HCG 2000iu

▎ ساختار HCG

منبع: PubChem

IUPAC متراکم شده: N(1) Cys-Gly-OH.H-Aad(1)-OH فرمول مولکولی: C 11H 19N 3O 6S وزن مولکولی: 321.35 گرم بر مول شماره CAS: 9002-61-3 PubChem CID: 4369448 مترادف: گنادوتروپین کوریونی (CHEMBL1233255).

▎ تحقیقات HCG

پیشینه تحقیق HCG چیست؟

گنادوتروپین کوریونی انسانی (HCG) یک مولکول با عملکردهای مهم متعدد است و نقش مهمی در جنبه هایی مانند بارداری و سرطان انسان ایفا می کند. اولا، HCG یک مولکول شدید است. این اسیدی ترین گلیکوپروتئین است و حاوی بیشترین نسبت قند است. ثانیاً HCG به اشکال مختلف از جمله HCG معمولی، HCG سولفاته، HCG هیپرگلیکوزیله، β-HCG آزاد و β-HCG آزاد هیپرگلیکوزیله و غیره وجود دارد ^..

از نظر بارداری، HCG برای چرخه قاعدگی انسان و بارداری انسان ضروری است. HCG منظم نقش مهمی در تولید پروژسترون جسم زرد دارد و همچنین عملکردهای مهمی در تمایز سلول های تروفوبلاست و تغذیه جنین دارد. به عنوان مثال، تامین تغذیه جنین را از طریق رگ زایی در شریان های مارپیچی میومتر محقق می کند ^[1] . HCG هیپرگلیکوزیله نیز نقش مهمی در مراحل اولیه بارداری دارد. این ایزوفرم اصلی HCG در مراحل اولیه بارداری است که می تواند آپوپتوز را مهار کند، تهاجم سلولی، رشد و تبدیل بدخیم را افزایش دهد و لانه گزینی و رشد جفت را کنترل کند ^[1].

از نظر سرطان، تومورهای بدخیم غیرتروفوبلاستیک، زیرواحد β آزاد هیپرگلیکوزیله HCG تولید می‌کنند که به عنوان یک عامل اتوکرین، رشد و تبدیل بدخیم سلول‌های سرطانی را با مخالفت با آپوپتوز افزایش می‌دهد ^[1]..

علاوه بر این، تشخیص HCG همچنین به طور گسترده در کاربردهای بالینی، از جمله تست بارداری، پایش نتایج بارداری، تعیین خطر جنین مبتلا به سندرم داون، پیش‌بینی پره اکلامپسی، تشخیص HCG هیپوفیز، تشخیص و مدیریت بیماری‌های تروفوبلاستیک حاملگی، تشخیص بیماری‌های بی‌حرکتی حاملگی، تشخیص بیماری‌های غشایی ناخوشایند حاملگی استفاده می‌شود. تومورها، مدیریت بدخیمی های سلول زایای بیضه و نظارت بر سایر بدخیمی های انسانی و غیره ^[1].

مکانیسم اثر HCG چیست؟

1. تأثیر بر پذیرش آندومتر

برخی از مطالعات نشان داده اند که HCG ممکن است بر پذیرش آندومتر از طریق محور miR-126-3p/PIK3R2/PI3K/Akt/eNOS تأثیر بگذارد و نقش کلیدی در روند لانه گزینی جنین داشته باشد (Wang W, 2023). تظاهرات خاص به شرح زیر است:

بهبود عملکرد گیرنده های آندومتر: با ایجاد یک مدل موشی از اختلال لانه گزینی جنین (EID) و درمان آن با میفپریستون، و انجام همزمان آزمایشات روی سلول های اپیتلیال آندومتر انسان (EECs)، مشخص شد که پس از درمان HCG، میزان پذیرش آندومتر در EID بهبود یافت. برای مثال، سطح بیان CD105 در موش‌ها و سطوح پروتئین کادرین‌های CD144 و CD146 با روش ایمونوهیستوشیمی و وسترن بلات افزایش یافت.

تنظیم بیان ژن: HCG می تواند بیان miR-126-3p را تقویت کرده و بیان PIK3R2 را مهار کند و miR-126-3p PIK3R2 را هدف قرار می دهد. آزمایش‌های in vivo و in vitro تأیید کرده‌اند که HCG مسیر PI3K/Akt/eNOS را از طریق محور miR-126-3p/PIK3R2 فعال می‌کند و در نتیجه پذیرش آندومتر را بهبود می‌بخشد.

2. نقش در حفظ بارداری

HCG عمدتا توسط سلول های سینسیتوتروفوبلاست متمایز تولید می شود و یک سیگنال جنینی حیاتی برای حفظ بارداری ضروری است ^[2].

فعال‌سازی واکنش‌های آبشاری سیگنال‌های متعدد: HCG می‌تواند به هورمون زرد/گیرنده گنادوتروپین جفتی (LHCGR) متصل شود و به طور بالقوه واکنش‌های آبشاری سیگنال‌های متعدد، از جمله مادران در برابر همولوگ دکاپنتاپلژیک 2 (Smad2) برای مادران دارای قابلیت‌های متعدد، پروتئین کیناز/پروتئیناز مستقیم (PKC) و پروتئین کیناز مستقیم (PKC) را فعال کند. تعامل با گیرنده β فاکتور رشد تبدیل کننده (TGFβR).

تقویت رگ زایی در اندوتلیوم رحم: HCG نقش ویژه ای در ترویج رگ زایی در اندوتلیوم رحم ایفا می کند و محیط رشد مناسبی را برای جنین فراهم می کند. حفظ آرامش میومتر: به حفظ وضعیت پایدار رحم کمک می کند و محیط مناسبی را برای توسعه ایمن سازی جنین-جنین فراهم می کند. نقش مهمی در تعدیل ایمنی در رابط مادر و جنین دارد و پاسخ سیستم ایمنی مادر به جنین را متعادل می کند.

3. نقش در انتقال جنین منجمد

مطالعات نشان داده‌اند که تحریک الکتریکی از راه پوست (TEAS) همراه با درمان HCG می‌تواند نتایج حاملگی را در بیماران تحت انتقال جنین منجمد بهبود بخشد ^[3].

افزایش ضخامت آندومتر: درمان TEAS عمدتاً به افزایش ضخامت آندومتر در بیمارانی که تحت انتقال جنین منجمد هستند کمک می کند. درمان ترکیبی HCG و TEAS نیز به افزایش ضخامت آندومتر در این بیماران کمک می کند.

کاهش شاخص جریان خون شریان رحمی: مقادیر PI و RI جریان خون آندومتر در TEAS همراه با گروه HCG و گروه TEAS به طور قابل توجهی کمتر از گروه کنترل بود که نشان می دهد درمان ترکیبی HCG و TEAS می تواند شاخص جریان خون PI و RI شریان رحم را کاهش دهد.

افزایش سطح فاکتورهای مربوط به نگهداری بارداری در سرم: درمان HCG عمدتاً به افزایش سطح سرمی P و فاکتور مهارکننده لوسمی (LIF) در بیماران تحت انتقال جنین منجمد کمک می کند. سطح سرمی LIF در گروه TEAS، گروه HCG، و TEAS همراه با گروه HCG همگی به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود. نرخ لانه گزینی جنین در گروه ترکیبی به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود، که نشان می دهد درمان ترکیبی TEAS و HCG می تواند نتایج بارداری بیماران تحت انتقال جنین منجمد را بهبود بخشد.

4. درمان هیپوگنادیسم مردانه

هیپوگنادیسم ناشی از ترشح ناکافی گنادوتروپین در مردان تأثیر بسزایی بر سلامت باروری و کیفیت زندگی بیماران دارد. گونادوتروپین کوریونی انسانی (HCG) نقش مهمی در درمان چنین بیماری هایی دارد. HCG به گیرنده های سطح سلول های لیدیگ در بیضه متصل می شود، مسیر سیگنال دهی داخل سلولی را فعال می کند و تبدیل کلسترول به تستوسترون را افزایش می دهد. افزایش تستوسترون می تواند باعث رشد و تکامل بیضه و افزایش حجم بیضه شود. در عین حال، تستوسترون همچنین می تواند رشد اندام های تولید مثلی مانند اپیدیدیم و مجرای دفران را تحریک کند. تستوسترون نقش کلیدی در ایجاد خصوصیات جنسی ثانویه مردانه دارد. با افزایش سطح تستوسترون، درمان HCG می تواند باعث رشد ریش و سیب آدم شود، قدرت عضلانی و میل جنسی را افزایش دهد و غیره.

منابع سلولی، اهداف، آبشارهای سیگنال دهی مرتبط، و عملکرد ایزوفرم های مختلف HCG در زنان غیر باردار و باردار.

منبع: PubMed ^[2]

کاربردهای اصلی HCG چیست؟

1. برای تشخیص اوایل بارداری استفاده می شود

ارزش اندازه‌گیری محتوای T-HCG و β-HCG سرم در اوایل بارداری: جمع‌آوری موارد حاملگی غیرطبیعی اولیه، اندازه‌گیری T-HCG سرم با استفاده از نورتابی شیمیایی، اندازه‌گیری β-HCG سرم با استفاده از روش رادیوایمونواسی، و انجام مشاهدات پویا. نتایج نشان می دهد که محتوای T-HCG و β-HCG سرم در گروه حاملگی خارج از رحم به طور قابل توجهی کمتر از گروه سقط جنین و گروه حاملگی داخل رحمی است. این نشان می دهد که اندازه گیری محتویات T-HCG و β-HCG سرم دارای ویژگی و میزان تشخیص خوبی برای افتراق حاملگی خارج رحمی و حاملگی داخل رحمی است و T-HCG دارای حساسیت و قابلیت اطمینان بالاتری است ^[4]..

تشخیص حاملگی خارج از رحم با تشخیص ترکیبی HCG، β-HCG و پروژسترون سرم: HCG، β-HCG و پروژسترون سرم را در زنان باردار طبیعی و زنان باردار با حاملگی خارج از رحم تشخیص دهید. نتایج نشان می دهد که سطح سرمی HCG، β-HCG و پروژسترون در زنان باردار طبیعی بهتر از زنان باردار با حاملگی خارج از رحم است. هنگامی که به تنهایی تشخیص داده شود، میزان دقت HCG سرم در تشخیص حاملگی خارج رحمی 70.83٪ است. میزان دقت β-HCG 66.7٪ است. میزان دقت پروژسترون 54.17٪ است. تشخیص ترکیبی HCG، β-HCG و پروژسترون سرم تا 95.8 درصد در تشخیص حاملگی خارج رحمی دقت دارد ^[5].

2. کاربرد در تکنولوژی کمک باروری

بهینه سازی بلوغ فولیکولی: در تحریک تخمدان، گنادوتروپین یائسگی انسانی (hMG) می تواند بلوغ فولیکولی را پس از حساسیت زدایی هیپوفیز ناشی از آنالوگ های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (آنالوگ Gn-RH) بهینه کند. این عمدتا به این دلیل است که از پاسخ نامنظم هورمون لوتئینیزه کننده درون زا (LG) که در طول درمان hMG در تقریباً یک سوم چرخه های درمانی رخ می دهد، جلوگیری می کند. در چندین مطالعه با استفاده از بوسرلین یا دگارلیکس به عنوان آنالوگ Gn-RH، 282 بیمار لقاح آزمایشگاهی، انتقال گامت به داخل فالوپی یا به عنوان بخشی از یک درمان 'in vivo' دریافت کردند. درمان ترکیبی آنالوگ GnRH/hMG/HCG به طور قابل توجهی میزان بارداری را در همه گروه ها افزایش داد. میزان بارداری بیماران تحت درمان با HMG/HCG 17 درصد بود در حالی که درمان ترکیبی 25 درصد از بیماران را باردار کرد ^[6].

بهبود پذیرش آندومتر: گنادوتروپین کوریونی انسانی (HCG) یکی از سیگنال های مهم قبل از لانه گزینی جنین است. تحقیقات با استفاده از تجزیه و تحلیل بافت آندومتر نشان داد که پس از تجویز داخل رحمی HCG، تعداد سلول‌هایی که مولکول‌های چسبندگی سلول‌های اندوتلیال VE-cadherin (CD144) و S-Endo-1 (CD146) را بیان می‌کنند، به طور قابل‌توجهی افزایش یافت، که نشان می‌دهد که مولکول‌های چسبندگی سلول‌های اندوتلیال ممکن است مکانیسم بالقوه‌ای باشد که توسط آن میزان ایمbryolant حاملگی را بهبود می‌بخشد ^..

2. درمان نارسایی لوتئال

در دو دهه گذشته، تجویز پروژسترون اگزوژن به عنوان پشتیبان فاز لوتئال (LPS) در ترکیب با تحریک تخمدان کنترل شده با استفاده از گنادوتروپین جفتی انسانی (HCG) برای شروع بلوغ نهایی فولیکول ها استفاده شده است. معرفی GnRHa برای تحریک تخمک گذاری نشان می دهد که تجویز پروژسترون اگزوژن برای دستیابی به میزان رضایت بخشی بارداری بدون مکمل HCG کافی نیست.

این امر باعث توسعه استراتژی های جایگزین برای حمایت از فاز لوتئال شده است. افزایش تولید پروژسترون درون زا موضعی اجسام زرد چندگانه یک نکته کلیدی است، از یک سو، برای جلوگیری از ایجاد سندرم تحریک بیش از حد تخمدان، و از سوی دیگر، برای ارائه سطح کافی از پروژسترون برای حفظ لانه گزینی.

تحقیقات کنونی نقش HCG با دوز میکرو را برای حمایت از فاز لوتئال ارزیابی کرده و مزایا و معایب بالقوه آن را بررسی کرده است. بر اساس ویژگی های فارماکوکینتیک HCG، یک مدل ریاضی از توزیع غلظت HCG در طول فاز لوتئال با ترکیب چندین روش مختلف تجویز HCG به عنوان پشتیبان فاز لوتئال ارزیابی شد. پیشنهاد می‌شود که پشتیبانی فاز لوتئال فعلی همراه با تحریک GnRHa (یعنی 1500IU) بسیار قوی است و تجویز روزانه HCG با دوز میکرو ممکن است پشتیبانی فاز لوتئال بهینه‌ای را برای داروهای موجود در حال حاضر فراهم کند. نتایج بالینی اولیه روش HCG با دوز میکرو نیز داده شده است ^[8].

3. درمان بیضه نزول نکرده داخل شکمی یک طرفه

مطالعه ای بر روی بیمارانی انجام شد که از سپتامبر 2010 تا سپتامبر 2016 برای بیضه نزول نکرده داخل شکمی یکطرفه تحت ارکیدوپکسی قرار گرفتند. دو هفته پس از عمل، والدین بیمارانی که تحت درمان هورمونی قرار گرفتند، باید یک رژیم 6 هفته ای را دنبال کنند. بیماران یک تزریق زیر جلدی 500 UI (Gonasi-HP) در هفته دریافت کردند. پیگیری در پایان درمان و 6 ماه بعد انجام شد.

حجم بیضه با سونوگرافی و الاستوگرافی اولتراسونیک در هر پیگیری اندازه گیری شد و با بیمارانی که درمان دریافت نکردند مقایسه شد. نتایج نشان داد که 45 بیمار با میانگین سنی 7/9±0/18 ماه تحت درمان قرار گرفتند. 32 بیمار پس از عمل تحت درمان هورمونی قرار گرفتند و هیچ واکنش نامطلوبی یا موردی از ترک وجود نداشت.

همه بیماران پیگیری را کامل کردند. هیچ موردی از آتروفی بیضه در هر دو گروه مشاهده نشد. در گروه درمان، 81 درصد از بیماران در 6 ماهگی به اندازه بیضه طبیعی رسیدند، در حالی که حجم بیضه سایر بیماران کم بود. در گروه درمان نشده، 46 درصد از بیماران به اندازه بیضه طبیعی رسیدند. استفاده پس از عمل از گنادوتروپین کوریونی انسانی (u-HCG) ممکن است حجم و عملکرد بیضه را با تحریک رشد و تکامل بیضه بهبود بخشد ^[9].

4. کاربرد در تحقیقات واکسن β-HCG

آزمایش تحریک HCG بر روی زنانی که با واکسن NII beta-HCG ایمن شده بودند اما تیتر آنتی بادی ضد HCG نداشتند انجام دهید و از تحریک ترشح پروژسترون سرم به عنوان نشانگر پاسخ جسم زرد به HCG داخل وریدی استفاده کنید. نتایج نشان داد که در گروه کنترل، اکثر زنان سطح ترشح پروژسترون به طور قابل‌توجهی پس از تحریک HCG نسبت به سطح پایه داشتند، در حالی که اوج سطح پروژسترون در زنان در گروه ایمن‌سازی شده از سطح پایه پس از واکسیناسیون تجاوز نکرد، که نشان می‌دهد آنتی‌بادی‌های تولید شده توسط واکسن می‌توانند اثر اگزوژن HCG را متوقف کنند ^[10].

در نتیجه، HCG نقش بی بدیلی در زمینه پزشکی، به ویژه در جنبه های مربوط به تولید مثل ایفا می کند. در درمان باروری، می‌تواند به طور موثری تخمک‌گذاری را تحریک کند و به بیماران مبتلا به ناباروری ناشی از اختلالات تخمک‌گذاری امید بدهد. با اتصال به گیرنده های LH در بدن، می تواند سطح ناکافی LH در پروتکل آنتاگونیست را جبران کند و به بلوغ فولیکولی کمک کند. برای نارسایی لوتئال، HCG می تواند جسم زرد را تحریک کند تا پروژسترون ترشح کند و محیط هورمونی مناسبی را برای حمایت از بارداری حفظ کند. 

برای هیپوگنادیسم مردانه ناشی از ترشح ناکافی گنادوتروپین، HCG می تواند سلول های لیدیگ در بیضه را برای سنتز و ترشح تستوسترون تحریک کند، رشد بیضه ها را تقویت کند، ویژگی های جنسی ثانویه را بهبود بخشد و عملکرد تولید مثل و کیفیت زندگی بیماران را افزایش دهد. در عین حال، HCG نقش کلیدی در حفظ بارداری اولیه دارد و جسم زرد را تحریک می کند تا به طور مداوم پروژسترون ترشح کند تا از لانه گزینی و رشد جنین اطمینان حاصل شود. در تشخیص بالینی، تشخیص سطح HCG پایه مهمی برای تعیین بارداری اولیه و شناسایی حاملگی‌های غیرطبیعی مانند حاملگی خارج از رحم است و پشتیبانی قوی برای مداخله و درمان به موقع است.

درباره نویسنده

مطالب ذکر شده در بالا همگی توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده اند.

نویسنده مجله علمی

Chinedu Nwabuobi یک محقق با تخصص در زمینه‌های زنان و زایمان، بیولوژی تولید مثل، بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی، شیمی و انکولوژی است. او به چندین موسسه معتبر از جمله دانشگاه فلوریدا جنوبی، دانشگاه روچستر و مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ وابسته بوده است. تحقیقات او بر موضوعاتی مانند عملکردهای بیولوژیکی و کاربردهای بالینی گنادوتروپین جفتی انسانی (HCG)، با کمک به درک نقش آن در سلامت باروری و آسیب شناسی های مرتبط متمرکز است. Chinedu Nwabuobi در مرجع استناد [2] ذکر شده است.

▎ نقل قول های مرتبط

[1] Cole L A. HCG، شگفتی علم امروز [J]. بیولوژی تولید مثل و غدد درون ریز، 2012، 10.DOI:10.1186/1477-7827-10-24.

[2] Nwabuobi C، Arlier S، Schatz F، و همکاران. HCG: عملکردهای بیولوژیکی و کاربردهای بالینی [J]. International Journal of Molecular Sciences, 2017,18(10).DOI:10.3390/ijms18102037.

[3] Wang L Q. مکانیسم TEAS همراه با HCG برای بهبود نتیجه بارداری در بیماران با انتقال جنین منجمد[D]. دانشگاه پزشکی چینی هوبی، 2019.https://www.cnki.net/KCMS/detail/detail.aspx?dbcode=CMFD&dbname=CMFD201902&filename=101912 5066.nh&uniplatform=OVERSEA&v=QTnCAIS-wJGib0OYoJxNjPM5zq1_CXRCc9AInZJFOzSz7vB3VW3GLlaa3nmsoqAC.

[4] جیانگ X. بررسی اهمیت بالینی تعیین سطح HCG تام و β-HCG سرم در تشخیص حاملگی خارج از رحم [J]. International Medicine & Health Guidance News, 2001(6):47.DOI:10.3760/cma.j.issn.1007-1245.2001.06.033.

[5] Xiao W. کاربرد تشخیص ترکیبی HCG، β-HCG و پروژسترون در تشخیص حاملگی خارج از رحم[J]. پزشکی تجربی و آزمایشگاهی، 2020، 38 (2): 354-356.DOI: 10.3969/j.issn.1674-1129.2020.02.047.

[6] Braendle W. ترکیبی از آنالوگ های GnRH/hMG/HCG درمان [J]. Archives of Gynecology and Obstetrics, 1989,245(1-4):931-935.DOI:10.1007/BF02417626.

[7] Bienert M، Habib P، Buck V، و همکاران. کاربرد داخل رحمی HCG بیان مولکول های چسبنده سلول اندوتلیال را در انسان [J] افزایش می دهد. Archives of Gynecology and Obstetrics, 2021,304(6):1587-1597.DOI:10.1007/s00404-021-06031-9.

[8] Andersen CY، Fischer R، Giorgione V، و همکاران. میکرو دوز HCG به عنوان پشتیبانی از فاز لوتئال بدون تجویز پروژسترون اگزوژن: مدل سازی ریاضی غلظت HCG در گردش خون و تجربه بالینی اولیه [J]. مجله کمک باروری و ژنتیک، 2016، 33(10):1311-1318.DOI:10.1007/s10815-016-0764-7.

[9] Zampieri N، Murri V، Camoglio F S. استفاده پس از عمل از گنادوتروپین جفتی انسانی (u-HCG) بیماران بستری تحت درمان برای بیضه های نزول نکرده یک طرفه داخل شکمی [J]. مجله آمریکایی اورولوژی بالینی و تجربی، 2018، 6 (3): 133-137.

[10] Shahani SM، Patel K L. استفاده از تست تحریک HCG در زنان ایمن شده با واکسن بتا-HCG [J]. پیشگیری از بارداری، 1991،44(4):453-460.DOI:10.1016/0010-7824(91)90035-E.

تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.  

محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.