|
1kits (10 flesjes)
| Hoeveelheid: | |
|---|---|
▎ HCG-structuur
Bron: PubChem |
IUPAC gecondenseerd: N(1)Cys-Gly-OH.H-Aad(1)-OH Molecuulformule: C 11H 19N 3O 6S Moleculair gewicht: 321,35 g/mol CAS-nummer: 9002-61-3 PubChem klantnummer: 4369448 Synoniemen: Choriongonadotrofine;CHEMBL1233255 |
▎ HCG-onderzoek
Wat is de onderzoeksachtergrond van HCG?
Humaan choriongonadotrofine (HCG) is een molecuul met meerdere belangrijke functies en speelt een cruciale rol bij aspecten zoals zwangerschap en kanker bij de mens. Ten eerste is HCG een extreem molecuul. Het is het zuurste glycoproteïne en bevat het hoogste suikergehalte. Ten tweede bestaat HCG in verschillende vormen, waaronder regulier HCG, gesulfateerd HCG, hypergeglycosyleerd HCG, vrij β-HCG en hypergeglycosyleerd vrij β-HCG, enz. [1].
Wat de zwangerschap betreft, is HCG essentieel voor de menselijke menstruatiecyclus en de menselijke zwangerschap. Reguliere HCG speelt een rol bij het bevorderen van de productie van progesteron in het corpus luteum en heeft ook belangrijke functies bij de differentiatie van trofoblastcellen en foetale voeding. Het realiseert bijvoorbeeld de toevoer van foetale voeding via angiogenese in de spiraalvormige slagaders van het myometrium [1] . Hypergeglycosyleerd HCG speelt ook een belangrijke rol in de vroege stadia van de zwangerschap. Het is de belangrijkste HCG-isovorm in de vroege stadia van de zwangerschap, die apoptose kan remmen, celinvasie, groei en kwaadaardige transformatie kan bevorderen, en de implantatie en placenta-groei kan controleren [1].
In termen van kanker produceren niet-trofoblastische kwaadaardige tumoren de hypergeglycosyleerde vrije β-subeenheid van HCG, die, als autocriene factor, de groei en kwaadaardige transformatie van kankercellen verder bevordert door apoptose tegen te gaan [1]..
Bovendien wordt de detectie van HCG ook veel gebruikt in klinische toepassingen, waaronder zwangerschapstests, het monitoren van zwangerschapsuitkomsten, het bepalen van het risico op foetussen met het syndroom van Down, het voorspellen van pre-eclampsie, het detecteren van HCG in de hypofyse, het detecteren en beheersen van trofoblastziekten tijdens de zwangerschap, het diagnosticeren van rustende trofoblastziekten tijdens de zwangerschap, het diagnosticeren van trofoblasttumoren op de placenta, het beheersen van testiculaire kiemcelmaligniteiten en het monitoren van andere menselijke maligniteiten, enz. [1].
Wat is het werkingsmechanisme van HCG?
1. Invloed op de ontvankelijkheid van het endometrium
Sommige onderzoeken hebben aangetoond dat HCG de ontvankelijkheid van het endometrium via de miR-126-3p/PIK3R2/PI3K/Akt/eNOS-as kan beïnvloeden en een sleutelrol kan spelen in het proces van embryo-implantatie (Wang W, 2023). De specifieke manifestaties zijn als volgt:
Verbetering van de functie van endometriumreceptoren: Door een muismodel van embryo-implantatiedisfunctie (EID) op te stellen en dit te behandelen met mifepriston, en tegelijkertijd experimenten uit te voeren met menselijke endometriumepitheelcellen (EEC's), werd ontdekt dat na HCG-behandeling de ontvankelijkheid van het endometrium bij EID-muizen was verbeterd. Het expressieniveau van CD105 in de muizen en de eiwitniveaus van cadherines CD144 en CD146 waren bijvoorbeeld verhoogd zoals bepaald door immunohistochemie en Western blotting.
Genexpressie reguleren: HCG kan de expressie van miR-126-3p bevorderen en de expressie van PIK3R2 remmen, en miR-126-3p richt zich op PIK3R2. Zowel in vivo als in vitro experimenten hebben geverifieerd dat HCG de PI3K/Akt/eNOS-route activeert via de miR-126-3p/PIK3R2-as, waardoor de ontvankelijkheid van het endometrium wordt verbeterd.
2. Rol bij het in stand houden van de zwangerschap
HCG wordt voornamelijk geproduceerd door gedifferentieerde syncytiotrofoblastcellen en is een cruciaal embryonaal signaal dat essentieel is voor het in stand houden van de zwangerschap [2]..
Activering van meerdere signaalcascadereacties: HCG kan binden aan de luteïniserend hormoon/choriongonadotrofinereceptor (LHCGR) en mogelijk meerdere signaalcascadereacties activeren, waaronder de moeders tegen decapentaplegie homoloog 2 (Smad2) voor moeders met meerdere capaciteiten, proteïnekinase C (PKC) en/of proteïnekinase A (PKA), door directe/indirecte interacties met de transformerende groeifactor β-receptor (TGFβR).
Bevordering van angiogenese in het baarmoederendotheel: HCG speelt een speciale rol bij het bevorderen van angiogenese in het baarmoederendotheel en zorgt voor een goede groeiomgeving voor het embryo. Handhaving van de rust van het myometrium: het helpt de stabiele toestand van de baarmoeder te behouden en biedt een geschikte omgeving voor de ontwikkeling van het embryo. Bevordering van immunomodulatie op het moeder-foetale grensvlak: het speelt een belangrijke rol bij de immunomodulatie op het moeder-foetale grensvlak en brengt de reactie van het maternale immuunsysteem op het embryo in evenwicht.
3. Rol bij terugplaatsing van ingevroren embryo's
Uit onderzoek is gebleken dat transcutane elektrische acupuntstimulatie (TEAS) in combinatie met HCG-behandeling de zwangerschapsresultaten kan verbeteren van patiënten die een ingevroren embryotransfer ondergaan [3]..
Vergroten van de dikte van het endometrium: Een TEAS-behandeling helpt vooral om de dikte van het endometrium te vergroten bij patiënten die een ingevroren embryotransfer ondergaan. De gecombineerde behandeling van HCG en TEAS helpt bij deze patiënten ook de dikte van het endometrium te vergroten.
Verlaging van de bloedstroomindex van de baarmoederslagader: De waarden van de endometriale bloedstroom PI en RI in de TEAS gecombineerd met HCG-groep en de TEAS-groep waren significant lager dan die in de controlegroep, wat aangeeft dat de gecombineerde behandeling van HCG en TEAS de bloedstroomindex PI en RI van de baarmoederslagader bij patiënten kan verlagen.
Verhogen van de niveaus van factoren die verband houden met het in stand houden van de zwangerschap in het serum: HCG-behandeling helpt voornamelijk om de niveaus van serum P en leukemie-remmende factor (LIF) te verhogen bij patiënten die een terugplaatsing van ingevroren embryo's ondergaan. De serum-LIF-niveaus in de TEAS-groep, de HCG-groep en de TEAS gecombineerd met HCG-groep waren allemaal significant hoger dan die in de controlegroep. Het aantal embryo-implantaties in de gecombineerde groep was aanzienlijk hoger dan dat in de controlegroep, wat erop wijst dat de gecombineerde behandeling van TEAS en HCG de zwangerschapsresultaten kan verbeteren van patiënten die een ingevroren embryotransfer ondergaan.
4. Behandeling van mannelijk hypogonadisme
Hypogonadisme veroorzaakt door onvoldoende secretie van gonadotropine bij mannen heeft een aanzienlijke impact op de reproductieve gezondheid en kwaliteit van leven van patiënten. Humaan choriongonadotrofine (HCG) speelt een belangrijke rol bij de behandeling van dergelijke ziekten. HCG bindt zich aan de receptoren op het oppervlak van Leydig-cellen in de testis, activeert de intracellulaire signaalroute en bevordert de omzetting van cholesterol in testosteron. De toename van testosteron kan de groei en ontwikkeling van de testis bevorderen en het volume van de testis vergroten. Tegelijkertijd kan testosteron ook de ontwikkeling van voortplantingsorganen zoals de epididymis en de zaadleider stimuleren. Testosteron speelt een sleutelrol bij de ontwikkeling van mannelijke secundaire geslachtskenmerken. Door het niveau van testosteron te verhogen, kan HCG-behandeling de groei van baarden en adamsappels bevorderen, de spierkracht vergroten en het seksuele verlangen vergroten, enz.
Cellulaire bronnen, doelen, bijbehorende signaalcascades en functies van verschillende HCG-isovormen bij niet-zwangere en zwangere vrouwen.
Bron: PubMed [2]
Wat zijn de belangrijkste toepassingen van HCG?
1. Gebruikt voor de diagnose van vroege zwangerschap
De waarde van het meten van de inhoud van serum T-HCG en β-HCG in de vroege zwangerschap: Verzamel gevallen van vroege abnormale zwangerschap, meet serum T-HCG met behulp van chemiluminescentie, meet serum β-HCG met behulp van radio-immunoassay en voer dynamische observaties uit. De resultaten laten zien dat de gehalten aan serum T-HCG en β-HCG in de buitenbaarmoederlijke zwangerschapsgroep significant lager zijn dan die in de abortusgroep en de intra-uteriene zwangerschapsgroep. Dit geeft aan dat de meting van de inhoud van serum T-HCG en β-HCG een goede specificiteit en diagnostische snelheid heeft voor het onderscheiden van buitenbaarmoederlijke zwangerschap en intra-uteriene zwangerschap, en dat T-HCG een hogere gevoeligheid en betrouwbaarheid heeft [4]..
Diagnose van buitenbaarmoederlijke zwangerschap door de gecombineerde detectie van serum-HCG, β-HCG en progesteron: Detecteer serum-HCG, β-HCG en progesteron bij normale zwangere vrouwen en zwangere vrouwen met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. De resultaten laten zien dat de niveaus van serum-HCG, β-HCG en progesteron bij normale zwangere vrouwen beter zijn dan die bij zwangere vrouwen met een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Wanneer het alleen wordt gedetecteerd, is de nauwkeurigheid van serum-HCG bij de diagnose van buitenbaarmoederlijke zwangerschap 70,83%; het nauwkeurigheidspercentage van β-HCG is 66,7%; de nauwkeurigheid van progesteron is 54,17%. De gecombineerde detectie van serum-HCG, β-HCG en progesteron heeft een nauwkeurigheidspercentage van maximaal 95,8% bij de diagnose van buitenbaarmoederlijke zwangerschap [5].
2. Toepassing in geassisteerde voortplantingstechnologie
Optimaliseren van de follikelrijping: Bij stimulatie van de eierstokken kan humaan menopauzegonadotrofine (hMG) de follikelrijping optimaliseren na desensibilisatie van de hypofyse geïnduceerd door gonadotropine-releasing hormoonanalogen (Gn-RH-analoog). Dit komt voornamelijk omdat het de onregelmatige endogene luteïniserend hormoon (LG)-reactie vermijdt die optreedt tijdens hMG-behandeling in ongeveer een derde van de behandelingscycli. In verschillende onderzoeken waarbij busereline of degarelix als Gn-RH-analogen werden gebruikt, kregen 282 patiënten in-vitrofertilisatie, intra-tubaire overdracht van gameten of als onderdeel van een 'in vivo'-behandeling. De gecombineerde behandeling met GnRH-analoog/hMG/HCG verhoogde het zwangerschapspercentage in alle groepen significant. Het zwangerschapspercentage van de met HMG/HCG behandelde patiënten was 17%, terwijl de gecombineerde behandeling 25% van de patiënten zwanger maakte [6]..
Verbetering van de ontvankelijkheid van het endometrium: Humaan choriongonadotrofine (HCG) is een van de belangrijke signalen vóór de implantatie van het embryo. Uit onderzoek waarbij gebruik werd gemaakt van endometriumweefselanalyse bleek dat na intra-uteriene toediening van HCG het aantal cellen dat de endotheelceladhesiemoleculen VE-cadherine (CD144) en S-Endo-1 (CD146) tot expressie brengt aanzienlijk toenam, wat suggereert dat endotheelceladhesiemoleculen een potentieel mechanisme kunnen zijn waarmee HCG de implantatie van embryo's en het zwangerschapspercentage verbetert [7]..
2. Behandeling van luteale insufficiëntie
De afgelopen twintig jaar is de toediening van exogene progesteron gebruikt als ondersteuning van de luteale fase (LPS) in combinatie met gecontroleerde ovariële stimulatie met behulp van humaan choriongonadotrofine (HCG) om de uiteindelijke rijping van de follikels op gang te brengen. De introductie van GnRHa om de ovulatie op gang te brengen geeft aan dat de exogene toediening van progesteron onvoldoende is om een bevredigend zwangerschapspercentage te bereiken zonder HCG-suppletie.
Dit heeft geleid tot de ontwikkeling van alternatieve strategieën voor ondersteuning van de luteale fase. Het verhogen van de lokale endogene progesteronproductie van meerdere corpora lutea is een belangrijk punt om enerzijds de ontwikkeling van het ovarieel hyperstimulatiesyndroom te voorkomen, en anderzijds om te voorzien in een voldoende niveau van progesteron om de implantatie in stand te houden.
Lopend onderzoek heeft de rol van microdosis HCG voor ondersteuning van de luteale fase geëvalueerd en de potentiële voor- en nadelen ervan bestudeerd. Gebaseerd op de farmacokinetische kenmerken van HCG werd een wiskundig model van de concentratieverdeling van HCG tijdens de luteale fase geëvalueerd door verschillende HCG-toedieningsmethoden te combineren ter ondersteuning van de luteale fase. Er wordt gesuggereerd dat de huidige luteale fase-ondersteuning die wordt geboden in combinatie met GnRHa-triggering (dwz 1500 IE) te sterk is, en dat de dagelijkse toediening van microdosis HCG geoptimaliseerde luteale fase-ondersteuning kan bieden voor de momenteel beschikbare medicijnen. De voorlopige klinische resultaten van de microdosis HCG-methode worden ook gegeven [8]..
3. Behandeling van eenzijdige intra-abdominale niet-ingedaalde testis
Van september 2010 tot september 2016 werd een onderzoek uitgevoerd bij patiënten die orchideetopexie ondergingen voor eenzijdige intra-abdominale niet-ingedaalde testis. Twee weken na de operatie moesten de ouders van de patiënten die een hormoonbehandeling kregen een regime van zes weken volgen. De patiënten kregen een subcutane injectie van 500 UI (Gonasi-HP) per week. Follow-up vond plaats aan het einde van de behandeling en zes maanden later.
Het volume van de testis werd bij elke follow-up gemeten door middel van echografie en ultrasone elastografie en vergeleken met dat van patiënten die geen behandeling kregen. Uit de resultaten bleek dat 45 patiënten werden behandeld, met een gemiddelde leeftijd van 18,0 ± 9,7 maanden. 32 patiënten kregen een postoperatieve hormoonbehandeling en er waren geen bijwerkingen of gevallen van ontwenning.
Alle patiënten voltooiden de follow-up. Er waren in beide groepen geen gevallen van testiculaire atrofie. In de behandelgroep bereikte 81% van de patiënten de normale testisgrootte na 6 maanden, terwijl het testisvolume van andere patiënten nog steeds klein was. In de onbehandelde groep bereikte 46% van de patiënten de normale testisgrootte. Het postoperatieve gebruik van humaan choriongonadotrofine (u-HCG) kan het volume en de functie van de testis verbeteren door de groei en ontwikkeling van de testis te stimuleren [9]..
4. Toepassing in het onderzoek naar het β-HCG-vaccin
Voer een HCG-stimulatietest uit bij vrouwen die zijn geïmmuniseerd met het NII bèta-HCG-vaccin maar geen anti-HCG-antilichaamtiters hadden, en gebruik de stimulatie van de serumprogesteronsecretie als indicator voor de reactie van het corpus luteum op intraveneus HCG. De resultaten toonden aan dat in de controlegroep de meeste vrouwen na HCG-stimulatie een significant hoger niveau van progesteronsecretie hadden dan het basale niveau, terwijl het piekniveau van progesteron bij vrouwen in de geïmmuniseerde groep na vaccinatie het basale niveau niet overschreed, wat aangeeft dat de door het vaccin geproduceerde antilichamen het effect van exogeen HCG kunnen onderscheppen [10]..
Concluderend speelt HCG een onvervangbare rol op medisch gebied, vooral in aspecten die verband houden met reproductie. Bij reproductieve behandelingen kan het effectief de ovulatie induceren, waardoor hoop wordt geboden aan patiënten met onvruchtbaarheid veroorzaakt door ovulatiestoornissen. Door zich te binden aan de LH-receptoren in het lichaam, kan het het onvoldoende LH-niveau in het antagonistprotocol compenseren en helpen bij de rijping van de follikels. Bij luteale insufficiëntie kan HCG het corpus luteum stimuleren om progesteron af te scheiden en een geschikte hormonale omgeving in stand te houden om de zwangerschap te ondersteunen.
Voor mannelijk hypogonadisme veroorzaakt door onvoldoende uitscheiding van gonadotropine kan HCG Leydig-cellen in de testis stimuleren om testosteron te synthetiseren en uit te scheiden, de ontwikkeling van de testis te bevorderen, de secundaire geslachtskenmerken te verbeteren en de reproductieve functie en kwaliteit van leven van patiënten te verbeteren. Tegelijkertijd speelt HCG een sleutelrol bij het in stand houden van de vroege zwangerschap, doordat het het corpus luteum stimuleert om voortdurend progesteron af te scheiden om de implantatie en ontwikkeling van het embryo te garanderen. Bij de klinische diagnose is het detecteren van het HCG-niveau een belangrijke basis voor het vaststellen van een vroege zwangerschap en het identificeren van abnormale zwangerschappen zoals een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, wat een sterke ondersteuning biedt voor tijdige interventie en behandeling.
Over de auteur
De bovengenoemde materialen zijn allemaal onderzocht, geredigeerd en samengesteld door Cocer Peptides.
Wetenschappelijk tijdschriftauteur
Chinedu Nwabuobi is een onderzoeker met expertise op het gebied van verloskunde en gynaecologie, reproductieve biologie, biochemie en moleculaire biologie, scheikunde en oncologie. Hij is verbonden geweest aan verschillende prestigieuze instellingen, waaronder de University of South Florida, de University of Rochester en het Memorial Sloan Kettering Cancer Center. Zijn onderzoek richt zich op onderwerpen als de biologische functies en klinische toepassingen van humaan choriongonadotrofine (HCG), met bijdragen aan het begrijpen van de rol ervan in de reproductieve gezondheid en aanverwante pathologieën. Chinedu Nwabuobi wordt vermeld in de referentie van citaat [2].
