GHK CU 50 میلی گرم

▎ ساختار GHK CU

▎ زمینه مولکولی

GHK (glycyl-L-histidyl-L-lysine) یک تری پپتید متشکل از گلیسین (Gly)، هیستیدین (His) و لیزین (Lys) است. توالی حاوی هیستیدین می‌تواند یون‌های مس دو ظرفیتی (Cu⊃2;+) را هماهنگ کند و باعث ایجاد گونه‌های GHK مرتبط با مس می‌شود که معمولاً در ادبیات به عنوان GHK-Cu توصیف می‌شود. PubChem حاوی بیش از یک رکورد مرتبط با عبارات 'GHK-Cu' و 'تری پپتید مس' است که منعکس کننده تفاوت در استوکیومتری رسوبی، حالت پروتوناسیون و نمایش ساختاری است. به همین دلیل، GHK-Cu به بهترین وجه به عنوان یک نامگذاری مجتمع هماهنگی در نظر گرفته می شود، مگر اینکه شکل شیمیایی دقیق برای یک آزمایش خاص تعریف شود ^[1،12-14].

پیشرفت تحقیق

ماکوارت و همکاران GHK-Cu را در یک مدل محفظه زخم کاشته شده در موش‌های Sprague-Dawley بررسی کرد. این مطالعه از چندین غلظت تعریف‌شده تجربی استفاده کرد و وزن خشک، پروتئین کل، کلاژن، DNA و محتوای گلیکوزامینوگلیکان را در نمونه‌های بافت بازیافت‌شده اندازه‌گیری کرد. تحت شرایط این مدل حیوانی، نویسندگان افزایش در تعدادی از پارامترهای بافت همبند اندازه گیری شده را گزارش کردند ^[2].

عبدالغانی و همکاران. یک مطالعه مقایسه ای یک ماهه شامل بیست شرکت کننده برای بررسی تغییرات فراساختاری مرتبط با چهار فرمولاسیون موضعی حاوی GHK-Cu، ملاتونین، ویتامین C یا اسید رتینوئیک انجام داد. ده شرکت کننده از فرمولاسیون حاوی GHK-Cu و ملاتونین روی ران های مقابل استفاده کردند، در حالی که بقیه شرکت کنندگان از فرمولاسیون حاوی ویتامین C و اسید رتینوئیک استفاده کردند. بیوپسی های پوست در ابتدا و پس از دوره مطالعه یک ماهه جمع آوری شد. نویسندگان افزایش سنتز پروکلاژن توسط فیبروبلاست های پاپیلری پوستی را در 70 درصد از شرکت کنندگان در گروه GHK-Cu گزارش کردند، در مقایسه با 50 درصد در گروه ویتامین C و 40 درصد در گروه اسید رتینوئیک. از آنجایی که این یک مطالعه مقایسه ای کوچک بود، یافته ها باید در محدوده حجم نمونه و طراحی آن تفسیر شوند ^[3].

هاستینک و همکاران نفوذ GHK-Cu را در لایه شاخی انسان (SC)، کل اپیدرم (SC به علاوه اپیدرم زنده)، و پوست با ضخامت دوشاخه را در شرایط آزمایشگاهی ارزیابی کرد. با استفاده از طیف سنجی جرمی پلاسمای جفت شده القایی، نویسندگان ضرایب نفوذپذیری پوست (Kp) را در طی 48 ساعت گزارش کردند که از 3 × 10-7 سانتی متر در ساعت در سراسر اپیدرم جدا شده با حرارت تا 5.5 × 10-3. سانتی متر در ساعت در سراسر لایه شاخی جدا شده. مس اندازه گیری شده در فاز گیرنده تقریباً 0.006٪ از دوز اعمال شده برای غشای اپیدرمی، 20٪ برای لایه شاخی جدا شده، و 2٪ برای پوست با ضخامت تقسیم شده را نشان می دهد. این مطالعه همچنین احتباس مس به طور قابل‌توجهی در لایه شاخی جدا شده نسبت به پوست با ضخامت شکافته گزارش کرد. نویسندگان خاطرنشان کردند که انتقال ظاهری بالا در لایه شاخی جدا شده باید با توجه به عدم وجود لایه‌های پوستی عمیق‌تر در آن مدل تفسیر شود ^[4].

پارک و همکاران برای مقایسه GHK، GHK-Cu و Pal-GHK در طول یک غشای اپیدرمی مصنوعی (Neoderm-E®) از یک سلول انتشاری فرانتس با فاز گیرنده سالین بافر فسفات استفاده کرد. نفوذ تجمعی گزارش شده 4.61٪ برای Pal-GHK، 3.86٪ برای GHK-Cu، و 2.53٪ برای GHK بود. این نتایج انتقال از طریق غشای مصنوعی مورد استفاده در آزمایش را توصیف می کنند و نباید به عنوان معیار مستقیم قرار گرفتن در معرض پوست انسان در داخل بدن تفسیر شوند ^[5].

چن و همکاران یک سیستم هیدروژل ژل/ODex/MT/GHK-Cu چند منظوره با استفاده از پیوند متقاطع پایه شیف پویا بین ژلاتین (ژل) و دکستران اکسید شده (ODex)، همراه با نانوصفحات ناهمگون MXene@TiO2 (MT) و GHK-Cu به عنوان اجزای کاربردی ایجاد کرد. نویسندگان ویژگی های رئولوژیکی، خود ترمیمی، چسبندگی و تورم را برای مواد ترکیبی گزارش کردند. تحت تابش مادون قرمز نزدیک 808 نانومتر، سیستم حاوی MT در عرض 15 دقیقه به دمای بالاتر از 45 درجه سانتیگراد رسید و مطالعه بیش از 99 درصد فرسایش باکتریایی را برای استافیلوکوکوس اورئوس و اشریشیا کلی تحت شرایط فتوترمال آزمایش شده گزارش کرد. آزمایش‌های مبتنی بر سلول شامل نقاط پایانی مهاجرت سلول‌های اندوتلیال و ردوکس بود، در حالی که یک مدل نقص پوست با ضخامت کامل موش برای ارزیابی بسته شدن زخم، اپیتلیال‌سازی، رسوب کلاژن و نقاط پایانی مرتبط با فولیکول مو استفاده شد. از آنجایی که GHK-Cu یکی از اجزای یک هیدروژل چند جزئی بود، یافته های گزارش شده سیستم آزمایشی کامل را توصیف می کند و نباید به تنهایی به GHK-Cu نسبت داده شود ^[6].

شکل 1. (الف) تصویر شماتیک از تهیه ODex و هیدروژل Gel/ODex/MT/GHK-Cu. (ب) عملکردهای تجربی ارزیابی شده برای سیستم هیدروژل ترکیبی در مطالعه ذکر شده ^[6].

جئون و همکاران مجموعه ای از عصاره Torilis japonica (TJE) و GHK-Cu را فرموله کرد و آن را در مدل کراتینوسیت HaCaT تحریک شده با TNF-α/IFN-γ ارزیابی کرد. این مطالعه کموکاین‌های مرتبط با درماتیت آتوپیک TARC/CCL17 و CTACK/CCL27، پاسخ‌های مرتبط با IgE، رونویسی سیتوکین‌های Th2 IL-4، IL-5، IL-10، و IL-13 و مهاجرت کراتینوسیت‌ها را اندازه‌گیری کرد. نویسندگان تغییراتی را در این نقاط پایانی گزارش کردند، با شرایط 6:4 TJE:GHK-Cu که بیشترین تأثیر را در بین فرمول‌های آزمایش شده در سیستم آزمایشگاهی آنها ایجاد کرد. این یافته ها مختص مدل سلولی و ترکیبی است که در مطالعه ارزیابی شده است ^[7].

شکل 2. نقاط پایانی بیان ژن سیتوکین Th2 برای TJE و کمپلکس TJE-GHK-Cu در سلول های HaCaT تحریک شده با TNF-α/IFN-γ گزارش شده است. بیان mRNA نسبی IL-4، IL-5، IL-10، و IL-13 توسط RT-qPCR اندازه گیری شد و به β-اکتین نرمال شد. داده ها و حاشیه نویسی های آماری از مطالعه in vitro مورد استناد تولید می شوند ^[7].

تاکر و همکاران GHK-Cu را در یک مدل موش تراریخته 5xFAD مورد ارزیابی قرار داد که برای مطالعه تخریب عصبی مرتبط با آمیلوئید استفاده شد. در طول دوره آزمایشی، محققان عملکرد رفتاری، بار پلاک آمیلوئید و نقاط پایانی التهابی در مغز را ارزیابی کردند. نویسندگان تفاوت‌هایی را بین گروه‌های GHK-Cu و سالین در اقدامات شناختی، مرتبط با آمیلوئید و التهابی گزارش کردند. این مشاهدات در یک مدل موش پیش بالینی ایجاد شد و اثرات قابل مقایسه ای را در انسان ایجاد نکرد ^[8].

در یک مطالعه جداگانه بر روی موش های مسن C57BL/6، تاکر و همکاران. وظایف حافظه فضایی و یادگیری ناوبری همراه با نشانگرهای مربوط به التهاب عصبی و آسیب آکسون را بررسی کرد. در مقایسه با کنترل‌های سالین، نویسندگان عملکرد بالاتری را در وظایف رفتاری انتخاب‌شده و بیان کمتر نشانگرهای انتخابی در گروه GHK-Cu گزارش کردند. این کار پیش بالینی باقی می ماند و باید در شرایط مدل حیوانی تفسیر شود ^[9].

شکل 3. نقاط پایانی ایمونوهیستوشیمی در قشر فرونتال از مطالعه ذکر شده در موش مسن، از جمله شدت رنگ‌آمیزی MCP-1، IBA-1 و NFL-1. حاشیه نویسی های آماری و اطلاعات کوهورت از شکل اولیه بالینی تولید می شود ^[9].

پارک و همکاران GHK-Cu را در ماکروفاژهای RAW 264.7 تحریک شده با لیپوپلی ساکارید (LPS) در شرایط آزمایشگاهی و در یک مدل موش القا شده با LPS ارزیابی کرد. در آزمایش‌های سلولی، نویسندگان تغییراتی را در سیگنال‌دهی NF-κB p65 و p38 MAPK، گونه‌های فعال اکسیژن (ROS)، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، TNF-α و IL-6 گزارش کردند. در مدل موش، نقطه پایانی آسیب بافتی ریه و التهاب سلولی در بین گروه‌های آزمایشی متفاوت بود. این مشاهدات تحت شرایط پیش بالینی تعریف شده ایجاد شد ^[10].

شکل 4. طراحی آزمایشی، بخش‌های ریه نماینده، و امتیازدهی آسیب ریه از مطالعه موش ناشی از LPS. تخصیص گروهی، دوزها، نوارهای مقیاس، و حاشیه نویسی های آماری از شکل اولیه بالینی تکثیر شده است ^[10].

محدودیت های تحقیق

نباید فرض کرد که GHK-Cu نشان دهنده یک گونه شیمیایی ثابت در تمام شرایط تجربی است. در سیستم های آبی، هماهنگی مس می تواند با عواملی مانند pH، نسبت فلز به لیگاند، یون های ضد، ترکیب بافر و سایر متغیرهای فرمول تغییر کند. PubChem همچنین حاوی چندین رکورد ذخیره شده مرتبط با نمایش GHK-Cu یا مس-تری پپتید است. یک بررسی اخیر تأکید می کند که وضعیت هماهنگی، گونه زایی، پایداری و سمیت ممکن است به شدت به شرایط فرمولاسیون بستگی داشته باشد ^[1،12-14].

تحقیقات منتشر شده GHK/GHK-Cu نیز دارای محدودیت های شواهد مهمی است. مطالعات نفوذ پوست در شرایط آزمایشگاهی مستقیماً قرار گرفتن در معرض در بافت زنده انسان را ثابت نمی کند و مطالعات انسانی موجود نسبتاً کوچک و ناهمگن هستند. مجموعه داده‌های بالینی بزرگ و به خوبی کنترل شده محدود باقی می‌مانند، در حالی که بسیاری از یافته‌های منتشر شده از مدل‌های سلولی، ex vivo، غشای مصنوعی یا حیوانی می‌آیند. به همین دلیل، نتایج به دست آمده از این سیستم ها باید در طراحی و نقاط پایانی مطالعه اصلی به جای تعمیم به نتایج انسانی تفسیر شوند ^[11].

^{COCER Peptides GHK-Cu را فقط برای استفاده در تحقیقات آزمایشگاهی ارائه می دهد. برای استفاده انسانی یا دامپزشکی در نظر گرفته نشده است. پژوهشی که در بالا مورد بحث قرار گرفت، یافته‌های گزارش شده در ادبیات ذکر شده را خلاصه می‌کند و بیانیه‌ای درباره اثربخشی بالینی یا دستورالعملی برای استفاده نیست.}

▎ نقل قول های مرتبط

مراجع

[1] Mateescu D، Gavrilescu D، Mincioaga R، و همکاران. GHK-Cu به عنوان یک متالوپپتید زیست فعال و محموله تحویل دارو: شیمی هماهنگی، علم فرمولاسیون، شواهد درمانی، و یک نقشه راه ترجمه[J]. Pharmaceutics, 2026,18(9):1077.

DOI: 10.3390/pharmaceutics18091077.

[2] Maquart F, Bellon G, Chaqour B, et al. تحریک in vivo تجمع بافت همبند توسط کمپلکس تری پپتید-مس glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+ در زخم های تجربی موش. مجله تحقیقات بالینی، 1993، 92 (5): 2368-2376.

DOI : 10.1172/JCI116842

[3] عبدالغنی ع.ا، شر ع، شیرین س، و همکاران. اثرات کرم های موضعی حاوی ویتامین C، یک کرم پپتیدی متصل شونده به مس و ملاتونین در مقایسه با ترتینوئین بر روی ساختار پوست نرمال [J]. مدیریت بیماری و پیامدهای بالینی، 1998، 1 (4): 136-141.

DOI:10.1016/s1088-3371(98)00011-4

[4] Hostynek JJ، Dreher F، Maibach H I. نفوذ پوست انسان از تری پپتید مس در شرایط آزمایشگاهی به عنوان تابعی از لایه پوست [J]. تحقیقات التهاب، 1390،60(1):79-86.

DOI:10.1007/s00011-010-0238-9

[5] Park SI، An GM، Kim MG، و همکاران. افزایش نفوذ پوستی پپتیدهای ضد چروک GHKs با استفاده از پپتیدهای نافذ سلول [J]. تحقیقات مهندسی شیمی کره، 2020، 58 (1): 29-35.

DOI: 10.9713/kcer.2020.58.1.29

[6] چن اس، لی ام، لیو پی، و همکاران. هیدروژل پایه شیف دکستران اکسید شده با ژلاتین با MXene@TiO2 و GHK-Cu: یک پانسمان چند منظوره برای ترمیم زخم فوتوترمال-ضد باکتری و پیش رگ زایی [J]. کلوئیدها و سطوح A: جنبه های فیزیکوشیمیایی و مهندسی، 2026,751:141621.

DOI:https://doi.org/10.1016/j.colsurfa.2026.141621.

[7] Jeon S، Maeng J، Lee J، و همکاران. یک مجموعه عصاره Torilis japonica-GHK-Cu سیتوکین های Th2 را ضعیف می کند و بازیابی کراتینوسیت را تقویت می کند: یک استراتژی آنتی اکسیدانی بالقوه برای درماتیت آتوپیک [J]. آنتی اکسیدان ها، 2026، 15 (7): 818.

DOI: 10.3390/antiox15070818.

[8] Tucker M، Liao GY، Keely A، و همکاران. ویژگی های رفتاری و عصبی بیماری آلزایمر در موش های 5xFAD تحت درمان با پپتید GHK داخل بینی [J] ضعیف شده است. پاتوبیولوژی و درمان پیری، 2024، 6 (3): 102-108.

DOI: 10.31491/APT.2024.09.148.

[9] تاکر ام، کیلی ای، پارک جی وای، و همکاران. پپتید GHK داخل بینی، انعطاف پذیری را در برابر کاهش شناختی در موش های پیر [J] افزایش می دهد. bioRxiv، 2023.

DOI: 10.1101/2023.11.16.567423.

[10] پارک جی، لی اچ، کیم اس، و همکاران. کمپلکس سه پپتیدی GHK-Cu آسیب حاد ریه ناشی از لیپوپلی ساکارید را در موش [J] بهبود می بخشد. Oncotarget, 2016,7(36):58405-58417.

DOI:10.18632/oncotarget.11168.

[11] مرتضوی س.ع.، محمدی ودود س.ع.، مقیمی ح.ر. کاربرد موضعی GHK به عنوان پپتید ضد چروک: مزایا، مشکلات و آینده‌نگر[J]. BioImpacts، 2024، 15:30071.

DOI: 10.34172/bi.30071.

[12] PubChem. خلاصه ترکیبی برای CID 73587، glycyl-L-histidyl-L-lysine. مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی.

[13] PubChem. خلاصه ترکیبی برای CID 133697840، GHK-Cu. مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی.

[14] PubChem. خلاصه ترکیبی برای CID 139035031، تری پپتید مس. مرکز ملی اطلاعات بیوتکنولوژی.

تمام محصولات، مقالات، مواد فنی، توضیحات محصول، و سایر اطلاعات ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای تحقیقات آزمایشگاهی، اطلاعات، و تحقیقات الکترونیکی قانونی در نظر گرفته شده است. 

محصولات ارائه شده توسط Cocer Peptides منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی و آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است و برای استفاده انسانی یا دامپزشکی، مصرف انسانی، استفاده بالینی، استفاده تشخیصی، استفاده درمانی، ترکیب، خود تجویز، تزریق، یا هر شکل دیگری از تجویز به انسان یا حیوانات در نظر گرفته نشده است. این محصولات برای تشخیص، درمان، درمان، کاهش یا پیشگیری از هر گونه بیماری یا وضعیت پزشکی در نظر گرفته نشده اند، و همچنین قرار نیست بر ساختار یا عملکرد بدن انسان یا حیوان تأثیر بگذارند. مگر اینکه صراحتاً خلاف آن ذکر شده باشد، محصولات ارائه شده در این وب سایت توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای استفاده انسانی یا دامپزشکی ارزیابی یا تایید نشده اند. هرگونه ارجاع به مطالعات منتشر شده، مسیرهای بیوشیمیایی، مکانیسم‌های مولکولی، یا یافته‌های تجربی صرفاً برای بحث‌های علمی و اهداف تحقیقاتی ارائه می‌شود و توصیه‌های پزشکی، ادعاهای درمانی، راهنمایی دوز یا دستورالعمل‌های استفاده را شامل نمی‌شود. خریداران صرفاً مسئول اطمینان از اینکه همه محصولات مطابق با قوانین، مقررات، الزامات سازمانی و استانداردهای ایمنی آزمایشگاهی به دست آمده، نگهداری، استفاده و دفع می شوند، هستند.