Ghrp-2 10mg

▎ GHRP-2 ساختار

منبع: PubChem

دنباله: AXAWFK فرمول مولکولی: C 45H 55N 9O6 وزن مولکولی: 817.98 گرم بر مول شماره CAS: 158861-67-7 PubChem CID: 6918245 مترادف: پرالمورلین، پرالمورلینا، کی پی-102، پرالمورلین

▎ GHRP-2 تحقیقات

پیشینه تحقیق GHRP-2 چیست؟

هورمون رشد در رشد، تکامل و تعادل متابولیک انسان نقش اساسی دارد. دانشمندان مدت‌هاست به دنبال موادی بوده‌اند که قادر به تنظیم مؤثر ترشح آن باشند. پپتیدهای آزاد کننده هورمون رشد (GHRPs)، دسته ای از الیگوپپتیدهای مصنوعی که آزادسازی هورمون رشد را تحریک می کنند، به عنوان مرکز تحقیقات ظاهر شده اند.

GHRP-2 عمل گرلین را با اتصال به گیرنده گرلین تقلید می کند و مسیرهای سیگنالینگ را برای تحریک موثر آزادسازی GH فعال می کند. این پتانسیل را در تشخیص و درمان کمبود هورمون رشد، مداخله در بی اشتهایی، و محافظت در برابر آسیب اندام نشان می‌دهد و تحقیقات عمیق‌تری را در مورد مکانیسم‌ها و کاربردهای آن انجام می‌دهد.

مکانیسم اثر GHRP-2 چیست؟

تنظیم ترشح هورمون رشد

عمل بر روی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز:

GHRP-2 ترشح هورمون رشد (GH) را از طریق یک عمل دوگانه مکمل منحصر به فرد که هم هیپوتالاموس و هم غده هیپوفیز را هدف قرار می دهد (Bowers CY) تحریک می کند. در سطح هیپوفیز، GHRP-2 به گیرنده هورمون آزاد کننده هورمون رشد (GHS-R) متصل می شود. پس از اتصال به GHS-R، GHRP-2 آبشاری از رویدادهای سیگنال دهی درون سلولی را آغاز می کند. به عنوان مثال، فسفولیپاز C (PLC) را فعال می کند، که هیدرولیز فسفاتیدیلینوزیتول-4،5-بیس فسفات (PIP2) را بر روی غشای سلولی به اینوزیتول تری فسفات (IP3) و دی آسیل گلیسرول (DAG) کاتالیز می کند. IP3 باعث آزاد شدن یون کلسیم از شبکه آندوپلاسمی می شود، در حالی که DAG پروتئین کیناز C (PKC) را فعال می کند، که در نهایت منجر به آزادسازی GH (Roh SG،) می شود. در مطالعه‌ای با استفاده از سلول‌های هیپوفیز گاو، GHRP-2 در غلظت‌های مختلف (10-⊃1;⊃3؛ تا 10-7 M) به طور قابل توجهی ترشح GH را افزایش داد (0.05 < P)، که نشان‌دهنده اثر تحریکی مستقیم GHRP-2 بر ترشح GH توسط سلول‌های هیپوفیز است ^[1].

اقدام هم افزایی با هورمون آزاد کننده هورمون رشد (GHRH):

GHRP-2 اثرات هم افزایی با GHRH در تحریک آزادسازی GH نشان می دهد. هنگامی که به سلول های هیپوفیز تجویز می شوند، از طریق مسیرهای سیگنالی مشخصی عمل می کنند که در نهایت برای ترویج ترشح GH همگرا می شوند. مطالعات نشان می دهد که GHRH در درجه اول آدنیلات سیکلاز (AC) را فعال می کند، سطوح cAMP داخل سلولی را برای فعال کردن پروتئین کیناز A (PKA) افزایش می دهد، در نتیجه رونویسی ژن GH و سنتز / آزادسازی GH را ترویج می کند. برعکس، GHRP-2 اثرات خود را از طریق مسیر PLC-IP3/DAG-PKC که در بالا توضیح داده شد اعمال می کند. تعامل هم افزایی آنها به طور قابل توجهی آزادسازی GH را افزایش می دهد. در آزمایشات سلول هیپوفیز گوسفند، هر دو GHRH (10 نانومولار) و GHRP-2 (100 نانومولار) به طور جداگانه سطوح mRNA GH و انتشار GH را به روشی وابسته به زمان در عرض 0.5-2 ساعت افزایش دادند. این اثر در صورت ترکیب به طور قابل توجهی افزایش یافت ^[2].

تنظیم ترشح هورمون رشد:

GHRP-2 ترشح هورمون رشد (GH) را از طریق یک عمل مکمل دوگانه منحصر به فرد تحریک می کند و به طور همزمان هیپوتالاموس و غده هیپوفیز (Bowers CY) را هدف قرار می دهد. در سطح هیپوفیز، GHRP-2 به گیرنده هورمون آزاد کننده هورمون رشد (GHS-R) متصل می شود. پس از اتصال به GHS-R، GHRP-2 آبشاری از رویدادهای سیگنال دهی درون سلولی را آغاز می کند. به عنوان مثال، فسفولیپاز C (PLC) را فعال می کند که هیدرولیز فسفاتیدیل 4،5-بیس فسفات (PIP2) را بر روی غشای سلولی به اینوزیتول تری فسفات (IP3) و دی آسیل گلیسرول (DAG) کاتالیز می کند. IP3 باعث آزاد شدن یون کلسیم از شبکه آندوپلاسمی می شود، در حالی که DAG پروتئین کیناز C (PKC) را فعال می کند، که در نهایت منجر به آزادسازی GH (Roh SG،) می شود. در مطالعه‌ای با استفاده از سلول‌های هیپوفیز گاو، GHRP-2 در غلظت‌های مختلف (10-⊃1;⊃3؛ تا 10-7 M) به طور قابل توجهی ترشح GH را افزایش داد (0.05 < P)، که نشان‌دهنده اثر تحریکی مستقیم GHRP-2 بر ترشح GH توسط سلول‌های هیپوفیز است ^[1].

اثرات درمانی بر بی اشتهایی:

برای بیماران مبتلا به بی اشتهایی، تجویز داخل بینی GHRP-2 احساس گرسنگی و دریافت غذا را افزایش می دهد، سیری اولیه را کاهش می دهد و علائم هیپوگلیسمی را بهبود می بخشد. پس از 14 ماه تجویز GHRP-2، بیماران به تدریج 6.7 کیلوگرم وزن اضافه کردند. این مکانیسم ممکن است شامل GHRP-2 باشد که به عنوان یک آگونیست گیرنده گرلین برای تقلید از اثرات گرلین عمل می کند، در نتیجه مرکز اشتها را تعدیل می کند و رفتار غذایی و وضعیت تغذیه بیماران را بهبود می بخشد ^[3].

شکل 1 (الف) تغییرات در وزن بدن، توده عضلانی و توده چربی پس از درمان با پپتید آزاد کننده هورمون رشد (GHRP-2). توده چربی و عضلانی با استفاده از روش امپدانس زیستی ارزیابی شد. همه پارامترها به تدریج افزایش یافتند، با افزایش وزن بدن و دریافت انرژی روزانه به ترتیب 1.5- تا 2.4 کیلوگرم و 12٪ تا 36٪، پس از تزریق گرلین. (ب) تغییرات در سطح هورمون رشد (GH) و فاکتور رشد شبه انسولین 1 (IGF-1) پس از درمان GHRP-2. GH کاهش یافت در حالی که IGF-1 بعد از 12 ماه افزایش یافت. ج) تغییرات در وضعیت تغذیه. پروتئین اتصال رتینول (RBP) و پروتئین کل (TP) به سرعت افزایش یافت و آلبومین (Alb) پس از 4 ماه افزایش یافت. این پارامترها پس از 12 ماه بیشتر افزایش یافت. (د) تغییرات در سطوح آسیل گرلین (AG) و دس آسیل گرلین (DAG) پس از تجویز GHRP-2. DAG و AG ناشتا افزایش یافت و نسبت DAG/AG بعد از 10 ماه کاهش یافت. BW; وزن بدن

منبع: PubMed ^[3]

کاربردهای پزشکی GHRP-2 چیست؟

تشخیص کمبود ترشح هورمون رشد: GHRP-2 از نظر بالینی به عنوان یک عامل تشخیصی برای کمبود هورمون رشد استفاده می شود. برای کمبود هورمون رشد بزرگسالان، آزمایش تشخیصی خط اول بین المللی، تست تحمل انسولین (ITT) است. با این حال، به دلیل پتانسیل آن برای ایجاد عوارض جانبی جدی، برای برخی از بیماران منع مصرف دارد. مطالعات استفاده از GHRP-2 را برای تشخیص کمبود هورمون رشد بزرگسالان (GHD) پیشنهاد کرده‌اند. در این مطالعه 77 فرد سالم و 58 بیمار با حداکثر GH <3 میکروگرم در لیتر که توسط ITT تعیین شد، وارد مطالعه شدند. همه آزمودنی ها تزریق داخل وریدی 100 میکروگرم GHRP-2 را دریافت کردند و به دنبال آن نمونه خون طی 2 ساعت بعدی انجام شد. سطح GH با استفاده از روش immunoradiometric اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که همه افراد حداکثر GH سرم را در 60 دقیقه پس از تجویز GHRP-2 نشان دادند. پاسخ GH به GHRP-2 تحت تاثیر جنسیت قرار نگرفت. اگرچه پاسخ‌ها در افراد مسن و افراد چاق کمی کمتر بود، اما این امر تشخیص GHD را به خطر نینداخت. آزمایش مکرر تکرارپذیری خوب این روش را نشان داد. هنگام استفاده از GHRP-2 برای تشخیص GHD، مقدار قطعی 15 میکروگرم در لیتر با ارزش تشخیصی 3 میکروگرم در لیتر در ITT مطابقت دارد، که نشان می‌دهد تنظیم یک بریدگی مناسب غلظت GH سرم به طور قابل اعتماد کمبود شدید هورمون رشد را تشخیص می‌دهد ^[4].

درمان بی اشتهایی: برای بیماران با سابقه طولانی بی اشتهایی، GHRP-2 ممکن است یک عامل درمانی امیدوارکننده باشد. یک مطالعه GHRP-2 را به صورت داخل بینی قبل از هر وعده غذایی به مدت یک سال برای بیمار با سابقه 20 ساله بی اشتهایی تجویز کرد. قبل از درمان، اگرچه ترس بیمار از خوردن و میل به لاغری با درمان های قبلی کاهش یافته بود، اختلال عملکرد دستگاه گوارش از افزایش مصرف غذا و افزایش وزن جلوگیری می کرد. علائم شامل استفراغ بعد از غذا، یبوست، انسداد زیر روده ای و هیپوگلیسمی بود. پس از تجویز GHRP-2، بیمار افزایش گرسنگی و مصرف غذا، کاهش سیری اولیه، بهبود علائم هیپوگلیسمی و وزن بدن به تدریج 6.7 کیلوگرم (از 21.1 کیلوگرم به 27.8 کیلوگرم) در عرض 14 ماه از شروع درمان افزایش یافت. خستگی و قدرت عضلانی بهبود یافت، فعالیت بدنی و ذهنی افزایش یافت و عوارض جانبی قابل توجهی با تجویز طولانی مدت داخل بینی مشاهده نشد. این نشان می دهد که GHRP-2 ممکن است یک عامل درمانی موثر برای بیماران مبتلا به بی اشتهایی مزمن شدید باشد ^[3].

کاهش اختلال عملکرد ناشی از سوختگی: به دنبال سوختگی های شدید، افزایش تولید هورمون های کاتابولیک و سایتوکین های التهابی در کنار کاهش سطح هورمون آنابولیک منجر به بیش فعالی متابولیک، کاهش توده بدون چربی بدن و تحلیل عضلانی می شود. اگرچه درمان‌های مختلفی مانند ورزش و استفاده از هورمون‌های آنابولیک (انسولین، هورمون رشد، IGF-I یا استروئیدها) پیشنهاد یا به کار گرفته شده‌اند، اثرات آنها کمتر از حد مطلوب باقی می‌ماند. نتایج تجربی نشان می‌دهد که گرلین پپتید ضد کاشکسی تازه جدا شده در موش‌های صحرایی پس از سوختگی کاهش می‌یابد. گرلین اگزوژن می تواند کاهش وزن را با افزایش مصرف غذا و افزایش توده عضلانی در موش بازگرداند. همچنین با عادی سازی بیان mRNA عضلانی E3 یوبیکوئیتین لیگاز، MuRF1 و MAFbx به طور قابل توجهی تخریب پروتئین عضله اسکلتی را در موش های سوخته کاهش می دهد. نیمه عمر کوتاه گرلین کاربرد بالینی آن را محدود می کند. در مقابل، پپتید 2 آزادکننده هورمون رشد هگزاپپتید مصنوعی (GHRP-2) یک آگونیست گیرنده GHRP پایدار و قوی است که وزن بدن را در جوندگان افزایش می‌دهد، اثرات ضد التهابی را در موش‌های مبتلا به آرتروز نشان می‌دهد و متابولیسم کاتابولیک را در بیماران بدحال بهبود می‌بخشد. GHRP-2 به طور مثبت بر وزن بدن، مصرف غذا و تجزیه پروتئین ماهیچه های اسکلتی در جوندگان سوخته تأثیر می گذارد و اختلال عملکرد ناشی از سوختگی را کاهش می دهد [5].

نتیجه گیری

GHRP-2 ترشح هورمون رشد را با تحریک مسیرهای سیگنالینگ مربوطه از طریق عملکرد آن بر روی GHS-R در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز فعال می کند. از نظر پزشکی، می تواند کمبود هورمون رشد را تشخیص داده و شرایطی مانند بی اشتهایی، آسیب حاد کلیه و اختلال عملکرد پس از سوختگی را درمان کند، در حالی که اثرات ضد درد و آنتی اکسیدانی نیز از خود نشان می دهد.

درباره نویسنده

مطالب ذکر شده در بالا همگی توسط Cocer Peptides تحقیق، ویرایش و گردآوری شده اند.

نویسنده مجله علمی

هاروتا اول یک پزشک-دانشمند وابسته به گروه پزشکی داخلی روان تنی در دانشکده تحصیلات تکمیلی علوم پزشکی و دندانپزشکی دانشگاه کاگوشیما در ژاپن است. تحقیقات ترجمه ای او بر مداخلات غدد درون ریز و متابولیک در بی اشتهایی عصبی شدید متمرکز است. هاروتا اول در مرجع استناد [3] ذکر شده است.

▎ نقل قول های مرتبط

[1] Roh SG، He ML، Matsunaga N، Hidaka S، Hidari H. مکانیسم های عمل پپتید 2 آزاد کننده هورمون رشد در سلول های هیپوفیز گاو. مجله علوم دامی 1376; 75(10): 2744-2748.DOI: 10.2527/1997.75102744x.

[2] Yan M، Hernandez M، Xu R، Chen C. اثر درمان GHRH و GHRP-2 در شرایط آزمایشگاهی بر ترشح GH و سطوح GH، فاکتور رونویسی هیپوفیز-1، گیرنده GHRH، گیرنده ترشح کننده GH و mRNA های گیرنده سوماتوستاتین در سلول های هیپوفیز گوسفند. مجله اروپایی غدد درون ریز 2004; 150(2): 235-242.DOI: 10.1530/eje.0.1500235.

[3] هاروتا I، Fuku Y، Kinoshita K، و همکاران. استفاده داخل بینی یک ساله پپتید 2 آزاد کننده هورمون رشد باعث بهبود وزن بدن و کاهش قند خون در یک بیمار با بی اشتهایی عصبی شدید لاغر شده می شود. مجله Cachexia Sarcopenia and Muscle 2015; 6(3): 237-241.DOI: 10.1002/jcsm.12028.

[4] Chihara K، Shimatsu A، Hizuka N، Tanaka T، Seino Y، Katofor Y. یک آزمایش تشخیصی ساده با استفاده از پپتید-2 آزاد کننده GH در کمبود GH بزرگسالان. مجله اروپایی غدد درون ریز 2007; 157(1): 19-27.DOI: 10.1530/EJE-07-0066.

[5] بالاسوبرامانیام A، Joshi R، Friend LA، James JH. GHRP-2 اختلالات ناشی از سوختگی را در جوندگان کاهش می دهد. پیشرفت در پزشکی تجربی و زیست شناسی 2009; 611: 571-572.DOI: 10.1007/978-0-387-73657-0_251.

تمام مقالات و اطلاعات محصول ارائه شده در این وب سایت صرفاً برای انتشار اطلاعات و اهداف آموزشی است.  

محصولات ارائه شده در این وب سایت منحصراً برای تحقیقات آزمایشگاهی در نظر گرفته شده است. تحقیقات آزمایشگاهی (لاتین: *in glass*، به معنی در ظروف شیشه ای) در خارج از بدن انسان انجام می شود. این محصولات دارویی نیستند، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید نشده اند و نباید برای پیشگیری، درمان یا درمان هر گونه بیماری، بیماری یا بیماری استفاده شوند. ورود این محصولات به بدن انسان یا حیوان به هر شکلی طبق قانون اکیدا ممنوع است.