SS31 50 میلی گرم

▎ ساختار SS-31

▎ SS-31 Research

زمینه مولکولی

Elamipretide (SS-31) یک تتراپپتید مصنوعی با توالی D-Arg-2'،6'-dimethylTyr-Lys-Phe-NH2 است. PubChem الامی پرتید را تحت CID 11764719 با فرمول مولکولی C32H49N9O5 و وزن مولکولی تقریباً 639.8 گرم در مول فهرست می کند. تحقیقات منتشر شده، تعامل آن را با کاردیولیپین و سایر اجزای میتوکندری در شرایط تجربی تعریف شده بررسی کرده است.[1،8]

پیشرفت تحقیق

Beatrice Vahle و همکارانش از موش‌های صحرایی لاغر هیبریدی F1 خود به خود با نارسایی قلبی با فشار خون بالا زوکر چرب (10=n، گروه کنترل) و موش‌های چاق (24=n، گروه HFpEF) استفاده کردند. در 20 هفتگی، موش‌های HFpEF برای دریافت کلرید سدیم (12=n) یا elamipretide (12=n) به‌مدت 12 هفته تصادفی شدند. سپس بافت عضلانی اسکلتی با استفاده از تست نیروی کل عضله، مکانیک تک فیبر، تنفس میتوکندری، بافت شناسی و آنالیزهای مولکولی مورد ارزیابی قرار گرفت. نویسندگان کاهش سطح کاردیولیپین و بیان تافازین را در موش های HFpEF، همراه با اختلال عملکرد انقباضی، هیپرفسفوریلاسیون تیتین، آتروفی فیبر و افزایش نشانگرهای استرس اکسیداتیو گزارش کردند. در گروه elamipretide، محققان تفاوت‌هایی را در اندازه‌گیری‌های انقباضی کل عضله و تک فیبر، فسفوریلاسیون تیتین و اندازه فیبر گزارش کردند. آنها پیشنهاد کردند که تغییرات مرتبط با کاردیولیپین در فسفوریلاسیون اکسیداتیو ممکن است به یافته های میتوکندری و انقباضی مشاهده شده در این مدل موش کمک کند.[2]

سیلویا روسو و همکارانش SS-31 را در یک مدل موش tafazzin-knockdown (TazKD) مورد مطالعه قرار دادند که با بازسازی غیرطبیعی کاردیولیپین و تغییرات میتوکندری مشخص شد. میتوکندری‌های قلبی برای فراساختار غشاء، دینامیک میتوکندری، پروتئین‌های مرتبط با میتوفاژی، فعالیت تنفسی، و سازمان‌دهی ابرکمپلکس زنجیره تنفسی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نویسندگان تغییرات در مورفولوژی میتوکندری، پروتئین‌های انتخاب شده درگیر در دینامیک و اتوفاژی میتوکندری، اندازه‌گیری‌های تنفسی، و مونتاژ ابرکمپلکس را در موش‌های TazKD تحت درمان با SS-31 در مقایسه با حیوانات TazKD درمان‌نشده گزارش کردند.[3]

Gavin Pharaoh و همکارانش موش‌های نر مسن را با elamipretide (ELAM) با مینی پمپ اسمزی به مدت تقریباً 8 هفته درمان کردند و اندازه‌گیری‌های میتوکندری و فیزیولوژیکی را با موش‌های مسن و جوان درمان‌نشده مقایسه کردند. محققان قدرت عضلانی، عملکرد قلب، پاسخ‌های میتوکندری به ADP و پروتئین‌های دخیل در انتقال و سنتز ADP/ATP را ارزیابی کردند. آنها افزایش حساسیت ADP را در میتوکندری عضلانی مسن پس از قرار گرفتن در معرض ELAM همراه با تغییرات در نیروی عضلانی و عملکرد سیستولیک قلبی گزارش کردند. فراوانی پروتئین در مسیر انتقال ADP/ATP به طور قابل‌توجهی تغییر نکرد، در حالی که کاهش S-گلوتاتیونیلاسیون چندین پروتئین، از جمله آدنین نوکلئوتید ترانسلوکاز (ANT)، گزارش شد. نویسندگان همچنین تعاملات مستقیم ELAM با ANT و ATP سنتاز را به عنوان بخشی از چارچوب مکانیکی پیشنهادی بررسی کردند.[4]

شکل 1. تنفس تحریک‌شده با ADP و اندازه‌گیری‌های پتانسیل غشایی در میتوکندری عضلانی جدا شده در مطالعه ذکر شده.[4]

شکل منبع مسیر انتقال ADP/ATP و شرایط تجربی هگزوکیناز-گیره و سیتوکروم-c را نشان می‌دهد که برای اندازه‌گیری پاسخ‌های مصرف اکسیژن و پتانسیل غشایی در میتوکندری عضلانی جدا شده استفاده می‌شود. ANT، VDAC، ATP سنتاز، و اجزای مسیر مرتبط همانطور که توسط نویسندگان مطالعه ارائه شده است نشان داده شده است. اندازه گروه، غلظت، روش های آماری، و روش های کامل در نشریه اصلی ارائه شده است.[4]

Yue-Ming Zhang و همکارانش موش‌های بالغ C57BL/6J را با استفاده از پروتکل چرخان در حین تجویز SS-31 یا سالین تحت طرح مطالعه در معرض 21 روز محرومیت مزمن از خواب قرار دادند. رفتار وابسته به هیپوکامپ با استفاده از تشخیص شی جدید و آزمایش ماز آبی موریس ارزیابی شد و آنالیزهای مولکولی شامل نشانگرهای میتوکندری، التهابی و سیناپسی بود. نویسندگان تفاوت‌هایی را در اندازه‌گیری‌های رفتاری و در SIRT1، PGC-1α، NF-kB، سایتوکاین‌های التهابی، فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز، پروتئین با چگالی پس سیناپسی-95 و سیناپتوفیزین در گروه مورد مطالعه SS-31 در مقایسه با گروه کنترل محروم از خواب گزارش کردند. این یافته‌ها در مدل موشی محرومیت مزمن از خواب به دست آمد.[5]

شکل 2. اندازه‌گیری‌های ماز آبی موریس پس از قرار گرفتن در معرض SS-31 در مدل موش محروم از خواب مزمن گزارش شد.[5]

شکل منبع تأخیر فرار فاز یادگیری، سرعت شنا، عبور از سکو، و اندازه‌گیری‌های مبتنی بر زمان و مسافت را در طول مرحله حافظه در میان گروه‌های آزمایشی مقایسه می‌کند. مقایسه های آماری و شرایط مطالعه کامل در نشریه اصلی گزارش شده است.[5]

Mengying Suo و همکارانش یک مدل فشار- اضافه بار با استفاده از انقباض عرضی آئورت (TAC) در موش ها ایجاد کردند و SS31 را در حیوانات و فیبروبلاست های نوع وحشی و Sirt3-nockout ارزیابی کردند. نویسندگان تفاوت‌هایی را در اندازه‌گیری‌های عملکرد قلب و فیبروز میوکارد در موش‌های نوع وحشی که در معرض SS31 قرار داشتند، همراه با تغییرات در پروتئین آتروفی بینایی 1 (OPA1) و سایر پروتئین‌های دخیل در پویایی میتوکندری گزارش کردند. در موش‌ها و فیبروبلاست‌های Sirt3 حذفی، چندین پاسخ مرتبط با SS31 مشاهده‌شده در مدل نوع وحشی، تکثیر نشدند. بنابراین این مطالعه یافته های تجربی گزارش شده را به همجوشی میتوکندریایی مرتبط با Sirt3 تحت شرایط آزمایش شده مرتبط کرد.[7]

شکل 3. اندازه‌گیری‌های فیبروز میوکارد در موش‌های نوع وحشی و ناک‌اوت Sirt3 در مطالعه فشار بیش از حد SS31 گزارش شد.[7]

تصاویر رنگ آمیزی ماسون از هر گروه. (ب) تجزیه و تحلیل آماری رنگ آمیزی ماسون از درجه فیبروز بین بافت ها. (C) تجزیه و تحلیل آماری رنگ آمیزی ماسون از درجه فیبروز دور عروقی (n = 5، *p <0.05، WT + TAC در مقابل WT + شم؛ #p <0.05، WT + TAC + SS31 در مقابل WT + TAC؛ &p <0.05، Sirts3KO + T; (D) تصاویر رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی از کلاژن I، کلاژن III، TGF-β و α-SMA در هر گروه (bar = 20μm). تجزیه و تحلیل آماری رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی کلاژن I و کلاژن III (E-H). (نتایج به صورت میانگین ± SEM، n = 5 بیان می شود. آزمون ANOVA یک طرفه استفاده شد، و n نشان دهنده تعداد آزمایشات مستقل است.

محدودیت های تحقیق

مطالعات خلاصه‌شده در بالا از سیستم‌های بالینی مختلف، از جمله موش‌های HFpEF، موش‌های دارای کمبود تافازین، موش‌های مسن، موش‌های محروم از خواب مزمن، و مدل‌های قلبی با اضافه بار استفاده می‌کنند. نتایج حاصل از این مدل‌ها مستقیماً قابل تعویض نیستند و تفاوت‌ها در گونه‌ها، مدل بیماری، برنامه قرار گرفتن در معرض، فرمولاسیون، بافت بافت و نقاط پایانی اندازه‌گیری شده می‌تواند بر مشاهدات گزارش‌شده تأثیر بگذارد. مطالعه‌ای در سال 2026 که SS31 اصلاح‌شده با PEG را بررسی کرد، حذف سریع کلیوی و مواجهه با فارماکوکینتیک محدود SS31 اصلاح‌نشده را به‌عنوان چالش‌های فرمول‌بندی توصیف کرد، که نشان می‌دهد توزیع و قرار گرفتن در معرض نیز می‌تواند بر تفسیر نتایج بالینی تأثیر بگذارد.[6]

Elamipretide همچنین ماده فعال داروی تجویزی Forzinity مورد تایید FDA است که در سال 2025 تاییدیه تسریع شده را برای یک نشانه خاص سندرم بارت و محصول دارویی دریافت کرد. این تأییدیه برای فرمولاسیون تأیید شده Forzinity و استفاده برچسب‌گذاری شده اعمال می‌شود و معادل، ایمنی، کارایی یا وضعیت تأیید شده را برای مواد تحقیقاتی SS-31 که به‌طور مستقل عرضه می‌شوند، ایجاد نمی‌کند.[1،9]

COCER Peptides SS-31 را فقط برای تحقیقات آزمایشگاهی و استفاده تحلیلی ارائه می دهد. برای استفاده انسانی یا دامپزشکی در نظر گرفته نشده است. پژوهشی که در بالا توضیح داده شد، یافته‌های گزارش‌شده در نشریات شخص ثالث را خلاصه می‌کند و ادعایی در مورد عملکرد بالینی، ایمنی، اثربخشی، تشخیص، درمان یا استفاده تایید شده از هر ماده COCER Peptides نشان نمی‌دهد.

▎ نقل قول های مرتبط

مراجع

[1] شرلی ام. الامیپرتاید: تأیید اول [J]. مواد مخدر، 2026،86 (3): 377-383.

DOI: 10.1007/s40265-025-02269-8.

[2] Vahle B، Weidner S، Tomalka A، و همکاران. هدف قرار دادن اختلال عملکرد میتوکندری با Elamipretide (SS-31) عملکرد عضلات اسکلتی را در مدل موش HFpEF [J] بهبود می بخشد. تیراژ: نارسایی قلبی، 2026،19(8):e014397.

DOI:10.1161/circheartfailure.126.014397.

[3] Russo S، De Rasmo D، Rossi R، و همکاران. درمان SS-31 مورفولوژی میتوکندری قلب و میتوفاژی معیوب را در مدل موشی سندرم بارت [J] بهبود می بخشد. گزارش های علمی، 2024,14:13655.

DOI: 10.1038/s41598-024-64368-y.

[4] فرعون جی، کامات وی، کانن اس، و همکاران. الامی پرتید پپتید هدفمند میتوکندری (SS-31) با افزایش جذب از طریق انتقال دهنده نوکلئوتید آدنین (ANT) [J]، حساسیت ADP را در میتوکندری های مسن بهبود می بخشد. GeroScience، 2023،45 (6): 3529-3548.

DOI: 10.1007/s11357-023-00861-y.

[5] Zhang YM، Wang YT، Wei RM، و همکاران. آنتی اکسیدان میتوکندری لامی پرتید اختلال یادگیری و حافظه ناشی از محرومیت مزمن از خواب را در موش [J] بهبود می بخشد. مغز و رفتار، 2024، 14 (5): e3508.

DOI: 10.1002/brb3.3508.

[6] Wen Y، Zhao Z، Zheng X، و همکاران. PEGylation کنترل شده با توپولوژی تجمع کلیوی پپتید درمانی را برای درمان آسیب ایسکمی-پرفیوژن مجدد افزایش می دهد [J]. نامه های نانو، 2026،26 (26): 8566-8573.

DOI:10.1021/acs.nanolett.6c01908.

[7] Suo M، Qi Y، Liu L، و همکاران. SS31 نارسایی قلبی ناشی از اضافه بار فشار ناشی از همجوشی میتوکندری [J] با واسطه Sirt3 را کاهش می دهد. مرزها در پزشکی قلبی عروقی، 2022، 9.

DOI: 10.3389/fcvm.2022.858594.

[8] NCBI PubChem. الامی پرتاید. PubChem CID 11764719.

[9] سازمان غذا و داروی ایالات متحده. FDA به اولین درمان سندرم بارت مجوز تسریع بخشید. 19 سپتامبر 2025.

تمام محصولات، مقالات، مواد فنی، توضیحات محصول، و سایر اطلاعات ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای تحقیقات آزمایشگاهی، اطلاعات، و تحقیقات الکترونیکی قانونی در نظر گرفته شده است.

محصولات ارائه شده توسط Cocer Peptides منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی و آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است و برای استفاده انسانی یا دامپزشکی، مصرف انسانی، استفاده بالینی، استفاده تشخیصی، استفاده درمانی، ترکیب، خود تجویز، تزریق، یا هر شکل دیگری از تجویز به انسان یا حیوانات در نظر گرفته نشده است. این محصولات برای تشخیص، درمان، درمان، کاهش یا پیشگیری از هر گونه بیماری یا وضعیت پزشکی در نظر گرفته نشده اند، و همچنین قرار نیست بر ساختار یا عملکرد بدن انسان یا حیوان تأثیر بگذارند. مگر اینکه صراحتاً خلاف آن ذکر شده باشد، محصولات ارائه شده در این وب سایت توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای استفاده انسانی یا دامپزشکی ارزیابی یا تایید نشده اند. هرگونه ارجاع به مطالعات منتشر شده، مسیرهای بیوشیمیایی، مکانیسم‌های مولکولی، یا یافته‌های تجربی صرفاً برای بحث‌های علمی و اهداف تحقیقاتی ارائه می‌شود و توصیه‌های پزشکی، ادعاهای درمانی، راهنمایی دوز یا دستورالعمل‌های استفاده را شامل نمی‌شود. خریداران صرفاً مسئول اطمینان از اینکه همه محصولات مطابق با قوانین، مقررات، الزامات سازمانی و استانداردهای ایمنی آزمایشگاهی به دست آمده، نگهداری، استفاده و دفع می شوند، هستند.