Oleh Cocer Peptides 
1 bulan yang lalu
SEMUA ARTIKEL DAN MAKLUMAT PRODUK YANG DISEDIAKAN DI LAMAN WEB INI ADALAH SEMATA-MATA UNTUK PENYEDARAN MAKLUMAT DAN TUJUAN PENDIDIKAN.
Produk yang disediakan di laman web ini bertujuan secara eksklusif untuk penyelidikan in vitro. Penyelidikan in vitro (Latin: *dalam kaca*, bermaksud dalam barang kaca) dijalankan di luar badan manusia. Produk ini bukan farmaseutikal, tidak diluluskan oleh Pentadbiran Makanan dan Ubat (FDA) AS, dan tidak boleh digunakan untuk mencegah, merawat atau menyembuhkan sebarang keadaan perubatan, penyakit atau penyakit. Ia dilarang sama sekali oleh undang-undang untuk memperkenalkan produk ini ke dalam badan manusia atau haiwan dalam apa jua bentuk.
Maklumat Asas tentang KPV
KPV ialah tripeptida dengan ciri anti-radang yang ketara, yang membolehkan ia memainkan peranan dalam banyak bidang.
Rajah 1 Kesan Terapeutik HA-KPV-NPs terhadap UC Pentadbiran lisan HA-KPV-NPs yang tertanam dalam hidrogel (kitosan/alginat) memberikan kesan terapeutik gabungan terhadap UC dengan mempercepatkan penyembuhan mukosa dan mengurangkan keradangan.
Mekanisme anti-radang KPV
1. Peraturan Laluan Isyarat Sel
Laluan Isyarat NF-κB: NF-κB ialah faktor transkripsi utama yang memainkan peranan penting dalam tindak balas keradangan. Apabila sel terdedah kepada rangsangan keradangan, NF-κB berpindah dari sitoplasma ke nukleus, memulakan transkripsi gen sitokin pro-radang. KPV boleh menghalang pengaktifan NF-κB. Dalam sel epitelium usus manusia dan sel T manusia, sel telah dirangsang dengan sitokin pro-radang, dan KPV ditambah secara serentak. Menggunakan kaedah seperti ujian wartawan gen NF-κB luciferase, immunoblotting protein, tindak balas rantai polimerase transkripsi terbalik masa nyata, dan ujian imunosorben berkaitan enzim (ELISA), didapati bahawa KPV pada kepekatan nanomolar boleh menghalang pengaktifan NF-κB, dengan itu mengurangkan rembesan sitokin pro-radang. Mekanisme ini penting dalam pengawalan keradangan usus, kerana pengaktifan NF-κB yang berlebihan dalam sel epitelium usus dan sel imun adalah ciri utama penyakit radang usus (IBD) dan keadaan keradangan usus yang lain.
Laluan isyarat kinase MAP: Laluan isyarat protein kinase (MAPK) diaktifkan mitogen ialah satu lagi laluan pengawalseliaan penting dalam tindak balas keradangan, termasuk kinase dikawal isyarat ekstraselular (ERK), kinase terminal-c-Jun N (JNK), dan p38 MAPK. Kinase ini diaktifkan apabila sel terdedah kepada rangsangan keradangan, membawa kepada fosforilasi faktor transkripsi hiliran dan menggalakkan ekspresi gen yang berkaitan dengan keradangan. KPV juga boleh menghalang laluan isyarat keradangan MAP kinase. Apabila sel terdedah kepada rangsangan keradangan, KPV boleh menyekat pengaktifan MAPK, mengurangkan fosforilasi faktor transkripsi hiliran, dengan itu mengurangkan pengeluaran sitokin pro-radang. Dalam keadaan keradangan, pengaktifan p38 MAPK membawa kepada peningkatan ekspresi sitokin pro-radang seperti TNF-α dan IL-6, manakala KPV boleh menghalang aktiviti p38 MAPK, mengurangkan rembesan sitokin ini dan dengan itu mengurangkan tindak balas keradangan.
2. Kesan pengantaraan pengangkut sel
Pengangkut PepT1: PepT1 ialah pengangkut di/tripeptida yang biasanya dinyatakan dalam usus kecil tetapi diinduksi dalam kolon semasa IBD. Kesan anti-radang KPV sebahagiannya dimediasi oleh PepT1. Dalam eksperimen pengambilan, KPV sejuk digunakan sebagai perencat kompetitif untuk hPepT1 sebagai substrat berlabel radioaktif, atau [⊃3;H]KPV digunakan untuk menentukan ciri kinetik pengambilan KPV. KPV memasuki sel imun dan sel epitelium usus melalui hPepT1. Ini menunjukkan bahawa PepT1, sebagai pengangkut, memudahkan kemasukan KPV ke dalam sel untuk memberikan kesan anti-radangnya. Apabila fungsi PepT1 dihalang, jumlah KPV yang memasuki sel berkurangan, dan kesan anti-radangnya turut menjadi lemah. Dalam model sel dengan mengetuk ekspresi PepT1, walaupun apabila diberikan pada kepekatan yang sama, KPV mempamerkan kesan perencatan yang berkurangan dengan ketara pada pengaktifan NF-κB dan mengurangkan rembesan sitokin pro-radang berbanding sel dengan ekspresi PepT1 biasa, seterusnya mengesahkan peranan pengantara penting PepT1 dalam mekanisme anti-radang KPV.
3. Peraturan sitokin radang
Perencatan sitokin pro-radang: KPV boleh menghalang pengeluaran dan pembebasan berbilang sitokin pro-radang dengan ketara. TNF-α ialah sitokin utama dalam tindak balas keradangan, mampu mengaktifkan sel imun, mendorong pengeluaran sitokin pro-radang lain, dan menyebabkan kerosakan tisu. Dalam pelbagai model keradangan, tahap ekspresi TNF-α telah dikurangkan dengan ketara selepas rawatan KPV. Sebagai contoh, dalam model kolitis tikus yang disebabkan oleh natrium sulfat, rawatan dengan KPV menghasilkan pengurangan ketara dalam ekspresi mRNA TNF-α dalam tisu kolon, seperti yang dikesan oleh RT-PCR masa nyata, dan penurunan ketara dalam kandungan protein TNF-α dalam serum, seperti yang dikesan oleh ELISA. IL-1β, IL-6, dan sitokin pro-radang lain juga dihalang oleh KPV. IL-1β boleh mencetuskan tindak balas lata keradangan, menggalakkan pembebasan mediator keradangan lain. KPV boleh mengurangkan ekspresi dan rembesannya dalam tisu radang, dengan itu mengurangkan keamatan tindak balas keradangan.
Promosi sitokin anti-radang: Selain menghalang sitokin pro-radang, KPV juga boleh menggalakkan ekspresi sitokin anti-radang. Interleukin-10 (IL-10) ialah sitokin anti-radang penting yang boleh menghalang pengaktifan sel imun dan mengurangkan pengeluaran sitokin pro-radang.
4. Pengawalseliaan sel imun
Peraturan fungsi sel T: Sel T memainkan peranan penting dalam tindak balas imun dan peraturan keradangan. Di bawah keadaan keradangan, sel T diaktifkan dan merembeskan sitokin pro-radang. Kajian telah menunjukkan bahawa KPV boleh mengawal fungsi sel T. Dalam eksperimen dengan barisan sel T manusia Jurkat, apabila sel Jurkat dirangsang dengan sitokin pro-radang, penambahan KPV menghalang pengaktifan sel T dan mengurangkan rembesan sitokin pro-radang seperti IFN-γ. Ini boleh dicapai dengan menghalang laluan isyarat NF-κB dan MAPK dalam sel T. Selain itu, dalam beberapa model haiwan, seperti model keradangan kolon CD45RB(hi), rawatan KPV boleh mengawal penyusupan sel T dan berfungsi dalam usus, mengurangkan subset sel T yang berkaitan dengan keradangan seperti sel Th1 dan Th17, dan meningkatkan perkadaran sel T pengawalseliaan, dengan itu mengurangkan keradangan usus.
Modulasi fungsi makrofaj: Makrofaj ialah sel imun yang penting dalam tindak balas keradangan dan boleh dikelaskan kepada makrofaj M1 yang diaktifkan secara klasik dan makrofaj M2 yang diaktifkan secara alternatif berdasarkan keadaan pengaktifannya. Makrofaj M1 merembeskan sejumlah besar sitokin pro-radang, manakala makrofaj M2 mempunyai fungsi anti-radang dan pembaikan tisu. KPV boleh mengawal polarisasi makrofaj. Eksperimen in vitro menunjukkan bahawa apabila makrofaj dirangsang dengan lipopolysaccharide (LPS) untuk terpolarisasi ke arah jenis M1, pentadbiran bersama KPV menghalang polarisasi makrofaj ke arah jenis M1, mengurangkan ekspresi penanda makrofaj M1, sambil menggalakkan polarisasi mereka ke arah jenis M2, meningkatkan ekspresi penanda M2-makrophage Arg1). Dalam model keradangan in vivo, seperti kolitis yang disebabkan oleh DSS pada tikus, rawatan dengan KPV menghasilkan lebih banyak makrofaj dalam tisu kolon yang berpolarisasi ke arah jenis M2, dengan itu mengurangkan tindak balas keradangan dan menggalakkan pembaikan tisu.
5. Kesan perlindungan pada sel epitelium usus
Meningkatkan fungsi penghalang epitelium: Penghalang fizikal yang dibentuk oleh sel epitelium usus berfungsi sebagai barisan pertahanan pertama terhadap pencerobohan patogen dan bahan berbahaya. Dalam keadaan keradangan, fungsi penghalang epitelium usus terjejas membawa kepada pemindahan bakteria dan kebocoran endotoksin, seterusnya memburukkan lagi tindak balas keradangan. KPV boleh meningkatkan fungsi penghalang sel epitelium usus. Eksperimen sel in vitro, di mana garisan sel epitelium usus dirawat dengan sitokin pro-radang untuk mensimulasikan persekitaran keradangan, mengakibatkan pengurangan protein simpang ketat (seperti ZO-1 dan occludin) dan fungsi penghalang terjejas. Walau bagaimanapun, penambahan KPV mengekalkan ekspresi protein simpang ketat, meningkatkan sambungan antara sel, dan memulihkan fungsi penghalang sel epitelium usus. Dalam tikus kolitis yang disebabkan oleh DSS yang dirawat dengan KPV, imunohistokimia dan analisis Western blot mendedahkan peningkatan ekspresi protein simpang ketat dalam tisu kolon dan mengurangkan kebolehtelapan usus, menunjukkan bahawa KPV melindungi penghalang epitelium usus dalam vivo, mengurangkan pencerobohan bahan berbahaya, dan mengurangkan tindak balas keradangan.
Menggalakkan pembiakan dan pembaikan sel epitelium: Keradangan boleh menyebabkan kerosakan dan kematian sel epitelium usus, menjejaskan fungsi normal usus. KPV mempunyai keupayaan untuk menggalakkan percambahan dan pembaikan sel epitelium usus. Eksperimen kultur sel in vitro menunjukkan bahawa merawat sel epitelium usus yang rosak dengan KPV meningkatkan percambahan sel, seperti yang dikesan oleh Kit Pengiraan Sel (CCK-8). Di samping itu, analisis imunofluoresensi mendedahkan peningkatan ekspresi antigen nuklear sel proliferasi (PCNA), menunjukkan bahawa sel berada dalam keadaan proliferatif aktif. Dalam model tikus kolitis ulseratif yang disebabkan oleh TNBS, selepas rawatan dengan hidrogel KPV/SH-PGA, pemerhatian histologi mendedahkan bahawa kerosakan pada sel epitelium kolon telah diperbaiki, dan struktur crypt secara beransur-ansur kembali normal. Ini mungkin berkaitan dengan promosi KPV terhadap percambahan dan pembaikan sel epitelium, yang membantu mengurangkan keradangan dan menggalakkan pemulihan tisu usus.
Rajah 2 KPV adalah terapeutik dalam kolitis DSS.
6. Kesan antioksidan
Kawal selia penanda berkaitan tekanan oksidatif: Keradangan selalunya disertai dengan tindak balas tegasan oksidatif, dengan peningkatan pengeluaran spesies oksigen reaktif (ROS) dan spesies nitrogen reaktif (RNS), yang membawa kepada kerosakan oksidatif pada sel dan tisu. KPV mempamerkan kesan antioksidan dan boleh mengawal penanda berkaitan tekanan oksidatif. Dalam sesetengah model keradangan, seperti model granuloma tikus yang disebabkan oleh bola kapas dan model sinovitis kantung udara dorsal tikus yang disebabkan oleh putih telur, tahap malondialdehid (MDA) yang tinggi dan aktiviti superoksida dismutase (SOD) yang dikurangkan telah dikesan dalam tisu keradangan. Selepas rawatan KPV, tahap MDA menurun dengan ketara, dan aktiviti SOD meningkat. MDA ialah produk peroksidasi lipid, dan parasnya yang berkurangan menunjukkan kerosakan peroksidasi lipid yang berkurangan kepada sel; SOD ialah enzim antioksidan yang penting, dan peningkatan aktivitinya menandakan keupayaan yang dipertingkatkan untuk menghilangkan radikal bebas. KPV boleh mengurangkan kerosakan oksidatif dalam tisu radang dengan mengawal tahap tekanan oksidatif, dengan itu memberikan kesan anti-radang.
7. Mekanisme Berpotensi Lain
Hubungan dengan reseptor melanocortin: KPV ialah tripeptida yang diperoleh daripada α-MSH. Walaupun kesan anti-radangnya sebahagiannya bebas daripada isyarat MC1R, ia mungkin dikaitkan dengan MC1R dalam konteks tertentu. Dalam haiwan yang menyatakan MC1Re/e, rawatan KPV berikutan kolitis yang disebabkan oleh DSS masih memberikan kesan anti-radang yang ketara, menyelamatkan semua haiwan dalam kumpulan rawatan daripada kematian semasa kolitis yang disebabkan oleh DSS, menunjukkan bahawa kesan anti-radang KPV adalah sekurang-kurangnya sebahagiannya bebas daripada isyarat MC1R. Dalam haiwan dengan ekspresi MC1R biasa, KPV boleh meningkatkan kesan anti-radang dengan berinteraksi dengan MC1R atau mengawal selia laluan isyarat hilirannya.
Kesan Anti-radang KPV
1. Peranan dalam model keradangan usus
Model kolitis yang disebabkan oleh DSS: Dalam model kolitis tikus yang disebabkan oleh DSS, KPV menunjukkan kesan anti-radang yang ketara. Dari segi perubahan berat, tikus yang dirawat dengan KPV memulihkan beratnya lebih awal dan pada tahap yang lebih besar berbanding tikus yang tidak dirawat. Pemerhatian histologi mendedahkan pengurangan ketara dalam penyusupan keradangan dalam tisu kolon tikus yang dirawat KPV, selanjutnya disahkan oleh penurunan ketara dalam aktiviti myeloperoxidase (MPO). MPO ialah enzim yang terdapat dalam neutrofil, dan tahap aktivitinya mencerminkan tahap penyusupan sel radang dalam tisu. Pengurangan dalam aktiviti MPO berikutan rawatan KPV menunjukkan penurunan penyusupan neutrofil dalam tisu kolon dan mengurangkan tindak balas keradangan. Dengan mengesan ekspresi mRNA sitokin pro-radang dalam tisu kolon, seperti TNF-α dan IL-1β, didapati bahawa rawatan KPV mengurangkan tahap ekspresi sitokin pro-radang ini dengan ketara. KPV mengurangkan simptom kolitis yang disebabkan oleh DSS dari pelbagai aspek, termasuk mengurangkan penyusupan sel radang, mengurangkan ekspresi faktor keradangan dan menggalakkan pemulihan berat badan.
Model keradangan kolon CD45RB(hi): Dalam model keradangan kolon CD45RB(hi), KPV juga menunjukkan kesan anti-radang yang baik. Model ini diinduksi dengan memindahkan sel T yang sangat mengekspresikan CD45RB ke dalam tikus immunodeficient. Selepas rawatan KPV, tikus menunjukkan gejala keradangan yang lebih baik, pemulihan berat badan secara beransur-ansur, dan pemeriksaan histologi mendedahkan perubahan keradangan usus yang berkurangan. Kumpulan yang dirawat KPV menunjukkan penurunan penyusupan sel radang dan mengurangkan kerosakan struktur crypt dalam tisu usus, menunjukkan bahawa KPV berkesan mengurangkan keradangan usus akibat CD45RB(hi) dan memulihkan struktur dan fungsi tisu usus normal.
Model kolitis ulseratif yang disebabkan oleh TNBS: Dalam model tikus kolitis ulseratif yang disebabkan oleh TNBS, KPV juga menunjukkan kesan terapeutik yang ketara. Selepas mentadbir hidrogel KPV/SH-PGA secara rektal kepada tikus, gejala kolitis bertambah baik dengan ketara. Tahap penurunan berat badan pada tikus telah dikurangkan, dan skor indeks aktiviti penyakit (DAI) menurun. Skor DAI secara komprehensif mempertimbangkan penunjuk seperti perubahan dalam berat badan tikus, ciri najis, dan hematochesia. Pengurangannya menunjukkan bahawa hidrogel KPV/SH-PGA secara berkesan boleh mengurangkan keterukan kolitis ulseratif yang disebabkan oleh TNBS. Rawatan hidrogel KPV/SH-PGA juga menghalang pemendekan kolon pada tikus, mengurangkan tahap myeloperoxidase kolon, dan memulihkan struktur morfologi kolon, termasuk penghalang epitelium, crypt dan sel goblet yang utuh. Ekspresi sitokin pro-radang, TNF-α dan IL-6, dalam tisu kolon juga dikurangkan dengan ketara, seterusnya menunjukkan kesan anti-radang KPV dalam model kolitis ulseratif yang disebabkan oleh TNBS.
Kesimpulan
KPV, sebagai tripeptida dengan sifat anti-radang, menunjukkan kesan yang menjanjikan dalam pencegahan dan rawatan keradangan usus dan pelbagai penyakit berkaitan keradangan lain. Mekanisme anti-radangnya melibatkan pelbagai aspek, termasuk pengawalan laluan isyarat selular, tekanan antioksidan, dan modulasi apoptosis dan autophagy.
Sumber
[1] Shao W, Chen R, Lin G, et al. Hidrogel mucoadhesive in situ yang menangkap tripeptida KPV: kesan anti-radang, antibakteria dan pembaikan pada mucositis oral yang disebabkan oleh kemoterapi[J]. Sains Biobahan, 2021,10(1):227-242.DOI:10.1039/d1bm01466h.
[2] Sun J, Xue P, Liu J, et al. Hidrogel Berpaut Silang Sendiri bagi Asid Poliglutamat γ-Polyglutamic Dicantumkan Sisteamine Stabilized Tripeptide KPV untuk Mengurangkan Kolitis Ulseratif Akibat TNBS dalam Tikus[J]. Sains & Kejuruteraan Biobahan Acs, 2021,7(10):4859-4869.DOI:10.1021/acsbiomaterials.1c00792.
[3] Xiao B, Xu Z, Viennois E, et al. Penghantaran Tripeptida KPV Bersasaran Secara Lisan melalui Nanozarah Berfungsi Asid Hyaluronik Mengurangkan Kolitis Ulseratif dengan Cekap [J]. Terapi Molekul, 2017,25(7):1628-1640.DOI:10.1016/j.ymthe.2016.11.020.
[4] Dalmasso G, Charrier-Hisamuddin L, Nguyen H, et al. P-078: Pengambilan KPV tripeptida pengantara PepT1 mengurangkan keradangan usus[J]. Penyakit Inflamasi Usus, 2008,14(suppl_1):S32.DOI:10.1097/00054725-200801001-00111.
[5] Kannengiesser K, Maaser C, Heidemann J, et al. KPV tripeptida yang berasal dari Melanocortin mempunyai potensi anti-radang dalam model murine penyakit radang usus [J]. Penyakit Inflamasi Usus, 2008,14(3):324-331.DOI:10.1002/ibd.20334.
Produk tersedia untuk kegunaan penyelidikan sahaja:
