GLP-1 10 mg

▎ Δομή GLP-1

▎ Έρευνα GLP-1

Ποιο είναι το ερευνητικό υπόβαθρο του GLP-1;

Το GLP-1 είναι ένα ανάλογο του ανθρώπινου γλυκαγόνου πεπτιδίου-1 (GLP-1), ταξινομημένο ως αγωνιστής υποδοχέα GLP-1. Το GLP-1 είναι μια φυσική ορμόνη που εκκρίνεται από τα κύτταρα του εντέρου μετά το φαγητό. Παίζει ρόλο στην προώθηση της έκκρισης ινσουλίνης και στην αναστολή της έκκρισης γλυκαγόνης, ρυθμίζοντας έτσι τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Η ανάπτυξη του GLP-1 προήλθε από εις βάθος εξερευνήσεις των φυσιολογικών λειτουργιών του GLP-1. Ωστόσο, το GLP-1 έχει εξαιρετικά σύντομο χρόνο ημιζωής στο σώμα, που διαρκεί μόνο περίπου 1 έως 2 λεπτά, γεγονός που αποδίδεται στην ευαισθησία του στην αποικοδόμησή του από τα ένζυμα διπεπτιδυλική πεπτιδάση-4 (DPP-4) στο σώμα. Για να ξεπεραστεί αυτός ο περιορισμός, οι επιστήμονες τροποποίησαν τη δομή του GLP-1 μέσω συγκεκριμένων υποκαταστάσεων αμινοξέων και προσθήκης προστατευτικών ομάδων, ενισχύοντας την αντοχή του στα ένζυμα DPP-4 και παρατείνοντας έτσι τη διάρκεια δράσης του ^[1] . Στη δομή του GLP-1, η αλανίνη στην 8η θέση αντικαθίσταται από το α-αμινοϊσοβουτυρικό οξύ (Aib). Αυτή η αλλαγή όχι μόνο βελτιώνει τη σταθερότητα του φαρμάκου αλλά επίσης ενισχύει τη σύνδεσή του με τον υποδοχέα GLP-1 (Ma H, 2020). Επιπλέον, μια μοναδική πλευρική αλυσίδα λιπαρών οξέων συνδεδεμένη με το C-άκρο της, συνδεδεμένη μέσω γ-γλουταμίνης με υπολείμματα λυσίνης, παρατείνει περαιτέρω τον χρόνο ημιζωής, επιτρέποντας την ένεση μία φορά την εβδομάδα ή την από του στόματος χορήγηση μία φορά την ημέρα ^[1] . Αρχικά με βάση την έρευνα και την τροποποίηση του φυσικού GLP-1, το GLP-1 στοχεύει να παρέχει πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές για ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ^{[1, 2]} . Μετά τη δομική βελτιστοποίηση, διατηρεί τη φυσιολογική δραστηριότητα του GLP-1 ενώ βελτιώνει σημαντικά τις φαρμακοκινητικές του ιδιότητες, καθιστώντας έναν σημαντικό αγωνιστή υποδοχέα GLP-1 μακράς δράσης. Η έρευνα και η ανάπτυξη του GLP-1 έχουν μεγάλη σημασία για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2, προσφέροντας νέες επιλογές στους ασθενείς. Βελτιστοποιώντας τη δομή, ξεπερνά το πρόβλημα του μικρού χρόνου ημιζωής του φυσικού GLP-1, ενισχύοντας τη σταθερότητα και τη διάρκεια δράσης του φαρμάκου.

Ποιος είναι ο μηχανισμός δράσης του GLP-1;

Το GLP-1 είναι ένας αγωνιστής του υποδοχέα πεπτιδίου-1 (GLP-1) τύπου γλυκαγόνης μακράς δράσης και ο μηχανισμός δράσης του είναι ο ακόλουθος:

Ρύθμιση γλυκόζης αίματος: Ως νέος αγωνιστής του υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1RA), το GLP-1 μειώνει κυρίως την επιθυμία των ασθενών για φαγητό και μειώνει την προτίμησή τους για τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά καταστέλλοντας την όρεξη. Ρυθμίζει το κέντρο σίτισης στον υποθάλαμο, μειώνοντας την πρόσληψη τροφής, αυξάνοντας τον κορεσμό, αναστέλλοντας τη γαστρική κένωση και μειώνοντας τη γαστρεντερική κινητικότητα, επιτυγχάνοντας έτσι τον στόχο της απώλειας βάρους. Η απώλεια βάρους βοηθά στη βελτίωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και ρυθμίζει περαιτέρω τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ^[3] (Kim HS, 2021). Το GLP-1 προκαλεί απώλεια βάρους στα τρωκτικά μέσω των κατανεμημένων νευρικών οδών. Μελέτες έχουν δείξει ότι το GLP-1 δρα απευθείας σε περιοχές όπως το εγκεφαλικό στέλεχος, ο πυρήνας του διαφράγματος και ο υποθάλαμος. Αν και δεν διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, αλληλεπιδρά με τον εγκέφαλο μέσω κυκλικών οργάνων και συγκεκριμένων περιοχών κοντά στις κοιλίες. Επάγει την ενεργοποίηση του κεντρικού c-Fos σε 10 περιοχές του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών του οπίσθιου εγκεφάλου που στοχεύουν άμεσα από το GLP-1 και δευτερευουσών περιοχών χωρίς άμεση αλληλεπίδραση GLP-1R, όπως ο πλευρικός παραβραχιόνιος πυρήνας. Η αυτόματη ανάλυση δείχνει ότι η ενεργοποίηση μπορεί να σχετίζεται με τον τερματισμό των γευμάτων που ελέγχονται από νευρώνες στον πλευρικό παραβραχίονα πυρήνα, ρυθμίζοντας έτσι τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ^[4].

Γαστρεντερική ρύθμιση: Το GLP-1 δρα στους υποδοχείς GLP-1 στη γαστρεντερική οδό. Μέσω της προσαγωγικής οδού του πνευμονογαστρικού νεύρου, δρα σε περιοχές του εγκεφάλου όπως ο πυρήνας της μονής οδού και ο ραχιαίος κινητικός πυρήνας του πνευμονογαστρικού νεύρου για τη ρύθμιση της γαστρεντερικής κινητικότητας. Μπορεί να αναστείλει τη σύσπαση του γαστρικού άντρου, να ενισχύσει την τάση του πυλωρικού σφιγκτήρα, να παρατείνει τον χρόνο παραμονής της τροφής στο στομάχι και να καθυστερήσει την είσοδό της στο δωδεκαδάκτυλο, αποτρέποντας την ταχεία αύξηση της μεταγευματικής γλυκόζης στο αίμα και καθιστώντας τις μεταβολές της γλυκόζης στο αίμα πιο σταθερές ^[5] (Katsurada K, 2). Επιπλέον, το GLP-1 δρα στους υποδοχείς GLP-1 στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κυρίως σε περιοχές όπως ο τοξοειδής πυρήνας και ο παρακοιλιακός πυρήνας του υποθαλάμου. Αναστέλλει την απελευθέρωση παραγόντων διέγερσης της όρεξης, όπως το νευροπεπτίδιο Υ (NPY) και η σχετιζόμενη με την αγγούτι πρωτεΐνη (AgRP), και ταυτόχρονα ενεργοποιεί τους νευρώνες της προοπιομελανοκορτίνης (POMC), προάγοντας την έκκριση της ορμόνης διέγερσης των α-μελανοκυττάρων (α-MSH) ^[5] . Αυτά τα αποτελέσματα δημιουργούν ένα αίσθημα κορεσμού, μειώνουν την πείνα και μειώνουν την πρόσληψη τροφής, έχοντας έμμεσα θετικό αντίκτυπο στον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα.

Καρδιαγγειακή προστασία: Το GLP-1 μπορεί να προωθήσει τα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα να απελευθερώσουν αγγειοδιασταλτικούς παράγοντες όπως το μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ), ενισχύοντας την ικανότητα αγγειακής διαστολής και βελτιώνοντας την αιμάτωση της ροής του αίματος. Ταυτόχρονα, αναστέλλει τις φλεγμονώδεις αποκρίσεις και το οξειδωτικό στρες, μειώνει τη βλάβη στα αγγειακά ενδοθηλιακά κύτταρα και μειώνει τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης. Επιπλέον, μειώνοντας την όρεξη και την πρόσληψη τροφής, το GLP-1 βοηθά στην απώλεια βάρους, βελτιώνει τις διαταραχές του λιπιδικού διαβήτη, μειώνει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων και της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας χοληστερόλης (LDL-C) και αυξάνει το επίπεδο της λιποπρωτεϊνικής χοληστερόλης υψηλής πυκνότητας (HDL-C). Μπορεί επίσης να έχει ευεργετικές επιδράσεις στην αρτηριακή πίεση ρυθμίζοντας τη νεφρική αιμοδυναμική και τις νευροενδοκρινικές λειτουργίες, μειώνοντας τον κίνδυνο υπέρτασης και παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου ^[6].

GLP-1 και μεταγραφική ρύθμιση της μετατροπής WAT σε ΒΔΤ και ενεργοποίηση ΒΔΤ.

Πηγή: PubMed ^[12]

Ποια είναι τα βασικά πειράματα και μελέτες;

Σχεδιασμός και Βελτιστοποίηση της Χημικής Δομής: Κατά τον σχεδιασμό του GLP-1, υιοθετήθηκε μια μέθοδος αναστρέψιμης σύνδεσης με την αλβουμίνη για την παράταση της διάρκειας δράσης του φαρμάκου. Με τον προσδιορισμό του βέλτιστου συνδυασμού λιπαρών οξέων και συνδετών, διατηρώντας παράλληλα την αποτελεσματικότητα του υποδοχέα GLP-1 (GLP-1R), η ικανότητα δέσμευσης στη λευκωματίνη μεγιστοποιήθηκε ^[7].

Εφαρμογή φαρμάκου: Το GLP-1 είναι ένας αγωνιστής του υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (GLP-1 RA) με σχετικά μεγάλο χρόνο ημιζωής αποβολής, που επιτρέπει την υποδόρια ένεση μία φορά την εβδομάδα. Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2), το αποτέλεσμα απώλειας βάρους της υποδόριας ένεσης GLP-1 μία φορά την εβδομάδα είναι ανώτερο από αυτό των άλλων GLP-1RAs μία φορά την εβδομάδα. Σε μια δοκιμή διερεύνησης δόσης φάσης ΙΙ για παχύσαρκους ασθενείς χωρίς ΣΔ2, η υποδόρια ένεση GLP-1 μία φορά την ημέρα έδειξε καλύτερο αποτέλεσμα απώλειας βάρους από το εικονικό φάρμακο και τα 3,0 mg λιραγλουτίδης μία φορά την ημέρα. Ο βαθμός απώλειας βάρους που προκαλείται από το GLP-1 σε αυτή τη μελέτη υπερέβη τα πρότυπα για τα φάρμακα απώλειας βάρους που ορίζονται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA) και τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) και είναι ασφαλής, υποδεικνύοντας ότι η μία φορά την ημέρα υποδόρια ένεση GLP-1 έχει τη δυνατότητα να γίνει μελλοντικό φάρμακο απώλειας βάρους ^[8].

Θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων με βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας: Τα αποτελέσματα της δοκιμής STEP-HFpEF έδειξαν ότι η υψηλή δόση αντιδιαβητικού αγωνιστή GLP-1 που μοιάζει με γλυκαγόνη πεπτιδίου βελτίωσε σημαντικά τα συμπτώματα που σχετίζονται με καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF-proptetic level) (NT-proBNP). Ερευνητικές δοκιμές έχουν βρει ότι η οξεία θεραπεία με GLP-1 μπορεί να αυξήσει την τάση των ανθρώπινων κολπικών δοκίδων κατά περισσότερο από τρεις φορές με δοσοεξαρτώμενο τρόπο, χωρίς αυξημένη τάση για αρρυθμία. Αυτή η επίδραση μπορεί να οφείλεται σε αύξηση της πρόσληψης Ca2+ από το σαρκοπλασματικό δίκτυο. Η θεραπεία με υψηλή δόση GLP-1 σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να βελτιώσει την κολπική λειτουργία, ανακουφίζοντας έτσι τα συμπτώματα ^[9].

Το GLP-1 βρίσκεται υπό έρευνα για τη θεραπεία της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας (NASH): Ο ορθολογικός σχεδιασμός του GLP-1 έχει συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση του ελέγχου της γλυκόζης στο αίμα, του σωματικού βάρους, της αρτηριακής πίεσης, των λιπιδίων του αίματος, της λειτουργίας των β-κυττάρων και του καρδιαγγειακού συστήματος σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, η ανάπτυξη μιας από του στόματος σκευάσματος GLP-1 μπορεί να προσφέρει ένα πρόσθετο πλεονέκτημα όσον αφορά τη συμμόρφωση των ασθενών με τη θεραπεία ^[7].

Ποιες είναι οι διαφορές στα αποτελέσματα απώλειας βάρους του GLP-1 μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών;

Ενήλικες με προϋπάρχουσες καρδιαγγειακές παθήσεις, υπέρβαροι ή παχύσαρκοι αλλά χωρίς διαβήτη: Στη δοκιμή καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων SELECT, το GLP-1 μείωσε τα κύρια ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα κατά 20% σε 17.604 ενήλικες με προϋπάρχουσες καρδιαγγειακές παθήσεις, υπέρβαρο ή παχυσαρκία (D10,20Ryan, και χωρίς διαβήτη ⁾ . Σε αυτήν την προκαθορισμένη ανάλυση, οι ερευνητές εξέτασαν τις επιδράσεις του GLP-1 στο σωματικό βάρος, τα ανθρωπομετρικά αποτελέσματα, την ασφάλεια και την ανεκτικότητα σύμφωνα με τον βασικό δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ). Οι ασθενείς που έλαβαν GLP-1 παρουσίασαν συνεχή μείωση του σωματικού βάρους εντός 65 εβδομάδων, που διήρκεσε έως και 4 χρόνια. Στις 208 εβδομάδες, σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου, το GLP-1 οδήγησε σε μέση μείωση του σωματικού βάρους (-10,2%), της περιφέρειας μέσης (-7,7 cm) και της αναλογίας μέσης προς ύψος (-6,9%), ενώ η ομάδα εικονικού φαρμάκου είχε μειώσεις κατά (-1,5%, -1,3 cm και -1,0%) αντίστοιχα σε σύγκριση με το placebo, αντίστοιχα. Κλινικά σημαντική απώλεια βάρους σημειώθηκε τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες, σε όλες τις εθνοτικές ομάδες, τους σωματότυπους και τις περιοχές. Το GLP-1 συσχετίστηκε με λιγότερες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Για κάθε κατηγορία ΔΜΣ (<30, 30 έως <35, 35 έως <40 και ≥40 kg/m²), η συχνότητα εμφάνισης σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών του GLP-1 (αριθμός συμβάντων που παρατηρήθηκαν ανά 100 άτομα-έτη) ήταν χαμηλότερη (43,23, 43,54, 54,07, 54,6, λίτρα και GLP-1 και GLP-1, 43,54, 51,00 λίτρα και λίτρα, 7,6, λίτρα και λίτρα, 6,6, λίτρα και λίτρα) 50,48, 49,66, 52,73 και 60,85 για το εικονικό φάρμακο). Το GLP-1 συσχετίστηκε με αυξημένο ποσοστό διακοπής του δοκιμαστικού προϊόντος. Καθώς η κατηγορία ΔΜΣ μειώθηκε, το ποσοστό διακοπής αυξήθηκε. Στη δοκιμή SELECT, στις 208 εβδομάδες, το GLP-1 προκάλεσε σημαντική κλινική απώλεια βάρους και βελτιώσεις στις ανθρωπομετρικές τιμές σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο και η απώλεια βάρους παρέμεινε για 4 χρόνια.

Άτομα που είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα αλλά χωρίς διαβήτη: Μια συστηματική ανασκόπηση αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του GLP-1 σε άτομα που είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα αλλά χωρίς διαβήτη ^[11] . Αυτή η ανασκόπηση συνέθεσε τα αποτελέσματα πολλαπλών κλινικών δοκιμών, δίνοντας έμφαση στις επιδράσεις του GLP-1 στην απώλεια βάρους, στις μεταβολικές παραμέτρους και στα συνολικά αποτελέσματα υγείας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το GLP-1 συσχετίστηκε με σημαντική απώλεια βάρους και βελτιώσεις στους δείκτες υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία και μπορεί να είναι μια πολύτιμη θεραπευτική επιλογή για παχύσαρκους ασθενείς.

Μη διαβητικοί ασθενείς (στοιχεία από πολλαπλές RCTs): Σε 4 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, ασθενείς με βασικό σωματικό βάρος 96 έως 105 kg έλαβαν εβδομαδιαία υποδόρια ένεση 2,4 mg GLP-1 και παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής (συμβουλευτική, δίαιτα και σωματική δραστηριότητα) για θεραπεία απώλειας βάρους. Μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή για μη διαβητικούς ασθενείς (N = 1961) έδειξε ότι μετά από 68 εβδομάδες, η μέση απώλεια βάρους ήταν 15% (15 kg), η οποία ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετική από το 2% (3 kg) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Το ποσοστό των ασθενών με απώλεια βάρους ≥5% ήταν 86% σε σύγκριση με 32% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και ο αριθμός που απαιτείται για θεραπεία (NNT) = 2. το ποσοστό των ασθενών με απώλεια βάρους ≥10% ήταν 69% σε σύγκριση με 12% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και NNT = 2. Η απώλεια βάρους μειώθηκε περίπου στις 60 εβδομάδες. Η συχνότητα εμφάνισης γαστρεντερικών ανεπιθύμητων ενεργειών (ΑΕ) ήταν 74% σε σύγκριση με 48% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και ο αριθμός που απαιτείται για να βλάψει (NNH) = 3. Το ποσοστό των ασθενών που διέκοψαν τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 7% σε σύγκριση με 3% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και NNH = 25. Σε μια άλλη παρέμβαση 1 με εντατική απώλεια βάρους 6. στην ομάδα GLP-1 ήταν 16% (17 kg), το οποίο ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικό από το 6% (6 kg) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή δόσης για διαβητικούς ασθενείς (N = 1210), οι ασθενείς έλαβαν εβδομαδιαία 2,4 mg GLP-1, εβδομαδιαία 1,0 mg GLP-1 ή εικονικό φάρμακο. Μετά από 68 εβδομάδες, οι μέσες απώλειες βάρους ήταν 10% (2,4 mg), 7% (1,0 mg) και 3% (εικονικό φάρμακο) αντίστοιχα. Το ποσοστό των ασθενών με απώλεια βάρους ≥5% ήταν 69% (2,4 mg), 57% (1,0 mg) σε σύγκριση με 29% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Για τις δόσεις των 2,4 mg και 1,0 mg, NNT = 9. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν παρόμοιες μεταξύ των διαφορετικών δόσεων. Σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή διατήρησης βάρους (N = 803), οι μη διαβητικοί συμμετέχοντες έλαβαν εβδομαδιαία θεραπεία με 2,4 mg GLP-1 για 20 εβδομάδες και στη συνέχεια χωρίστηκαν τυχαία σε μια ομάδα που συνέχιζε τη θεραπεία με GLP-1 ή μια ομάδα εικονικού φαρμάκου. Μετά από 48 εβδομάδες, η ομάδα που συνέχισε τη θεραπεία με GLP-1 έχασε το 8% του σωματικού της βάρους, ενώ η ομάδα εικονικού φαρμάκου κέρδισε το 7% του σωματικού της βάρους.

Συμπερασματικά, το GLP-1 είναι ένα φάρμακο αγωνιστή υποδοχέα GLP-1 με αξία εφαρμογής σε πολλαπλά πεδία. Στον τομέα της θεραπείας του διαβήτη, ελέγχει αποτελεσματικά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα δεσμεύοντας τους υποδοχείς GLP-1, προάγοντας την έκκριση ινσουλίνης και αναστέλλοντας την απελευθέρωση γλυκαγόνης, παρέχοντας μια σημαντική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Όσον αφορά τη θεραπεία της παχυσαρκίας, το GLP-1 μειώνει σημαντικά την ενεργειακή πρόσληψη μέσω μηχανισμών όπως η κεντρική καταστολή της όρεξης και η καθυστερημένη γαστρική κένωση, βοηθώντας τους παχύσαρκους ασθενείς να χάσουν βάρος και να βελτιώσουν τη μεταβολική τους κατάσταση. Επιπλέον, το GLP-1 δείχνει επίσης πιθανές προοπτικές εφαρμογής στην πρόληψη και θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων. Η βελτίωση των παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου παρέχει μια νέα προσέγγιση για τη μείωση της συχνότητας εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

Σχετικά με τον συγγραφέα

Όλα τα προαναφερθέντα υλικά έχουν ερευνηθεί, επιμεληθεί και συγκεντρωθεί από την Cocer Peptides.

Συγγραφέας Επιστημονικού Περιοδικού

Ο Hegner P είναι ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Regensburg. Το έργο του καλύπτει τη Χημεία, το Καρδιαγγειακό Σύστημα και την Καρδιολογία. Στη Χημεία, διερευνά αντιδράσεις που συνδέονται με την καρδιαγγειακή υγεία. Στις μελέτες του Καρδιαγγειακού Συστήματος, διερευνά τις λειτουργίες της καρδιάς και των αγγείων, αναζητώντας θεραπευτικές γνώσεις. Η καρδιολογική του έρευνα επικεντρώνεται στην πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία καρδιακών παθήσεων.

Οι συνεισφορές του Χέγκνερ είναι σημαντικές. Οι χημικές του γνώσεις έχουν ωθήσει την ανάπτυξη νέων καρδιαγγειακών φαρμάκων. Η εργασία του στους μηχανισμούς της καρδιάς και των αγγείων έχει βελτιώσει την κατανόηση των καρδιαγγειακών παθήσεων. Κλινικά, η έρευνά του βελτίωσε τη διαχείριση των καρδιακών παθήσεων, αυξάνοντας τα πρότυπα φροντίδας των ασθενών. Συνολικά, η διεπιστημονική προσέγγιση του Hegner εμπλουτίζει την καρδιαγγειακή ιατρική, προσφέροντας ελπίδα για μειωμένο φόρτο ασθενειών και καλύτερα αποτελέσματα στους ασθενείς. Ο Hegner P παρατίθεται στην αναφορά της αναφοράς ^[9].

▎ Σχετικές αναφορές

[1] Memon A, Tehrim M, Kumari B. GLP-1: νέα αυγή για διαβητικούς[J]. Journal of the Pakistan Medical Association, 2023,73(3):721.DOI:10.47391/JPMA.7558.

[2] Ma H, Huang W, Wang X, et al. Δομικές γνώσεις σχετικά με την ενεργοποίηση του GLP-1R από έναν αγωνιστή μικρού μορίου [J]. Cell Research, 2020,30(12):1140-1142.DOI:10.1038/s41422-020-0384-8.

[3] Kim HS, Jung C H. Oral GLP-1, ο πρώτος καταποτικός αγωνιστής υποδοχέα όπως το πεπτίδιο-1 με γλυκαγόνη: Θα μπορούσε να είναι μια μαγική σφαίρα για τον διαβήτη τύπου 2;[J]. International Journal of Molecular Sciences, 2021,22(18).DOI:10.3390/ijms22189936.

[4] Gabery S, Salinas CG, Paulsen SJ, et al. Το GLP-1 μειώνει το σωματικό βάρος στα τρωκτικά μέσω κατανεμημένων νευρικών οδών [J]. Jci Insight, 2020,5(6).DOI:10.1172/jci.insight.133429.

[5] Katsurada K, Yada T. Νευρικές επιδράσεις του πεπτιδίου-1 που μοιάζει με γλυκαγόνη που προέρχεται από το έντερο και τον εγκέφαλο και τον αγωνιστή του υποδοχέα του [J]. Journal of Diabetes Investigation, 2016, 7:64-69.DOI:10.1111/jdi.12464.

[6] Ryan DH, Lingvay I, Colhoun HM, et al. Σκεπτικό και σχεδιασμός για τις επιδράσεις του GLP-1 στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε άτομα με υπέρβαρα ή παχυσαρκία (SELECT)[J]. American Heart Journal, 2020, 229:61-69.DOI:10.1016/j.ahj.2020.07.008.

[7] Knudsen LB, Lau J. The Discovery and Development of Liraglutide and GLP-1[J]. Frontiers in Endocrinology, 2019,10.DOI:10.3389/fendo.2019.00155.

[8] Χρήστου Γ.Α., Κατσίκη Ν, Blundell J, κ.ά. Το GLP-1 ως πολλά υποσχόμενο φάρμακο κατά της παχυσαρκίας[J]. Obesity Reviews, 2019,20(6):805-815.DOI:10.1111/obr.12839.

[9] Hegner P, Seitz S, Schopka S, et al. Το GLP-1 βελτιώνει τη συσταλτική λειτουργία σε απομονωμένο ανθρώπινο κόλπο [J]. European Heart Journal, 2024,45.DOI:10.1093/eurheartj/ehae666.3729.

[10] Ryan DH, Lingvay I, Deanfield J, et al. Μακροπρόθεσμα αποτελέσματα απώλειας βάρους του GLP-1 στην παχυσαρκία χωρίς διαβήτη στη δοκιμή SELECT[J]. Nature Medicine, 2024,30(7):2049-2057.DOI:10.1038/s41591-024-02996-7.

[11] Alanazi M, Alshahrani JA, Aljaberi AS, et al. Επίδραση του GLP-1 σε άτομα με παχυσαρκία ή υπέρβαρα χωρίς διαβήτη[J]. Cureus Journal of Medical Science, 2024,16(8).DOI:10.7759/cureus.67889.

[12] Παπακωνσταντίνου Ι, Τσιούφης Κ, Κατσή Β. Spotlight on the Mechanism of Action of GLP-1[J]. Current Issues in Molecular Biology, 2024,46(12):14514-14541.DOI:10.3390/cimb46120872.

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΔΙΑΔΟΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ.  

Τα προϊόντα που παρέχονται σε αυτόν τον ιστότοπο προορίζονται αποκλειστικά για έρευνα in vitro. Έρευνα in vitro (λατινικά: *in glass*, που σημαίνει σε γυάλινα σκεύη) διεξάγεται έξω από το ανθρώπινο σώμα. Αυτά τα προϊόντα δεν είναι φαρμακευτικά προϊόντα, δεν έχουν εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την πρόληψη, τη θεραπεία ή τη θεραπεία οποιασδήποτε ιατρικής πάθησης, ασθένειας ή πάθησης. Απαγορεύεται αυστηρά από το νόμο η εισαγωγή αυτών των προϊόντων στο σώμα του ανθρώπου ή του ζώου σε οποιαδήποτε μορφή.