Przez Cocer Peptides 
1 miesiąc temu
WSZYSTKIE ARTYKUŁY I INFORMACJE O PRODUKTACH ZNAJDUJĄCE SIĘ NA TEJ STRONIE INTERNETOWEJ SŁUŻĄ WYŁĄCZNIE DO ROZPOZNAWANIA INFORMACJI I CELÓW EDUKACYJNYCH.
Produkty udostępniane na tej stronie przeznaczone są wyłącznie do badań in vitro. Badania in vitro (łac. *w szkle*, czyli w wyrobach szklanych) przeprowadzane są poza organizmem człowieka. Produkty te nie są środkami farmaceutycznymi, nie zostały zatwierdzone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) i nie wolno ich stosować w celu zapobiegania lub leczenia jakichkolwiek schorzeń, chorób lub dolegliwości. Przepisy prawa surowo zabraniają wprowadzania tych produktów do organizmu człowieka lub zwierzęcia w jakiejkolwiek formie.
1. Przegląd
Zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) to grupa zaburzeń neurorozwojowych charakteryzujących się deficytami w zakresie komunikacji społecznej i interakcji, a także powtarzalnymi i ograniczającymi zachowaniami i zainteresowaniami. Oksytocyna, neuropeptyd odgrywający kluczową rolę w regulacji zachowań społecznych, okazała się potencjalnym lekiem kandydującym do leczenia autyzmu. W tym artykule omówiona zostanie rola i zastosowanie oksytocyny w leczeniu autyzmu.
Rycina 1. Regulacja oksytocyny i serotoniny w przypadku podstawowych objawów zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD).
2. Biologiczne podstawy oksytocyny
2.1 Struktura i synteza
Oksytocyna (OXT) jest cyklicznym nonapeptydem, w którym dwa aminokwasy cysteinowe tworzą wewnątrzcząsteczkowe wiązanie dwusiarczkowe. Jest wytwarzany przez podwzgórze i wydzielany do krwioobiegu z tylnego płata przysadki mózgowej. W ośrodkowym układzie nerwowym neurony wytwarzające oksytocynę skupiają się głównie w jądrze przykomorowym i jądrze nadwzrokowym podwzgórza. Neurony te wysyłają aksony do tylnej części przysadki mózgowej i innych obszarów mózgu, takich jak ciało migdałowate, hipokamp i kora przedczołowa, regulując w ten sposób różne funkcje fizjologiczne i behawioralne.
2.2 Mechanizm działania
Oksytocyna wywiera swoje działanie poprzez wiązanie się ze specyficznymi receptorami oksytocyny (OXTR). OXTR należy do rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G i jest szeroko rozpowszechniony w ośrodkowym układzie nerwowym i tkankach obwodowych. W mózgu aktywacja OXTR może regulować uwalnianie neuroprzekaźników, takich jak dopamina i serotonina, wpływając w ten sposób na pobudliwość neuronów i plastyczność synaptyczną. W ciele migdałowatym oksytocyna może regulować reakcję neuronów ciała migdałowatego na bodźce społeczne, wpływając na przetwarzanie informacji emocjonalnych i społeczne zdolności poznawcze.
3. Rola oksytocyny w leczeniu autyzmu
3.1 Wpływ na funkcje społeczne
3.1.1 Ulepszona interakcja społeczna
Liczne badania sugerują, że oksytocyna może pomóc poprawić interakcje społeczne u osób z autyzmem. W badaniu, w którym dorosłym myszom podawano codziennie donosowo oksytocynę (0,8 j.m./kg), już po dwóch tygodniach leczone zwierzęta spędzały dwukrotnie więcej czasu na kontaktach z partnerami społecznymi. Chociaż wyniki niektórych badań klinicznych na ludziach są różne, niektóre badania wykazały pozytywne skutki. Na przykład badanie z użyciem oksytocyny (24 j.m. co dwa dni przez sześć tygodni) u dzieci autystycznych wykazało statystycznie istotną poprawę wyników w Skali Reakcji Społecznej (SRS), co wskazuje na lepsze funkcjonowanie społeczne.
3.1.2 Lepsze poznanie społeczne
Oksytocyna może wpływać na sposób, w jaki osoby z autyzmem rozpoznają i rozumieją sygnały społeczne. W badaniach funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (fMRI) dorośli mężczyźni z autyzmem wykazali niezawodny wzrost aktywności mózgu w tylnym górnym zakręcie skroniowym (pSTS) podczas przetwarzania biologicznego ruchu punktowego w celu identyfikacji stanów emocjonalnych po podaniu pojedynczej dawki donosowej oksytocyny (IN-OT). Sugeruje to, że oksytocyna może poprawiać percepcję i przetwarzanie sygnałów społecznych u osób z autyzmem.
3.2 Wpływ na przetwarzanie emocjonalne
3.2.1 Regulacja aktywności ciała migdałowatego
Ciało migdałowate odgrywa kluczową rolę w przetwarzaniu emocji i zachowaniach społecznych. Wielokrotne dawki donosowej terapii oksytocyną (4 tygodnie, 24 j.m. na dobę) powodowały trwałe zmniejszenie aktywności mózgu w obu ciałach migdałowatych, które utrzymywało się nawet po faktycznym okresie leczenia, trwającym do 4 tygodni i 1 roku po leczeniu. Ponadto uczestnicy z bardziej wyraźnym zmniejszeniem aktywności ciała migdałowatego wykazali większą poprawę w zachowaniu, szczególnie w zakresie samooceny przywiązania unikającego i funkcjonowania społecznego. Sugeruje to, że oksytocyna może poprawiać przetwarzanie emocjonalne i zachowania społeczne u osób z autyzmem poprzez regulację aktywności ciała migdałowatego.
3.2.2 Wzmocniona zdolność rozpoznawania emocji
Niektóre badania wskazują, że oksytocyna może pomóc osobom z autyzmem lepiej rozpoznawać emocje. Eksperymenty behawioralne obejmujące zadania takie jak rozpoznawanie wyrazu twarzy wykazały, że podawanie oksytocyny poprawiło dokładność rozpoznawania emocji u uczestników.
3.3 Wpływ na powtarzające się i stereotypowe zachowania
Niektóre badania sugerują, że oksytocyna może mieć korzystny wpływ na powtarzające się i stereotypowe zachowania u osób z autyzmem. W badaniu na dorosłych myszach, po czterech tygodniach leczenia oksytocyną, powtarzalne zachowania zmniejszyły się o 30%, a efekt ten utrzymywał się przez cztery tygodnie po zaprzestaniu leczenia. W badaniach na ludziach stosowanie oksytocyny (24 j.m. co dwa dni przez sześć tygodni) u dzieci z autyzmem spowodowało statystycznie istotną poprawę wyników w poprawionej skali zachowań powtarzalnych (RBS), co sugeruje redukcję zachowań powtarzalnych i stereotypowych.
4. Zastosowanie oksytocyny w leczeniu autyzmu
Postęp badań klinicznych
Badania dotyczące pojedynczej dawki
W wielu randomizowanych, kontrolowanych badaniach (RCT) oceniano wpływ pojedynczej dawki oksytocyny. Liczne badania z udziałem zarówno osób neurotypowych, jak i autystycznych wykazały, że podanie pojedynczej dawki oksytocyny daje znaczące korzystne efekty w porównaniu z placebo. W niektórych badaniach pojedyncza dawka oksytocyny donosowa poprawiała wydajność w określonych zadaniach społecznych u pacjentów z autyzmem, np. zwiększony kontakt wzrokowy i zwiększoną uwagę na bodźce społeczne.
Długoterminowe badania wielodawkowe
Wyniki badań dotyczących długotrwałego stosowania oksytocyny w wielokrotnych dawkach są nieco niespójne. Niektóre badania wykazały pozytywne efekty. W badaniu dzieci autystycznych ciągłe podawanie oksytocyny przez cztery tygodnie (12 j.m. dwa razy na dobę) stymulowało endogenny układ oksytocyny, o czym świadczy znaczny wzrost poziomu oksytocyny w ślinie 24 godziny po ostatnim podaniu aerozolu donosowego. Dodatkowo zaobserwowano zmniejszoną metylację DNA genu receptora oksytocyny (OXTR), co sugeruje zwiększoną ekspresję receptora i wiązało się z poprawą poczucia bezpieczeństwa. W 24-tygodniowym badaniu fazy 2 kontrolowanym placebo, dzieciom i młodzieży z autyzmem w wieku 3–17 lat podawano donosowo 48 międzynarodowych jednostek oksytocyny dziennie. Wyniki nie wykazały istotnej różnicy pomiędzy grupą otrzymującą oksytocynę a grupą placebo w głównym mierniku wyniku, czyli wyniku zmodyfikowanej podskali wycofania społecznego według listy kontrolnej nienormalnych zachowań (ABC-mSW).
5. Wniosek
Hormon oksytocyna wykazał pewną rolę w leczeniu autyzmu, potencjalnie wywierając pozytywny wpływ na funkcjonowanie społeczne, przetwarzanie emocjonalne i powtarzające się stereotypowe zachowania u osób z autyzmem.
Źródła
[1] Szabó J, Mlynár M, Feješ A i in. Donosowa oksytocyna w genetycznym zwierzęcym modelu autyzmu [J]. Psychiatria molekularna, 2024, 29(2):342-347.DOI:10.1038/s41380-023-02330-6.
[2] Moerkerke M, Daniels N, Tibermont L i in. Przewlekłe podawanie oksytocyny stymuluje układ oksytocynergiczny u dzieci autystycznych [J]. Nature Communications, 2024, 15(1):58.DOI:10.1038/s41467-023-44334-4.
[3] Hu L, Du X, Jiang Z i in. Leczenie oksytocyną podstawowych objawów u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu: przegląd systematyczny i metaanaliza [J]. European Journal of Clinical Pharmacology, 2023, 79(10):1357-1363.DOI:10.1007/s00228-023-03545-w.
[4] Sikich L, Kolevzon A, King BH i in. Donosowa oksytocyna u dzieci i młodzieży z zaburzeniami ze spektrum autyzmu [J]. New England Journal of Medicine, 2021,385(16):1462-1473.DOI:10.1056/NEJMoa2103583.
[5] Tanaka A, Furubayashi T, Arai M i in. Dostarczanie oksytocyny do mózgu w leczeniu zaburzeń ze spektrum autyzmu poprzez podanie do nosa. [J]. Farmaceutyka Molekularna, 2018,15 3:1105-1111.
[6] Agarikano OP N. Oksytocyna w zwierzęcych modelach zaburzeń ze spektrum autyzmu [J]. Neurobiologia rozwojowa, 2017,77. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:44632900
[7] Munesue T, Minabe Y. [Możliwa rola oksytocyny w zaburzeniach ze spektrum autyzmu]. [J]. Seishin Shinkeigaku Zasshi = Psychiatria et Neurologia Japonica, 2016, 118 6: 399–409.
[8] Zhao F, Zhang H, Wang P i in. Oksytocyna i serotonina w modulacji funkcji nerwowych: Neurobiologiczne podstawy zachowań związanych z autyzmem [J]. Frontiers in Neuroscience, tom 16 – 2022.
Produkt dostępny wyłącznie do celów badawczych:
