1 κιτ (10 φιαλίδια)
| Διαθεσιμότητα: | |
|---|---|
| Ποσότητα: | |
▎ Τι είναι το GHK CU;
Το GHK CU είναι ένα σύμπλοκο που σχηματίζεται από τη δέσμευση ενός τριπεπτιδίου - που αποτελείται από γλυκίνη (Gly), ιστιδίνη (His) και λυσίνη (Lys) που συνδέονται με πεπτιδικούς δεσμούς - σε δισθενή ιόντα χαλκού (Cu⊃2;+). Μέσα στη χημική του δομή, ο δακτύλιος ιμιδαζόλης του υπολείμματος ιστιδίνης σχηματίζει έναν σταθερό δεσμό συντεταγμένων με το ιόν χαλκού, δημιουργώντας μια ένωση συντονισμού με συγκεκριμένη χωρική διαμόρφωση και βιολογική δραστηριότητα.
▎ Δομή GHK CU
Πηγή: PubChem |
Ακολουθία: Gly-His-Lys Μοριακός Τύπος: C 28H 46CuN 12O8 Μοριακό Βάρος: 742,3 g/mol Αριθμός CAS: 130120-56-8 PubChem CID: 9831891 Συνώνυμα: Bisprezatide copper;DL1TR6W6VM |
▎ Μοριακό υπόβαθρο
Το GHK (γλυκυλ-L-ιστιδυλ-L-λυσίνη) είναι ένα τριπεπτίδιο που αποτελείται από γλυκίνη (Gly), ιστιδίνη (His) και λυσίνη (Lys). Η αλληλουχία που περιέχει ιστιδίνη μπορεί να συντονίζει δισθενή ιόντα χαλκού (Cu⊃2;+), προκαλώντας είδη GHK που σχετίζονται με χαλκό που συνήθως περιγράφονται στη βιβλιογραφία ως GHK-Cu. Το PubChem περιέχει περισσότερες από μία εγγραφές που σχετίζονται με τους όρους 'GHK-Cu' και 'τριπεπτίδιο χαλκού', αντανακλώντας διαφορές στην κατατεθείσα στοιχειομετρία, την κατάσταση πρωτονίωσης και τη δομική αναπαράσταση. Για το λόγο αυτό, το GHK-Cu αντιμετωπίζεται καλύτερα ως ονομασία συμπλέγματος συντονισμού, εκτός εάν οριστεί η ακριβής χημική μορφή για ένα συγκεκριμένο πείραμα [1,12-14].
Ερευνητική Πρόοδος
Οι Maquart et al. διερεύνησε το GHK-Cu σε ένα μοντέλο εμφυτευμένου θαλάμου πληγής σε αρουραίους Sprague-Dawley. Η μελέτη χρησιμοποίησε πολλές πειραματικά καθορισμένες συγκεντρώσεις και μέτρησε το ξηρό βάρος, τη συνολική πρωτεΐνη, το κολλαγόνο, το DNA και την περιεκτικότητα σε γλυκοζαμινογλυκάνη σε ανακτημένα δείγματα ιστού. Υπό τις συνθήκες αυτού του ζωικού μοντέλου, οι συγγραφείς ανέφεραν αυξήσεις σε αρκετές από τις μετρούμενες παραμέτρους του συνδετικού ιστού [2].
Abdulghani et al. διεξήγαγε μια συγκριτική μελέτη διάρκειας ενός μήνα στην οποία συμμετείχαν είκοσι συμμετέχοντες για να εξετάσει τις υπερδομικές αλλαγές που σχετίζονται με τέσσερα τοπικά σκευάσματα που περιέχουν GHK-Cu, μελατονίνη, βιταμίνη C ή ρετινοϊκό οξύ. Δέκα συμμετέχοντες εφάρμοσαν σκευάσματα που περιείχαν GHK-Cu και μελατονίνη στους απέναντι μηρούς, ενώ οι υπόλοιποι συμμετέχοντες εφάρμοσαν σκευάσματα που περιείχαν βιταμίνη C και ρετινοϊκό οξύ. Οι βιοψίες δέρματος συλλέχθηκαν κατά την έναρξη και μετά την περίοδο μελέτης ενός μήνα. Οι συγγραφείς ανέφεραν αυξημένη σύνθεση προκολλαγόνου από δερματικούς θηλώδεις ινοβλάστες στο 70% των συμμετεχόντων στην ομάδα GHK-Cu, σε σύγκριση με 50% στην ομάδα της βιταμίνης C και 40% στην ομάδα του ρετινοϊκού οξέος. Επειδή αυτή ήταν μια μικρή συγκριτική μελέτη, τα ευρήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται εντός των ορίων του μεγέθους του δείγματος και του σχεδιασμού της [3].
Hostynek et al. αξιολόγησε τη διείσδυση του GHK-Cu σε όλη την ανθρώπινη κεράτινη στοιβάδα (SC), ολόκληρη την επιδερμίδα (SC συν βιώσιμη επιδερμίδα) και το δέρμα με διάσπαση πάχους in vitro. Χρησιμοποιώντας επαγωγικά συζευγμένη φασματομετρία μάζας πλάσματος, οι συγγραφείς ανέφεραν συντελεστές διαπερατότητας δέρματος (Kp) σε διάστημα 48 ωρών που κυμαίνονται από 3 × 10-7 cm/h σε όλη την θερμικά διαχωρισμένη επιδερμίδα έως 5,5 × 10-⊃3. cm/h κατά μήκος της απομονωμένης κεράτινης στιβάδας. Ο χαλκός που μετρήθηκε στη φάση του υποδοχέα αντιπροσώπευε περίπου το 0,006% της εφαρμοζόμενης δόσης για την επιδερμική μεμβράνη, το 20% για την απομονωμένη κεράτινη στοιβάδα και το 2% για το δέρμα με διάσπαση πάχους. Η μελέτη ανέφερε επίσης σημαντικά μεγαλύτερη κατακράτηση χαλκού σε απομονωμένη κεράτινη στοιβάδα από ό,τι σε δέρμα με σχισμένο πάχος. Οι συγγραφείς σημείωσαν ότι η υψηλή φαινομενική μεταφορά μέσω της απομονωμένης κεράτινης στιβάδας θα πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως της απουσίας βαθύτερων στιβάδων του δέρματος σε αυτό το μοντέλο [4].
Park et al. χρησιμοποίησε ένα κύτταρο διάχυσης Franz με φάση υποδοχέα αλατούχου ρυθμισμένου με φωσφορικά για να συγκρίνει τα GHK, GHK-Cu και Pal-GHK σε μια συνθετική επιδερμική μεμβράνη (Neoderm-E®) για 24 ώρες. Η αναφερόμενη αθροιστική διείσδυση ήταν 4,61% για το Pal-GHK, 3,86% για το GHK-Cu και 2,53% για το GHK. Αυτά τα αποτελέσματα περιγράφουν τη μεταφορά μέσω της συνθετικής μεμβράνης που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα και δεν θα πρέπει να ερμηνευθούν ως άμεσο μέτρο της in vivo έκθεσης του ανθρώπινου δέρματος [5].
Οι Chen et al. ανέπτυξε ένα πολυλειτουργικό σύστημα υδρογέλης Gel/ODex/MT/GHK-Cu χρησιμοποιώντας δυναμική διασύνδεση με βάση Schiff μεταξύ ζελατίνης (Gel) και οξειδωμένης δεξτράνης (ODex), μαζί με ετεροσυνδετικά φύλλα MXene@TiO2 (MT) και GHK-Cu ως λειτουργικά συστατικά. Οι συγγραφείς ανέφεραν ρεολογικά, αυτοθεραπεία, πρόσφυση και χαρακτηριστικά διόγκωσης για το συνδυασμένο υλικό. Κάτω από ακτινοβολία εγγύς υπέρυθρης ακτινοβολίας 808 nm, το σύστημα που περιέχει MT έφτασε σε θερμοκρασίες πάνω από 45°C μέσα σε 15 λεπτά και η μελέτη ανέφερε μεγαλύτερη από 99% βακτηριακή αφαίρεση για Staphylococcus aureus και Escherichia coli υπό τις δοκιμασμένες φωτοθερμικές συνθήκες. Τα πειράματα με βάση τα κύτταρα περιελάμβαναν τελικά σημεία μετανάστευσης σχετιζόμενων με την οξειδοαναγωγή και ενδοθηλιακών κυττάρων, ενώ χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο πλήρους πάχους δερματικών ελαττωμάτων ποντικού για την αξιολόγηση τελικών σημείων κλεισίματος πληγών, επιθηλιοποίησης, εναπόθεσης κολλαγόνου και τριχοθυλακίων. Επειδή το GHK-Cu ήταν ένα συστατικό μιας υδρογέλης πολλαπλών συστατικών, τα αναφερόμενα ευρήματα περιγράφουν το πλήρες πειραματικό σύστημα και δεν πρέπει να αποδοθούν μόνο στο GHK-Cu [6].

Εικ. 1. (α) Σχηματική απεικόνιση της παρασκευής του ODex και της υδρογέλης Gel/ODex/MT/GHK-Cu. (β) Πειραματικές λειτουργίες που αξιολογήθηκαν για το συνδυασμένο σύστημα υδρογέλης στην αναφερόμενη μελέτη [6].
Οι Jeon et al. διαμόρφωσε ένα σύμπλεγμα εκχυλίσματος Torilis japonica (TJE) και GHK-Cu και το αξιολόγησε σε ένα μοντέλο κερατινοκυττάρων HaCaT διεγερμένο με TNF-α/IFN-γ. Η μελέτη μέτρησε τις σχετιζόμενες με ατοπική δερματίτιδα χημειοκίνες TARC/CCL17 και CTACK/CCL27, αποκρίσεις που σχετίζονται με IgE, μεταγραφή των Th2 κυτοκινών IL-4, IL-5, IL-10 και IL-13 και τη μετανάστευση κερατινοκυττάρων. Οι συγγραφείς ανέφεραν αλλαγές σε αυτά τα τελικά σημεία, με τη συνθήκη 6:4 TJE:GHK-Cu να παράγει τα μεγαλύτερα αποτελέσματα μεταξύ των δοκιμασμένων σκευασμάτων στο in vitro σύστημά τους. Αυτά τα ευρήματα είναι ειδικά για το κυτταρικό μοντέλο και τον συνδυασμό που αξιολογήθηκαν στη μελέτη [7].

Εικ. 2. Καταληκτικά σημεία έκφρασης γονιδίου Th2 κυτοκίνης που αναφέρθηκαν για το TJE και το σύμπλεγμα TJE-GHK-Cu σε κύτταρα HaCaT που διεγείρονται με TNF-α/IFN-γ. Η σχετική έκφραση mRNA των IL-4, IL-5, IL-10 και IL-13 ποσοτικοποιήθηκε με RT-qPCR και κανονικοποιήθηκε σε β-ακτίνη. Τα δεδομένα και οι στατιστικοί σχολιασμοί αναπαράγονται από την αναφερόμενη in vitro μελέτη [7].
Tucker et al. αξιολόγησε το GHK-Cu σε ένα διαγονιδιακό μοντέλο ποντικού 5xFAD που χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη του νευροεκφυλισμού που σχετίζεται με το αμυλοειδές. Κατά τη διάρκεια της πειραματικής περιόδου, οι ερευνητές αξιολόγησαν την απόδοση συμπεριφοράς, το φορτίο αμυλοειδούς πλάκας και τα φλεγμονώδη τελικά σημεία στον εγκέφαλο. Οι συγγραφείς ανέφεραν διαφορές μεταξύ των ομάδων GHK-Cu και φυσιολογικού ορού σε επιλεγμένα γνωστικά, σχετιζόμενα με το αμυλοειδές και φλεγμονώδη μέτρα. Αυτές οι παρατηρήσεις δημιουργήθηκαν σε ένα προκλινικό μοντέλο ποντικού και δεν αποδεικνύουν συγκρίσιμα αποτελέσματα στους ανθρώπους [8].
Σε μια ξεχωριστή μελέτη σε ηλικιωμένους ποντικούς C57BL/6, οι Tucker et al. εξέτασε εργασίες χωρικής μνήμης και μάθησης-πλοήγησης μαζί με δείκτες που σχετίζονται με νευροφλεγμονή και αξονική βλάβη. Σε σχέση με τους μάρτυρες φυσιολογικού ορού, οι συγγραφείς ανέφεραν υψηλότερη απόδοση σε επιλεγμένες εργασίες συμπεριφοράς και χαμηλότερη έκφραση επιλεγμένων δεικτών στην ομάδα GHK-Cu. Αυτή η εργασία παραμένει προκλινική και θα πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τις συνθήκες του ζωικού μοντέλου [9].

Εικ. 3. Καταληκτικά σημεία ανοσοϊστοχημείας στον μετωπιαίο φλοιό από την αναφερόμενη μελέτη ηλικιωμένων ποντικών, συμπεριλαμβανομένων των εντάσεων χρώσης MCP-1, IBA-1 και NFL-1. Οι στατιστικοί σχολιασμοί και οι πληροφορίες κοόρτης αναπαράγονται από το αρχικό προκλινικό σχήμα [9].
Park et al. αξιολόγησε το GHK-Cu σε μακροφάγους RAW 264.7 που διεγείρονται από λιποπολυσακχαρίτες (LPS) in vitro και σε μοντέλο ποντικού που προκαλείται από LPS. Στα πειράματα κυττάρων, οι συγγραφείς ανέφεραν αλλαγές στη σηματοδότηση NF-κΒ p65 και p38 MAPK, σε δραστικά είδη οξυγόνου (ROS), δραστηριότητα υπεροξειδίου δισμουτάσης (SOD), TNF-α και IL-6. Στο μοντέλο ποντικού, τα τελικά σημεία ιστολογικής βλάβης του πνεύμονα και διήθησης φλεγμονωδών κυττάρων διέφεραν μεταξύ των πειραματικών ομάδων. Αυτές οι παρατηρήσεις δημιουργήθηκαν κάτω από καθορισμένες προκλινικές συνθήκες [10].

Εικ. 4. Πειραματικός σχεδιασμός, αντιπροσωπευτικές τομές πνεύμονα και βαθμολόγηση πνευμονικής βλάβης από την αναφερόμενη μελέτη ποντικών που επάγεται από LPS. Οι ομαδικές εκχωρήσεις, οι δόσεις, οι ράβδοι κλίμακας και οι στατιστικοί σχολιασμοί αναπαράγονται από το αρχικό προκλινικό σχήμα [10].
Περιορισμοί Έρευνας
Το GHK-Cu δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει ένα χημικά αμετάβλητο είδος κάτω από όλες τις πειραματικές συνθήκες. Στα υδατικά συστήματα, ο συντονισμός του χαλκού μπορεί να μετατοπιστεί με παράγοντες όπως το pH, η αναλογία μετάλλου προς τον συνδέτη, τα αντίθετα ιόντα, η σύνθεση του ρυθμιστικού διαλύματος και άλλες μεταβλητές της σύνθεσης. Το PubChem περιέχει επίσης πολλαπλές κατατεθειμένες εγγραφές που σχετίζονται με αναπαραστάσεις GHK-Cu ή χαλκού-τριπεπτιδίου. Μια πρόσφατη ανασκόπηση τονίζει ότι η κατάσταση συντονισμού, η ειδογένεια, η σταθερότητα και η τοξικότητα μπορεί να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις συνθήκες σύνθεσης [1,12-14].
Η δημοσιευμένη έρευνα GHK/GHK-Cu έχει επίσης σημαντικούς περιορισμούς αποδεικτικών στοιχείων. Οι in vitro μελέτες διείσδυσης δέρματος δεν τεκμηριώνουν άμεσα την έκθεση σε ζωντανό ανθρώπινο ιστό και οι διαθέσιμες μελέτες σε ανθρώπους είναι σχετικά μικρές και ετερογενείς. Τα μεγάλα, καλά ελεγχόμενα κλινικά σύνολα δεδομένων παραμένουν περιορισμένα, ενώ πολλά δημοσιευμένα ευρήματα προέρχονται από μοντέλα κυττάρων, ex vivo, συνθετικής μεμβράνης ή ζώων. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα από αυτά τα συστήματα θα πρέπει να ερμηνεύονται εντός του σχεδιασμού και των τελικών σημείων της αρχικής μελέτης αντί να γενικεύονται στα ανθρώπινα αποτελέσματα [11].
Το COCER Peptides παρουσιάζει το GHK-Cu μόνο για εργαστηριακή ερευνητική χρήση. Δεν προορίζεται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Η έρευνα που συζητήθηκε παραπάνω συνοψίζει ευρήματα που αναφέρονται στην αναφερόμενη βιβλιογραφία και δεν αποτελεί δήλωση κλινικής αποτελεσματικότητας ή οδηγίες χρήσης.
▎ Σχετικές Αναφορές
Αναφορές
[1] Mateescu D, Gavrilescu D, Mincioaga R, et al. Το GHK-Cu ως βιοδραστικό μεταλλοπεπτίδιο και φορτίο παράδοσης φαρμάκων: Χημεία Συντονισμού, Επιστήμη Συνθέσεων, Θεραπευτικές Αποδείξεις και Μεταφραστικός Οδικός Χάρτης[J]. Pharmaceutics, 2026,18(9):1077.
DOI:10.3390/pharmaceutics18091077.
[2] Maquart F, Bellon G, Chaqour B, et al. Διέγερση in vivo της συσσώρευσης συνδετικού ιστού από το σύμπλοκο τριπεπτιδίου-χαλκού γλυκυλ-L-ιστιδυλ-L-λυσίνη-Cu2+ σε πειραματικά τραύματα αρουραίου.[J]. The Journal of κλινικής έρευνας, 1993,92(5):2368-2376.
DOI : 10.1172/JCI116842
[3] Abdulghani AA, Sherr A, Shirin S, et al. Επιδράσεις τοπικών κρεμών που περιέχουν βιταμίνη C, μια κρέμα πεπτιδίου που δεσμεύει τον χαλκό και μελατονίνη σε σύγκριση με την τρετινοΐνη στην υπερδομή του κανονικού δέρματος [J]. Disease Management and Clinical Outcomes, 1998,1(4):136-141.
DOI:10.1016/s1088-3371(98)00011-4
[4] Hostynek JJ, Dreher F, Maibach H I. Διείσδυση στο ανθρώπινο δέρμα ενός τριπεπτιδίου χαλκού in vitro ως συνάρτηση του στρώματος δέρματος[J]. Inflammation Research, 2011,60(1):79-86.
DOI:10.1007/s00011-010-0238-9
[5] Park SI, An GM, Kim MG, et al. Ενίσχυση της διείσδυσης του δέρματος των αντιρυτιδικών πεπτιδίων GHKs χρησιμοποιώντας πεπτίδια που διεισδύουν στα κύτταρα [J]. Κορεατική Έρευνα Χημικής Μηχανικής, 2020,58 (1): 29-35.
DOI: 10.9713/kcer.2020.58.1.29
[6] Chen S, Lei M, Liu P, et al. Υδρογέλη οξειδωμένης με ζελατίνη δεξτράνης Schiff με MXene@TiO 2 και GHK-Cu: Ένας πολυλειτουργικός επίδεσμος για φωτοθερμική-αντιβακτηριακή και προ-αγγειογενετική επιδιόρθωση τραυμάτων [J]. Colloids and Surfaces A: Physicochemical and Engineering Aspects, 2026,751:141621.
DOI:https://doi.org/10.1016/j.colsurfa.2026.141621.
[7] Jeon S, Maeng J, Lee J, et al. Ένα εκχύλισμα Torilis japonica–Σύμπλοκο GHK-Cu εξασθενεί τις κυτοκίνες Th2 και προωθεί την ανάκτηση κερατινοκυττάρων: Μια πιθανή αντιοξειδωτική στρατηγική για την ατοπική δερματίτιδα[J]. Antioxidants, 2026,15(7):818.
DOI: 10.3390/antiox15070818.
[8] Tucker M, Liao GY, Keely A, et al. Τα συμπεριφορικά και νευροπαθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Alzheimer εξασθενούν σε ποντίκια 5xFAD που έλαβαν θεραπεία με ενδορινικό πεπτίδιο GHK [J]. Aging Pathobiology and Therapeutics, 2024, 6(3):102-108.
DOI:10.31491/APT.2024.09.148.
[9] Tucker M, Keely A, Park JY, et al. Το ενδορινικό πεπτίδιο GHK ενισχύει την ανθεκτικότητα στη γνωστική έκπτωση σε γηρασμένα ποντίκια [J]. bioRxiv, 2023.
DOI:10.1101/2023.11.16.567423.
[10] Park J, Lee H, Kim S, et al. Το σύμπλεγμα τριπεπτιδίου GHK-Cu βελτιώνει την οξεία πνευμονική βλάβη που προκαλείται από λιποπολυσακχαρίτες σε ποντικούς[J]. Oncotarget, 2016,7(36):58405-58417.
DOI:10.18632/oncotarget.11168.
[11] Mortazavi SM, Mohammadi Vadoud SA, Moghimi H R. Τοπικά εφαρμοσμένο GHK ως πεπτίδιο κατά των ρυτίδων: Πλεονεκτήματα, προβλήματα και προοπτικές[J]. BioImpacts, 2024, 15:30071.
DOI:10.34172/bi.30071.
[12] PubChem. Σύνοψη ένωσης για CID 73587, γλυκυλ-L-ιστιδυλ-L-λυσίνη. Εθνικό Κέντρο Πληροφοριών Βιοτεχνολογίας.
[13] PubChem. Σύνοψη σύνθεσης για CID 133697840, GHK-Cu. Εθνικό Κέντρο Πληροφοριών Βιοτεχνολογίας.
[14] PubChem. Σύνοψη ένωσης για CID 139035031, Τριπεπτίδιο χαλκού. Εθνικό Κέντρο Πληροφοριών Βιοτεχνολογίας.
ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΤΑ ΑΡΘΡΑ, ΤΕΧΝΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΕΡΕΥΝΑ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ.
Τα προϊόντα που προσφέρονται από την Cocer Peptides προορίζονται αποκλειστικά για in vitro και εργαστηριακή έρευνα και ΔΕΝ προορίζονται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση, ανθρώπινη κατανάλωση, κλινική χρήση, διαγνωστική χρήση, θεραπευτική χρήση, σύνθεση, αυτοχορήγηση, ένεση ή οποιαδήποτε άλλη μορφή χορήγησης σε ανθρώπους ή ζώα. Αυτά τα προϊόντα δεν προορίζονται για τη διάγνωση, τη θεραπεία, τη θεραπεία, τον μετριασμό ή την πρόληψη οποιασδήποτε ασθένειας ή ιατρικής κατάστασης, ούτε προορίζονται να επηρεάσουν τη δομή ή τη λειτουργία του ανθρώπινου ή ζωικού σώματος. Εκτός αν ρητά αναφέρεται διαφορετικά, τα προϊόντα που προσφέρονται σε αυτόν τον ιστότοπο δεν έχουν αξιολογηθεί ή εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση. Τυχόν παραπομπές σε δημοσιευμένες μελέτες, βιοχημικές οδούς, μοριακούς μηχανισμούς ή πειραματικά ευρήματα παρέχονται αποκλειστικά για επιστημονικούς σκοπούς και ερευνητικούς σκοπούς και δεν αποτελούν ιατρική συμβουλή, θεραπευτικούς ισχυρισμούς, οδηγίες δοσολογίας ή οδηγίες χρήσης. Οι αγοραστές είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη διασφάλιση ότι όλα τα προϊόντα αποκτώνται, χειρίζονται, αποθηκεύονται, χρησιμοποιούνται και απορρίπτονται σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, κανονισμούς, θεσμικές απαιτήσεις και πρότυπα ασφάλειας εργαστηρίου.