توسط Cocer Peptides 
30 روز پیش
تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.
محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.
نمای کلی
SS-31، همچنین به عنوان Elamipretide شناخته می شود، یک پپتید کاتیونی معطر جدید است. SS-31 می تواند آزادانه از سد خونی-مغزی عبور کند، خاصیتی که آن را برای درمان اختلالات عصبی مناسب می کند. سد خونی-مغزی به عنوان یک سد حفاظتی حیاتی برای سیستم عصبی مرکزی عمل میکند و اکثر داروها برای عبور از آن تلاش میکنند. با این حال، SS-31 بر این محدودیت غلبه کرده و مستقیماً به محل آسیب عصبی می رسد و امیدی برای ترمیم آسیب سلول های عصبی ایجاد می کند. این به کلاس پپتیدهای مولکولی کوچک تعلق دارد، با وزن مولکولی نسبتا کم، که به آن تحرک و فراهمی زیستی خوبی در بدن می دهد. کاتیون های حمل شده توسط SS-31 آن را قادر می سازد تا با اجزای دارای بار منفی غشاهای بیولوژیکی، به ویژه فسفولیپیدهای غشای داخلی با بار منفی میتوکندری، تعامل کند. این اتصال خاص به SS-31 اجازه می دهد تا در میتوکندری انباشته شود و در نتیجه اثرات تنظیمی خود را بر عملکرد میتوکندری اعمال کند.
شکل 1 مکانیسم اثر SS-31 در برابر بیماری کلیوی.
مکانیسم عمل
تنظیم عملکرد میتوکندری
میتوکندری به عنوان نیروگاه انرژی سلول، نقش مهمی در بقای سلولی و متابولیسم دارد. SS-31، با ساختار کاتیونی خود، می تواند به طور گسترده ای در فسفولیپیدهای غشای داخلی با بار منفی میتوکندری تجمع کند و در نتیجه تنفس میتوکندری را تقویت کند. زنجیره تنفسی میتوکندری یک مسیر حیاتی برای تولید انرژی سلولی (ATP) است. SS-31 عملکرد پروتئینهای مرتبط را در زنجیره تنفسی بهینه میکند، کارایی انتقال الکترون را بهبود میبخشد، در نتیجه سنتز ATP را تقویت میکند و انرژی کافی برای حفظ فعالیتهای فیزیولوژیکی طبیعی مانند تقسیم سلولی، تمایز و انتقال مواد را برای سلولها فراهم میکند.
SS-31 بیوژنز میتوکندری را در نورونها فعال میکند و باعث تولید میتوکندریهای جدید میشود. هنگامی که سلول ها با آسیب یا استرس مواجه می شوند، تولید میتوکندری های جدید به بازسازی میتوکندری های آسیب دیده یا ناکارآمد کمک می کند و سلامت جمعیت میتوکندری را در سلول حفظ می کند. همچنین اتوفاژی میتوکندری، مکانیسم سلولی برای پاکسازی میتوکندری آسیب دیده را افزایش می دهد. اگر میتوکندری های آسیب دیده به سرعت پاکسازی نشوند، مقادیر زیادی از گونه های فعال اکسیژن (ROS) آزاد می کنند که به سلول ها آسیب بیشتری می رساند. SS-31 به طور موثری تولید ROS را با افزایش اتوفاژی میتوکندری کاهش می دهد و در نتیجه سلول ها را از آسیب استرس اکسیداتیو محافظت می کند.
مهار پاسخ های التهابی
در بسیاری از فرآیندهای آسیب سلولی، پاسخ های التهابی اغلب با آسیب همراه است. فسفولیپاز سیتوپلاسمی A2 (cPLA2)، به عنوان واسطه اولیه التهاب عصبی، فسفولیپیدهای غشایی را در موقعیت sn-2 لیزوزوم ها تحت شرایط پاتولوژیک تجزیه می کند و لیزوفسفولیپیدها و اسیدهای چرب غیراشباع ω3 را ایجاد می کند که منجر به ایجاد غشاء (MPL) و محیط غیر اشباع غشایی می شود. SS-31 می تواند سطح بیان فسفولیپاز سیتوپلاسمی فسفریله A2 (p-cPLA2) را کاهش دهد، فسفوریلاسیون cPLA2 را مهار کند، در نتیجه تولید واسطه های التهابی را کاهش داده و آسیب ناشی از پاسخ های التهابی به سلول ها را کاهش می دهد.
در مطالعات مربوط به آسیب میوکارد ناشی از سپسیس، مشخص شد که SS-31 از فعال شدن NF-kB و NLRP3 جلوگیری می کند و در نتیجه پاسخ های التهابی میوکارد را بهبود می بخشد. NF-kB یک تنظیم کننده کلیدی مسیرهای سیگنالینگ التهابی است، در حالی که NLRP3 یک جزء حیاتی از التهاب است. فعال شدن آنها منجر به آزاد شدن تعداد زیادی از عوامل التهابی مانند IL-6، IL-1β و TNF-α می شود. با مهار فعال شدن این دو عامل کلیدی، SS-31 سطح بیان عوامل التهابی را کاهش می دهد، آسیب التهابی به سلول های میوکارد را کاهش می دهد و عملکرد طبیعی آنها را حفظ می کند.
ترویج اتوفاژی و مهار پیروپتوز
اتوفاژی یک مکانیسم مهم محافظت از خود در داخل سلول ها است که اندامک های آسیب دیده، پروتئین های تا شده نادرست و سایر مواد مضر را پاک می کند. در مطالعات آسیب نخاعی، مشخص شد که SS-31 سطوح پروتئین های مرتبط با اتوفاژی مانند Beclin-1، VPS34، و LC3 را افزایش می دهد، سطح پروتئین های سوبسترای اتوفاژی مانند p62 را کاهش می دهد، اما بر سطوح پروتئین های مرتبط با بیوژنز لیزوزومی مانند ATP6VMP1 و ATP6V1 تأثیر نمی گذارد. این نشان میدهد که SS-31 میتواند بر تشکیل اتوفاگوزومها پس از آسیب نخاعی، مانند p62، بدون تأثیر بر سطوح پروتئینهای مرتبط با بیوژنز لیزوزومی، مانند ATP6V1B2 و LAMP1، تأثیر بگذارد. این نشان میدهد که SS-31 میتواند بر تشکیل اتوفاگوزومها پس از آسیب نخاعی تأثیر بگذارد، پیشرفت طبیعی مسیر اتوفاژی را تقویت کند، به سلولها در پاکسازی اجزای آسیبدیده کمک کند و ثبات محیط داخل سلولی را بازگرداند.
پیروپتوز یک نکروز برنامه ریزی شده التهابی است که منجر به آسیب بیش از حد سلولی در بیماری های مختلف می شود. SS-31 سطوح پروتئین های مرتبط با پیروپتوز مانند ASC، GSDMD، Caspase-1، NLRP3، NLRP1، IL-1β و IL-18 را کاهش می دهد و در نتیجه از بروز پیروپتوز جلوگیری می کند. یک تعامل پیچیده بین اتوفاژی و پیروپتوز وجود دارد. افزایش اتوفاژی می تواند پیروپتوز را مهار کند. SS-31 این تعادل را تنظیم می کند و به طور موثر مرگ سلولی ناشی از پیروپتوز را کاهش می دهد و باعث ترمیم و بقای سلولی می شود.
برنامه های کاربردی
بیماری های عصبی
آسیب نخاعی یک وضعیت ناتوان کننده شدید است که منجر به از دست دادن عملکرد دائمی و اختلالات حرکتی می شود. به دلیل وجود سد خونی-مغزی، داروهای معمولی برای رسیدن به محل آسیب تلاش می کنند. SS-31 با توانایی خود در عبور از سد خونی مغزی، پتانسیل امیدوارکنندهای را در درمان آسیب نخاعی نشان میدهد. هنگامی که از طریق تزریق داخل صفاقی به موشهای مبتلا به آسیب نخاعی تجویز شد، ارزیابیهای رفتاری با استفاده از مقیاس BMS موش، تجزیه و تحلیل راه رفتن و تست صفحه شیبدار نشان داد که به طور قابلتوجهی باعث بهبود عملکرد پس از آسیب میشود. از نظر بافتشناسی، با استفاده از رنگآمیزی HE، Masson، MAP2 و SYN مشخص شد که SS-31 باعث کاهش ناحیه اسکار گلیال نخاع، افزایش تعداد دندریتها و سیناپسها و ترمیم ساختاری و عملکردی نورونهای نخاعی میشود.
در مطالعات برخی بیماریهای تخریبکننده عصبی، مانند بیماری پارکینسون و بیماری آلزایمر، SS-31 ارزش درمانی بالقوهای را نیز نشان داده است. این بیماری ها اغلب با آسیب عصبی ناشی از استرس اکسیداتیو، پاسخ های التهابی و اختلال عملکرد میتوکندری همراه هستند. SS-31، از طریق مکانیسمهای متعددی مانند تنظیم عملکرد میتوکندری، مهار پاسخهای التهابی، و ترویج اتوفاژی سلولی، نویدبخش به تاخیر انداختن انحطاط عصبی و بهبود علائم بیمار است.
بیماری های قلبی عروقی
اختلال عملکرد قلب یک عارضه شایع و تهدید کننده زندگی سپسیس است. SS-31 اثرات محافظتی در برابر آسیب میوکارد در سپسیس نشان می دهد. در آزمایشهای in vivo، موشهای گروه مداخله SS-31 در مقایسه با گروه سپسیس، بهبود قابلتوجهی بیسازماندهی بافت میوکارد و ارتشاح التهابی و کاهش قابل توجه سلولهای آپوپتوز را نشان دادند. SS-31 می تواند از تنظیم مثبت فاکتورهای التهابی در بافت میوکارد جلوگیری کند، محتوای ATP را افزایش دهد، وضعیت ردوکس را بهبود بخشد، پتانسیل غشای میتوکندری را حفظ کند و از فعال شدن NF-κBp65 و NLRP3 جلوگیری کند و در نتیجه آسیب میوکارد ناشی از LPS را کاهش دهد. این نشان می دهد که SS-31 ممکن است به یک داروی بالقوه برای درمان کاردیومیوپاتی ناشی از سپسیس تبدیل شود.
در سایر بیماری های قلبی عروقی، مانند آسیب ایسکمی- خونرسانی مجدد میوکارد، SS-31 نیز ممکن است نقش مهمی ایفا کند. فرآیند ایسکمی-پرفیوژن مجدد میوکارد منجر به تولید مقدار زیادی ROS میشود که باعث ایجاد پاسخهای التهابی و آپوپتوز سلولی میشود.
نتیجه گیری
SS-31 می تواند به سد خونی مغزی نفوذ کند، میتوکندری را برای ترمیم آسیب سلولی هدف قرار دهد، و کاربردهای بالقوه ای در بیماری های عصبی، بیماری های قلبی عروقی، ترمیم عضلات اسکلتی و آسیب اندوتلیال عروقی دیابتی دارد. با هدف قرار دادن میتوکندری به عنوان هدف اصلی، یک نظریه درمانی جدید ارائه می دهد.
منابع
[1] Zhu Y، Luo M، Bai X، و همکاران. SS-31، یک پپتید هدفدار میتوکندری، بیماری کلیوی را بهبود میبخشد [J]. داروی اکسیداتیو و طول عمر سلولی، 2022,2022:1295509.DOI:10.1155/2022/1295509.
محصول فقط برای استفاده تحقیقاتی موجود است:
