Przez Cocer Peptides 
29 dni temu
WSZYSTKIE ARTYKUŁY I INFORMACJE O PRODUKTACH ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TEJ STRONIE INTERNETOWEJ SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO ROZPOZNAWANIA INFORMACJI I CELÓW EDUKACYJNYCH.
Produkty udostępniane na tej stronie przeznaczone są wyłącznie do badań in vitro. Badania in vitro (łac. *w szkle*, czyli w wyrobach szklanych) przeprowadzane są poza organizmem człowieka. Produkty te nie są środkami farmaceutycznymi, nie zostały zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i nie wolno ich stosować w celu zapobiegania lub leczenia jakichkolwiek schorzeń, chorób lub dolegliwości. Przepisy prawa surowo zabraniają wprowadzania tych produktów do organizmu człowieka lub zwierzęcia w jakiejkolwiek formie.
Na całym świecie otyłość staje się coraz poważniejszym problemem zdrowia publicznego, ściśle powiązanym z różnymi chorobami przewlekłymi, takimi jak choroby układu krążenia i cukrzyca typu 2, co sprawia, że poszukiwanie skutecznych metod odchudzania staje się kluczowym przedmiotem badań medycznych. Surwodutyd, jako nowy lek, wykazał potencjalną skuteczność w odchudzaniu.
Przegląd Survodutide
Surwodutyd jest badanym, długo działającym podwójnym agonistą, który jednocześnie działa na receptor glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1R) i zależny od glukozy receptor polipeptydu insulinotropowego (GIPR). Wymaga podawania jedynie raz w tygodniu, co zapewnia pacjentom większą wygodę i poprawia przestrzeganie długoterminowego leczenia.
Mechanizm surwodtydu w utracie wagi
Regulacja poboru energii
Tłumienie apetytu: Po aktywacji GLP-1R i GIPR, Survodutide wchodzi w interakcję z ośrodkowym układem nerwowym, regulując ośrodek kontroli apetytu w podwzgórzu. Aktywacja GLP-1R działa na włókna doprowadzające nerwu błędnego, przekazując sygnały do jądra łukowatego podwzgórza, hamując aktywność neuronów białka agrep (AgRP). Może również aktywować neurony proopiomelanokortyny (POMC), wywołując w ten sposób poczucie sytości i zmniejszając spożycie pokarmu. Aktywacja GIPR może również nasilić ten efekt tłumienia apetytu poprzez podobne lub synergiczne ścieżki neuronowe, zmniejszając w ten sposób zapotrzebowanie organizmu na jedzenie, a w konsekwencji zmniejszając spożycie energii.
Zmiana preferencji żywieniowych: W chomiczym modelu otyłości i dyslipidemii wywołanej dietą wolnego wyboru, Survodutide wywarł wyjątkowy wpływ na preferencje żywieniowe. W porównaniu z grupą kontrolną, Survodutide znacząco zmniejszył spożycie diety wysokotłuszczowej i wody bogatej w fruktozę podczas 5-tygodniowego okresu leczenia, nie wywierając jednak widocznego wpływu na spożycie regularnej paszy i zwykłej wody. Ten regulacyjny wpływ na wybór żywności pomaga zmniejszyć spożycie wysokokalorycznej żywności, kontrolując nadmierną akumulację energii u jej źródła i kładąc podwaliny pod utratę wagi.
Regulacja wydatku energetycznego
Promowanie utleniania tłuszczów: Surwodutyd wykazuje znaczący wpływ regulacyjny na metabolizm tłuszczów. Aktywując GLP-1R i GIPR, wpływa na metabolizm komórek tłuszczowych poprzez wiele szlaków sygnałowych. Promuje lipolizę w obrębie adipocytów, zwiększając uwalnianie kwasów tłuszczowych; te uwolnione kwasy tłuszczowe są transportowane do mitochondriów w celu utlenienia, zwiększając w ten sposób wydatek energetyczny. Badania wykazały, że w modelu adipocytów in vitro, po leczeniu surwodutydem, kluczowe enzymy biorące udział w lipolizie i utlenianiu kwasów tłuszczowych, takie jak lipaza hormonowrażliwa (HSL), palmitoilotransferaza karnitynowa-1 (CPT-1), wskazują, że mechanizm jego działania polegający na promowaniu utleniania tłuszczów obejmuje regulację kluczowych enzymów w metabolizmie tłuszczów.
Zwiększanie wydatku energetycznego: Oprócz bezpośredniego działania na komórki tłuszczowe w celu promowania utleniania tłuszczu, Survodutide może również zwiększać wydatek energetyczny poprzez wpływ na ogólnoustrojowy metabolizm energetyczny. W doświadczeniach na zwierzętach zaobserwowano, że chociaż poziom aktywności zwierząt nie zmienił się znacząco po podaniu surwodutydu, wzrosła ich podstawowa przemiana materii. Dzieje się tak dzięki kompleksowemu działaniu leku na wiele tkanek i narządów, wzmagając aktywność metaboliczną w wątrobie i mięśniach szkieletowych, zwiększając tym samym zużycie energii w stanie spoczynku i osiągając deficyt energetyczny, co sprzyja utracie masy ciała.
Regulacja metabolizmu glukozy i wrażliwości na insulinę
Poprawa insulinooporności: Otyli pacjenci często mają insulinooporność, która wpływa na prawidłowy metabolizm i wykorzystanie energii. Surwodutyd aktywuje GLP-1R w celu stymulacji wydzielania insuliny, jednocześnie zwiększając wrażliwość na insulinę, zwiększając w ten sposób wrażliwość organizmu na insulinę. W badaniach pacjentów z cukrzycą typu 2, po 16 tygodniach leczenia survodutide, poziom insuliny w osoczu i wskaźnik insulinooporności (HOMA-IR) uległy znacznemu obniżeniu, co wskazuje, że lek może poprawić insulinooporność, umożliwiając lepszy wychwyt i wykorzystanie glukozy przez komórki, zmniejszając jej konwersję do tłuszczu i pomagając w kontroli masy ciała.
Regulowanie poziomu glukozy we krwi: Podwójne działanie agonistyczne surwodutydu na receptory daje mu wyjątkową przewagę w regulowaniu poziomu glukozy we krwi. Agonizm GLP-1R sprzyja wydzielaniu insuliny, hamując jednocześnie uwalnianie glukagonu, obniżając w ten sposób poziom glukozy we krwi. Agonizm GIPR promuje także wydzielanie insuliny w warunkach fizjologicznych. Poprzez działanie synergistyczne może lepiej utrzymać stabilny poziom glukozy we krwi. Stabilny poziom cukru we krwi pomaga zmniejszyć uczucie głodu i zwiększyć magazynowanie energii spowodowane wahaniami poziomu cukru we krwi, pośrednio wpływając pozytywnie na kontrolę wagi.
Rola surwodutydu w utracie wagi
Znaczące skutki utraty masy ciała: W randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu fazy 2 dotyczącym ustalenia dawki, skierowanym do pacjentów otyłych, 387 dorosłych w wieku 18–75 lat ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥27 kg/m² i żadnej cukrzycy nie przydzielono losowo do pięciu grup otrzymujących cotygodniowe podskórne wstrzyknięcia surwodutydu (0,6, 2,4, 3,6 lub 4,8 mg) lub placebo przez 46-tygodniowy okres leczenia. Wyniki wykazały, że w 46. tygodniu u pacjentów leczonych surwodutydem w dawce 4,8 mg wystąpiła średnia utrata masy ciała o 18,7% w porównaniu z grupą placebo, ze statystycznie istotną różnicą w redukcji masy ciała. W innym badaniu skierowanym do pacjentów z cukrzycą typu 2 i otyłością leczenie surwodutydem powodowało zależną od dawki utratę masy ciała po 16 tygodniach, z maksymalną redukcją o 8,7%. Dodatkowo, survodutide w dawce ≥1,8 mg raz na tydzień powodował większą utratę masy ciała niż powszechnie stosowany agonista receptora GLP-1 Semaglutid, co skutkowało zmniejszeniem masy ciała o 5,3%.
Różnice między płcią i BMI: Dalsze analizy podgrup wykazały, że wpływ surwodutydu na utratę masy ciała różnił się w zależności od płci i poziomu BMI. We wspomnianym badaniu skierowanym do pacjentów otyłych, w 46. tygodniu średni odsetek utraty masy ciała (17,0%) w grupie otrzymującej surwodutyd w dawce 4,8 mg był wyższy u kobiet niż u mężczyzn (11,9%); w różnych podgrupach BMI, pacjenci z BMI < 30 kg/m² mieli stosunkowo wyższy procent utraty masy ciała (19,1%), ale bezwzględne wartości utraty masy ciała nie różniły się istotnie pomiędzy podgrupami BMI. Sugeruje to, że w praktyce klinicznej lekarze mogą dokładniej oszacować wpływ surwodutydu na utratę masy ciała na podstawie takich czynników, jak płeć pacjenta i BMI.
Rozkład tkanki tłuszczowej i poprawa metabolizmu
Redukcja tłuszczu trzewnego: Surwodutid nie tylko zmniejsza całkowitą masę ciała, ale także ma pozytywny wpływ na dystrybucję tkanki tłuszczowej. Nadmierne gromadzenie się tłuszczu trzewnego jest ściśle związane z rozwojem różnych chorób metabolicznych. W odpowiednich badaniach po pewnym czasie leczenia survodutydem u pacjentów zaobserwowano znaczną redukcję powierzchni trzewnej tkanki tłuszczowej. Dzieje się tak, ponieważ lek wspomaga rozkład i utlenianie trzewnej tkanki tłuszczowej, poprawiając jej metabolizm, a tym samym zmniejszając ryzyko metaboliczne związane z nadmiarem trzewnej tkanki tłuszczowej.
Poprawa nieprawidłowości lipidowych: U otyłych pacjentów często występują nieprawidłowości lipidowe, takie jak hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia. Surwodutyd nie tylko wspomaga odchudzanie, ale także poprawia parametry lipidowe. W doświadczeniach na zwierzętach otyłe chomiki leczone surwodutydem wykazały znaczne zmniejszenie całkowitego poziomu cholesterolu w osoczu, przy czym spadek o 41% w grupie surwodutydu i o 24% w grupie semaglutydu. Podobne wyniki zaobserwowano w badaniach na ludziach, gdzie leczenie surwodutydem doprowadziło do znacznego obniżenia poziomu trójglicerydów. Wywierał także w różnym stopniu wpływ regulacyjny na cholesterol lipoprotein o małej gęstości (LDL-C) i cholesterol lipoprotein o dużej gęstości (HDL-C), pomagając korygować dyslipidemię i zmniejszać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.
Wpływ na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego
Obniżenie ciśnienia krwi: Otyłość jest jednym z głównych czynników ryzyka nadciśnienia. W badaniach klinicznych skierowanych do pacjentów otyłych, po 46 tygodniach leczenia surwodutydem, zarówno skurczowe ciśnienie krwi (SBP), jak i rozkurczowe ciśnienie krwi (DBP) wykazały znaczne obniżenie. W porównaniu z grupą placebo, grupa otrzymująca surwodutyd w dawce 4,8 mg wykazała maksymalne średnie zmniejszenie SBP o 10,2 mmHg i DBP o 4,8 mmHg. To działanie obniżające ciśnienie krwi może być związane z wieloma czynnikami, w tym poprawą funkcji śródbłonka naczyń przez surwodutyd, zmniejszeniem aktywności nerwu współczulnego i utratą masy ciała, które łącznie pomagają zmniejszyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.
Poprawa funkcji naczyń: Surwodutyd może również wywierać działanie ochronne na układ sercowo-naczyniowy poprzez poprawę funkcji komórek śródbłonka naczyń. Po podaniu surwodutydu zwiększa się uwalnianie tlenku azotu (NO) przez komórki śródbłonka naczyń. NO jest ważnym środkiem rozszerzającym naczynia krwionośne, który rozszerza naczynia krwionośne, zmniejsza opór naczyniowy i poprawia krążenie krwi. Lek może również hamować reakcje zapalne i stres oksydacyjny, zmniejszając w ten sposób uszkodzenie ścian naczyń i dodatkowo utrzymując zdrowie naczyń.
Zastosowanie surwodutydu w odchudzaniu
Populacja docelowa
Osoby otyłe i z nadwagą: W przypadku osób otyłych lub z nadwagą i BMI ≥ 27 kg/m⊃2 Survodutide wykazał dobre działanie odchudzające. Zarówno pacjenci z otyłością prostą, jak i pacjenci z otyłością, której towarzyszą inne zaburzenia metaboliczne, takie jak cukrzyca typu 2 lub dyslipidemia, mogą odnieść korzyść z leczenia surwodutydem. W badaniach klinicznych otyli pacjenci w różnych grupach wiekowych (18–75 lat) wykazali dobrą odpowiedź na surwodutyd, co wskazuje na szeroki zakres kwalifikujących się populacji.
Pacjenci z otyłością związaną z określonymi chorobami: Oprócz ogólnej populacji osób z otyłością, surwodutyd stanowi również opcję leczenia otyłości spowodowanej określonymi chorobami, takimi jak zespół policystycznych jajników (PCOS), w przypadku którego często współistnieje otyłość i zaburzenia metaboliczne.
W celu dalszego wzmocnienia efektów utraty wagi i poprawy stanu metabolicznego, Survodutide można stosować w połączeniu z innymi metodami leczenia. W połączeniu z interwencjami dotyczącymi stylu życia (kontrola diety i ćwiczenia) można osiągnąć efekty synergiczne. W badaniach klinicznych pacjenci, którzy otrzymywali leczenie survodutide w połączeniu z regularnymi ćwiczeniami fizycznymi i zbilansowaną dietą, doświadczyli większej utraty masy ciała i bardziej znaczącej poprawy wskaźników metabolicznych. Dodatkowo u pacjentów z cukrzycą typu 2 i otyłością Survodutide można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, w celu kontrolowania poziomu cukru we krwi przy jednoczesnym lepszym kontrolowaniu masy ciała.
Wniosek
Podsumowując, survodutide, jako nowy agonista podwójnego receptora, jest korzystny w przypadku utraty wagi. Jego unikalny mechanizm działania nie tylko skutecznie redukuje wagę, ale także poprawia rozkład tkanki tłuszczowej, reguluje metabolizm glukozy i lipidów oraz redukuje czynniki ryzyka chorób układu krążenia.
Źródła
[1] Briand F., Augustin R., Bleymehl K. i in. Surwodutyd i semaglutyd 7279 powodują utratę masy ciała, ale wykazują różny wpływ na preferencje żywieniowe i dyslipidemię w modelu otyłego chomika wywołanego dietą wolnego wyboru [J]. Journal of the Endocrine Society, 2024,8(Supplement_1):bvae134-bvae163.DOI:10.1210/jendso/bvae163.034.
[2] Le Roux C, Steen O, Lucas KJ i in. Surwodutyd, podwójny agonista receptora glukagonu/receptora GLP-1 (GCGR/GLP-1R), poprawia parametry kardiometaboliczne u dorosłych z otyłością: analiza randomizowanego badania fazy 2 kontrolowanego placebo [J]. European Heart Journal, 2024, 45(Suplement_1):ehae666-ehae2895.DOI:10.1093/eurheartj/ehae666.2895.
[3] Blüher M, Rosenstock J, Hoefler J i in. Wpływ zależności odpowiedzi na dawkę na HbA(1c) i redukcję masy ciała surwodutydu, podwójnego agonisty glukagonu/receptora GLP-1, w porównaniu z placebo i semaglutydem metodą otwartej próby u osób z cukrzycą typu 2: randomizowane badanie kliniczne [J]. Diabetologia, 2024,67(3):470-482.DOI:10.1007/s00125-023-06053-9.
[4] Mei Z, Pu J, Shao Z. Dwie próby terapeutyczne dla MASH ze zwłóknieniem wątroby [J]. New England Journal of Medicine, 2024,391(15):1461-1462.DOI:10.1056/NEJMc2411003.
[5] Sanyal AJ, Bedossa P, Fraessdorf M i in. Randomizowane badanie fazy 2 dotyczące surwodutydu w MASH i zwłóknieniu [J]. New England Journal of Medicine, 2024,391(4):311-319.DOI:10.1056/NEJMoa2401755.
[6] Le Roux CW, Steen O, Lucas KJ i in. Surwodutyd podwójnego agonisty receptora glukagonu i GLP-1 na otyłość: randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie fazy 2 mające na celu ustalenie dawki. [J]. Lancet. Cukrzyca & Endokrynologia, 2024. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:267503510
[7] Lawitz EJ, Fraessdorf M, Neff GW i in. Survodutide OS-119 (BI 456906), podwójny agonista receptora glukagonu/receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GCGR/GLP-1R), u osób z wyrównaną i zdekompensowaną marskością wątroby: międzynarodowe, otwarte badanie fazy 1 [J]. Journal of Hepatology, 2024. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:270457365
[8] Le Roux CW, Steen O, Lucas KJ i in. 6926 Analiza podgrup według płci i wskaźnika masy ciała (BMI) u osób żyjących z nadwagą/otyłością w surwodutydzie, podwójnym agoniście receptora glukagonu/GLP-1, badanie fazy II [J]. Journal of the Endocrine Society, 2024,8(Supplement_1):bvae133-bvae163.DOI:10.1210/jendso/bvae163.033.
Produkt dostępny wyłącznie do celów badawczych:
