GHKCU 50 mg

▎ GHK CU-structuur

▎ Moleculaire achtergrond

GHK (glycyl-L-histidyl-L-lysine) is een tripeptide bestaande uit glycine (Gly), histidine (His) en lysine (Lys). De histidine-bevattende sequentie kan tweewaardige koperionen (Cu⊃2;⁺) coördineren, wat aanleiding geeft tot koper-geassocieerde GHK-soorten die in de literatuur gewoonlijk worden beschreven als GHK-Cu. PubChem bevat meer dan één record geassocieerd met de termen 'GHK-Cu' en 'kopertripeptide', wat verschillen in gedeponeerde stoichiometrie, protonatietoestand en structurele representatie weerspiegelt. Om deze reden kan GHK-Cu het beste worden behandeld als een coördinatiecomplexaanduiding, tenzij de exacte chemische vorm voor een bepaald experiment wordt gedefinieerd ^[1,12–14].

Onderzoeksvooruitgang

Maquart et al. onderzocht GHK-Cu in een geïmplanteerd wondkamermodel bij Sprague-Dawley-ratten. De studie maakte gebruik van verschillende experimenteel gedefinieerde concentraties en mat het droge gewicht, het totale eiwit-, collageen-, DNA- en glycosaminoglycaangehalte in teruggevonden weefselmonsters. Onder de omstandigheden van dit diermodel rapporteerden de auteurs toenames in verschillende van de gemeten bindweefselparameters ^[2].

Abdulghani et al. voerde een vergelijkende studie van één maand uit waarbij twintig deelnemers betrokken waren om ultrastructurele veranderingen te onderzoeken die verband hielden met vier plaatselijke formuleringen die GHK-Cu, melatonine, vitamine C of retinoïnezuur bevatten. Tien deelnemers brachten formuleringen aan die GHK-Cu en melatonine bevatten op de tegenoverliggende dijen, terwijl de overige deelnemers formuleringen aanbrachten die vitamine C en retinoïnezuur bevatten. Huidbiopten werden verzameld bij aanvang en na de onderzoeksperiode van één maand. De auteurs rapporteerden een verhoogde procollageensynthese door dermale papillaire fibroblasten bij 70% van de deelnemers in de GHK-Cu-groep, vergeleken met 50% in de vitamine C-groep en 40% in de retinoïnezuurgroep. Omdat dit een klein vergelijkend onderzoek was, moeten de bevindingen worden geïnterpreteerd binnen de grenzen van de steekproefomvang en opzet ervan ^[3].

Hostynek et al. evalueerde de permeatie van GHK-Cu door het menselijke stratum corneum (SC), de gehele epidermis (SC plus levensvatbare epidermis) en huid met gespleten dikte in vitro. Met behulp van inductief gekoppelde plasmamassaspectrometrie rapporteerden de auteurs huidpermeabiliteitscoëfficiënten (Kp) over 48 uur, variërend van 3 × 10⁻⁷ cm/uur over de door warmte gescheiden epidermis tot 5,5 × 10⁻⊃3; cm/uur over geïsoleerd stratum corneum. Koper gemeten in de receptorfase vertegenwoordigde ongeveer 0,006% van de toegediende dosis voor het epidermale membraan, 20% voor geïsoleerde stratum corneum en 2% voor huid met gespleten dikte. De studie rapporteerde ook een aanzienlijk grotere koperretentie in geïsoleerde stratum corneum dan in huid met gespleten dikte. De auteurs merkten op dat het hoge schijnbare transport door het geïsoleerde stratum corneum moet worden geïnterpreteerd in het licht van de afwezigheid van diepere huidlagen in dat model ^[4].

Park et al. gebruikte een Franz-diffusiecel met een fosfaatgebufferde zoutoplossingreceptorfase om GHK, GHK-Cu en Pal-GHK over een synthetisch epidermaal membraan (Neoderm-E®) gedurende 24 uur te vergelijken. De gerapporteerde cumulatieve permeatie was 4,61% voor Pal-GHK, 3,86% voor GHK-Cu en 2,53% voor GHK. Deze resultaten beschrijven het transport door het synthetische membraan dat in het experiment werd gebruikt en mogen niet worden geïnterpreteerd als een directe maatstaf voor de in vivo blootstelling van de menselijke huid ^[5].

Chen et al. ontwikkelde een multifunctioneel Gel/ODex/MT/GHK-Cu hydrogelsysteem met behulp van dynamische Schiff-base crosslinking tussen gelatine (Gel) en geoxideerd dextran (ODex), samen met MXene@TiO₂ (MT) heterojunctie nanosheets en GHK-Cu als functionele componenten. De auteurs rapporteerden reologische, zelfherstellende, adhesie- en zweleigenschappen voor het gecombineerde materiaal. Onder 808 nm nabij-infraroodbestraling bereikte het MT-bevattende systeem binnen 15 minuten temperaturen boven 45 ° C, en de studie rapporteerde meer dan 99% bacteriële ablatie voor Staphylococcus aureus en Escherichia coli onder de geteste fotothermische omstandigheden. Celgebaseerde experimenten omvatten redox-gerelateerde en endotheelcelmigratie-eindpunten, terwijl een huiddefectmodel met volledige dikte van de muis werd gebruikt om wondsluiting, epithelisatie, collageenafzetting en haarfollikelgerelateerde eindpunten te beoordelen. Omdat GHK-Cu één component was van een uit meerdere componenten bestaande hydrogel, beschrijven de gerapporteerde bevindingen het volledige experimentele systeem en mogen ze niet aan GHK-Cu alleen worden toegeschreven ^[6].

Fig. 1. (a) Schematische weergave van de bereiding van ODex en de Gel/ODex/MT/GHK-Cu-hydrogel. (b) Experimentele functies geëvalueerd voor het gecombineerde hydrogelsysteem in de geciteerde studie ^[6].

Jeon et al. formuleerde een complex van Torilis japonica-extract (TJE) en GHK-Cu en evalueerde het in een TNF-α/IFN-γ-gestimuleerd HaCaT-keratinocytenmodel. In het onderzoek werden de met atopische dermatitis geassocieerde chemokinen TARC/CCL17 en CTACK/CCL27, IgE-gerelateerde reacties, transcriptie van de Th2-cytokinen IL-4, IL-5, IL-10 en IL-13, en migratie van keratinocyten gemeten. De auteurs rapporteerden veranderingen in deze eindpunten, waarbij de 6:4 TJE:GHK-Cu-conditie de grootste effecten veroorzaakte onder de geteste formuleringen in hun in vitro-systeem. Deze bevindingen zijn specifiek voor het celmodel en de combinatie die in het onderzoek zijn geëvalueerd ^[7].

Fig. 2. Eindpunten voor Th2-cytokine-genexpressie gerapporteerd voor TJE en het TJE-GHK-Cu-complex in TNF-α/IFN-γ-gestimuleerde HaCaT-cellen. Relatieve mRNA-expressie van IL-4, IL-5, IL-10 en IL-13 werd gekwantificeerd door RT-qPCR en genormaliseerd naar β-actine. Gegevens en statistische annotaties zijn overgenomen uit het geciteerde in vitro onderzoek ^[7].

Tucker et al. evalueerde GHK-Cu in een 5xFAD transgeen muismodel dat werd gebruikt om amyloïde-gerelateerde neurodegeneratie te bestuderen. Gedurende de experimentele periode beoordeelden de onderzoekers de gedragsprestaties, de last van amyloïdplaque en inflammatoire eindpunten in de hersenen. De auteurs rapporteerden verschillen tussen de GHK-Cu- en zouthoudende groepen in geselecteerde cognitieve, amyloïde-geassocieerde en inflammatoire maatregelen. Deze waarnemingen zijn gegenereerd in een preklinisch muismodel en laten geen vergelijkbare effecten zien bij mensen ^[8].

In een afzonderlijk onderzoek bij oude C57BL/6-muizen hebben Tucker et al. onderzocht ruimtelijk geheugen en leer-navigatietaken samen met markers gerelateerd aan neuro-inflammatie en axonale schade. Vergeleken met zoutoplossingcontroles rapporteerden de auteurs hogere prestaties bij geselecteerde gedragstaken en lagere expressie van geselecteerde markers in de GHK-Cu-groep. Dit werk blijft preklinisch en moet worden geïnterpreteerd binnen de omstandigheden van het diermodel ^[9].

Fig. 3. Immunohistochemische eindpunten in de frontale cortex uit het aangehaalde onderzoek bij oudere muizen, inclusief MCP-1-, IBA-1- en NFL-1-kleuringsintensiteiten. Statistische annotaties en cohortinformatie zijn overgenomen uit de oorspronkelijke preklinische figuur ^[9].

Park et al. evalueerde GHK-Cu in lipopolysacharide (LPS)-gestimuleerde RAW 264.7 macrofagen in vitro en in een door LPS geïnduceerd muismodel. In de celexperimenten rapporteerden de auteurs veranderingen in NF-KB p65 en p38 MAPK-signalering, reactieve zuurstofspecies (ROS), superoxide dismutase (SOD) activiteit, TNF-α en IL-6. In het muismodel verschilden de eindpunten van histologisch longletsel en inflammatoire celinfiltratie tussen de experimentele groepen. Deze waarnemingen werden gegenereerd onder gedefinieerde preklinische omstandigheden ^[10].

Fig. 4. Experimenteel ontwerp, representatieve longsecties en score voor longletsel uit het aangehaalde LPS-geïnduceerde muizenonderzoek. Groepstoewijzingen, doses, schaalbalken en statistische annotaties zijn overgenomen uit de oorspronkelijke preklinische figuur ^[10]..

Onderzoeksbeperkingen

Er mag niet worden aangenomen dat GHK-Cu onder alle experimentele omstandigheden één chemisch invariante soort vertegenwoordigt. In waterige systemen kan de kopercoördinatie veranderen met factoren zoals pH, metaal-ligandverhouding, tegenionen, buffersamenstelling en andere formuleringsvariabelen. PubChem bevat eveneens meerdere gedeponeerde records die verband houden met GHK-Cu- of koper-tripeptide-representaties. Een recent overzicht benadrukt dat de coördinatietoestand, soortvorming, stabiliteit en toxiciteit sterk kunnen afhangen van de formuleringsomstandigheden ^[1,12–14].

Gepubliceerd GHK/GHK-Cu-onderzoek kent ook belangrijke bewijsbeperkingen. In vitro onderzoeken naar huidpermeatie stellen de blootstelling in levend menselijk weefsel niet rechtstreeks vast, en de beschikbare onderzoeken bij mensen zijn relatief klein en heterogeen. Grote, goed gecontroleerde klinische datasets blijven beperkt, terwijl veel gepubliceerde bevindingen afkomstig zijn van cel-, ex vivo-, synthetische membraan- of diermodellen. Om deze reden moeten de resultaten van deze systemen worden geïnterpreteerd binnen het ontwerp en de eindpunten van het oorspronkelijke onderzoek, in plaats van te worden gegeneraliseerd naar menselijke uitkomsten ^[11].

^{COCER Peptides presenteert GHK-Cu uitsluitend voor gebruik in laboratoriumonderzoek. Het is niet bedoeld voor menselijk of diergeneeskundig gebruik. Het hierboven besproken onderzoek vat de bevindingen uit de geciteerde literatuur samen en is geen verklaring van klinische werkzaamheid of gebruiksinstructie.}

▎ Relevante citaten

Referenties

[1] Mateescu D, Gavrilescu D, Mincioaga R, et al. GHK-Cu als bioactief metallopeptide en medicijnaflevering: coördinatiechemie, formuleringswetenschap, therapeutisch bewijs en een translationele routekaart [J]. Farmaceutica, 2026,18(9):1077.

DOI:10.3390/farmaceutica18091077.

[2] Maquart F, Bellon G, Chaqour B, et al. In vivo stimulatie van de accumulatie van bindweefsel door het tripeptide-kopercomplex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+ in experimentele wonden bij ratten.[J]. Het Journal of Clinical Research, 1993,92(5):2368-2376.

DOI : 10.1172/JCI116842

[3] Abdulghani AA, Sherr A, Shirin S, et al. Effecten van plaatselijke crèmes die vitamine C, een koperbindende peptidecrème en melatonine bevatten, vergeleken met tretinoïne, op de ultrastructuur van de normale huid[J]. Ziektebeheer en klinische resultaten, 1998,1(4):136-141.

DOI:10.1016/s1088-3371(98)00011-4

[4] Hostynek JJ, Dreher F, Maibach HI. Penetratie van een kopertripeptide in de menselijke huid in vitro als functie van de huidlaag [J]. Ontstekingsonderzoek, 2011,60(1):79-86.

DOI:10.1007/s00011-010-0238-9

[5] Park SI, An GM, Kim MG, et al. Verbetering van de huidpermeatie van antirimpelpeptide GHK's met behulp van celpenetrerende peptiden[J]. Koreaans onderzoek naar chemische technologie, 2020,58(1):29-35.

DOI: 10.9713/kcer.2020.58.1.29

[6] Chen S, Lei M, Liu P, et al. Gelatine-geoxideerde dextraan Schiff-base hydrogel met MXene@TiO ₂ en GHK-Cu: een multifunctioneel verband voor fotothermisch-antibacterieel en pro-angiogene wondreparatie[J]. Colloïden en oppervlakken A: fysisch-chemische en technische aspecten, 2026,751: 141621.

DOI: https://doi.org/10.1016/j.colsurfa.2026.141621.

[7] Jeon S, Maeng J, Lee J, et al. Een Torilis japonica-extract – GHK-Cu-complex verzwakt Th2-cytokines en bevordert het herstel van keratinocyten: een potentiële antioxidantstrategie voor atopische dermatitis [J]. Antioxidanten, 2026,15(7):818.

DOI:10.3390/antiox15070818.

[8] Tucker M, Liao GY, Keely A, et al. Gedrags- en neuropathologische kenmerken van de ziekte van Alzheimer zijn verzwakt bij 5xFAD-muizen die zijn behandeld met intranasaal GHK-peptide [J]. Verouderingspathobiologie en -therapie, 2024, 6(3):102-108.

DOI:10.31491/APT.2024.09.148.

[9] Tucker M, Keely A, Park JY, et al. Intranasaal GHK-peptide verbetert de veerkracht tegen cognitieve achteruitgang bij ouder wordende muizen[J]. bioRxiv, 2023.

DOI:10.1101/2023.11.16.567423.

[10] Park J, Lee H, Kim S, et al. Het tripeptide GHK-Cu-complex verlicht lipopolysacharide-geïnduceerde acute longbeschadiging bij muizen [J]. Oncotarget, 2016,7(36):58405-58417.

DOI:10.18632/oncotarget.11168.

[11] Mortazavi SM, Mohammadi Vadoud SA, Moghimi HR. Topisch toegepaste GHK als antirimpelpeptide: voordelen, problemen en toekomst [J]. BioImpacts, 2024,15:30071.

DOI:10.34172/bi.30071.

[12] PubChem. Samenvatting van de verbinding voor CID 73587, glycyl-L-histidyl-L-lysine. Nationaal Centrum voor Biotechnologische Informatie.

[13] PubChem. Samenstellingssamenvatting voor CID 133697840, GHK-Cu. Nationaal Centrum voor Biotechnologische Informatie.

[14] PubChem. Samenvatting van de samenstelling voor CID 139035031, kopertripeptide. Nationaal Centrum voor Biotechnologische Informatie.

ALLE PRODUCTEN, ARTIKELEN, TECHNISCHE MATERIALEN, PRODUCTBESCHRIJVINGEN EN ANDERE INFORMATIE DIE OP DEZE WEBSITE WORDEN VERSTREKT, ZIJN UITSLUITEND BEDOELD VOOR LEGITIEM LABORATORIUMONDERZOEK, INFORMATIE- EN EDUCATIEVE DOELEINDEN. 

Producten aangeboden door Cocer Peptides zijn uitsluitend bedoeld voor in vitro- en laboratoriumonderzoek en zijn NIET bedoeld voor menselijk of diergeneeskundig gebruik, menselijke consumptie, klinisch gebruik, diagnostisch gebruik, therapeutisch gebruik, bereiding, zelftoediening, injectie of enige andere vorm van toediening aan mens of dier. Deze producten zijn niet bedoeld voor het diagnosticeren, behandelen, genezen, verzachten of voorkomen van enige ziekte of medische aandoening, noch zijn ze bedoeld om de structuur of functie van het menselijk of dierlijk lichaam te beïnvloeden. Tenzij uitdrukkelijk anders vermeld, zijn de producten die op deze website worden aangeboden niet geëvalueerd of goedgekeurd door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) voor menselijk of diergeneeskundig gebruik. Alle verwijzingen naar gepubliceerde onderzoeken, biochemische routes, moleculaire mechanismen of experimentele bevindingen worden uitsluitend verstrekt voor wetenschappelijke discussies en onderzoeksdoeleinden en vormen geen medisch advies, therapeutische claims, doseringsrichtlijnen of gebruiksinstructies. Kopers zijn als enige verantwoordelijk om ervoor te zorgen dat alle producten worden aangeschaft, behandeld, opgeslagen, gebruikt en verwijderd in overeenstemming met de toepasselijke wetten, voorschriften, institutionele vereisten en laboratoriumveiligheidsnormen.