Oleh Cocer Peptides 
1 bulan yang lalu
SEMUA ARTIKEL DAN MAKLUMAT PRODUK YANG DISEDIAKAN DI LAMAN WEB INI ADALAH SEMATA-MATA UNTUK PENYEDARAN MAKLUMAT DAN TUJUAN PENDIDIKAN.
Produk yang disediakan di laman web ini bertujuan secara eksklusif untuk penyelidikan in vitro. Penyelidikan in vitro (Latin: *dalam kaca*, bermaksud dalam barang kaca) dijalankan di luar badan manusia. Produk ini bukan farmaseutikal, tidak diluluskan oleh Pentadbiran Makanan dan Ubat (FDA) AS, dan tidak boleh digunakan untuk mencegah, merawat atau menyembuhkan sebarang keadaan perubatan, penyakit atau penyakit. Ia dilarang sama sekali oleh undang-undang untuk memperkenalkan produk ini ke dalam badan manusia atau haiwan dalam apa jua bentuk.
Gambaran keseluruhan
Thymosin Alpha-1 (Tα1) ialah peptida dengan fungsi pengawalseliaan imun yang ketara. Ia pertama kali diasingkan daripada tisu timus dan terdiri daripada 28 asid amino, dengan asetilasi N-terminal. Tα1 memainkan peranan penting dalam mengekalkan keseimbangan imun dan bertindak balas terhadap keadaan penyakit dalam badan. Sebagai penambah imun, ia menunjukkan potensi besar untuk digunakan dalam rawatan dan pencegahan pelbagai penyakit.
Rajah 1 Thymosin alpha 1 mempunyai pelbagai aktiviti biologi. IL: Interleukin; IFN: Interferon; TLR: Reseptor seperti tol.
Di bawah keadaan fisiologi, Tα1 mengambil bahagian dalam pembangunan normal dan penyelenggaraan fungsi sistem imun, memberikan pengaruh yang signifikan terhadap pembezaan, kematangan, dan pengaktifan sel imun. Di bawah keadaan patologi, seperti jangkitan virus, tumorigenesis, dan kekurangan imun, Tα1 boleh membantu badan memerangi penyakit dengan mengawal tindak balas imun.
Dalam bidang penyakit berjangkit virus, Tα1 biasanya digunakan untuk merawat jangkitan virus hepatitis B (HBV) dan virus hepatitis C (HCV). Ia boleh mengawal fungsi imun, membantu badan dalam membersihkan virus, dan memperbaiki keadaan pesakit.
Mekanisme Imunomodulator
(1) Interaksi dengan reseptor seperti Tol (TLR)
Satu laluan penting di mana Tα1 memberikan kesan pengawalseliaan imunnya ialah dengan berinteraksi dengan reseptor seperti Tol (TLR). TLR ialah kelas reseptor pengecaman corak yang mengenali corak molekul berkaitan patogen (PAMP) dan corak molekul berkaitan kerosakan (DAMP), dengan itu mengaktifkan sel imun dan memulakan tindak balas imun.
Tα1 boleh mengikat berbilang TLR, seperti TLR3, TLR4 dan TLR9. Apabila mengikat kepada reseptor ini, Tα1 mengaktifkan laluan isyarat hiliran, termasuk faktor pengawalseliaan interferon 3 (IRF3) dan laluan isyarat faktor nuklear κB (NF-κB). Mengambil TLR3 sebagai contoh, selepas Tα1 mengikat TLR3, ia menggalakkan fosforilasi IRF3, yang kemudiannya dipindahkan ke nukleus sel, mendorong ekspresi gen antiviral dan pengawalseliaan imun seperti interferon jenis I (IFN-I). IFN-I mempunyai fungsi antivirus dan pengawalseliaan imun yang luas, meningkatkan daya tahan tubuh terhadap jangkitan virus.
Untuk TLR4, pengikatan Tα1 juga mengaktifkan laluan isyarat NF-κB, mengawal selia ekspresi sitokin radang seperti faktor nekrosis tumor-α (TNF-α) dan interleukin-6 (IL-6). Sitokin ini memainkan peranan penting dalam peringkat awal tindak balas imun, merekrut sel imun ke tapak jangkitan dan meningkatkan keupayaan pertahanan imun badan.
Selain itu, TLR2 dan TLR7 juga dikaitkan dengan Tα1. Tα1 boleh mengaktifkan laluan isyarat TLR2/NF-κB, TLR2/p38 mitogen-activated protein kinase (p38MAPK), atau TLR7/myeloid differentiation factor 88 (MyD88), menggalakkan penghasilan pelbagai sitokin seperti IL-1 dan IL-12, dengan itu meningkatkan tindak balas imun semula jadi.
(2) Kesan pengawalseliaan pada sel imun
sel T
Tα1 mempengaruhi perkembangan, pembezaan, dan pengaktifan sel T. Dalam timus, Tα1 mempercepatkan penambahan dan kematangan timosit. Kajian telah menunjukkan bahawa selepas menghalang pengeluaran antibodi pengantara sel T dalam tikus menggunakan 5-fluorouracil (5-FU), Tα1 yang disintesis secara kimia boleh memulihkan kapasiti pengeluaran antibodi ini, dan mempamerkan aktiviti walaupun pada dos yang rendah 30 μg/kg.
Analisis sitometri aliran mendedahkan bahawa dos Tα1 ini mempercepatkan penambahan dan kematangan thymocytes; walau bagaimanapun, ia tidak menjejaskan ekspresi Smoothened (Smo), pengawal selia negatif utama laluan isyarat Hedgehog (Hh) dalam CD4⁻CD8⁻ thymocytes. Ini menunjukkan bahawa Tα1 boleh menggalakkan pematangan sel T melalui laluan isyarat khusus yang memintas atau bebas daripada laluan terkawal Smo.
Dari segi sel T matang, Tα1 boleh mengawal keseimbangan subset sel T. Dalam persekitaran mikro tumor, Tα1 boleh mengubah nisbah sel T CD8⁺ dan sel T pengawalseliaan (Tregs) dengan mengawal selia pembezaan sel dendritik (DC) dan profil ekspresi kemokin, dengan itu meningkatkan tindak balas imun antitumor badan.
Rajah 2 Thymosin α1 (Tα1) menghalang kerosakan epitelium dalam DSS ditambah kolitis akibat anti-CTLA-4.
sel B
Walaupun kajian langsung mengenai kesan Tα1 pada sel B agak terhad, penyelidikan sedia ada mencadangkan ia secara tidak langsung boleh mempengaruhi fungsi sel B dengan mengawal sel T. Memandangkan sel T memainkan peranan bantu utama dalam pengaktifan sel B, penukaran kelas antibodi dan pematangan pertalian, pengawalseliaan fungsi sel T Tα1 secara tidak langsung boleh mempengaruhi pengeluaran antibodi sel B, dengan itu meningkatkan tindak balas imun humoral badan.
Makrofaj
Tα1 juga mempunyai kesan pengawalseliaan yang penting pada fungsi makrofaj. Menggunakan ujian MTT, didapati bahawa Tα1 mempamerkan kesan sitotoksik pada makrofaj RAW 264.7, dengan kepekatan perencatan separuh maksimum (IC50) sebanyak 368.105 μg/ml. Apabila kepekatan Tα1 meningkat, kesan sitotoksik pada sel RAW 264.7 meningkat, membawa kepada penurunan ketumpatan sel.
Tα1 juga mempamerkan kesan anti-radang, yang dinilai dengan menganalisis pengeluaran nitrik oksida (NO) dalam sel RAW 264.7. Keputusan menunjukkan bahawa dalam julat kepekatan 7.813-31.25 μg / ml, pengeluaran NO dalam kumpulan yang dirawat Tα1 menurun dengan cara yang bergantung kepada dos berbanding dengan kumpulan kawalan, menunjukkan bahawa Tα1 boleh menggunakan kesan anti-radangnya dengan menghalang pengeluaran NO dalam makrofaj, dengan itu mengawal tindak balas imun.
Sel pembunuh semulajadi (sel NK)
Tα1 menggalakkan percambahan dan pengaktifan sel NK, meningkatkan aktiviti sitotoksiknya. Sel NK adalah komponen penting dalam sistem imun semula jadi, yang mampu membunuh secara tidak spesifik sel yang dijangkiti virus dan sel tumor. Tα1 meningkatkan keupayaan mereka untuk mengenali dan membunuh sel sasaran dengan mengawal selia ekspresi reseptor pengaktifan pada permukaan sel NK, dengan itu memainkan peranan penting dalam jangkitan antivirus dan imuniti antitumor.
(3) Peraturan rangkaian sitokin
Tα1 melaksanakan fungsi imunoregulasinya dengan mengawal selia rangkaian sitokin. Sitokin ialah kelas protein molekul kecil yang dirembeskan oleh sel imun dan sel bukan imun tertentu, yang menghantar maklumat antara sel dan mengawal fungsi sel imun serta keamatan dan jenis tindak balas imun.
Tα1 boleh menggalakkan pengeluaran pelbagai sitokin, seperti interleukin-2 (IL-2), interleukin-3 (IL-3), dan interferon-γ (IFN-γ). IL-2 ialah faktor pertumbuhan sel T penting yang menggalakkan percambahan dan pengaktifan sel T, meningkatkan aktiviti sel NK dan limfosit T sitotoksik (CTL), dengan itu meningkatkan keupayaan pertahanan imun badan. IL-3 menggalakkan percambahan dan pembezaan pelbagai sel stem hematopoietik dan sel progenitor, membantu mengekalkan komposisi dan fungsi selular sistem imun. IFN-γ mempunyai pelbagai fungsi, termasuk antiviral, antitumor, dan kesan pengawalseliaan imun, meningkatkan keupayaan fagositik dan sitotoksik makrofaj, menggalakkan pembezaan sel Th1, dan mengawal tindak balas imun terhadap arah imun selular.
Selain itu, Tα1 boleh mengawal keseimbangan antara sitokin pro-radang dan anti-radang. Semasa tindak balas keradangan, Tα1 boleh menyekat pengeluaran berlebihan sitokin pro-radang seperti TNF-α dan IL-1, sambil menggalakkan pengeluaran sitokin anti-radang seperti interleukin-10 (IL-10), dengan itu mengurangkan kerosakan yang disebabkan oleh tindak balas keradangan kepada badan dan mengekalkan keseimbangan imun.
Kesan meningkatkan imun
(1) Jangkitan antivirus
Hepatitis B dan Hepatitis C
Tα1 memainkan peranan penting dalam rawatan hepatitis B dan hepatitis C. Untuk jangkitan virus hepatitis B kronik (HBV), Tα1 boleh mengawal fungsi imun badan dan meningkatkan keupayaannya untuk membersihkan HBV. Tα1 mengaktifkan sel imun seperti sel T dan sel NK, membolehkan mereka mengenali dan menghapuskan sel hati yang dijangkiti HBV dengan lebih baik. Tα1 boleh mengawal rangkaian sitokin, menggalakkan pengeluaran sitokin antivirus seperti IFN-γ dan menghalang replikasi HBV.
Dalam rawatan jangkitan virus hepatitis C (HCV), Tα1 juga menunjukkan kesan positif. Ia boleh meningkatkan tindak balas imun badan, membantu dalam membersihkan HCV, dan mempamerkan kesan sinergi apabila digunakan dalam kombinasi dengan ubat antivirus lain, dengan itu meningkatkan kadar kejayaan rawatan.
Jangkitan virus lain
Sebagai tambahan kepada HBV dan HCV, Tα1 juga boleh memainkan peranan dalam penyakit berjangkit virus yang lain. Tα1 boleh membantu meningkatkan prognosis pesakit yang sakit teruk dengan COVID-19. Dengan membaiki kerosakan yang disebabkan oleh pengaktifan berlebihan imun limfosit dan menghalang pengaktifan sel T yang berlebihan, Tα1 boleh mengurangkan gejala pesakit dan meningkatkan kadar kelangsungan hidup.
(2) Peraturan Kekebalan dan Anti-Radang
Mengawal Keseimbangan Imun
Tα1 memainkan peranan penting dalam mengekalkan keseimbangan imun dalam badan. Dalam keadaan kekurangan imun, Tα1 boleh menggalakkan percambahan dan pembezaan sel imun, memulihkan fungsi imun badan. Sebagai contoh, dalam sesetengah penyakit kekurangan imun kongenital atau keadaan tertekan imun yang disebabkan oleh kemoterapi atau terapi sinaran, Tα1 boleh membantu badan membina semula keseimbangan imun dengan mengawal perkembangan dan fungsi sel imun.
Dalam penyakit autoimun, Tα1 mungkin menyekat tindak balas imun yang berlebihan dan mengurangkan kerosakan autoimun dengan mengawal selia aktiviti sel imun dan rangkaian sitokin.
Kesan Anti-radang
Tα1 mempunyai kesan anti-radang. Semasa tindak balas keradangan, Tα1 boleh mengawal ekspresi sitokin yang berkaitan dengan keradangan dan menghalang tindak balas keradangan yang berlebihan. Seperti yang dinyatakan sebelum ini, Tα1 boleh menghalang pengeluaran NO dalam makrofaj, mengurangkan ekspresi sitokin pro-radang seperti TNF-α dan IL-1, dan pada masa yang sama menggalakkan pengeluaran sitokin anti-radang seperti IL-10.
Rajah 3 Pembebasan nitrik oksida selepas rawatan dengan LPS dan kepekatan Tα-1 yang berbeza dalam sel RAW 264.7.
Dalam model kesakitan keradangan, Tα1 mengurangkan allodynia mekanikal dan hiperalgesia yang disebabkan oleh adjuvant lengkap Freund (CFA), dan mengurangkan regulasi mediator keradangan seperti IFN-γ, TNF-α, dan faktor neurotropik yang berasal dari otak (BDNF) yang disebabkan oleh CFA. Selain itu, Tα1 boleh mengawal selia laluan isyarat Wnt3a/β-catenin dalam saraf tunjang, yang diaktifkan semasa proses sakit radang, dan Tα1 boleh membalikkan keadaan diaktifkannya, dengan itu mengurangkan kesakitan keradangan.
Aplikasi Klinikal
(1) Rawatan Hepatitis Virus
Dalam rawatan klinikal hepatitis virus, Tα1 telah digunakan secara meluas. Bagi pesakit hepatitis B kronik, pelbagai kajian klinikal telah menunjukkan bahawa Tα1 digabungkan dengan analog nukleosida (asid) atau terapi interferon mencapai kadar seroconversion DNA HBV, seroconversion HBeAg, dan normalisasi ALT yang lebih tinggi berbanding monoterapi. Dalam beberapa ujian klinikal, gabungan Tα1 dan entecavir untuk rawatan pesakit hepatitis B kronik menghasilkan kadar seroconversion DNA HBV yang lebih tinggi selepas 48 minggu rawatan berbanding kumpulan yang dirawat dengan entecavir sahaja, dan kadar seroconversion HBeAg juga bertambah baik.
Dalam rawatan hepatitis C, Tα1 digabungkan dengan agen antivirus bertindak langsung (DAA) boleh meningkatkan keberkesanan antivirus, terutamanya untuk sesetengah pesakit hepatitis C yang tahan rawatan, yang berpotensi meningkatkan kadar kejayaan rawatan.
(2) Rawatan Gangguan Imunodefisiensi
Untuk penyakit kekurangan imun primer tertentu, seperti hipoplasia timik kongenital, Tα1 boleh digunakan sebagai sebahagian daripada terapi alternatif. Walaupun Tα1 tidak dapat menyembuhkan penyakit ini sepenuhnya, ia boleh mengawal fungsi imun, meningkatkan imuniti pesakit, mengurangkan kekerapan dan keterukan jangkitan, dan meningkatkan kualiti hidup pesakit.
Dalam penyakit kekurangan imun yang diperolehi, seperti HIV/AIDS, Tα1 digabungkan dengan terapi antiretroviral (ART) boleh meningkatkan penyusunan semula imun, meningkatkan kiraan sel T CD4⁺, meningkatkan fungsi imun dan mengurangkan kejadian jangkitan oportunistik.
(3) Aplikasi Lain
Terapi Adjuvant untuk Penyakit Berjangkit
Dalam rawatan jangkitan teruk seperti sepsis, Tα1 boleh digunakan sebagai terapi adjuvant. Pesakit sepsis sering mengalami disfungsi imun. Tα1 mengawal fungsi sel imun dan rangkaian sitokin, membantu memulihkan keseimbangan imun, mengurangkan tindak balas keradangan dan meningkatkan kadar kelangsungan hidup pesakit.
Dalam rawatan penyakit berjangkit kronik seperti tuberkulosis, Tα1 digabungkan dengan ubat antituberkulosis boleh meningkatkan kapasiti pembersihan imun badan terhadap Mycobacterium tuberculosis dan meningkatkan keberkesanan rawatan.
Penyakit yang berkaitan dengan keradangan
Dalam rawatan penyakit berkaitan keradangan seperti rheumatoid arthritis dan penyakit radang usus, kesan anti-radang dan pemodulasi imun Tα1 mungkin mempunyai nilai aplikasi yang berpotensi. Walaupun aplikasi klinikal pada masa ini terhad, beberapa penyelidikan asas dan ujian klinikal berskala kecil telah menunjukkan bahawa Tα1 boleh mengurangkan tindak balas keradangan dan memperbaiki keadaan pesakit dengan mengawal selia sel imun dan sitokin.
Kesimpulan
Thymosin α1 (Tα1), sebagai peptida dengan sifat meningkatkan imun, telah menunjukkan kesan yang luas dan mendalam dalam bidang peraturan imun. Daripada mekanisme tindakannya, Tα1 berinteraksi dengan reseptor seperti Tol untuk mengaktifkan berbilang laluan isyarat hiliran, dengan itu mengawal selia fungsi sel imun dan rangkaian sitokin, dan mencapai kawalan tepat terhadap tindak balas imun badan.
Dari segi kesan peningkatan imun, Tα1 memainkan peranan penting dalam jangkitan antivirus, aktiviti antitumor, peraturan keseimbangan imun dan kesan anti-radang. Dalam bidang antivirus, Tα1 menunjukkan prospek penggunaan yang luas, sama ada untuk jangkitan virus biasa seperti hepatitis B dan C, atau untuk jangkitan virus yang baru muncul seperti COVID-19. Peranan Tα1 dalam penyakit kekurangan imun dan penyakit berkaitan keradangan menunjukkan bahawa ia boleh membantu memulihkan keseimbangan imun dan mengurangkan kerosakan keradangan. Secara keseluruhan, Tα1 memainkan peranan penting sebagai penambah imun.
Sumber
[1] Tao N, Xu X, Ying Y, et al. Thymosin α1 dan Peranannya dalam Penyakit Berjangkit Viral: Mekanisme dan Aplikasi Klinikal[J]. Molekul, 2023,28(8).DOI:10.3390/molekul28083539.
[2] Bala I, Gupta N, Prabhakar P K. Kesan Thymosin Alpha-1 pada Makrofaj: Kajian Sitologi dan Anti-Radang[J]. Jurnal Zoologi Lanjutan, 2023. https://api.semanticscholar.org/CorpusID:264985939
[3] Binder U, Skerra A. PASylated Thymosin α1: Peptida Imunostimulasi Bertindak Panjang untuk Aplikasi dalam Onkologi dan Virologi[J]. Jurnal Antarabangsa Sains Molekul, 2020,22(1).DOI:10.3390/ijms22010124.
[4] Renga G, Bellet MM, Pariano M, et al. Thymosin α1 melindungi daripada imunopatologi usus CTLA-4[J]. Perikatan Sains Hayat, 2020,3(10).DOI:10.26508/lsa.202000662.
[5] Dominari A, ID Hathaway, Pandav K, et al. Thymosin alpha 1: Kajian menyeluruh terhadap literatur[J]. World J Virol, 2020,9(5):67-78.DOI:10.5501/wjv.v9.i5.67.
[6] Li CL, Zhang T, Saibara T, et al. Thymosin alpha1 mempercepatkan pemulihan tindak balas antibodi peneutral yang dimediasi sel T dalam hos yang terjejas imun [J]. International Immunopharmacology, 2002,2(1):39-46.DOI:10.1016/s1567-5769(01)00136-9.
Produk tersedia untuk kegunaan penyelidikan sahaja:
