|
1 zestawy (10 fiolek)
| Ilość: | |
|---|---|
▎ Struktura Tesamoreli
Źródło: PubChem |
Sekwencja: YADAIFTNSYRKVLGQLSARKLLQDIMSRQQGESNQERGARARL Wzór cząsteczkowy: C 221H 366N 72O 67S Masa cząsteczkowa: 5136 g/mol Numer CAS: 218949-48-5 Numer identyfikacyjny PubChem: 16137828 Synonimy: Egrifta |
▎ Badania Tesamoreli
Jakie jest doświadczenie badawcze Tesamoreli?
Rekombinowany ludzki hormon wzrostu (rhGH) ma skuteczność kliniczną w leczeniu niedoboru hormonu wzrostu (GH), ale towarzyszą mu także różne niekorzystne skutki uboczne. Sytuacja ta skłoniła do opracowania analogów ludzkiego czynnika uwalniającego hormon wzrostu (GFR), ponieważ mogą one charakteryzować się lepszą tolerancją. Tesamoreli to syntetyczny GFR opracowany jako potencjalny lek w leczeniu różnych chorób, które mogą być związane ze względnym niedoborem GH, w tym lipodystrofii związanej z zakażeniem HIV.
Jakie są mechanizmy działania Tesamoreli?
Mechanizm działania na niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD) związaną z zakażeniem HIV:
Regulacja ekspresji genów:
W przypadku NAFLD związanej z HIV, poprzez analizę wzbogacania zestawu genów, stwierdzono, że Tesamoreli zwiększał ekspresję sygnaturowego zestawu genów związanego z fosforylacją oksydacyjną w wątrobie, jednocześnie zmniejszając ekspresję zestawów genów związanych ze stanem zapalnym, naprawą tkanek i podziałem komórek [1] . W szczególności Tesamoreli regulował w dół zestawy genów wątroby związanych ze stanem zapalnym, naprawą tkanek i podziałem komórek, co wskazuje, że wywiera swój wpływ poprzez regulację ekspresji tych genów.
Hamowanie kluczowych mediatorów:
Tesamoreli może hamować kluczowe mediatory angiogenezy, zwłóknienia i stanu zapalnego. Na przykład może znacząco obniżyć poziom czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego A (VEGFA), transformującego czynnika wzrostu β1 (TGFB1) i czynnika stymulującego tworzenie kolonii makrofagów 1 (CSF1). U uczestników otrzymujących leczenie produktem Tesamoreli spadek VEGFA i CSF1 w osoczu był związany ze zmniejszeniem wyniku aktywności niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby, a spadek TGFB1 i CSF1 był powiązany ze zmniejszeniem wyniku zwłóknienia na poziomie genu [1] . Jako regulator rekrutacji i aktywacji monocytów, CSF1 może stać się innowacyjnym celem terapeutycznym w leczeniu NAFLD związanej z HIV.
Mechanizm działania w przypadku uszkodzenia nerwów obwodowych:
Uważa się, że w leczeniu uszkodzenia nerwów obwodowych Tesamoreli wzmaga regenerację aksonów, zmniejsza zanik mięśni i poprawia wyniki funkcjonalne. Aktualne badania sugerują, że Tesamoreli może wywierać swoje działanie poprzez promowanie procesu regeneracji i naprawy nerwów. Specyficzny mechanizm działania nie jest jeszcze w pełni poznany, ale może obejmować regulację czynników wzrostu nerwów, promowanie wzrostu aksonów i mielinizację [2].
Jaki jest specyficzny mechanizm działania leku Tesamoreli na redukcję tkanki tłuszczowej trzewnej i wątrobowej u osób zakażonych wirusem HIV?
Regulacyjny wpływ na hormon wzrostu:
Stymulujące wydzielanie hormonu wzrostu:
Tesamoreli to syntetyczny GHRH, który może stymulować wydzielanie hormonu wzrostu. U osób zakażonych wirusem HIV wydzielanie hormonu wzrostu może zostać zaburzone, a Tesamoreli może pobudzać przedni płat przysadki mózgowej do uwalniania hormonu wzrostu, naśladując działanie GHRH [3-5].
Regulacja metabolizmu tłuszczów:
Hormon wzrostu odgrywa ważną rolę w metabolizmie tłuszczów. Może promować lipolizę, zwiększać utlenianie kwasów tłuszczowych i zmniejszać gromadzenie się tłuszczu. Stymulując wydzielanie hormonu wzrostu, Tesamoreli może pośrednio regulować metabolizm tłuszczów i zmniejszać gromadzenie się tłuszczu trzewnego i tłuszczu wątrobowego [3-5].
Wpływ na ekspresję genów wątroby:
Zmiana szlaków genowych:
Badania wykazały, że Tesamoreli może zwiększać ekspresję sygnaturowego zestawu genów związanych z fosforylacją oksydacyjną w wątrobie, jednocześnie zmniejszając ekspresję zestawów genów związanych ze stanem zapalnym, naprawą tkanek i podziałem komórek [1].
Wpływ na geny związane z rokowaniem raka wątrobowokomórkowego:
Tesamoreli może również regulować zestawy genów związane z rokowaniem w raku wątrobowokomórkowym, odpowiednio zwiększając liczbę zestawów genów związanych z dobrym rokowaniem i obniżając zestawy genów związanych ze złym rokowaniem [1] . Te zmiany w ekspresji genów mogą być związane z wpływem leku Tesamoreli na redukcję tkanki tłuszczowej w wątrobie.
Związek z wynikami genów związanych ze zwłóknieniem:
U uczestników leczonych lekiem Tesamoreli te zmiany w ekspresji wątroby były powiązane z poprawą wyników genów związanych ze zwłóknieniem. Wskazuje to, że Tesamoreli może redukować tłuszcz w wątrobie poprzez regulację ekspresji genów wątroby i poprawę stanu zwłóknienia wątroby [1].
Wpływ na białka osocza:
Hamowanie kluczowych mediatorów:
Tesamoreli może znacząco zmniejszać poziom białek osocza, takich jak czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego A (VEGFA), transformujący czynnik wzrostu β1 (TGFB1) i czynnik stymulujący kolonię makrofagów 1 (CSF1) [1] . Białka te są powiązane z angiogenezą, zwłóknieniem i stanem zapalnym, a hamowanie ich przez Tesamoreli może pomóc w zmniejszeniu ilości tłuszczu w wątrobie i stanu zapalnego.
Źródło: PubMed [1]
Jakie są zastosowania Tesamoreli?
Wpływ na osoby zakażone wirusem HIV:
Redukcja tłuszczu trzewnego i tłuszczu wątrobowego:
Niektóre badania wykazały, że u osób zakażonych wirusem HIV leczonych inhibitorami integrazy (INSTI) wzrost trzewnej tkanki tłuszczowej (VAT) jest przedmiotem niepokoju, ponieważ VAT jest powiązany z dalszymi chorobami współistniejącymi, takimi jak niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD). Wykazano, że Tesamoreli zmniejsza podatek VAT u osób zakażonych wirusem HIV z lipohipertrofią o ponad 15% w ciągu 6 miesięcy [6] . W badaniu kontrolowanym placebo, w którym wzięło udział 61 uczestników z NAFLD związaną z zakażeniem HIV, analiza post hoc osób otrzymujących leczenie INSTI wykazała, że po 12 miesiącach podatek VAT w grupie placebo wzrósł o 10,8%, podczas gdy VAT w grupie leczonej produktem Tesamoreli spadł ogółem o 8,3%. Ponadto frakcja tłuszczowa wątroby (HFF) w grupie otrzymującej Tesamoreli zmniejszyła się o 31% w stosunku do wartości wyjściowych, co było istotnie wyższe niż w grupie otrzymującej placebo [6]..
Poprawa jakości tłuszczu:
U osób zakażonych wirusem HIV, u pacjentów z otyłością centralną stosujących Tesamoreli, wzrosła gęstość tłuszczu trzewnego (VAT) i tłuszczu podskórnego (SAT), przy czym wzrost ten był niezależny od zmian masy tłuszczowej, co wskazuje, że Tesamoreli może również poprawić jakość VAT i SAT w tej grupie pacjentów [7].
Wpływ na funkcję odpornościową:
Długotrwałe stosowanie leku Tesamoreli może zmniejszać aktywność markerów limfocytów T i monocytów/makrofagów w krążeniu osób zakażonych wirusem HIV oraz osłabiać szlaki odpornościowe w wątrobie. W szczególności, w porównaniu z placebo, lek Tesamoreli zmniejszył stężenie 13 białek w krążeniu, w tym czterech chemokin, dwóch cytokin, czterech cząsteczek związanych z limfocytami T, a także arginazy-1, galektyny-9 i czynnika wzrostu hepatocytów. Analiza sieci wykazała bliską interakcję między szlakami genów odpowiedzialnymi za redukcję tych białek, a ukierunkowana transkryptomika potwierdziła sygnał regulacji w dół szlaków odpornościowych w wątrobie [8]..
Wpływ na niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby:
Redukcja tłuszczu w wątrobie i zapobieganie postępowi zwłóknienia:
W przypadku niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby związanej z zakażeniem wirusem HIV wykazano, że Tesamoreli zmniejsza ilość tkanki tłuszczowej w wątrobie i zapobiega postępowi zwłóknienia. Naukowcy przeprowadzili ukierunkowaną ocenę 9 białek osocza odpowiadających wiodącym genom w różnie regulowanych zestawach genów i odkryli, że Tesamoreli prowadzi do znacznego zmniejszenia poziomu czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego A (VEGFA), transformującego czynnika wzrostu β1 (TGFB1) i czynnika stymulującego tworzenie kolonii makrofagów 1 (CSF1). U uczestników leczonych produktem Tesamoreli zmniejszenie stężenia VEGFA i CSF1 w osoczu było związane ze zmniejszeniem wyniku w skali aktywności niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby, a zmniejszenie poziomu TGFB1 i CSF1 było związane ze zmniejszeniem wyniku zwłóknienia na poziomie genu. Jako regulator rekrutacji i aktywacji monocytów, CSF1 może stać się innowacyjnym celem terapeutycznym w leczeniu niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby u pacjentów z HIV [1].
Wpływ na sygnaturę transkryptomu wątroby:
Korzystając z analizy wzbogacania zestawu genów, odkryto, że Tesamoreli zwiększał ekspresję w wątrobie charakterystycznego zestawu genów związanego z fosforylacją oksydacyjną i zmniejszał ekspresję w wątrobie zestawów genów związanych ze stanem zapalnym, naprawą tkanek i podziałem komórek. Ponadto Tesamoreli zwiększył i obniżył poziom wybranych zestawów genów związanych odpowiednio z dobrym i złym rokowaniem w przypadku raka wątrobowokomórkowego. U uczestników leczonych lekiem Tesamoreli te zmiany w ekspresji wątroby były powiązane z poprawą wyników genów związanych ze zwłóknieniem [9].
Podsumowując, jako syntetyczny analog hormonu uwalniającego hormon wzrostu, Tesamoreli wykazał potencjał terapeutyczny w wielu aspektach. Duża liczba badań potwierdziła, że może skutecznie regulować wydzielanie hormonu wzrostu i poprawiać funkcje metaboliczne człowieka. W leczeniu chorób związanych z zakażeniem wirusem HIV ma istotny wpływ na ograniczenie odkładania się tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej. Stymulując wydzielanie hormonu wzrostu i optymalizując metabolizm tłuszczów, zmniejsza ilość trzewnej tkanki tłuszczowej bez wpływu na beztłuszczową masę ciała, a także odgrywa pozytywną rolę w dostosowaniu składu ciała pacjentów. Niektóre badania wykazały również, że w leczeniu niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby może zmniejszać zawartość tłuszczu w wątrobie. Tesamoreli ma ogromne znaczenie. Dla pacjentów zakażonych wirusem HIV stanowi skuteczny sposób na poprawę zaburzeń metabolizmu tłuszczów spowodowanych chorobą i leczeniem, poprawia jakość życia pacjentów, pomaga złagodzić presję psychiczną spowodowaną zmianami w wyglądzie i wzmacnia ich poczucie integracji społecznej. Wprowadzenie jednostki
O Autorze
Wszystkie wyżej wymienione materiały zostały zbadane, zredagowane i opracowane przez Cocer Peptides.
Autor czasopisma naukowego
Stanley TL jest stypendystą Uniwersytetu Harvarda, zaangażowanym w badania i nauczanie w takich instytucjach, jak Harvard Medical School i Massachusetts General Hospital. Jego obszary badawcze obejmują endokrynologię i metabolizm, choroby zakaźne, immunologię, mikrobiologię oraz żywienie i dietetykę. Przeprowadził dogłębne badania w tych dziedzinach, dostarczając podstaw teoretycznych do diagnostyki, leczenia i zapobiegania pokrewnym chorobom. Jednocześnie ściśle współpracuje z organizacjami takimi jak Harvard Medical School i Massachusetts General Hospital for Children, łącząc teorię z praktyką kliniczną i wnosząc wkład na rzecz sprawy medycznej. Stanley TL jest wymieniony w odnośniku do cytatu [5].
