w ten sposób gromadzenie się tłuszczu w organizmie. Surwodutyd może również wpływać na metabolizm energetyczny i masę ciała poprzez mechanizmy pośrednie, takie jak regulacja mikroflory jelitowej.
4. Zastosowanie surwodutydu w leczeniu otyłości
4.1 Dowody z badań klinicznych
W badaniu pacjentów z cukrzycą typu 2 i otyłością survodutide wykazał również dobre działanie hipoglikemizujące i odchudzające. Po 16 tygodniach leczenia stężenie hemoglobiny A1c (HbA1c) u pacjentów znacznie się zmniejszyło, maksymalnie o 1,7%, a masa ciała również znacząco się zmniejszyła, maksymalnie o 14,9%. W badaniu pacjentów ze stłuszczeniowym zapaleniem wątroby związanym z dysfunkcją metaboliczną (MASH) i otyłością surwodutyd nie tylko poprawiał parametry histologiczne wątroby, ale także prowadził do utraty masy ciała u pacjentów. Badania te dodatkowo potwierdzają skuteczność surwodutydu w różnych populacjach ze schorzeniami związanymi z otyłością.
4.2 Przewaga porównawcza w porównaniu z innymi lekami
W porównaniu do tradycyjnych leków odchudzających, Survodutide oferuje wiele korzyści. Tradycyjne leki odchudzające często działają na jeden mechanizm, co skutkuje ograniczoną skutecznością i większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Surwodutyd działa jednak poprzez agonizm podwójnych receptorów, skutecznie zmniejszając masę ciała, jednocześnie poprawiając parametry metaboliczne, takie jak poziom glukozy we krwi, poziom lipidów i ciśnienie krwi, zapewniając w ten sposób kompleksową profilaktykę i leczenie powikłań związanych z otyłością.
W porównaniu z innymi nowymi lekami odchudzającymi, takimi jak semaglutyd (agonista receptora GLP-1), w doświadczeniach na zwierzętach zarówno surwodutyd, jak i semaglutyd powodowały utratę masy ciała. Jednakże survodutide wykazywał bardziej unikalny wpływ na preferencje żywieniowe i zaburzenia lipidowe. Semaglutyd zmniejsza spożycie pokarmu na wczesnych etapach leczenia, ale później powraca do wartości wyjściowych, podczas gdy surwodutyd w sposób ciągły zmniejsza spożycie pokarmów wysokotłuszczowych i wody bogatej w fruktozę przez 5-tygodniowy okres leczenia. Jeśli chodzi o profile lipidowe, Semaglutid przede wszystkim zmniejsza cholesterol całkowity poprzez obniżenie cholesterolu HDL, podczas gdy Survodutide wykazuje redukcję cholesterolu we wszystkich składnikach lipoprotein, w tym cholesterolu LDL. Sugeruje to, że Survodutide może zapewniać lepsze efekty w regulacji przyjmowania pokarmu i profili lipidowych.
5. Wniosek
Surwodutyd, jako nowy podwójny agonista GCGR/GLP-1R, wykazuje znaczną skuteczność w leczeniu otyłości. Nie tylko skutecznie redukuje masę ciała i poprawia rozkład tkanki tłuszczowej, ale także kompleksowo reguluje wiele parametrów metabolicznych, takich jak poziom glukozy we krwi, lipidy we krwi czy ciśnienie krwi, oferując wielostronne korzyści pacjentom z otyłością.
Źródła
[1] Yousif A, Hassan E, Mudarres MF i in. Surwodutyd, nowy horyzont w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2: przegląd narracyjny [J]. Jemen Journal of Medicine, 2024,3:97-101.DOI:10.18231/j.yjom.2024.005.
[2] Le Roux CW, Steen O, Lucas KJ i in. 6926 Analiza podgrup według płci i wskaźnika masy ciała (BMI) u osób żyjących z nadwagą/otyłością w surwodutydzie, podwójnym agoniście receptora glukagonu/GLP-1, badanie fazy II [J]. Journal of the Endocrine Society, 2024,8(Supplement_1):bvae133-bvae163.DOI:10.1210/jendso/bvae163.033.
[3] Sanyal AJ, Bedossa P, Fraessdorf M i in. Randomizowane badanie fazy 2 dotyczące surwodutydu w MASH i zwłóknieniu. [J]. The New England Journal of Medicine, 2024.
[4] Briand F., Augustin R., Bleymehl K. i in. Surwodutyd i semaglutyd 7279 powodują utratę masy ciała, ale wykazują różny wpływ na preferencje żywieniowe i dyslipidemię w modelu otyłego chomika wywołanego dietą wolnego wyboru [J]. Journal of the Endocrine Society, 2024,8(Supplement_1):bvae134-bvae163.DOI:10.1210/jendso/bvae163.034.
[5] Jej MBU, Rosenstock J, Hoefler J i in. Wpływ zależności odpowiedzi na dawkę na HbA1c i redukcję masy ciała surwodutydu, podwójnego agonisty glukagonu/receptora GLP-1, w porównaniu z placebo i semaglutydem metodą otwartej próby u osób z cukrzycą typu 2: randomizowane badanie kliniczne [J]. Diabetologia, 2023,67:470-482.
Produkt dostępny wyłącznie do celów badawczych:
