1 zestawy (10 fiolek)
| Dostępność: | |
|---|---|
| Ilość: | |
▎ Certyfikat analizy (COA)
Kliknij „Sprawdź COA” w sekcji produktu powyżej, aby uzyskać dostęp do dostępnego Certyfikatu Analizy dla tego produktu. Informacje o partii i wyniki analityczne znajdują się w raporcie.
Wyłącznie do użytku w badaniach laboratoryjnych. Nie do użytku u ludzi i weterynarii.
▎ Struktura 5-amino-1MQ
Źródło: PubChem |
Wzór cząsteczkowy: C 10H 11N 2+ Masa cząsteczkowa: 159,21 g/mol Numer CAS: 685079-15-6 PubChem CID: 950107 Synonimy: 5-amino-1-metylochinolin; PMX593N4N3 |
▎ nad 5-amino-1MQ Badania
Tło molekularne
5-amino-1-metylochinolin (5-Amino-1MQ lub 5A1MQ) to małocząsteczkowy związek chinoliny badany jako inhibitor N-metylotransferazy nikotynamidu (NNMT). PubChem wymienia macierzysty kation 5-amino-1-metylochinolinowy pod numerem CID 950107, o wzorze cząsteczkowym C10H11N2+ i masie cząsteczkowej 159,21 g/mol. Sól jodkowa jest wymieniona osobno w PubChem, dlatego postać chemiczną zastosowaną w eksperymencie należy zidentyfikować na podstawie odpowiedniego badania lub dokumentacji analitycznej.[7]
Postęp badań
JoAnne J. Babula i współpracownicy podawali nośnik lub 5A1MQ raz dziennie myszom z otyłością indukowaną dietą (DIO) przez 28 dni. Pomiary podłużne obejmowały skład ciała, poziom glukozy we krwi i insulinę w osoczu, natomiast w punktach końcowych badania oceniano histopatologię wątroby, biomarkery krążące, farmakokinetykę osocza i dystrybucję tkanek. Autorzy opisali zależne od dawki różnice w masie ciała i przyroście masy tłuszczowej, tolerancji glukozy doustnej, wrażliwości na insulinę, hiperinsulinemii, stłuszczeniu wątroby, nacieku makrofagów, trójglicerydach wątrobowych i wybranych krążących biomarkerach w grupach 5A1MQ. Oddzielne eksperymenty farmakokinetyczne sprawdzały ekspozycję dożylną, doustną i podskórną oraz rozkład tkanek u myszy dobranych pod względem wieku i szczepu.[2]
Andrea L. Dimet-Wiley i współpracownicy badali myszy w wieku od 22 do 24 miesięcy przydzielone do grup prowadzących siedzący tryb życia lub progresywnie biegających na kołach z obciążeniem, narażonych na działanie nośnika lub 5A1MQ. Badacze oceniali siłę chwytu, wydajność biegu, moment obrotowy zginacza podeszwowo-podeszwowego, zmęczenie, masę mięśniową, charakterystykę włókien, pole przekroju poprzecznego, zawartość lipidów wewnątrzkomórkowych oraz profile proteomiczne i metabolomiczne mięśni szkieletowych. W podanym czasie badania myszy leczone 5A1MQ prowadzące siedzący tryb życia wykazywały około 40% większą siłę chwytu w porównaniu z grupą kontrolną prowadzącą siedzący tryb życia, myszy wyćwiczone wykazywały około 20% większą siłę chwytu w porównaniu z grupą kontrolną prowadzącą siedzący tryb życia, a grupa łącząca ćwiczenia plus 5A1MQ wykazywała około 60% większą siłę chwytu w porównaniu z grupą kontrolną prowadzącą siedzący tryb życia. Autorzy odnotowali także różnice w zawartości lipidów wewnątrzkomórkowych, polu przekroju poprzecznego włókna mięśnia brzuchatego łydki i profilach molekularnych pomiędzy badanymi grupami.[3]

Ryc. 1. Pomiary siły chwytu, masy ciała i wydajności biegu zgłoszone u starszych myszy przypisanych do grup prowadzących siedzący tryb życia lub progresywnie i biegających na kołach z obciążeniem, z ekspozycją na pojazd lub 5A1MQ.[3]
Dwudziestodwumiesięczne myszy losowo przydzielono do grup prowadzących progresywny bieg z obciążeniem (PoWeR) lub prowadzących siedzący tryb życia (Sed), z 5A1MQ lub grupą kontrolną pojazdu [A]. Podłużne pomiary masy ciała, badania siły chwytu, siły chwytu znormalizowanej względem masy ciała oraz dane dotyczące dystansu biegu analizowano przy użyciu metod statystycznych opisanych w publikacji źródłowej [BE]. Średnią +/- SEM i raportowane badanie istotności przedstawiono na oryginalnym rysunku.[3]
Catherine M. Sampson i współpracownicy zbadali 5A1MQ w połączeniu z substytutem diety o obniżonej kaloryczności u otyłych myszy wywołanych dietą. W porównaniu z samą substytucją diety, połączona grupa wykazała większe zmiany w masie ciała i masie tkanki tłuszczowej, wyższy stosunek masy beztłuszczowej do masy ciała, niższą masę wątroby i białej tkanki tłuszczowej najądrzy oraz różnice w akumulacji tłuszczu w wątrobie. Autorzy podali, że kilka pomiarów składu ciała i otyłości wątroby w połączonej grupie zbliżyło się do wartości obserwowanych w dobranych pod względem wieku grupach kontrolnych stosujących chudą dietę. Analiza metabolomiczna tkanki tłuszczowej zidentyfikowała także zmiany w aminokwasach ketogennych i metabolitach związanych ze szlakami metabolizmu energetycznego.[4]
Ololade Awosemo i współpracownicy opracowali i zwalidowali metodę LC-MS/MS do ilościowego oznaczania 5A1MQ w osoczu i moczu szczura. Do rozdziału chromatograficznego wykorzystano kolumnę ACE Excel C18 i monitorowanie wielu reakcji w trybie jonów dodatnich. Krzywe kalibracji były liniowe w zakresie od 10 do 2500 ng/ml, a autorzy podali, że precyzja i dokładność śróddniowa i międzydniowa spełniała kryterium walidacji bioanalitycznej +/-15% zastosowane w badaniu. Oceniono także odzysk po ekstrakcji, wpływ matrycy, integralność rozcieńczeń i stabilność próbki. Metodę tę następnie zastosowano do eksperymentów farmakokinetycznych na szczurach po podaniu dożylnym i doustnym. Autorzy podali średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynoszący 3,80 +/- 1,10 h po podaniu dożylnym i 6,90 +/- 1,20 h po podaniu doustnym, przy szacunkowej biodostępności po podaniu doustnym w warunkach badania wynoszącej 38,4%.[5]

Ryc.2. Średni profil stężenia w osoczu w czasie dla 5A1MQ po pojedynczym podaniu dożylnym i doustnym szczurom w cytowanym badaniu farmakokinetycznym.[5]
Serra Akar i współpracownicy testowali 5A1MQ w stężeniach od 0,1 do 500 uM w komórkach raka szyjki macicy HeLa. Żywotność komórek oceniano za pomocą testu MTT, natomiast do badania wybranych punktów końcowych ekspresji genów i białek zastosowano qRT-PCR i Western blot. Autorzy podali zależne od stężenia i czasu zmniejszenie proliferacji komórek HeLa, zmiany morfologiczne zgodne z apoptozą, zwiększone mRNA ZEB1, SIRT1 i CD16, zmniejszone mRNA TWIST i SERPIN1 oraz niższą ekspresję białek fosfo-Akt i SIRT1. W tym samym badaniu autorzy nie zgłosili znaczącego wpływu na proliferację komórek HEK-293 w testowanych warunkach.[6]
Ograniczenia badawcze
Badania podsumowane powyżej mają głównie charakter przedkliniczny i obejmują otyłe myszy wywołane dietą, starsze myszy, szczury wykorzystane do analizy farmakokinetycznej oraz hodowane komórki HeLa i HEK-293. Różnice dotyczące gatunków, konstrukcji modelu, drogi narażenia, czasu trwania badania, warunków diety lub ćwiczeń fizycznych oraz mierzonych punktów końcowych ograniczają bezpośrednie porównanie tych badań i nie ustalają bezpieczeństwa ani skuteczności u ludzi.[2-6]
Inną kwestią jest forma chemiczna. PubChem odróżnia macierzysty kation 5-amino-1-metylochinolinowy (CID 950107) od jego soli jodkowych i chlorkowych. W literaturze i opisach komercyjnych można używać nazwy 5A1MQ dla różnych form, zatem porównania eksperymentalne powinny uwzględniać dokładny przeciwjon, tożsamość materiału i charakterystykę analityczną zastosowaną w każdym badaniu.[7]
CCOCER Peptides przedstawia 5A1MQ wyłącznie do badań laboratoryjnych i zastosowań analitycznych. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani weterynarii. Badania opisane powyżej stanowią podsumowanie ustaleń zgłoszonych w publikacjach stron trzecich i nie stanowią oświadczenia dotyczącego skuteczności klinicznej, bezpieczeństwa, diagnozy, leczenia, profilaktyki ani instrukcji użytkowania.
▎ Odpowiednie cytaty
Referencje
[1] Puleo N, Allega MF, Niemann CU i in. Pojawiające się możliwości zastosowania klinicznego inhibitora N-metylotransferazy nikotynamidowej (NNMT) [J]. Trendy w naukach farmakologicznych, 2026, 47(6):638-654.
DOI:10.1016/j.tips.2026.04.002.
[2] Babula JJ, Bui D, Stevenson HL i in. Hamowanie N-metylotransferazy nikotynamidowej łagodzi zaburzenia metaboliczne związane z otyłością [J]. Cukrzyca, otyłość i cukrzyca, 2024,26(11):5272-5282.
DOI:10.1111/dom.15879.
[3] Dimet-Wiley AL, Latham CM, Brightwell CR i in. Hamowanie N-metylotransferazy nikotynamidowej naśladuje i zwiększa poprawę funkcji mięśni za pośrednictwem ćwiczeń u starszych myszy [J]. Raporty naukowe, 2024,14:15554.
DOI:10.1038/s41598-024-66034-9.
[4] Sampson CM, Dimet AL, Neelakantan H i in. Połączone hamowanie N-metylotransferazy nikotynamidowej i dieta o obniżonej kaloryczności normalizują skład ciała i zwiększają korzyści metaboliczne u otyłych myszy [J]. Raporty naukowe, 2021,11:5637.
DOI:10.1038/s41598-021-85051-6.
[5] Awosemo O, Neelakantan H, Watowich S i in. Opracowanie i walidacja testu LC-MS/MS na obecność 5-amino-1-metylochinoliny w osoczu szczurów: zastosowanie do badań farmakokinetycznych i biodostępności po podaniu doustnym [J]. Journal of Pharmaceutical and Biomedical Analysis, 2021,204:114255.
DOI:10.1016/j.jpba.2021.114255.
[6] Akar S, Duran T, Azzawri AA i in. Małocząsteczkowy inhibitor N-metylotransferazy nikotynamidowej wykazuje działanie antyproliferacyjne w komórkach HeLa[J]. Journal of Obstetrics and Gynaecology, 2021, 41(8):1240-1245.
DOI:10.1080/01443615.2020.1854696.
[7] PubChem. 5-amino-1-metylochinolin. PubChem CID 950107. Krajowe Centrum Informacji Biotechnologicznej.
Powiązany zapis PubChem: jodek 5-amino-1-metylochinoliniowy, CID 66522933.
WSZYSTKIE PRODUKTY, ARTYKUŁY, MATERIAŁY TECHNICZNE, OPISY PRODUKTÓW I INNE INFORMACJE PODANE NA TEJ STRONIE SĄ PRZEZNACZONE WYŁĄCZNIE DO UZASADNIONYCH BADAŃ LABORATORYJNYCH, CELÓW INFORMACYJNYCH I EDUKACYJNYCH.
Produkty oferowane przez Cocer Peptides są przeznaczone wyłącznie do badań in vitro i laboratoryjnych i NIE są przeznaczone do użytku przez ludzi lub weterynarii, spożycia przez ludzi, zastosowań klinicznych, zastosowań diagnostycznych, zastosowań terapeutycznych, łączenia, samodzielnego podawania, wstrzykiwania ani jakiejkolwiek innej formy podawania ludziom lub zwierzętom. Produkty te nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia, łagodzenia lub zapobiegania jakiejkolwiek chorobie lub schorzeniu, ani nie mają na celu wpływania na strukturę lub funkcję organizmu ludzkiego lub zwierzęcego. O ile wyraźnie nie określono inaczej, produkty oferowane na tej stronie nie zostały ocenione ani zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do stosowania u ludzi lub weterynarii. Wszelkie odniesienia do opublikowanych badań, szlaków biochemicznych, mechanizmów molekularnych lub wyników eksperymentów służą wyłącznie celom dyskusji naukowej i badań i nie stanowią porady lekarskiej, oświadczeń terapeutycznych, wskazówek dotyczących dawkowania ani instrukcji stosowania. Nabywcy ponoszą wyłączną odpowiedzialność za zapewnienie, że wszystkie produkty są nabywane, obsługiwane, przechowywane, używane i usuwane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, regulacjami, wymogami instytucjonalnymi i laboratoryjnymi normami bezpieczeństwa.