|
1kits(10Vials)
| পৰিমাণ: | |
|---|---|
▎ টিৰ্জেপাটিডৰ গঠন
উৎস: পাবকেম |
ক্ৰম: Tyr-{Aib}-গ্লু-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Tyr-Ser-Ile-{Aib}-লিউ-Asp-Lys-Ile-আলা-Gln-{ডাইএচিড-C20-gamm a-Glu-(AEEA)2-Lys}-আলা-ফে-ভাল-Gln-Trp-Leu-Ile-Ala-Gly-Gly-প্ৰ'-Ser-Ser-Gly-Ala-Pro-Pro-Pro-Ser-NH2 আণৱিক সূত্ৰ: C 225H 348N 48O68 আণৱিক ওজন: ৪৮১৩ গ্ৰাম/মল CAS নম্বৰ: ২০২৩৭৮৮-১৯-২ পাবকেম চিআইডি: ১৬৩২৮৫৮৯৭ প্ৰতিশব্দ: জেপবাউণ্ড; মৌঞ্জাৰো |
▎ টিৰ্জেপাটিড গৱেষণা
টিৰ্জেপাটিডৰ গৱেষণাৰ পটভূমি কি?
টিৰ্জেপাটিড হৈছে এবিধ কৃত্ৰিম পলিপেপটাইড ঔষধ। ইয়াৰ বিকাশৰ মূলতে হৈছে টাইপ ২ ডায়েবেটিছ মেলিটাছ (T2DM) আৰু মেদবহুলতাৰ চিকিৎসাত বৰ্তমানৰ জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ এগ’নিষ্টৰ সীমাবদ্ধতাৰ বিষয়ে গভীৰ বুজাবুজি। যদিও জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ এগ’নিষ্টে তেজৰ গ্লুক’জ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ওজন হ্ৰাস কৰাত উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন দেখুৱাইছে, বিজ্ঞানীসকলে জিআইপি ৰিচেপ্টৰৰ সক্ৰিয়কৰণ তুলনামূলকভাৱে দুৰ্বল, যাৰ ফলত ঔষধৰ চিকিৎসামূলক প্ৰভাৱ সীমিত হৈ পৰে। সেয়েহে গৱেষণা আৰু বিকাশৰ দলটোৱে জিআইপিআৰ আৰু জিএলপি-১আৰ দুয়োটাকে একেলগে সক্ৰিয় কৰিব পৰা নতুন ধৰণৰ ঔষধ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হৈছে, যাৰ লক্ষ্য হৈছে তেজৰ গ্লুক'জ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ওজন ব্যৱস্থাপনা অধিক ব্যাপক আৰু ফলপ্ৰসূ [1] ।.
গৱেষণা আৰু বিকাশ প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত বিজ্ঞানীসকলে বহু সংখ্যক মৌলিক গৱেষণামূলক অধ্যয়ন আৰু ক্লিনিকেল ট্ৰায়েল কৰিছে। প্ৰাক-ক্লিনিকেল গৱেষণা পৰ্যায়ত টিৰ্জেপেটিডৰ ফাৰ্মাকোডাইনেমিক ধৰ্মসমূহ পশুৰ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে পুংখানুপুংখভাৱে মূল্যায়ন কৰা হৈছিল, তেজৰ গ্লুক’জ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ওজন হ্ৰাসৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ সম্ভাৱনা পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। ফলাফলত দেখা গ’ল যে ই প্ৰাণীৰ মডেলত তেজৰ গ্লুক’জৰ মাত্ৰা বহু পৰিমাণে হ্ৰাস কৰিব পাৰে আৰু ওজন ব্যৱস্থাপনাৰ ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন প্ৰদৰ্শন কৰি পৰৱৰ্তী ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ ভেটি স্থাপন কৰে।
তাৰ পিছত ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলৰ পৰ্যায়ত প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় পৰ্যায়ৰ ট্ৰায়েল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। প্ৰথম পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষাত মূলতঃ ঔষধৰ সুৰক্ষা, সহনশীলতা আৰু ফাৰ্মাকোকাইনেটিক গুণৰ মূল্যায়ন কৰা হৈছিল। ফলাফলত দেখা গ’ল যে টিৰ্জেপাটিডৰ সুৰক্ষা আৰু সহনশীলতা ভাল। দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষাই টি টু ডি এম ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত টিৰ্জেপেটিডৰ বিভিন্ন মাত্ৰাৰ কাৰ্যকাৰিতা আৰু সুৰক্ষাৰ বিষয়ে অধিক অন্বেষণ কৰিছিল, প্ৰাথমিকভাৱে ইয়াৰ ফলপ্ৰসূ মাত্ৰাৰ পৰিসৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। তৃতীয় পৰ্যায়ৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ক্লিনিকেল ট্ৰায়েল, যেনে SURPASS ছিৰিজৰ অধ্যয়ন, T2DM ৰোগীৰ বৃহৎ সংখ্যক ৰোগীক জড়িত কৰিছিল। ফলাফলত দেখা গ'ল যে তেজৰ গ্লুক'জ আৰু ওজন হ্ৰাস কৰাত টিৰ্জেপাটিড বৰ্তমানৰ জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ এগ'নিষ্ট যেনে চেমাগ্লুটাইডতকৈ যথেষ্ট উন্নত, যিয়ে টিৰ্জেপাটিডৰ বিপণন প্ৰয়োগৰ বাবে শক্তিশালী প্ৰমাণ প্ৰদান কৰে [1] ।.
টিৰ্জেপাটিডৰ ক্ৰিয়াৰ ব্যৱস্থা কি?
টিৰ্জেপেটিডে একেলগে কাম কৰা একাধিক ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে তেজৰ গ্লুক’জ হ্ৰাস কৰে। জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ সক্ৰিয় কৰাৰ সময়ত টিৰ্জেপেটিডে পেনক্ৰিয়াচৰ β-কোষত জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰৰ সৈতে বান্ধ খায়, প্ৰাকৃতিক জিএলপি-১ৰ ক্ৰিয়াৰ অনুকৰণ কৰে। জিএলপি-১ হৈছে অন্ত্ৰত উৎপন্ন হোৱা হৰম’ন আৰু ই গ্লুক’জৰ হোমিঅ’ষ্টেছিছ বজাই ৰখাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। ই ইনচুলিন সংশ্লেষণ, নিঃসৰণ আৰু গ্লুক’জ সংবেদন বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, তৃপ্তিৰ বাবে গ্লুকগন নিঃসৰণ হ্ৰাস কৰিব পাৰে আৰু ভোক দমন কৰিব পাৰে।
এই সক্ৰিয়কৰণে ইনচুলিন নিঃসৰণত সহায় কৰিব পাৰে। ইনচুলিন হৈছে শৰীৰৰ প্ৰধান হাইপ’গ্লাইচেমিক হৰম’ন, যিয়ে কোষৰ দ্বাৰা গ্লুক’জৰ গ্ৰহণ আৰু ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত তেজৰ গ্লুক’জৰ মাত্ৰা হ্ৰাস পায়। T2DM ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ইনচুলিনৰ নিঃসৰণ অপৰ্যাপ্ত হয় বা ইনচুলিনৰ প্ৰতি কোষৰ সংবেদনশীলতা হ্ৰাস পায়, যাৰ ফলত তেজৰ গ্লুক’জ বৃদ্ধি পায়। জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ সক্ৰিয় কৰি টিৰ্জেপাটিডে ইনচুলিনৰ নিঃসৰণ বৃদ্ধি কৰে, যিয়ে তেজৰ গ্লুক’জ নিয়ন্ত্ৰণ উন্নত কৰাত সহায় কৰে।
একে সময়তে জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰৰ সক্ৰিয়কৰণেও গ্লুকাগন মুক্ত কৰাত বাধা দিয়ে। গ্লুকাগনে সাধাৰণতে উপবাসৰ সময়ত গ্লাইকোজেন’লাইছিছ আৰু গ্লুক’নিঅ’জেনেছিছক প্ৰসাৰিত কৰে, যাৰ ফলত তেজৰ গ্লুক’জৰ উৎপাদন বৃদ্ধি পায়। গ্লুকগনৰ ক্ৰিয়াক বাধা দি টিৰ্জেপেটিডে তেজৰ গ্লুক'জৰ উৎস আৰু অধিক হ্ৰাস কৰে, যাৰ ফলত তেজৰ গ্লুক'জ নিয়ন্ত্ৰণত অৰিহণা যোগায় [2] ।.
জিআইপি ৰিচেপ্টৰ সক্ৰিয় কৰাৰ সময়ত টিৰ্জেপেটিডে জিআইপি ৰিচেপ্টৰত একেলগে ক্ৰিয়া কৰে। সক্ৰিয় হোৱাৰ পিছত ই ইনচুলিনৰ সংবেদনশীলতা আৰু নিঃসৰণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। জিআইপি ৰিচেপ্টৰ প্ৰধানকৈ পেনক্ৰিয়াচৰ β-কোষৰ দৰে কলাত থাকে। সক্ৰিয় হোৱাৰ পিছত আন্তঃকোষীয় সংকেত পথৰ সংক্ৰমণৰ জৰিয়তে ইনচুলিনৰ নিঃসৰণ বৃদ্ধি পায় আৰু ইনচুলিনৰ প্ৰতি কোষৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীলতা উন্নত হয়, যাৰ ফলত তেজৰ গ্লুক’জ অধিক ফলপ্ৰসূভাৱে হ্ৰাস পায়।
টিৰ্জেপেটিড হৈছে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বৈত গ্লুকগন-সদৃশ পেপটাইড-১ আৰু গ্লুক’জ-নিৰ্ভৰশীল ইনচুলিন’ট্ৰপিক পলিপেপটাইড (GIP) এনালগ, যিটো খাদ্য আৰু ব্যায়ামৰ সংযোজক হিচাপে T2DM ৰোগীৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ বাবে অনুমোদিত। টিৰ্জেপেটিড হৈছে জিআইপি ক্ৰমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঠিত এক কৃত্ৰিম ৰাসায়নিক গঠন, যিটো ৩৯ এমিনো এচিড পেপটাইডৰ দ্বাৰা গঠিত। ই ইনচুলিনৰ নিঃসৰণ বৃদ্ধি কৰে, গ্লুক’জ নিৰ্ভৰশীলভাৱে গ্লুকগন নিৰ্গমন হ্ৰাস কৰে, উপবাস আৰু খাদ্যৰ পিছত তেজৰ গ্লুক’জৰ মাত্ৰা হ্ৰাস কৰে, তৃপ্তি বৃদ্ধি কৰে, শৰীৰৰ ওজন হ্ৰাস কৰে আৰু গেষ্ট্ৰিক খালী হোৱাত বিলম্ব কৰে। এই দ্বৈত ৰিচেপ্টৰ এগ'নিষ্ট প্ৰভাৱে টিৰ্জেপাটিডক একক জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ এগ'নিষ্টতকৈ অধিক ফলপ্ৰসূ কৰি তোলে ইনচুলিন নিঃসৰণ আৰু গ্লুকগন মুক্তিক বাধা দিয়াত [2] ।.
টিৰ্জেপেটিডে গেষ্ট্ৰিক খালী হোৱাত বিলম্ব ঘটাব পাৰে আৰু তৃপ্তিৰ বৃদ্ধিও কৰিব পাৰে। ই গেষ্ট্ৰিক খালী হোৱাত বিলম্ব ঘটাব পাৰে, পেটত খাদ্যৰ বাসকাল দীঘলীয়া কৰিব পাৰে আৰু পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ শোষণৰ হাৰ লেহেমীয়া কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত খাদ্যৰ পিছত তেজৰ গ্লুক’জৰ তীব্ৰ বৃদ্ধি এৰাই চলিব পাৰে। অ-ক্লিনিকেল আৰু ক্লিনিকেল অধ্যয়নত গেষ্ট্ৰিক খালী হোৱাৰ ওপৰত টিৰ্জেপেটিডৰ প্ৰভাৱ জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰ এগ’নিষ্টৰ সৈতে তুলনাযোগ্য। খাদ্যৰ দ্বাৰা প্ৰৰোচিত মেদবহুল এন্দুৰত টিৰ্জেপাটিডৰ দ্বাৰা গেষ্ট্ৰিক খালী কৰাত বিলম্বৰ মাত্ৰা চেমাগ্লুটাইডৰ দৰেই হয়, কিন্তু এই তীব্ৰ প্ৰতিৰোধক প্ৰভাৱ চিকিৎসাৰ ২ সপ্তাহৰ পিছত নাইকিয়া হৈ যায়।
T2DM থকা আৰু নথকা অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত সপ্তাহত এবাৰ খোৱা টিৰ্জেপাটিডে (ক্ৰমে ≥5 মিলিগ্ৰাম আৰু ≥4.5 মিলিগ্ৰাম) একক মাত্ৰাৰ পিছত গেষ্ট্ৰিক খালী হোৱাত বিলম্ব ঘটায়। সুস্থ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত টিৰ্জেপাটিড বা ডলাগ্লুটাইডৰ একাধিক মাত্ৰাৰ পিছত প্ৰভাৱ ক্ষীণ হৈ পৰিছিল (Urva S, 2020)। একে সময়তে ই কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰতো ক্ৰিয়া কৰি তৃপ্তি বৃদ্ধি, ভোক কমা, খাদ্য গ্ৰহণ আদিও কৰিব পাৰে। খাদ্য গ্ৰহণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ই পৰোক্ষভাৱে তেজৰ গ্লুক'জৰ মাত্ৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে, বিশেষকৈ টি টু ডি এম ৰোগীৰ লগত হোৱা মেদবহুলতাৰ সমস্যাৰ বাবে উপযোগী আৰু ইনচুলিন প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা আৰু সামগ্ৰিক বিপাকীয় অৱস্থা উন্নত কৰাত সহায় কৰে [2] ।.
টিৰ্জেপেটিডে ইনচুলিন সংবেদনশীলতাৰ সৈতে জড়িত এডিপ’চাইট’কাইন এডিপ’নেক্টিনৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰা দেখা গৈছে। এডিপ'নেক্টিনৰ মাত্ৰা বৃদ্ধিয়ে ইনচুলিনৰ সংবেদনশীলতা উন্নত কৰাত সহায় কৰে, যাৰ ফলত কোষবোৰে ইনচুলিনৰ প্ৰতি অধিক সঁহাৰি জনায়, যাৰ ফলত গ্লুক'জ অধিক ফলপ্ৰসূভাৱে গ্ৰহণ আৰু ব্যৱহাৰ কৰে আৰু তেজৰ গ্লুক'জ হ্ৰাস কৰে [2] । ইয়াৰ উপৰিও টিৰ্জেপেটিডে লিপিড প্ৰফাইলও উন্নত কৰিব পাৰে আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত সম্ভাৱ্য সুৰক্ষামূলক প্ৰভাৱ পেলায়। টিৰ্জেপেটিডে ৰক্তচাপ উন্নত কৰিব পাৰে, কম ঘনত্বৰ লাইপোপ্ৰটিন (LDL) কলেষ্টেৰল আৰু ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড হ্ৰাস কৰিবলৈ সক্ষম বুলি প্ৰমাণিত হৈছে [3] , যিয়ে তেজৰ গ্লুক'জ ব্যৱস্থাপনাত ইয়াৰ ব্যাপক উপকাৰিতাৰ অধিক সমৰ্থন কৰে।
উৎস: পাবমেড [5]
আনুষংগিক গৱেষণা
মেদবহুলতা আৰু টাইপ ২ ডায়েবেটিছ মেলিটাছ ৰোগীৰ ওজন নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ফলপ্ৰসূতা
বহুতো ক্লিনিকেল অধ্যয়নে মেদবহুলতা আৰু টি টু ডি এম ৰোগীৰ শৰীৰৰ ওজন পৰিচালনাত টিৰ্জেপাটিডৰ উল্লেখযোগ্য কাৰ্যকাৰিতা নিশ্চিত কৰিছে। 'SURMOUNT-2' নামৰ এটা অধ্যয়নত, যিটো আছিল সাতখন দেশত কৰা ফেজ ৩, ডাবল-ব্লাইণ্ড, ৰেণ্ডম, প্লেচেব'-নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষা। প্ৰাপ্তবয়স্ক (≥১৮ বছৰ বয়স)ৰ শৰীৰৰ ভৰ সূচকাংক (BMI) ২৭ কিলোগ্ৰাম/মিটাৰ⊃২; বা তাতকৈ অধিক আৰু ৭ - ১০% গ্লাইকেটেড হিম'গ্লবিন (HbA2c) মাত্ৰাক ৭২ সপ্তাহৰ বাবে সপ্তাহত এবাৰকৈ টিৰ্জেপাটিড (১০ মিলিগ্ৰাম বা ১৫ মিলিগ্ৰাম) বা প্লেচেব'ৰ ছালৰ তলত বেজী ল'বলৈ যাদৃচ্ছিকভাৱে নিযুক্ত কৰা হৈছিল।
ফলাফলত দেখা গৈছে যে ৭২ সপ্তাহত টিৰ্জেপেটিড ১০ মিলিগ্ৰাম আৰু ১৫ মিলিগ্ৰাম গোটত ওজন হ্ৰাসৰ শতকৰা হাৰ ক্ৰমে -১২.৮% আৰু -১৪.৭%, প্লেচেব’ গোটত -৩.২%। প্লেচেব’ৰ তুলনাত টিৰ্জেপাটিড ১০ মিলিগ্ৰাম আৰু ১৫ মিলিগ্ৰামৰ আনুমানিক চিকিৎসাৰ পাৰ্থক্য ক্ৰমে -৯.৬ শতাংশ পইণ্ট আৰু -১১.৬ শতাংশ পইণ্ট আছিল, যি দুয়োটা পৰিসংখ্যাগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ (p < ০.০০০১)। ইয়াৰ উপৰিও টিৰ্জেপেটিড চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰা ৰোগীৰ অধিক অংশই ৫% বা তাতকৈ অধিক ওজন হ্ৰাসৰ সীমাত উপনীত হয় (৭৯ - ৮৩% বনাম ৩২%) [4] ।.
'SURMOUNT-2' অধ্যয়নত ভিত্তি ৰেখাৰ গড় ওজন আছিল ১০০.৭ কিলোগ্ৰাম, বিএমআই আছিল ৩৬.১ কিলোগ্ৰাম/মিটাৰ ২;, আৰু HbA1c আছিল ৮.০২%। ৭২ সপ্তাহ চিকিৎসাৰ পিছত টিৰ্জেপাটিডে শৰীৰৰ ওজন যথেষ্ট হ্ৰাস কৰাই নহয়, তেজৰ গ্লুক'জ নিয়ন্ত্ৰণতো ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলায় [4] ।.
ডায়েবেটিছ সম্পৰ্কীয় নিউৰ’পেথীৰ ওপৰত উন্নত প্ৰভাৱ
ome অধ্যয়নসমূহে আঙুলিয়াই দিছে যে GLP1-RA সমূহে স্মৃতিশক্তি, শিক্ষণ আৰু জ্ঞানশক্তিৰ অক্ষমতা দূৰ কৰি T2DM ৰোগীৰ ডিমেনচিয়াৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰিব পাৰে। দ্বৈত GIP-RA/GLP-1RA হিচাপে, Tirzepatid স্নায়ুকোষীয় বৃদ্ধি (CREB আৰু BDNF), এপ'প্টোছিছ (BAX/Bcl2 অনুপাত), পাৰ্থক্য (pAkt, MAP2, GAP43, আৰু AGBL4), আৰু ইনচুলিন প্ৰতিৰোধ (GLUT1, GLUT4, GLUT3, আৰু চিহ্নিতকাৰীৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ বাবে নিউৰ'ব্লাষ্টোমা কোষ ৰেখাত (SHSY5Y) অধ্যয়ন কৰা হৈছিল SORBS1)।
ফলাফলসমূহে প্ৰথমবাৰৰ বাবে pAkt/CREB/BDNF পথ আৰু ডাউনষ্ট্ৰিম চিগনেলিং কেছকেড সক্ৰিয় কৰাত টিৰ্জেপাটিডৰ ভূমিকাৰ লগতে ইয়াৰ স্নায়ুৰক্ষামূলক কাৰ্যকাৰিতাক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও টিৰ্জেপেটিডে হাইপাৰগ্লাইচেমিয়া আৰু ইনচুলিন প্ৰতিৰোধৰ সৈতে জড়িত প্ৰভাৱক স্নায়ুকোষীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিহত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা বুলিও ইংগিত দিছিল। সেয়েহে টিৰ্জেপেটিডে হাইপাৰগ্লাইচেমিয়াৰ ফলত হোৱা স্নায়ুৰ অৱক্ষয় উন্নত কৰিব পাৰে আৰু স্নায়ুকোষীয় ইনচুলিন প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা অতিক্ৰম কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত ডায়েবেটিছ সম্পৰ্কীয় স্নায়ুৰোগ উন্নতিৰ বাবে নতুন অন্তৰ্দৃষ্টি লাভ কৰিব পাৰি [5] ।.
টাইপ ২ ডায়েবেটিছ মেলিটাছৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত গৱেষণাৰ অগ্ৰগতি
কিছুমান গৱেষণাই আঙুলিয়াই দিছে যে নতুন ধৰণৰ হাইপ’গ্লাইচেমিক ঔষধ হিচাপে টিৰ্জেপাটিড আমেৰিকাত ডায়েবেটিছৰ চিকিৎসাৰ বাবে অনুমোদিত প্ৰথমটো ডুৱেল জিআইপি/জিএলপি-১আৰ এগ’নিষ্ট হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। একাধিক বৃহৎ পৰিসৰৰ ক্লিনিকেল ট্ৰায়েলত ইয়াৰ তেজৰ গ্লুক’জ কমোৱা আৰু শৰীৰৰ ওজন হ্ৰাস কৰাত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পৰাটো নিশ্চিত কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ হৃদযন্ত্ৰৰ সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো যথেষ্ট সম্ভাৱনা আছে বুলি প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।
ইয়াৰ উপৰিও কৃত্ৰিম পেপটাইডৰ ধাৰণাটোৱে টিৰ্জেপেটিডৰ বাবে বহুতো অজ্ঞাত সম্ভাৱনা মুকলি কৰি দিছে। চলি থকা পৰীক্ষা (NCT04166773) আৰু প্ৰমাণে প্ৰকাশ কৰে যে ই নন-এলকহলিক ফেটি লিভাৰ ডিজিজ (NAFLD), ৰেনাল প্ৰটেকচন, আৰু নিউৰ'প্ৰটেকচন আদি ক্ষেত্ৰত এক আশাব্যঞ্জক ঔষধ যেন লাগে [6] ।.
হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত টিৰ্জেপেটাইডৰ দীৰ্ঘম্যাদী প্ৰভাৱ
টিৰ্জেপাটিডে ওজন হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰি হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰিব পাৰে। এটা অধ্যয়নত আমেৰিকাৰ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মেদবহুলতা আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগৰ পৰিঘটনাৰ ওপৰত টিৰ্জেপাটিডৰ প্ৰভাৱ পৰীক্ষা কৰা হৈছিল (Wong ND, 2024)। অধ্যয়নটোত দেখা গৈছে যে টিৰ্জেপেটিডৰ চিকিৎসাৰ বাবে যোগ্য আমেৰিকান প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ ভিতৰত ১৫ মিলিগ্ৰাম টিৰ্জেপেটিডৰ চিকিৎসাৰ পিছত অনুমান কৰা হৈছে যে ৭০.৬% আৰু ৫৬.৭% প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ওজন ক্ৰমে ≥১৫% আৰু ≥২০% হ্ৰাস পাইছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে মেদবহুল লোকৰ সংখ্যা ৫৮.৮% হ্ৰাস পাইছে।
হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগ নথকাসকলৰ ভিতৰত আনুমানিক ১০ বছৰৰ হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগৰ আশংকা ১০.১% 'চিকিৎসাৰ পূৰ্বে'ৰ পৰা ৭.৭% 'চিকিৎসাৰ পিছত'লৈ হ্ৰাস পাইছে, যিয়ে ২.৪% নিৰপেক্ষ আশংকা হ্ৰাস আৰু ২৩.৬% আপেক্ষিক আশংকা হ্ৰাস প্ৰতিফলিত কৰে, অৰ্থাৎ ১০ বছৰৰ ভিতৰত ২০ লাখ হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগৰ পৰিঘটনা প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যাব।
সামৰণিত ,টিৰ্জেপেটিড হৈছে জিআইপি আৰু জিএলপি-১ ৰিচেপ্টৰৰ এক নতুন দ্বৈত এগ’নিষ্ট, যিটোৰ টিটুডিএম আৰু মেদবহুলতাৰ চিকিৎসাত যথেষ্ট তাৎপৰ্য আছে। ই অধিক ফলপ্ৰসূভাৱে ইনচুলিন নিঃসৰণক প্ৰসাৰিত কৰিব পাৰে, গ্লুকগন নিঃসৰণত বাধা দিব পাৰে, তেজৰ গ্লুক’জ নিখুঁতভাৱে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে, জটিলতাৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস কৰিব পাৰে, পেনক্ৰিয়াচৰ β-কোষৰ কাৰ্য্যকলাপ উন্নত কৰিব পাৰে আৰু ডায়েবেটিছৰ অগ্ৰগতি বিলম্ব কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও হৃদযন্ত্ৰৰ ওপৰত সুৰক্ষামূলক প্ৰভাৱ পেলায়।
মেদবহুলতাৰ চিকিৎসাত ই ফলপ্ৰসূভাৱে খাদ্য গ্ৰহণ হ্ৰাস কৰিব পাৰে, ভোক কমাব পাৰে, তৃপ্তি বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, মেদবহুল ৰোগীৰ ওজন কমোৱাত সহায় কৰিব পাৰে, মেদবহুলতাৰ লগত জড়িত জটিলতাৰ সম্ভাৱনাও হ্ৰাস কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও ই ইনচুলিন প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা আৰু লিপিড বিপাকীয় ক্ৰিয়া উন্নত কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও বিপাকীয় বিকাৰ সম্পৰ্কীয় ৰোগ যেনে নন-এলক’হলিক ষ্টেট’হেপাটাইটিছ, স্লিপ এপনিয়া চিনড্ৰম, হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতা আদিৰ চিকিৎসাত ইয়াৰ সম্ভাৱনা দেখা গৈছে। ই একেলগে একাধিক বিপাকীয় সূচক উন্নত কৰিব পাৰে, অধিক বিস্তৃত চিকিৎসা পৰিকল্পনা প্ৰদান কৰিব পাৰে।
ইয়াৰ সপ্তাহত এবাৰ বেজীৰ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰাত সুবিধাজনক আৰু ই ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ অনুসৰণ উন্নত কৰিব পাৰে।
লেখকৰ বিষয়ে
ওপৰত উল্লেখ কৰা সামগ্ৰীসমূহ সকলো গৱেষণা, সম্পাদনা আৰু সংকলন Cocer Peptides দ্বাৰা কৰা হৈছে।
বৈজ্ঞানিক জাৰ্নেল লেখক
ড° উইলিয়াম টি গাৰ্ভি বাৰ্মিংহামৰ আলাবামা বিশ্ববিদ্যালয়, এষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্মিংহাম ভেটেৰান্স এফেয়াৰ্ছ মেডিকেল চেণ্টাৰকে ধৰি একাধিক সন্মানীয় প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত এজন বিশিষ্ট পণ্ডিত আৰু গৱেষক। তেওঁৰ শৈক্ষিক পটভূমি আৰু পেছাদাৰী অভিজ্ঞতাই চিকিৎসা আৰু বৈজ্ঞানিক ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰৰ বহুতো শাখাত বিস্তৃত। ডাঃ গাৰ্ভিয়ে অন্তঃস্ৰাৱী আৰু বিপাকীয় ক্ৰিয়া, পুষ্টি আৰু খাদ্য বিজ্ঞান, জৈৱ ৰসায়ন আৰু আণৱিক জীৱবিজ্ঞানৰ লগতে সাধাৰণ আৰু আভ্যন্তৰীণ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছে, বিশেষকৈ হৃদযন্ত্ৰ আৰু হৃদৰোগ বিজ্ঞানৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। তেওঁৰ এই কামে বহুলভাৱে স্বীকৃতি আৰু সন্মান লাভ কৰিছে, বিশেষকৈ ২০২৩ আৰু ২০২৪ দুয়োটা বৰ্ষৰ বাবে ক্ৰছ-ফিল্ড শিতানত হাইলি চিটেড গৱেষক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছে, যিয়ে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বহল বৈজ্ঞানিক সমাজত যথেষ্ট প্ৰভাৱ আৰু প্ৰভাৱ প্ৰতিফলিত কৰিছে।
ডাঃ গাৰ্ভিৰ গৱেষণামূলক আগ্ৰহ আৰু বিশেষজ্ঞতা বিপাকীয় ৰোগ আৰু ইয়াৰ ব্যৱস্থাপনাৰ বিভিন্ন দিশলৈকে বিস্তৃত। ডায়েবেটিছ মেলিটাছ, মেদবহুলতা আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত জটিলতাসমূহৰ অধ্যয়নত তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰিছে, যাৰ লক্ষ্য হৈছে নতুন চিকিৎসা কৌশল উন্মোচন কৰা আৰু ৰোগীৰ ফলাফল উন্নত কৰা। তেওঁৰ কামে মৌলিক বৈজ্ঞানিক গৱেষণা, ক্লিনিকেল ট্ৰায়েল আৰু অনুবাদমূলক অধ্যয়নক সামৰি লৈছে, যিয়ে পৰীক্ষাগাৰৰ তথ্য আৰু বাস্তৱ জগতৰ চিকিৎসা প্ৰয়োগৰ মাজৰ ব্যৱধান দূৰ কৰে। ডাঃ গাৰ্ভিয়ে তেওঁৰ বিস্তৃত গৱেষণাৰ জৰিয়তে বিপাকীয় বিকাৰৰ অন্তৰ্নিহিত ব্যৱস্থাসমূহৰ বিষয়ে গভীৰভাৱে বুজিবলৈ অৰিহণা যোগাইছে আৰু এণ্ডক্ৰাইন’লজী আৰু বিপাকীয় ক্ৰিয়াৰ ক্ষেত্ৰত ক্লিনিকেল গাইডলাইন আৰু চিকিৎসা প্ৰট’কল গঢ় দিয়াত সহায় কৰিছে। ডাঃ উইলিয়াম টি গাৰ্ভিক উদ্ধৃতিৰ উল্লেখত তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে [4] ।.
