GHK CU 50 mg

▎ GHK CU Yapısı

▎ Moleküler Arka Plan

GHK (glisil-L-histidil-L-lisin), glisin (Gly), histidin (His) ve lizinden (Lys) oluşan bir tripeptittir. Histidin içeren dizi, iki değerlikli bakır iyonlarını (Cu⊃2;⁺) koordine edebilir ve literatürde yaygın olarak GHK-Cu olarak tanımlanan bakırla ilişkili GHK türlerine yol açar. PubChem, biriken stokiyometri, protonasyon durumu ve yapısal temsildeki farklılıkları yansıtan 'GHK-Cu' ve 'bakır tripeptit' terimleriyle ilişkili birden fazla kayıt içerir. Bu nedenle, belirli bir deney için kesin kimyasal form tanımlanmadıkça, GHK-Cu'nun koordinasyon kompleksi olarak ele alınması en iyisidir ^[1,12-14].

Araştırma İlerlemesi

Maquart ve ark. Sprague-Dawley sıçanlarında implante edilmiş bir yara odası modelinde GHK-Cu'yu araştırdı. Çalışmada deneysel olarak tanımlanmış çeşitli konsantrasyonlar kullanılmış ve geri kazanılan doku örneklerinde kuru ağırlık, toplam protein, kollajen, DNA ve glikozaminoglikan içeriği ölçülmüştür. Bu hayvan modelinin koşulları altında, yazarlar ölçülen bağ dokusu parametrelerinin birçoğunda artış olduğunu bildirmişlerdir ^[2].

Abdulgani ve ark. GHK-Cu, melatonin, C vitamini veya retinoik asit içeren dört topikal formülasyonla ilişkili yapısal değişiklikleri incelemek için yirmi katılımcıyı içeren bir aylık karşılaştırmalı bir çalışma yürüttü. On katılımcı GHK-Cu ve melatonin içeren formülasyonları karşı uyluklara uygularken, geri kalan katılımcılar C vitamini ve retinoik asit içeren formülasyonlar uyguladı. Başlangıçta ve bir aylık çalışma süresinden sonra cilt biyopsileri toplandı. Yazarlar, GHK-Cu grubundaki katılımcıların %70'inde dermal papiller fibroblastlar tarafından prokollajen sentezinin arttığını, C vitamini grubunda ise %50 ve retinoik asit grubunda %40 olduğunu bildirdi. Bu küçük bir karşılaştırmalı çalışma olduğundan, bulgular örneklem büyüklüğü ve tasarımının sınırları dahilinde yorumlanmalıdır ^[3].

Hostynek ve ark. GHK-Cu'nun insan stratum korneum (SC), tüm epidermis (SC artı canlı epidermis) ve kısmi kalınlıktaki deriye nüfuzunu in vitro olarak değerlendirdi. Yazarlar, indüktif olarak eşleşmiş plazma kütle spektrometresi kullanarak, 48 saat boyunca ısıyla ayrılmış epidermiste 3 × 10⁻⁷ cm/saat ile 5,5 × 10⁻⊃3 arasında değişen cilt geçirgenlik katsayılarını (Kp) bildirdiler; izole edilmiş stratum korneum boyunca cm/saat. Reseptör fazında ölçülen bakır, epidermal membran için uygulanan dozun yaklaşık %0,006'sını, izole edilmiş stratum korneum için %20'sini ve kısmi kalınlıktaki cilt için %2'sini temsil ediyordu. Çalışma ayrıca izole stratum korneumda kısmi kalınlıktaki deriye göre önemli ölçüde daha fazla bakır tutulumu olduğunu bildirdi. Yazarlar, izole edilmiş stratum korneum boyunca görülen yüksek taşımanın, bu modelde daha derin cilt katmanlarının yokluğu ışığında yorumlanması gerektiğini belirtmişlerdir ^[4].

Park ve ark. sentetik bir epidermal membran (Neoderm-E®) boyunca GHK, GHK-Cu ve Pal-GHK'yı 24 saat boyunca karşılaştırmak için fosfat tamponlu salin reseptör fazına sahip bir Franz difüzyon hücresi kullandı. Bildirilen kümülatif nüfuz Pal-GHK için %4,61, GHK-Cu için %3,86 ve GHK için %2,53 idi. Bu sonuçlar, deneyde kullanılan sentetik membran yoluyla taşınmayı tanımlar ve in vivo insan derisi maruziyetinin doğrudan bir ölçümü olarak yorumlanmamalıdır ^[5].

Chen ve diğerleri. fonksiyonel bileşenler olarak MXene@TiO₂ (MT) heteroeklem nano tabakaları ve GHK-Cu ile birlikte jelatin (Gel) ve oksitlenmiş dekstran (ODex) arasında dinamik Schiff bazı çapraz bağlanmasını kullanan çok işlevli bir Gel / ODex / MT / GHK-Cu hidrojel sistemi geliştirdi. Yazarlar birleştirilen malzemenin reolojik, kendi kendine iyileşme, yapışma ve şişme özelliklerini bildirdiler. 808 nm yakın kızılötesi ışınlama altında, MT içeren sistem 15 dakika içinde 45°C'nin üzerindeki sıcaklıklara ulaştı ve çalışma, test edilen fototermal koşullar altında Staphylococcus aureus ve Escherichia coli için %99'dan fazla bakteriyel ablasyon rapor etti. Hücre bazlı deneyler redoksla ilişkili ve endotelyal hücre göçü uç noktalarını içerirken, yara kapanmasını, epitelizasyonu, kollajen birikimini ve saç folikülleriyle ilişkili uç noktaları değerlendirmek için bir fare tam kalınlıkta cilt kusuru modeli kullanıldı. GHK-Cu çok bileşenli bir hidrojelin bir bileşeni olduğundan, rapor edilen bulgular tüm deney sistemini açıklamaktadır ve tek başına GHK-Cu'ya atfedilmemelidir ^[6].

Şekil 1. (a) ODex ve Gel/ODex/MT/GHK-Cu hidrojelinin hazırlanmasının şematik gösterimi. (b) Alıntı yapılan çalışmada kombine hidrojel sistemi için değerlendirilen deneysel işlevler ^[6].

Jeon ve diğerleri. Torilis japonica ekstraktı (TJE) ve GHK-Cu'dan oluşan bir kompleksi formüle etti ve bunu bir TNF-a/IFN-γ ile uyarılmış HaCaT keratinosit modelinde değerlendirdi. Çalışmada atopik dermatitle ilişkili kemokinler TARC/CCL17 ve CTACK/CCL27, IgE ile ilişkili yanıtlar, Th2 sitokinleri IL-4, IL-5, IL-10 ve IL-13'ün transkripsiyonu ve keratinosit migrasyonu ölçüldü. Yazarlar, in vitro sistemlerinde test edilen formülasyonlar arasında en büyük etkileri 6:4 TJE:GHK-Cu koşulunun ürettiğini belirterek, bu uç noktalarda değişiklikler bildirdiler. Bu bulgular, çalışmada değerlendirilen hücre modeline ve kombinasyonuna özgüdür ^[7].

Şekil 2. TNF-a/IFN-γ ile uyarılmış HaCaT hücrelerinde TJE ve TJE-GHK-Cu kompleksi için bildirilen Th2 sitokin gen ekspresyonu uç noktaları. IL-4, IL-5, IL-10 ve IL-13'ün göreceli mRNA ekspresyonu, RT-qPCR ile ölçüldü ve β-aktin'e normalleştirildi. Veriler ve istatistiksel açıklamalar alıntı yapılan in vitro çalışmadan alınmıştır ^[7].

Tucker ve ark. amiloidle ilişkili nörodejenerasyonu incelemek için kullanılan 5xFAD transgenik fare modelinde GHK-Cu'yu değerlendirdi. Deney süresi boyunca araştırmacılar davranışsal performansı, amiloid plak yükünü ve beyindeki inflamatuar son noktaları değerlendirdiler. Yazarlar seçilmiş bilişsel, amiloidle ilişkili ve inflamatuar ölçümlerde GHK-Cu ve salin grupları arasında farklılıklar olduğunu bildirdiler. Bu gözlemler klinik öncesi bir fare modelinde oluşturulmuştur ve insanlarda karşılaştırılabilir etkiler oluşturmamaktadır ^[8].

Yaşlı C57BL/6 farelerinde yapılan ayrı bir çalışmada Tucker ve ark. nöroinflamasyon ve aksonal hasarla ilgili belirteçlerle birlikte mekansal hafıza ve öğrenme-navigasyon görevlerini inceledi. Tuzlu su kontrollerine kıyasla yazarlar, GHK-Cu grubunda seçilen davranışsal görevlerde daha yüksek performans ve seçilen belirteçlerin daha düşük ekspresyonunu bildirdiler. Bu çalışma klinik öncesi olmaya devam etmektedir ve hayvan modeli koşulları dahilinde yorumlanmalıdır ^[9].

Şekil 3. MCP-1, IBA-1 ve NFL-1 boyama yoğunlukları dahil, adı geçen yaşlı fare çalışmasından alınan frontal korteksteki immünohistokimya son noktaları. İstatistiksel açıklamalar ve grup bilgileri orijinal klinik öncesi şekilden alınmıştır ^[9].

Park ve ark. GHK-Cu'yu lipopolisakkarit (LPS) ile uyarılan RAW 264.7 makrofajlarda in vitro ve LPS ile indüklenen bir fare modelinde değerlendirdi. Hücre deneylerinde yazarlar, NF-κB p65 ve p38 MAPK sinyallemesinde, reaktif oksijen türlerinde (ROS), süperoksit dismutaz (SOD) aktivitesinde, TNF-α ve IL-6'da değişiklikler olduğunu bildirdiler. Fare modelinde, histolojik akciğer hasarı ve inflamatuar hücre infiltrasyonu uç noktaları deney grupları arasında farklılık gösterdi. Bu gözlemler tanımlanmış klinik öncesi koşullar altında oluşturulmuştur ^[10].

Şekil 4. Belirtilen LPS kaynaklı fare çalışmasından deneysel tasarım, temsili akciğer bölümleri ve akciğer hasarı puanlaması. Grup atamaları, dozlar, ölçek çubukları ve istatistiksel açıklamalar orijinal klinik öncesi şekilden çoğaltılmıştır ^[10].

Araştırma Sınırlamaları

GHK-Cu'nun tüm deney koşulları altında kimyasal olarak değişmez bir türü temsil ettiği varsayılmamalıdır. Sulu sistemlerde bakır koordinasyonu, pH, metal-ligand oranı, karşı iyonlar, tampon bileşimi ve diğer formülasyon değişkenleri gibi faktörlerle değişebilir. PubChem ayrıca GHK-Cu veya bakır-tripeptid temsilleriyle ilişkili birden fazla depolanmış kayıt içerir. Yakın zamanda yapılan bir inceleme, koordinasyon durumunun, türleşmenin, stabilitenin ve toksisitenin büyük oranda formülasyon koşullarına bağlı olabileceğini vurgulamaktadır ^[1,12-14].

Yayınlanmış GHK/GHK-Cu araştırmasının da önemli kanıt sınırlamaları vardır. İn vitro deri geçirgenliği çalışmaları, canlı insan dokusundaki maruziyeti doğrudan belirlemez ve mevcut insan çalışmaları nispeten küçük ve heterojendir. Büyük, iyi kontrol edilen klinik veri kümeleri sınırlı kalırken, yayınlanmış bulguların çoğu hücre, ex vivo, sentetik membran veya hayvan modellerinden gelmektedir. Bu nedenle, bu sistemlerden elde edilen sonuçlar, insan sonuçlarına genellenmek yerine, orijinal çalışmanın tasarımı ve son noktaları dahilinde yorumlanmalıdır ^[11].

^{COCER Peptides, GHK-Cu'yu yalnızca laboratuvar araştırmalarında kullanılmak üzere sunar. İnsan veya veteriner kullanımı için tasarlanmamıştır. Yukarıda tartışılan araştırma, alıntı yapılan literatürde bildirilen bulguları özetlemektedir ve bir klinik etkililik beyanı veya bir kullanım talimatı değildir.}

▎ İlgili Alıntılar

Referanslar

[1] Mateescu D, Gavrilescu D, Mincioaga R, ve diğerleri. Biyoaktif Metalopeptid ve İlaç Dağıtımı Kargosu Olarak GHK-Cu: Koordinasyon Kimyası, Formülasyon Bilimi, Terapötik Kanıtlar ve Çevirisel Yol Haritası[J]. Eczacılık, 2026,18(9):1077.

DOI:10.3390/farmasötik18091077.

[2] Maquart F, Bellon G, Chaqour B, ve diğerleri. Sıçan deney yaralarında tripeptid-bakır kompleksi glisil-L-histidil-L-lizin-Cu2+ tarafından bağ dokusu birikiminin in vivo uyarılması.[J]. Klinik Araştırma Dergisi, 1993,92(5):2368-2376.

DOI :10.1172/JCI116842

[3] Abdulghani AA, Sherr A, Şirin S, ve diğerleri. C vitamini, bakır bağlayıcı bir peptid krem ​​ve melatonin içeren topikal kremlerin tretinoin ile karşılaştırıldığında normal derinin ultra yapısı üzerindeki etkileri[J]. Hastalık Yönetimi ve Klinik Sonuçlar, 1998,1(4):136-141.

DOI:10.1016/s1088-3371(98)00011-4

[4] Hostynek JJ, Dreher F, Maibach H I. Deri tabakasının bir fonksiyonu olarak bir bakır tripeptidin in vitro insan derisine nüfuz etmesi[J]. Enflamasyon Araştırması, 2011,60(1):79-86.

DOI:10.1007/s00011-010-0238-9

[5] Park SI, An GM, Kim MG, ve diğerleri. Hücreye nüfuz eden peptitler[J] kullanılarak kırışıklık önleyici peptit GHK'lerin cilt geçirgenliğinin arttırılması. Kore Kimya Mühendisliği Araştırması, 2020,58(1):29-35.

DOI: 10.9713/kcer.2020.58.1.29

[6] Chen S, Lei M, Liu P, ve diğerleri. MXene@ içeren jelatinle oksitlenmiş dekstran Schiff bazlı hidrojel TiO₂ ve GHK-Cu : Fototermal-antibakteriyel ve pro-anjiyogenik yara onarımı için çok işlevli bir pansuman[J]. Kolloidler ve Yüzeyler A: Fizikokimyasal ve Mühendislik Yönleri, 2026,751:141621.

DOI: https://doi.org/10.1016/j.colsurfa.2026.141621.

[7] Jeon S, Maeng J, Lee J, ve diğerleri. Bir Torilis japonica Ekstraktı – GHK-Cu Kompleksi Th2 Sitokinleri Zayıflatır ve Keratinosit İyileşmesini Destekler: Atopik Dermatit için Potansiyel Bir Antioksidan Stratejisi[J]. Antioksidanlar, 2026,15(7):818.

DOI:10.3390/antiox15070818.

[8] Tucker M, Liao GY, Keely A, ve diğerleri. Alzheimer hastalığının davranışsal ve nöropatolojik özellikleri, intranazal GHK peptidi[J] ile tedavi edilen 5xFAD farelerde zayıflatılmıştır. Yaşlanma Patobiyolojisi ve Tedavisi, 2024, 6(3):102-108.

DOI:10.31491/APT.2024.09.148.

[9] Tucker M, Keely A, Park JY, ve diğerleri. İntranazal GHK peptidi, yaşlanan farelerde bilişsel gerilemeye karşı direnci arttırır[J]. bioRxiv, 2023.

DOI:10.1101/2023.11.16.567423.

[10] Park J, Lee H, Kim S, ve diğerleri. Tri-peptit GHK-Cu kompleksi, farelerde lipopolisakkarit kaynaklı akut akciğer hasarını iyileştirir[J]. Oncotarget, 2016,7(36):58405-58417.

DOI:10.18632/oncotarget.11168.

[11] Mortazavi SM, Mohammadi Vadoud SA, Moghimi HR. Kırışıklık karşıtı bir peptid olarak topikal olarak uygulanan GHK: Avantajlar, sorunlar ve olası[J]. BioImpacts, 2024,15:30071.

DOI:10.34172/bi.30071.

[12] PubChem. CID 73587 için Bileşik Özeti, glisil-L-histidil-L-lizin. Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi.

[13] PubChem. CID 133697840, GHK-Cu için Bileşik Özeti. Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi.

[14] PubChem. CID 139035031 için Bileşik Özeti, Bakır tripeptid. Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi.

BU WEB SİTESİNDE VERİLEN TÜM ÜRÜNLER, MAKALELER, TEKNİK MALZEMELER, ÜRÜN AÇIKLAMALARI VE DİĞER BİLGİLER YALNIZCA YASAL LABORATUVAR ARAŞTIRMASI, BİLGİLENDİRME VE EĞİTİM AMAÇLIDIR. 

Cocer Peptides tarafından sunulan ürünler yalnızca in vitro ve laboratuvar araştırmaları için tasarlanmıştır ve insanlarda veya veterinerlikte kullanıma, insan tüketimine, klinik kullanıma, teşhis amaçlı kullanıma, terapötik kullanıma, bileşime, kendi kendine uygulamaya, enjeksiyona veya insanlara veya hayvanlara başka herhangi bir uygulama şekline yönelik DEĞİLDİR. Bu ürünler herhangi bir hastalığı veya tıbbi durumu teşhis etme, tedavi etme, tedavi etme, hafifletme veya önleme amacı taşımadığı gibi insan veya hayvan vücudunun yapısını veya işlevini etkilemeyi de amaçlamaz. Aksi açıkça belirtilmediği sürece, bu web sitesinde sunulan ürünler, ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) tarafından insanlarda veya veterinerlikte kullanım açısından değerlendirilmemiş veya onaylanmamıştır. Yayınlanmış çalışmalara, biyokimyasal yolaklara, moleküler mekanizmalara veya deneysel bulgulara yapılan tüm referanslar yalnızca bilimsel tartışma ve araştırma amacıyla sağlanmıştır ve tıbbi tavsiye, tedavi edici iddialar, dozaj kılavuzu veya kullanım talimatı teşkil etmez. Tüm ürünlerin yürürlükteki yasalara, düzenlemelere, kurumsal gerekliliklere ve laboratuvar güvenlik standartlarına uygun olarak satın alınmasından, işlenmesinden, depolanmasından, kullanılmasından ve imha edilmesinden yalnızca alıcılar sorumludur.