Surwodyd 10 mg

▎ Struktura przetrwania

▎ Badania nad surwodutami

Tło molekularne

Surwodutyd (BI 456906) to syntetyczny acylowany peptyd składający się z 29 aminokwasów, badany jako podwójny receptor glukagonu (GCGR) i agonista receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1R). PubChem wymienia Survodutide pod numerem CID 168429725, o wzorze cząsteczkowym C192H289N47O61 i masie cząsteczkowej około 4232 g/mol.[7]

Postęp badań

Elita Yuliantie i współpracownicy wykorzystali testy cAMP, aby porównać surwodutyd z endogennymi peptydami GLP-1, glukagonem (GCG) i oksyntomoduliną (Oxy) oraz określili struktury za pomocą mikroskopii krioelektronowej surwodutydu związanego z kompleksami GCGR i GLP-1R. Autorzy opisali Survodutide jako 29-aminokwasowy peptyd pochodzący z glukagonu, z wybranymi podstawieniami z GLP-1 i eksendyny-4, dodatkowymi modyfikacjami sekwencji i niewystępującym w naturze aminokwasem Ac4c w pozycji 2. W raportowanych testach cAMP, Survodutide wykazywał niższą siłę działania niż natywny GLP-1 w GLP-1R i niższą siłę działania niż natywny glukagon w GCGR, podczas gdy jego aktywność mieściła się w zakresie raportowanym dla podwójny agonista oksyntomodulina. Analiza strukturalna wykazała orientację wiązania peptydu podobną do innych agonistów peptydów i zidentyfikowała kontakty związane ze zmodyfikowanymi resztami. W badaniu zbadano także nieacylowany analog i stwierdzono wyższą siłę działania in vitro po usunięciu łącznika i modyfikacji dikwasem tłuszczowym. Ustalenia te przedstawiono w formie abstraktu konferencyjnego i należy je interpretować w oparciu o ten poziom dowodów.[2]

Leo Thomas i współpracownicy ocenili serię podwójnych agonistów GCGR/GLP-1R przy użyciu komórek CHO-K1 wykazujących ekspresję ludzkiego GCGR lub GLP-1R, komórek MIN6, pierwotnych hepatocytów szczurów i kilku modeli mysich. Ostre zaangażowanie docelowe in vivo oceniano za pomocą pomiarów doustnej tolerancji glukozy dla aktywności związanej z GLP-1R i FGF21 w osoczu wraz z ekspresją mRNA NNMT w wątrobie pod kątem aktywności związanej z GCGR. Spośród 19 podwójnych agonistów do dalszego profilowania wybrano Survodutide, BI 456908 i BI 456897. U otyłych myszy wywołanych dietą autorzy odnotowali zmiany w masie ciała i zawartości tkanki tłuszczowej po wielokrotnym narażeniu, podczas gdy badania na myszach db/db wykazały zmiany w hemoglobinie glikowanej dla survodutide i BI 456908. Badacze odnotowali również korelacje pomiędzy siłą receptora in vitro a wybranymi biomarkerami in vivo. Odkrycia te uzyskano na przedklinicznych systemach komórkowych i mysich i pozostają specyficzne dla dawek eksperymentalnych i modeli zastosowanych w publikacji.[3]

Ryc. 1. Pomiary masy ciała, tkanki tłuszczowej, wątroby, osocza i doustnej tolerancji glukozy zgłoszone dla survodutide, BI 456908 i BI 456897 u otyłych myszy wywołanych dietą.[3]
Dane źródłowe przedstawiają pomiary masy ciała po podaniu wielokrotnym wraz z masą tkanki tłuszczowej, stężeniem triglicerydów w wątrobie, aktywnością ALT w osoczu, FGF21, ekspresją mRNA NNMT w wątrobie i danymi dotyczącymi doustnej tolerancji glukozy. Definicje grup, dawki, metody statystyczne i pełne procedury eksperymentalne podano w oryginalnej publikacji.[3]

F. Briand i współpracownicy wykorzystali model chomika z otyłością i dyslipidemią wywołaną dietą wolnego wyboru, aby porównać surwodutyd, semaglutyd i nośnik w ciągu 5 tygodni. Autorzy zmierzyli masę ciała, spożycie standardowej karmy, wysokotłuszczowej/wysokocholesterolowej karmy, czystej wody i wody wzbogaconej fruktozą, a także insuliny w osoczu, HOMA-IR, trójglicerydów i frakcji cholesterolu. Zgłosili różne wzorce przyjmowania pokarmu i płynów pomiędzy dwiema grupami badanymi peptydami oraz różnice w pomiarach lipidów w osoczu, w tym niższy poziom cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL w grupie surwodutydu w porównaniu z nośnikiem. Praca ta została opublikowana jako streszczenie konferencji i opisuje wyniki na modelu chomika, a nie obserwacje kliniczne.[4]

Jasmine Swagel i współpracownicy badali survodutide u samców myszy NZO/HILtJ utrzymywanych w temperaturze termoneutralnej (30°C), warunku mającego na celu zmniejszenie wydatku energetycznego związanego ze stresem zimnem obserwowanego u myszy trzymanych w temperaturze bliskiej 22°C. Po 2 tygodniach ekspozycji na surwodutyd lub nośnik autorzy odnotowali różnice w masie ciała, spożyciu pokarmu, masie tłuszczowej, masie beztłuszczowej i poziomie glukozy we krwi. Pośrednia kalorymetria wykazała, że ​​wydatek energetyczny był raczej niższy niż wyższy w grupie surwodutydu w zastosowanych warunkach termoneutralnych. Badanie to ogłoszono jako streszczenie konferencji i podkreślono wpływ temperatury w pomieszczeniu na interpretację wyników metabolizmu w modelach mysich.[5]
Alexander Hamilton i współpracownicy badali survodutide u otyłych i chorych na cukrzycę samic myszy db/db C57BKS z uninefrektomią i nadciśnieniem za pośrednictwem ReninAAV. Po 10 tygodniach ekspozycji na surwodutyd lub nośnik autorzy ocenili biochemię krwi i moczu, histologiczne markery stwardnienia kłębuszków nerkowych, uszkodzenia i zapalenia kanalików oraz ilościowe trójwymiarowe obrazowanie trzustki i nerek. Odnotowali różnice w masie ciała, pomiarach glikemii, rozkładzie objętości wysp trzustkowych, albuminurii, przeroście nerek, morfologii kłębuszków nerkowych, markerach stanu zapalnego, masie wątroby i krążących aminokwasach. Zmniejszoną zawartość alaniny w osoczu interpretowano jako dowód zaangażowania wątrobowego receptora glukagonu. Odkrycia te uzyskano na mysim modelu zaawansowanej choroby nerek i cukrzycy.[6]

Dane źródłowe obejmują stosunek albuminy do kreatyniny w moczu, albuminę i kreatyninę w moczu, reninę w osoczu, cystatynę C, mocznik, 3-hydroksymaślan, albuminę, beta-2 mikroglobulinę, NGAL, KIM-1, klusterynę, osteopontynę i pomiary MCP-1. W oryginalnej publikacji podano wielkość grup, metody statystyczne i pełne warunki eksperymentalne.[6]

Ograniczenia badawcze

W badaniach podsumowanych powyżej wykorzystano zasadniczo różne systemy przedkliniczne, w tym testy receptorowe, myszy z otyłością indukowaną dietą, myszy db/db, myszy termoneutralne NZO/HILtJ, otyłe chomiki i model cukrzycy z przyspieszeniem nadciśnienia. Wyniki uzyskane z tych systemów nie są bezpośrednio zamienne, a gatunek, temperatura otoczenia, dieta, model choroby, harmonogram narażenia, równowaga receptorów i wybrane punkty końcowe mogą w istotny sposób wpływać na zgłaszane obserwacje. Badanie na myszach termoneutralnych jest szczególnie istotne, ponieważ surwodutyd wiązał się z niższym wydatkiem energii w temperaturze 30°C, co wskazuje, że reakcji metabolicznych nie należy ograniczać do jednego założenia, że ​​aktywacja GCGR koniecznie zwiększa wydatek energetyczny w każdym środowisku doświadczalnym.[3-6].

Kilka z cytowanych źródeł to streszczenia konferencji, a nie pełnowymiarowe raporty recenzowane, w tym badania strukturalne, badania na chomikach i badania na myszach termoneutralnych.[2,4,5] Ich dostępne szczegóły metodologiczne i replikacyjne są zatem bardziej ograniczone. Surwodutyd również pozostaje substancją badaną; Globalny system rejestracji substancji FDA przypisuje mu UNII 2ALA66NS64, ale FDA wyraźnie zauważa, że ​​przypisanie UNII nie oznacza przeglądu ani zatwierdzenia przez organy regulacyjne.[8]

COCER Peptides przedstawia Survodutide wyłącznie do celów badań laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani weterynarii. Ten materiał COCER Peptides nie jest produktem leczniczym zatwierdzonym przez FDA. Badania opisane powyżej stanowią podsumowanie ustaleń zgłoszonych w publikacjach stron trzecich i nie stanowią oświadczenia dotyczącego skuteczności klinicznej, bezpieczeństwa, diagnozy, leczenia, profilaktyki ani instrukcji użytkowania.

▎ Odpowiednie cytaty

Referencje

[1] Kushner PR, Michos E D. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy sygnalizacji receptora glukagonu samej i w połączeniu z sygnalizacją receptora glukagonopodobnego peptydu-1 u multiagonistów: przegląd narracyjny z naciskiem na tłumaczenie [J]. Journal of American Heart Association, 2026, 15(15).

DOI:10.1161/jaha.126.049727.

[2] Yuliantie E, Trinh PNH, Bumbak F i in. 1974-LB: Podstawa molekularna surwodutydu (BI456906) Podwójny agonizm glukagonu/receptora GLP-1 [J]. Cukrzyca, 2025, 74 (Suppl_1): 1974-LB.

DOI:10.2337/db25-1974-lb.

[3] Thomas L, Martel E, Rist W i in. Surwodutyd podwójnego agonisty GCGR/GLP-1R: biomarkery i profilowanie farmakologiczne w celu selekcji kandydatów klinicznych [J]. Cukrzyca, otyłość i cukrzyca, 2024,26(6):2368-2378.

DOI:10.1111/dom.15551.

[4] Briand F., Augustin R., Bleymehl K. i in. Zarówno surwodutyd, jak i semaglutyd powodują utratę masy ciała, ale wykazują różny wpływ na preferencje żywieniowe i dyslipidemię w modelu otyłego chomika wywołanego dietą wolnego wyboru [J]. Journal of the Endocrine Society, 2024, 8(Suppl_1):bvae163.034.

DOI:10.1210/jendso/bvae163.034.

[5] Swagel J, Olkkola S, Eschete KA i in. 2168-LB: Metaboliczne i fizjologiczne skutki surwodutydu u myszy z poligeniczną cukrzycą typu 2 (NZO/HILtJ) w warunkach termoneutralnych [J]. Cukrzyca, 2025,74(Suppl_1):2168-LB.

DOI:10.2337/db25-2168-lb.

[6] Hamilton A, Thisted L, Ougaard M i in. Nefroprotekcyjne działanie surwodutydu podwójnego agonisty GCGR/GLP-1R w cukrzycowej chorobie nerek wywołanej nadciśnieniem [J]. Cukrzyca, otyłość i cukrzyca, 2026. Wstępna publikacja internetowa.

DOI:10.1111/dom.71387.

[7] NCBI PubChem. Surwodutyd, CID 168429725.

[8] GSRS FDA. Survodutide, UNII 2ALA66NS64.

WSZYSTKIE PRODUKTY, ARTYKUŁY, MATERIAŁY TECHNICZNE, OPISY PRODUKTÓW I INNE INFORMACJE PODANE NA TEJ STRONIE SĄ PRZEZNACZONE WYŁĄCZNIE DO UZASADNIONYCH BADAŃ LABORATORYJNYCH, CELÓW INFORMACYJNYCH I EDUKACYJNYCH.

Produkty oferowane przez Cocer Peptides są przeznaczone wyłącznie do badań in vitro i laboratoryjnych i NIE są przeznaczone do użytku przez ludzi lub weterynarii, spożycia przez ludzi, zastosowań klinicznych, zastosowań diagnostycznych, zastosowań terapeutycznych, łączenia, samodzielnego podawania, wstrzykiwania ani jakiejkolwiek innej formy podawania ludziom lub zwierzętom. Produkty te nie są przeznaczone do diagnozowania, leczenia, łagodzenia lub zapobiegania jakiejkolwiek chorobie lub schorzeniu, ani nie mają na celu wpływania na strukturę lub funkcję organizmu ludzkiego lub zwierzęcego. O ile wyraźnie nie określono inaczej, produkty oferowane na tej stronie nie zostały ocenione ani zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do stosowania u ludzi lub weterynarii. Wszelkie odniesienia do opublikowanych badań, szlaków biochemicznych, mechanizmów molekularnych lub wyników eksperymentów służą wyłącznie celom dyskusji naukowej i badań i nie stanowią porady lekarskiej, oświadczeń terapeutycznych, wskazówek dotyczących dawkowania ani instrukcji stosowania. Nabywcy ponoszą wyłączną odpowiedzialność za zapewnienie, że wszystkie produkty są nabywane, obsługiwane, przechowywane, używane i usuwane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, regulacjami, wymogami instytucjonalnymi i laboratoryjnymi normami bezpieczeństwa.